200 ensimmäistä riviä.
Αυτή η ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.
Ορισμένοι χαρακτήρες, όπως και μερικές σκηνές και διάλογοι...
...είναι φανταστικοί, για αφηγηματικούς λόγους.
ΚΒΟ ΒΑΝΤΙΣ, ΑΪΝΤΑ;
Ευρώπη, Βοσνία. Ιούλιος 1995.
"Η Σρεμπρένιτσα μετατρέπεται σ'ένα τεράστιο σφαγείο.
Κάθε δευτερόλεπτο, 3 θανατηφόρα βλήματα πέφτουν σ'αυτή την πόλη.
Μόλις τώρα, έφεραν 17 θύματα στο νοσοκομείο,
μαζί με 57 τραυματίες.
Πως μπορεί ολόκληρος ο κόσμος, να παρακολουθεί αυτή την τραγωδία,
που συμβαίνει στη Σρεμπρένιτσα και στους κατοίκους της;
Είναι ένα απίστευτο έγκλημα..."
Κάνουμε ότι μπορούμε.
Τους έχουμε δώσει ένα επίσημο τελεσίγραφο.
Πρέπει ως τις 6 π.μ. ν'αποσύρουν όλα τον βαρύ οπλισμό τους.
Αν δεν συμμορφωθούν, τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ,
θα επιτεθούν στις θέσεις τους.
Δεν υπάρχει κάτι άλλο, που να μπορεί να γίνει, αυτή τη στιγμή.
Λέει ότι κάνουν ότι μπορούν. Έδωσαν στους Σέρβους ένα τελεσίγραφο.
Αν δεν αποσύρουν τα όπλα τους, μέχρι τις 6 π.μ.
Τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, θα τους επιτεθούν.
Πάντα το ίδιο.
Τα ίδιο πράγμα, αυτό λέτε πάντα, αλλά ποτέ δεν συμβαίνει τίποτα.
Το ίδιο είπατε και πριν 3 μέρες,
όταν οι Σέρβοι εισήλθαν στη Ζώνη Ασφαλείας.
Το ίδιο και πριν 2 μέρες, όταν πολιόρκησαν την πόλη.
Είχατε πει, ότι δεν θα'ρθουν, ούτε ένα εκατοστό πιο κοντά.
Αλλά, ώρα με την ώρα, τα άρματα τους, πλησιάζουν όλο και πιο κοντά.
- Δεν καταλαβαίνω... - Περιμένετε μια στιγμή.
- Συνεχίστε. - Πως η Σρεμπρένιτσα είναι Ζώνη Ασφαλείας,
όταν οι Σέρβοι, μπορούν να επιτεθούν όποτε θέλουν;
Μας λέτε συνεχώς, ότι είμαστε ασφαλείς, σωστά;
Πως είμαστε ασφαλείς, όταν βομβαρδίζουν την πόλη.
Οι στρατιώτες τους βρίσκονται σ'όλα τα χωριά, γύρω απ'την πόλη.
Όπως είπα, τους έχει δοθεί ένα τελεσίγραφο.
Και θα υπάρξουν πολύ σοβαρές επιπτώσεις, αν δεν το αποδεχτούν.
Ένας αριθμός μεταξύ 40 και 70 αεροσκαφών, βρίσκονται σε αναμονή...
...και είναι έτοιμα να ξεκινήσουν μια επίθεση, σ'όλες τις θέσεις,
που κατέχει ο Στρατός της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας.
Θα εξαλειφθούν.
Σ'αυτή την περίπτωση, οι πολίτες δεν πρέπει να πάνε στα καταφύγια;
Είναι ασφαλείς. Μπορούν να μείνουν στα σπίτια τους.
Οι άνθρωποι είναι ασφαλείς, λέει. Μπορούν να μείνουν στα σπίτια τους.
Τι θα συμβεί, αν δεν έρθουν τα αεροπλάνα;
Θα'ρθουν.
Θα'ρθουν!
Έχουν ειδοποιηθεί, απ'το τελεσίγραφο των Ηνωμένων Εθνών.
Αν δεν συμμορφωθούν, θα δεχτούν μια σφοδρή επίθεση στις 6 π.μ.!
Θα'ρθουν σίγουρα. Τους έδωσαν το τελεσίγραφο.
Αναλαμβάνεις την ευθύνη.
Πες του:
"Αναλαμβάνεις την ευθύνη,
αν οι Σέρβοι εισέλθουν στην πόλη."
Μετάφρασέ το!
Εγώ είμαι απλώς ο πιανίστας.
Τι είπε;
Λέει, ότι είναι απλώς ο πιανίστας.
- Τι; - Σημαίνει ότι είναι απλά ένας αγγελιοφόρος.
Να πας να γαμηθείς κι εσύ και το γαμημένο το πιάνο σου!
Αυτή η συνάντηση τελείωσε.
- Όχι, δεν έχει τελειώσει! - Περίμενε, περίμενε, ηρέμησε!
