पहली 200 पंक्तियाँ।
Pan's Labyrinth (2006) OCR 23.976 fps runtime 01:58:55
"สเปน ปี 1944"
"สงครามกลางเมืองจบลงแล้ว"
"แต่ที่ยังหลบซ่อนอยู่ในเทือกเขาก็คือ"
"กองกำลังติดอาวุธ ซึ่งยังคงต่อสู้กับเผด็จการผู้มาใหม่"
"หน่วยทหารถูกจัดตั้งขึ้น เพื่อกำจัดกองกำลังต่อต้านเหล่านี้"
เมื่อครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นานแสนนาน
ณ อาณาจักรที่อยู่ใต้ดิน
ที่ซึ่งปราศจากคำโกหก และความเจ็บปวด
มีองค์หญิงผู้หนึ่ง ผู้ซึ่งฝันถึงโลกมนุษย์อยู่เป็นเนืองนิจ
เธอฝันถึงท้องฟ้าสีคราม สายลมอ่อน ๆ
แสงเรืองรองของดวงอาทิตย์
และวันหนึ่ง องค์หญิงหลบหนีผู้ดูแล ออกไปยังโลกภายนอก
แต่ทันทีที่องค์หญิงหนีออกไปข้างนอกได้
แสงดวงอาทิตย์แผดเผา และลบล้างความทรงจำจนหมดสิ้น
ลืมหมดว่านางเคยเป็นใคร และนางมาจากไหน
ต้องทนต่อความหนาวเย็น โรคร้าย และป่วยไข้
จนทำให้นางเสียชีวิตในที่สุด
อย่างไรซะ พระราชาพ่อของนาง
มั่นใจเสมอว่า วิญญาณองค์หญิงจะต้องกลับมา
อาจจะเป็นในอีกร่างหนึ่ง
อาจเป็นอีกสถานที่หนึ่ง อีกเวลาหนึ่ง
และเขาจะรอนาง จนตราบเท่าที่มีลมหายใจ
หรือจนกระทั่งโลกนี้ หยุดหมุนในที่สุด
ทำไมเอาหนังสือมาเยอะจังเลยล่ะลูก โอฟีเลีย
เราจะไปอยู่กันที่นอกเมืองนะจ๊ะ
หนังสือนิทานเหรอ
ลูกโตเกินกว่าที่จะเชื่อ เรื่องไร้สาระพวกนี้แล้วนะ รู้มั้ย
บอกให้เขาจอดรถ
โอฟีเลีย โอฟีเลียเดี๋ยวก่อนนะลูก
น้องของลูกรู้สึกไม่ดีน่ะ
เป็นยังไงบ้างครับคุณนายครับ
โอฟีเลีย
โอฟีเลีย มานี่มาลูก
- หนูเห็นนางฟ้าน่ะค่ะ - ดูรองเท้าของลูกสิ เลอะไปหมดแล้ว
ไปเถอะ พอเราไปถึงที่นั่น ลูกต้องไปพบกับผู้กองนะ
แม่อยากให้หนูเรียกเขาว่าพ่อนะ
ลูกไม่รู้หรอกว่า เขาดีต่อเราสองคนมากแค่ไหน
ลูกแค่พูดดี ๆ กับเขานะโอฟีเลีย แค่พูดดี ๆ
มาแล้วครับ ผู้กอง
สายไป 15 นาที
คาร์เมน
ยินดีต้อนรับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเดินเองได้
หมอเฟอร์เรโร่ ไม่ต้องการให้คุณออกแรงมาก
ไม่ค่ะ
ขอร้องละ
ทำเพื่อผมนะ
ขอบคุณค่ะ
โอฟีเลียจ๊ะ ออกมาทักทายผู้กองหน่อยมา
ไง โอฟีเลีย
ต้องใช้อีกข้างหนึ่ง โอฟีเลีย
เมอร์ซิเดส
- ขนกระเป๋า - ค่ะ ผู้กอง
มันเป็นเขาวงกต
ข้างในมีแต่หินเก่า ๆ มันอยู่ที่นี่มานานแล้วละ
อายุมากกว่าโรงโม่ซะอีก
พยายามอย่าเข้าไปข้างในล่ะ เดี๋ยวหนูจะหลง
ขอบคุณค่ะ
หนูอ่านทุกเล่มแล้วเหรอ
เมอร์ซิเดส
ผู้กองเรียกหาน่ะ
พ่อของหนูเรียกฉันแล้วล่ะ
เขาไม่ใช่พ่อหนู ผู้กองไม่ใช่พ่อของหนูค่ะ
พ่อของหนูเป็นพวกต่อต้าน เขาเสียชีวิตจากการสู้รบ
