نخستین 200 خط.
ฉันอยู่ไกลจากบ้านมาก
ไกลที่สุดเท่าที่เคยไปมา
ฉันสงสัยว่าจะมีที่ไหนให้เราได้พักผ่อนบ้างไหม
ตอนที่ลมพัดมา
จำไว้นะว่าฉันรักเธอมาก
เธอจะไม่มีวันได้เห็นฉันอีกแล้ว
เธอจะไม่มีวันได้เห็นฉันอีกแล้ว
เธอจะไม่มีวันได้เห็นฉันอีกแล้ว
ฉันคิดว่าฉันตัดสินใจทำสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว
แต่ตอนนี้ที่ไม่มีเธออยู่ตรงนี้
ฉันกลับสอบตกอีกครั้ง
ตอนที่ลมพัดมา
จำไว้นะว่าฉันรักเธอมาก
ฉันหวังว่าฉันจะไม่จากมาเลย
ทำอะไรกันหน่อยเถอะ
ทำอะไรล่ะ?
แม่งเอ๊ย
ไม่รู้สิ
ท้าฉันทำอะไรสักอย่างสิ
แอนจ์
ฉันท้าให้เธอจูบยัยนั่น
ไม่มีปัญหา
เยี่ยม
เอาเลย
ไอ้โรคจิต
ตาเธอแล้วนะ
โอเค
เอมิลี่ ความจริงหรือความกล้า?
ความกล้า
อืม
พวกเธอคิดว่าไง?
อืม
โทษที นึกไม่ออกเลย
งั้นความจริงก็ได้
ฉันยังไม่รู้อยู่ดี
โอเค
เอมิลี่ เรื่องที่เสียใจที่สุดของเธอคืออะไร?
โอ้ นั่นเป็นคำถามที่ดีนะ
ฉันเคยตัดผมทรงทุเรศมากตอนปีหนึ่ง
มีใครในนี้รู้จักฉันตอนนั้นบ้างไหม?
โชคดีของพวกเธอแล้วล่ะมั้ง
ขออะไรที่แซ่บกว่านี้หน่อยได้ไหม?
แบบว่า เธอแน่ใจนะว่าไม่เคยนอนกับแฟน
หรือพี่ชายของเพื่อนสนิทเธอหรืออะไรทำนองนั้นน่ะ?
ฉันเคยนอนกับพี่ชายตัวเองเหรอ?
โอ้พระเจ้า ไม่นะ
ทุเรศจัง
ฉันแค่หมายถึง... แค่เรื่องตัดผมเหรอ?
จริงดิ?
ฉันรู้จักเธอนะ
เธอต้องมีเรื่องเสียใจที่เจ๋งกว่านี้เล่าให้เราฟังแน่
โอ๊ย ให้ตายสิ
เอ่อ โอเค
ฉันเคยฆ่า... ฉันเคยฆ่าเด็กคนหนึ่ง
ยัยนั่นพูดว่าอะไรนะ?
อะไรนะ?
ฉันหมายถึงอุบัติเหตุน่ะสิ ขับรถชนน่ะ
ใช่
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย
จริงๆ แล้วนะ พูดตรงๆ เลยคือ
ฉันไม่ซีเรียสที่จะพูดถึงมันหรอก
ฉันรู้สึกว่าคนอื่นคิดว่าฉันเปราะบางเกินไปหรืออะไรทำนองนั้น
แต่คือ มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะลืมได้หรอกนะ
ฉันเลยพยายามจำถึงเขาไว้
พวกเธออยากรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?
- เอ่อ เธอรู้สึกว่าที่นี่ปลอดภัยพอที่จะเปิดใจหรือเปล่า?
ไม่จำเป็นหรอกแอนจ์ ไม่เลย
ใช่
ฉันแค่คิดว่า เอ่อ กับเรื่องแบบนี้น่ะ
น่าจะคุยกับคนที่
เป็นคนใกล้ชิดจริงๆ มากกว่า
กับเรื่องแบบนี้น่ะนะ
แต่ยังไงก็ตาม ฉันพร้อมรับฟังเสมอแหละ
ใช่ เข้าใจแล้ว
ขอบใจนะ พวกเธอนี่น่าเบื่อชะมัด ชาร์ลีไปไหนแล้วล่ะ?
ชาร์ลีหายไปไหน?
ตะกี้เขายังอยู่ตรงนี้เลยนะ
เฮ้ พวกเธอเห็นชาร์ลีบ้างไหม?
ใครนะ?
ชาร์ลีไง
เอ่อ ฉันว่าเขาอยู่กับนิคหรือเปล่า?
นิคคือใคร?
ก็เธอรู้จักนิคนี่นา
ฉันรู้จักนิค
พวกเธอถืออะไรกันอยู่น่ะ?
เลมอนเนดเซลต์เซอร์ของฉันเอง
เลมอนเนดเซลต์เซอร์ของยัยนั่นน่ะ
ขอจิบหน่อยได้ไหม?
ก็เอาไปเลยกระป๋องนึงสิ
ฉันมีในกระเป๋าอีกเพียบเลย
ขอบใจนะ
ให้ตายสิ น่าเบื่อชะมัด
แล้วเธอเห็นนิคบ้างหรือยัง?
ยังเลย
หวังว่าจะเจอนะ
ฉันเอง
เธอเป็นใคร?
พวกเธอเห็นชาร์ลีไหม?
ไม่เห็น
เธอกำลังตามหาเพื่อนอยู่เหรอ?
ใช่
แค่นั้นเหรอ?
