Pan's Labyrinth (El laberinto del fauno)

Spanje, 1944

Lufta civile ka mbaruar.

Te fshehur ne male,

njerez te armatosur vazhdojne te luftojne regjimin e ri Fashist.

Jane vendosur vendroje ushtarake per te zhdukur Rezistencen.

Na ishte nje here,

ne Mbreterine Nentokesore, atje ku s`ka genjeshtra apo dhimbje,

atje jetonte nje princeshe, e cila enderronte per boten e njerezve.

Ajo enderronte per qiellin blu, flladin e embel dhe diellin shkelqyes.

Nje dite prej ditesh,

duke ju shmangur kujdestareve te saj, princesha u arratis.

Kur del jashte...

dielli rrezatues e verboi ate dhe ajo humbi kujtesen.

Ajo harroi se cila ishte dhe prej nga vinte.

Trupi i saj vuajti te ftohtin, semundjen dhe dhimbjen. Dhe keshtu vdiq.

Sidoqofte,i ati i saj, mbreti

e dinte gjithmone se shpirti i princeshes do te rikthehej,

ndoshta ne nje tjeter trup,

ne nje tjeter vend, ne nje tjeter kohe.

Ai do ta priste ate, deri ne shtratin e vdekjes,

Derisa bota te mos rrotullohej me.

Perse solle kaq shume libra me vete, Ofelia?

Po shkojme ne fshat, ne natyre.

Perralla?

Je pak e rritur tani per te lexuar gjera koti.

Thuaji te ndaloje makinen.

Ofelia, prit.

Vellai yt nuk eshte mire.

Zonje, a jeni mire?

Ofelia?

Ofelia, eja ketu.

-Pashe nje Zane. -Pa shiko, si te jane bere kepucet!

Shkojme.

Kur te arrijme te mulliri, dil te pershendesesh Kapitenin.

S`do ta quaj Baba ate.

Nuk e ke idene se sa mire eshte sjelle ai me ne.

Eshte thjesht nje fjale, Ofeli... thjesht nje fjale...

Po vijne, Kapiten.

15 minuta me vonese.

Karmen.

Mire se erdhe.

Nuk eshte e nevojshme. Mund te eci shume mire.

Doktorr Ferreiro thote qe nuk duhet te stermundohesh.

Jo.

Eja. Beje per mua.

Faleminderit.

Dil qe aty, Ofelia.

Pershendete Kapitenin.

Ofelia.

Eshte dora tjeter, Ofelia.

Mercedes!

-Silli brenda plackat. -Si urdheron.

Eshte nje labirint.

Thjesht nje grumbull guresh te vjeter te cilet kane qene gjithmone ketu.

Shume kohe para mullirit.

Me mire te mos futesh aty. Mund te humbesh.

Faleminderit.

I ke lexuar te gjithe?

Mercedes!

Po therret Kapiteni.

Babai jote ka nevoje per mua.

Ai nuk eshte im ate.

Kapiteni s`eshte babai im.

Babai im ka qene rrobaqepes. Vdiq ne lufte.

Ai nuk eshte im ate.

Besoj se e bere mjaft te qarte kete. A mund te ikim?

E ke pare nenen time?

-A s`eshte e bukur! -Po.

Ajo eshte shtatezene. E vure re?

Partizanet jane ngjitur ne pyll

sepse eshte e veshtire ti ndjekesh atje.

Ata maskarenj e dine me mire se ne terrenin.

Do te bllokojme gjithe hyrjet per ne pyll.

Ushqimet, ilacet- do t`i magazinojme. Pikerisht ketu.

Duhet t`i detyrojme te zbresin, te bejme qe ata te vijne tek ne.

Do te ngrejme tre vendroje te rinj.

Ketu, ketu dhe ketu.

Mercedes.

-Thuaji Dr. Ferreiros te zbresi. -Po, zoteri.

Kjo do te te ndihmoje te flesh gjate nates.

Vetem dy pika para se te shtrihesh.

Vetem dy pika.

Shume mire.

Te gjithen. Mire.

Ne qoftese te duhet ndonje gje mos hezitoni te me therrisni. Qofte dite apo nate.

Ti ose infermierja jote.

Naten e mire.

Mbylle deren dhe fiki dritat, zemer.

Duhet te na ndihmosh. Te ngjitesh siper ta vizitosh.

Plaga po perkeqsohet. Kemba e tij nuk permiresohet.

Kjo eshte gjithcka munda te marr.

Me vjen keq.

Kapiten vidali po te pret ne zyren e tij.

Eja ketu, Ofelia.

O Zot, kembet e tua. Kane ngrire fare!

Ke frike?

Pak.

C`eshte gjithe kjo zhurme?

Asgje vetem era qe fryn.