ผู้กองไม่ใช่พ่อของหนู
หนูพูดชัดเจนแล้ว เราไปกันเถอะ
คุณเห็นแม่หนูรึยังคะ
- แม่ของหนูสวยมั้ย - สวย
แม่กำลังท้อง คุณเห็นรึเปล่า
พวกต่อต้านแฝงตัวอยู่ในป่า
เป็นการยากที่เราจะติดตามพวกมัน
มันอาศัยความคุ้นเคยกับภูมิประเทศ มากกว่าเรา
ต้องหาทางปิดเส้นทางเข้าป่า
ทั้งอาหารและยา จะต้องไม่ให้หลุดรอดเข้าไปเด็ดขาด
เราจะปิดล้อมพวกมัน บีบให้มันเป็นฝ่ายออกมา
เราจะตั้งหน่วยบัญชาการขึ้นใหม่อีก 3 แห่ง
ตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้
เมอร์ซิเดส
- ช่วยไปเชิญคุณหมอเฟอร์เรโร่มานี่หน่อย - ค่ะ ผู้กอง
ยานี้จะช่วยให้คุณหลับสบายกลางคืน
ใช้สองหยดแล้วดื่มมันก่อนเข้านอนนะ
สองหยดเท่านั้น
ดีครับ โอ้ดื่มให้หมดครับ ดี
ถ้าอาการไม่ดีโทรหาผมได้เลย ทั้งกลางวันกลางคืนนะครับ
อ้อ ทั้งคุณและพยาบาลน้อยของคุณ ราตรีสวัสดิ์ครับ
ไปปิดประตูแล้วก็ปิดไฟให้แม่หน่อยสิลูก
คุณต้องช่วยไปดูอาการเขา
บาดแผลกำลังอักเสบหนัก อาการที่ขาเขาก็ไม่ดีขึ้นเลย
ผมช่วยคุณได้แค่นี้เท่านั้นเอง เสียใจด้วย
ผู้กองวีเดิ้ลรอคุณอยู่ในห้องทำงาน
โอฟีเลียมานี่หน่อยสิจ๊ะ
ทำไมเท้าของลูกเย็นเจี๊ยบอย่างนี้ล่ะ
ลูกกลัวเหรอ
นิดหน่อยค่ะ
เสียงอะไรคะ
ไม่มีอะไร คงจะลมมั้ง
กลางคืนที่นี่ ต่างจากกลางคืนในเมืองมากเลยนะ
ในเมืองเราจะได้ยินเสียงรถ เสียงรถไฟ
ไอ้บ้านหลังนี้มันเก่าแก่
ไม้ก็ลั่น
เหมือนมันพยายามจะพูด
พรุ่งนี้แม่มีของให้ลูกประหลาดใจด้วยนะ
- มีของให้หนูเหรอคะ - จ้ะ
- หนังสือเหรอ - เปล่า
ของดีกว่านั้นอีก
ทำไมแม่ต้องแต่งงานใหม่ด้วยคะ
แม่ว้าเหว่มานานแล้ว
แม่มีหนูทั้งคน ไม่เห็นต้องว้าเหว่เลยนี่
แม่ไม่เคยว้าเหว่นี่คะ
ไว้โตแล้วลูกจะเข้าใจ มันไม่ง่ายสำหรับแม่เหมือนกัน
นี่น้องของลูกดิ้นอีกแล้ว
เล่านิทานให้น้องฟังหน่อยสิจ๊ะลูก
น้องฟังแล้วจะได้หลับน่ะ
นี่ น้องของพี่
น้องของพี่
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีดินแดนแห่งหนึ่งอันห่างไกล
ซึ่งที่นั่นมีภูเขาทั้งลูก เป็นก้อนหินสีดำใหญ่มหึมา
ตอนดวงอาทิตย์ตกดิน
ตรงยอดสุดของภูเขาลูกนั้น
จะมีกุหลาบวิเศษเบ่งบาน ใครที่เด็ดมันไปจะมีชีวิตเป็นอมตะ
แต่ไม่มีใคร กล้าที่จะเข้าไปใกล้กุหลาบดอกนั้น
เพราะเถากุหลาบมีหนาม ที่เต็มไปด้วยพิษร้าย
ชาวบ้านโจษขานกัน
ถึงแต่เรื่องความตายของพวกเขา ความเจ็บปวด
แต่ไม่มีใครกล้าพูดถึงชีวิตอันเป็นอมตะ
ผ่านไปวันแล้ววันเล่า
กุหลาบเหี่ยวเฉาร่วงโรยลงไป
ไม่สามารถหยิบยื่นความเป็นอมตะ ให้ผู้ใดได้เลยสักคน
กุหลาบดอกนั้นเหมือนถูกลืม อยู่บนยอดเขาที่เยือกเย็น