Κρατούν 30.000 ζωές στα χέρια τους! Μην παριστάνεις τον τρελό.
Βιαστείτε!
- Μπορώ να πάρω τα αθλητικά σου παπούτσια; - Ναι.
Πάρε κι αυτό.
- Κάνε, γρήγορα. - Έρχομαι!
- Άντε! Άντε! - Γρήγορα!
Μαζέψτε τους όλους!
- Εσύ είσαι ο Δήμαρχος; - Ναι.
Πάρ'τον!
Από'κεί!
Όλους μαζί!
Έλεγξε και πάνω!
Περιμένετε! Παρακαλώ περιμένετε! Περιμένετε! Περιμένετε...
Πίσω! Περιμένετε! Περιμένετε!
Πηγαίνετε στην κύρια αίθουσα.
Όλοι οι τραυματίες, δεξιά!
Πάρτε τους τραυματίες, δεξιά!
- Μπάχο, είδες την οικογένεια μου; - Τι;
Είδες την οικογένεια μου;
Ήταν ακριβώς από πίσω μας, όταν φύγαμε.
Που; Στο φορτηγό;
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν μπήκαν σ'αυτό το φορτηγό.
Τι είναι, Άϊντα; Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω...
Εξήγησε σ'όλους, ότι θα στήσουμε ένα νοσοκομείο, σ'εκείνη την αίθουσα.
Ναι. Και θα βάλουμε το χειρουργείο μέσα στη σκηνή.
Το νοσοκομείο θα είναι εδώ σ'αυτή την αίθουσα...
...και το χειρουργείο θα μπει κάτω απ'τη σκηνή.
Εντάξει, θέλω όλα τα κρεβάτια εδώ. Δίπλα στον τοίχο.
Όλα τα κρεβάτια, πρέπει να πάνε στον τοίχο.
Φέρτε όλα το φάρμακα που μπορείτε να μεταφέρετε.
Γιατρέ! Γιατρέ!
Γιατρέ! Υπάρχουν πολλοί τραυματίες στην αριστερή πλευρά...
Άϊντα, τι λέει;
Υπάρχουν πολλοί τραυματίες στην πόλη, στο υπόγειο του νοσοκομείου.
Πες στον Κάριμανς ότι υπάρχουν πολλοί τραυματίες στο νοσοκομείο της πόλης.
Γιατρέ, δεν ξέρω που είναι η οικογένεια μου.
Μπορώ να πάω να κοιτάξω; Δεν θ'αργήσω.
- Υπάρχει άλλος μεταφραστής, διαθέσιμος; - Θα τον ψάξω, ναι!
- Κάνε γρήγορα, εντάξει; - Εντάξει!
- Τάρικ, είδες την οικογένεια μου; - Όχι. - Που είναι το δική σου;
Πήγαν στο δάσος. Έχεις τσιγάρο;
- Τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω. Κανείς δεν λέει τίποτα.
Ο γιατρός χρειάζεται μεταφραστή.
Δεν μπορώ, πρέπει να μεταφράζω στην πύλη.
- Νερμίν, είδες την οικογένεια μου; - Όχι, Άϊντα, ειλικρινά.
- Νερό, έχεις νερό; - Όχι.
- Άϊντα! - Άϊντα!
- Είδατε την οικογένεια μου; - Ναι.
- Που; - Εκεί κάτω, στην είσοδο, είδαμε τον μικρό σου γιο.
- Άϊντα, τι πρόκειται να μας συμβεί; - Δεν ξέρω.
Άϊντα, ο πατέρας και η μητέρα μου έμειναν απ'έξω. Δεν τους άφησαν.
- Τι; - Οι Ολλανδοί έκλεισαν την πύλη.
Τι εννοείς:"έκλεισαν την πύλη;"
Μαμά!
- Που είσαι; - Μαμά!
- Που είναι οι άλλοι; - Δεν τους άφησαν.
- Τι εννοείς; - Εγώ πρόλαβα να μπω, αλλά αυτοί έμειναν απ'έξω.
- Μα τι λες; - Οι Ολλανδοί έκλεισαν την πύλη.
Την έκλεισαν;
Περίμενε με εδώ. Θα γυρίσω αμέσως!
Νιχάντ!
Χάμντιγια!
Άϊντα! Άϊντα!
Η οικογένεια σου είναι εκεί!
- Που; - Εκεί πίσω!
Γιατί δεν μας αφήνουν, να μπούμε;
Αχμέτ! Αχμέτ, είδες την οικογένεια μου;
Όχι, κι εγώ την ψάχνω. Αποφασίσαμε με τον Χάμντιγια, να πάμε στο δάσος.
Ποιό δάσος! Αν τον δεις, να του πεις να μείνει εδώ!
Ίσως μπορέσω να σας βάλω μέσα.
Όχι, θα πάω στο δάσος, δεν έχω καλό προαίσθημα.
Είσαι τρελός; Δεν μπορούν να πειράξουν τον ΟΗΕ.