โอ๊ย ในที่สุด
ขอบคุณพระเจ้า
เธอไปไหนมา?
คืนนี้เป็นไงบ้าง?
ห่วยแตกสุดๆ
ของเธอล่ะ?
แย่ แย่มาก
แย่สุดๆ เลย
นี่ของเธอเหรอ?
ใช่ เลมอนเนดเซลต์เซอร์ของฉันเอง
นี่ ไปที่อื่นกันไหม?
มีอีกงานปาร์ตี้หนึ่ง
กว่าจะเลิกคงดึกหน่อย แต่ว่านะ
เอาสิ จัดไป
เราไปกันเดี๋ยวนี้เลยดีไหม?
คิดว่าจะมีใครสังเกตไหมว่าเราหายไป?
คงไม่หรอก
เดี๋ยว เธอเมาหรือเปล่า?
ไม่นะ
- ให้ตายเถอะชาร์ลี เธอควรทำให้ตัวเองสร่างเมา
ก่อนที่เราจะไปถึงที่นั่นนะ เข้าใจไหม
คนที่นั่นเขาเป็นพวกเด็กเรียนศิลปะนะ
พวกเด็กเรียนศิลปะหมายความว่าไง?
หมายความว่าไง?
แล้วทำไมคืนนี้เธอถึงแย่ขนาดนั้นล่ะ?
ก็เพราะไอ้นิคเฮงซวยนั่นไง
ทุเรศชะมัด - ทำไมล่ะ?
เขาทำอะไร?
ฉันยังไม่รู้เลย
ช่างมันเถอะ
เอาล่ะ
อยากรู้ไหมว่าฉันทำอะไรมา?
อยากสิ
- โอเค คือหลังจากที่ฉันหาเธอไม่เจอ ฉันก็เลยไป
นั่งเล่นกับพวกแอนจ์กับเคิลน่ะ
เธอรู้จักคนพวกนั้นไหม?
ใช่ แย่ชะมัด
ใช่
แล้วพวกเขาก็เล่นความจริงหรือความกล้า แล้วแอนจ์ก็ถามฉันตรงๆ เลยว่า
เรื่องที่ฉันเสียใจที่สุดคืออะไร
ใช่ - เอมิลี่
ฉันรู้แล้ว
แล้วเธอไม่ได้โกหกไปเหรอ?
บอกไปว่าเธอนอกใจแฟนหรืออะไรสักอย่างสิ
ไม่ ไม่เลย โชคร้ายชะมัด
โอ้พระเจ้า
ซวยแล้ว เธอซวยแน่
- ใช่ ฉันรู้ เพื่อนเอ๋ย พวกนั้นคิดว่าฉันต้องการความช่วยเหลือ
ไม่ต้องการเหรอ?
ก็ไม่เชิงนะ
ฉันไม่ค่อย... ฉันไม่ได้รู้สึกว่าต้องกลับไปบำบัด
มาเกินปีหนึ่งแล้วนะ
เยี่ยมไปเลยเพื่อน
ช่างหัวพวกมันเถอะ
ใช่
รักเธอนะเพื่อน
จริงๆ นะ
เธอมีโค้กไหม?
มีสิ เพิ่งได้มาตอนก่อนเราออกมาเนี่ยแหละ
โอ้ว
โอ้ว ฉันมีเรื่องอยากจะบอกเธอพอดีเลย
โอเค
ให้ตายสิ
ตอนที่ฉันกำลังจูบกับนิค ตลอดเวลาฉันเอาแต่คิดว่า
ฉันต้อง... - ฉันเบื่อเรื่องนั้นจะแย่แล้ว
ไปไกลๆ เลยไป
ฉันรู้นะว่าฉันมีเรื่องเด็ดจะบอกเธอ
แต่ตอนนี้ดันจำไม่ได้แล้วเนี่ย
ของพวกนี้อยู่ไหนนะ? - ชาร์ลี ไม่นะ ไม่ๆๆ
อะไร?
เธอบอกให้ฉันสร่างเมาไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ว่าเธอจะเล่นคนเดียวหมดนี่หรอกนะ
ฉันพูดอย่างนั้นก็จริง แต่ว่า...
ชาร์ลี มานี่สิ
อย่างน้อยก็รอให้ฉันได้เล่นด้วยหน่อยสิ ตกลงไหม?
ชาร์ลี?
ชาร์ลี?
ชาร์ลี?
ชาร์ลี?
ไม่นะ ไม่ๆๆ หยุดเดี๋ยวนี้ หยุดๆๆ
ชาร์ลี
ชาร์ลี!
ชาร์ลี
ไม่นะ ไม่ๆๆ หยุดๆๆๆ
ชาร์ลี แค่... ชาร์ลี ขยับไปหน่อย
แม่งเอ๊ย!
แม่งเอ๊ย!
แม่งเอ๊ย!
แม่งเอ๊ย!
ไปหาอะไรทำกันเถอะตอนนี้
ฉันเบื่อเรื่องนี้เต็มทนแล้ว
เธอเบื่อเหรอ?
นี่มันชีวิตเฮงซวยของฉันนะ!
นี่คือสิ่งที่ฉันต้องเจอในทุกๆ วัน
เธอคิดว่าฉันอยากให้ชีวิตเป็นแบบนี้เหรอ?
เธอคิดว่าฉันรู้สึกดีงั้นเหรอที่ต้องกลับบ้านมาแล้วต้องเริ่ม
นับหนึ่งใหม่ทุกทีน่ะ?
No comments yet. Be the first to leave one.