และมืดมิด โดดเดี่ยว ถูกทอดทิ้งอยู่เพียงเดียวดาย
เข้ามา
- เธอเป็นยังไงบ้าง - ก็อ่อนแอหน่อยครับ
- ต้องพยายามพักผ่อนให้มากที่สุด - ผมจะนอนข้างล่าง
- ลูกชายผมล่ะ - อะไรนะครับ
ต้องขอโทษด้วยครับผู้กอง
ลูกผม เป็นยังไงบ้าง
ผมว่าตอนนี้ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้วครับ
ดีแล้ว
ผู้กองครับ ภรรยาของคุณท้องแก่ขนาดนี้
เธอไม่ควรต้องเดินทางไปไหนนะครับ
นั่นความเห็นคุณเหรอ
เป็นความเห็นของผมในฐานะหมอครับ
ลูกชายจะต้องลืมตาดูโลก และเห็นหน้าพ่อเขา ไปได้แล้ว
มีอีกเรื่องหนึ่งครับผู้กอง
อะไรที่ทำให้คุณมั่นใจว่าจะได้ลูกชาย
อย่ายั่วอารมณ์ผม
ตอนสองทุ่มเราตรวจพบความเคลื่อนไหว ทางตะวันตกเฉียงเหนือ
เสียงปืน
จ่าเบโยน่าออกไปลาดตระเวน แล้วก็จับผู้ต้องสงสัยมาได้
อีกคนเป็นลูกชายเขา เป็นคนที่เมืองนี้
ผู้กองครับ พ่อผมหากินสุจริตนะครับ
เดี๋ยวฉันตัดสินใจเอง
เวลาอยู่ต่อหน้าฉัน ถอดหมวกออกด้วย
เราพบปืนกระบอกนี้ ติดตัวเขาครับ ตรวจสอบแล้วมันเพิ่งถูกยิงไป
- พ่อผมใช้ปืนล่ากระต่ายครับผู้กอง - ฉันไม่ได้สั่งให้พูด
ไม่มีพระเจ้า ไม่มีประเทศ
อย่างงั้นเหรอ ดูสิ
เป็นแถลงการณ์ของพวกฝ่ายซ้ายครับผู้กอง
- ไม่ใช่แถลงการณ์ครับ - ชู่ว...
เป็นปฏิทินดาราศาสตร์ครับผู้กอง
เราเป็นแค่ชาวนาเท่านั้น
แล้วไง
ผมเข้าป่าทุกวันครับผู้กอง
แต่เข้าไปล่ากระต่าย เพื่อจะเอาไปเลี้ยงลูกสาว
ลูกผมป่วยหนัก
กระต่ายเหรอ
ผู้กองครับ พ่อผมพูดจริง เขาไปล่ากระต่ายน่ะครับ
อย่าทำร้ายเขา
แกฆ่าเขาตาย แกฆ่าเขาตาย
ไอ้ฆาตกร ไอ้สารเลวเอ๊ย
ทีหลังหัดตรวจสอบให้ละเอียดกว่านี้ด้วย
- ก่อนจะไปเรียกฉันให้เสียเวลา - ครับผู้กอง
แม่คะ
แม่คะ รีบตื่นเร็วเข้า
แม่คะ มีอะไรในห้องไม่รู้ค่ะ
สวัสดี
ตามฉันมาใช่มั้ย
เป็นนางฟ้าเหรอ
นี่ เดี๋ยวนะ
นี่ไงนางฟ้า
อยากให้ฉันตามไปยังงั้นเหรอ
ข้างนอกน่ะเหรอ ไปไหนล่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดี
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดี
มีใครอยู่มั้ย
ท่านเอง
ท่านเอง
ท่านกลับมา แต่ว่าท่านไม่ต้องกลัวนะ
ดู ดูสิ
- ฉันชื่อโอฟีเลีย แล้วคุณล่ะเป็นใคร - ข้าเหรอ... ช่างเถอะ
ข้าเคยถูกเรียกด้วยชื่อมากมาย ถูกเรียกมากมาย
บางชื่อมีแต่ลมกับต้นไม้เท่านั้น ที่ออกเสียงถูก
ข้า ข้าเป็นดั่งภูผา เป็นทั้งผืนป่า
เป็นทั้งผืนโลก ข้าเป็น...
ข้าเป็น... เทพารักษ์
ทาสรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ ของฝ่าบาทมาตลอด
No comments yet. Be the first to leave one.