Πήγαινε στην πύλη.
Γαμώτο!
Νιχάντ!
Χάμντιγια!
Χάμντιγια!
- Μαμά! - Άϊντα! Άϊντα!
- Ελάτε στην πύλη! - Δεν σ'ακούμε!
Ελάτε στην πύλη!
Περιμένετε στην πύλη!
Από'κει;
- Θα υπάρξει περισσότερος χώρος... - Ζούλφο, τι λέει αυτή;
- Είναι ο γιος μου και ο άντρας μου. - Μπορούμε να'ρθούμε κι εμείς;
- Περίμενε λίγο. - Όχι. Κανείς δεν μπορεί να μπει.
- Είναι η οικογένεια μου. - Όχι. Είναι αδύνατον. Συγνώμη.
Δεν μπορώ να κάνω ιδιαίτερη μεταχείριση.
Αν τους αφήσω, οι υπόλοιποι θα απαιτήσουν το ίδιο. Όχι.
- Λοιπόν, τώρα τι; - Τίποτα, περίμενε εδώ.
- Αφήστε μας! - Εϊ! Άκου...
"Η βάση έχει γεμίσει. Κανείς δεν μπορεί να μπει μέσα." Μετάφρασε.
Παιδιά, η βάση είναι γεμάτη. Κανείς δεν μπορεί να μπει στη βάση.
Πως γέμισε; Πρέπει να υπάρχει χώρος! Δεν μπορούν να μας αφήσουν εδώ!
Αφήστε μας! Έρχονται οι Τσέτνικ!
Ποιό είναι το πρόβλημα σας; Θα μας σκοτώσουν όλους!
Που θα πάει όλος αυτός ο κόσμος; Που;
Σε παρακαλώ, Μίντζες. Σε παρακαλώ!
Κοίτα, η κατάσταση είναι ήδη άσχημη. Εντάξει;
Αν τους αφήσω να περάσουν, όλοι θα ζητήσουν να μπουν μέσα.
- Τότε, άφησε τους να μπουν μέσα. - Έχω εντολές!
Σας χαιρετώ, Στρατηγέ!
- Καλή δουλειά. Συγχαρητήρια, παιδιά. - Ευχαριστούμε, Στρατηγέ.
Μπράβο, ήρωα μου!
- Προχωρούν οι στρατιώτες μας; - Ναι, καθαρίζουν την πόλη.
Είναι δική μας!
Στρατηγέ!
Είναι όλα εντάξει. Μπορείτε ελεύθερα να γυρίσετε στο αυτοκίνητο.
Εντάξει, εντάξει. Ξέρω ότι μπορώ.
- Άφησε το να μ'ακολουθεί αργά. - Μάλιστα!
Άντε, Ζίλε! Άντε, Ζίλε! Κρίστιτς!
Άντε, Κρίλε!
Φτιάξτε αυτή τη σημαία.
Κατεβάστε τη σημαία!
Δεν θέλω να κυματίζει εκεί πάνω. Κατεβάστε την. Βάλτε την εκεί.
Εκεί, για να την πάρει η κάμερα.
Ψάξτε καλά τη γειτονιά, παιδιά.
Ψάξτε τριγύρω. Μπείτε στα κτίρια.
Προσεκτικά.
Προχωρήστε, χωρίς στάση!
Κατεβάστε αυτή την πινακίδα! Οδός Σελμάναγκιτς Ραούφ...
Κατεβάστε τη.
Άντε, μη με κάνεις να το επαναλάβω!
Γρήγορα. Μην την κοιτάς σαν ηλίθιος!
- Εμπρός για το Μπρατούνακ-Ποτοτσάρι! - Σας χαιρετώ, Στρατηγέ!
Αϊ γαμήσου με τους χαιρετισμούς!
Προχωρήστε και θα με χαιρετήσετε όταν φτάσουμε στο Μπρατούνακ!
Είμαστε εδώ, στις 11 Ιουλίου του 1995, στη Σερβική Σρεμπρένιτσα.
Την παραμονή, μιας άλλης μεγάλης σερβικής γιορτής,
για να δώσουμε αυτή την πόλη, δώρο στον σερβικό λαό!
Μήπως είπα "Σέρβος" πολλές φορές;
Μην ανησυχείτε. Θα κάνω μοντάζ.
- Κατέγραψες το φόντο; - Ναι, όλα είναι μέσα.
Ποιός πυροβολεί, γαμώτο; Ποιός πυροβολεί;
Κρίστιτς, κάλεσε τα Ηνωμένα Έθνη!
Αν ακούσω ακόμη μια σφαίρα, θα βομβαρδίσω τη βάση τους! Πες τους!
Έχω 25.000 άτομα εδώ,
χωρίς φαγητό, χωρίς νερό, Χωρίς...τουαλέτες.
Όχι! Άκουσε με! Άκουσε με! Χρειαζόμαστε βοήθεια!
No comments yet. Be the first to leave one.