-Netet e ketushme jane te ndryshme nga ato te qytetit.

Atje degjon zhurmen e makinave.

Ketu shtepite jane te vjetra.

Ato kercasin.

Sikur te ishin duke folur.

Neser, do te bej nje surprize.

-Nje surprize? -Po.

-Ndonje liber? -Jo, dicka me te mire.

Perse u martove?

Isha vetem prej kohesh tani.

Une jam me ty. Ti nuk ishe vetem.

Ti nuk ishe asnjehere vetem.

Kur te rritesh do ta kuptosh. As per mua nuk ishte e lehte.

Filloi prape vellackua yt.

Tregoji nje prej perrallave te tua.

Jam e sigurt qe kjo do ta qetesoje.

Vella, vellacko...

Na ishte njehere, shume kohe me pare

ne nje vend te larget, e te trishtueshem,

ku kishte nje mal gjigand, i perbere nga gure i ashper i zi.

Ne perendim te diellit,

ne majen e malit,

nje trendafil magjik lulezonte nate per nate, kushdo qe do e kepuste ate do te behej i pavdekshem.

Por askush nuk goxonte te shkonte afer tij

spse gjembat e tij ishin mbushur plot me helm.

Te gjithe burrat flisnin me njeri-tjetrin per friken e vdekjes,

per dhimbjen, por asnjeri nuk e permendte per premtimin e pavdekesise.

Dhe cdo dite, trendafili vyshkej ne pamundesi per te lene trashegimi dhuntine e tij.

i harruar e i perhumbur ne maje te malit te ftohte, e te erret,

pergjithmone vetem, deri ne jete te jeteve.

Hyr.

-Si eshte ajo? -Shume e dobet.

Ajo do te pushoje aq sa ka nevoje.

Une do te fle ketu poshte.

-Po im bir? -Me fal?

Me leje, Kapiten.

Djali im, si eshte?

Tani nuk ka arsye perse te alarmoheni.

Shume mire.

Kapiten, gruaja juaj nuk duhej te udhetonte ne kete faze te vone te zhtatezanise.

-Keshtu mendon? -Si mendim profesional, po, zoteri.

Nje djale duhet te linde atje ku eshte babai i tij.

Kaq kisha.

Edhe dicka tjeter, Kapiten.

Cfare te ben kaq te sigurt qe femija eshte djale?

Mos u tall me mua.

Ne oren 8 diktuam levizje ne sektorin veriperendimor.

Gunfire.

Rreshter Bajona kontrolloi zonen dhe kapi nje te dyshuar.

Tjetri eshte djali vet, nga qyteti ketu afer.

Kapiten, im ate eshte burre i ndershem.

Me lejo ta gjykoj vete kete. Hiqe kapelen kur je perballe meje.

Kishte kete arme me vete. Kane qelluar me te.

Im ate po gjuante lepuj te egerr, Captain.

Prape ti, pusho.

''S`ka Zot, s`ka Atdhe,s`ka Nenshtrues''?

-Ja , keshtu-si te duket ty? -Propagande e kuqe komunistesh, zoteri.

S`eshte propagande, zoteri.

EShte nje buletin i vjeter, Kapiten.

Ne jemi vec fermere.

Vazhdo.

Shkuam lart ne pyll, Kapiten. Te gjuanim lepuj te egerr.

Per vajzat e mia. Ato jane semure.

Lepuj, he?

Kapiten, ne qofte se im ate thote keshtu, qe po gjuante lepuj.

Atehere lereni te qete.

E vrave, E vrave!

Vrases! Bir bushtrre!

Mbase tani do mesosh t`i kontrrollosh keta trapa me imtesisht,

perpara se te vish te me bezdisesh.

Po, Kapiten.

Mami. Mami, zgjohu!

Mami,se cfare ka ne dhome.

Pershendetje.

Me ndoqe deri ketu?

A je zane ti?

Shiko!

Kjo ketu eshte nje zane.

Do qe te ndjek?

Jashte? Ku?

Pershendetje?

Pershendetje?

Eko. (Jehone)

Eko. (Jehone)

Pershendetje?

Pershendetje?

Jeni ju.

Jeni ju. U rikthyhet.

Mos u frikeso, Te pergjerohem.

Shiko, shiko.

Emri im eshte Ofelia. Po ti kush je?

Une?

Kam pasur shume emra...

Emra te mocem qe vetem era dhe pemet mund ta shqiptojne.

Une jam mali, pylli dhe toka.

Une jam...

Une jam nje faun.

Sherbetori juaj me i perulur, Lartesia juaj.

-Jo, une jam... -Juve jeni Princesh Moanna,

vajza e mbretit te nentokes.

Im ate ka qene nje rrobaqepes.