War Dogs

War Dogs (2016) OCR 23.976 fps runtime 01:54:12

สร้างจากเรื่องจริง

1 มกราคม 2008

ขอร้องล่ะ ขอร้อง

ผมขอโทษ ผมพูดภาษาอัลบาเนียไม่ได้

หยุดนะ ผมไม่เข้าใจ

ตอนนี้เข้าใจรึยัง

นั่นปืนเจริโค 941 ที่จ่อหัวผมอยู่

ซื้อในตลาดมืดได้ ในราคา กระบอกละ 300 เหรียญ

เข้าใจ

มันเป็นอาวุธ ที่ไว้ใจได้จริงๆ

ผมชื่อเดวิด แพคเคาซ์

ผมเป็นนักค้าอาวุธข้ามชาติ

คุณรู้อะไร เกี่ยวกับสงครามบ้าง

ใครๆ จะบอกว่ามันเป็นเรื่องของ ความรักชาติ ประชาธิปไตย

หรือเรื่องอะไรเกี่ยวกับคนอื่น ที่เกลียดอิสรภาพของเรา

แต่อยากรู้มั้ยว่าจริงๆ มันเกี่ยวกับอะไร

คุณมองเห็นอะไรบ้าง

เด็กจากอาร์คันซอ

ทำหน้าที่เพื่อชาติ ในการปกป้องประเทศงั้นเหรอ

ผมเห็นหมวกกันน็อค ถุงมือกันไฟ

เสื้อเกราะ แล้วก็ปืนเอ็ม 16

ผมเห็นเงิน 17,500 เหรียญ

นั่นคือราคาของ ที่อยู่บนตัวของ ทหารอเมริกัน 1 คน

ทหารกว่า 2 ล้านคน

สู้ในสงครามอิรัก และอัฟกานิสถาน

มันกินเงินจากผู้เสียภาษีชาวอเมริกา ปีละ 4,500 ล้าน

แค่จ่ายค่าแอร์อย่างเดียว

ในสงครามพวกนี้

นั่นแหละ คือความหมายของสงคราม

สงครามเป็นระบบเศรษฐกิจ

ใครที่พูดเป็นอื่น

ก็แสดงว่ามีส่วนได้ส่วนเสีย ไม่งั้นก็โง่บรม

แต่ตอนนั้น ผมยังไม่รู้

สมัยนั้น ผมไม่รู้อะไรเลย

หาดไมอามี ปี 2005

วอร์ด็อก คู่ป๋าขาแสบ

ตรงนี้จอดไม่ได้

คือพวก ผมมีลูกค้า บ้านเลขที่ 2150 คุณชอร์

ผมมาเร็วไปนิดนึง

เหรอ ที่นี่เป็นหมู่บ้านปิด

ยังไงก็จอดตรงนี้ไม่ได้

ไม่ควรจะสูบไอ้นั่น ตรงนี้ด้วยนะ

โอเค ขอบใจ

มีอะไรหลายอย่าง ที่ผมเล่าได้ เกี่ยวกับชีวิตช่วงนี้

ที่จะช่วยให้เห็นภาพรวมของเรื่อง

ผมเล่าได้ว่า

ผมลาออกจากมหาวิทยาลัย หลังผ่าน ไปเทอมเดียว

- กล้ามต้นขาเป็นไงบ้างครับ - ยังเจ็บอยู่

เล่าว่าผมแตกคอกับพ่อแม่

หรือที่ผมลาออก หรือโดนไล่ออก จากงานมา 6 ที่

- นั่นแหละ - เอาล่ะครับ

แต่มองย้อนกลับไป

ผมว่าเรื่องสำคัญที่สุด ที่ต้องทำความเข้าใจคือ

ผมหลงทางสุดๆ

โทษที ผ้าหล่น

ไม่เป็นไร แกรี่

ตอนนั้นผมอายุ 22 ปี

คอยนวดพวกคนรวยแถบหาด ไมอามี่ แลกเงินชั่วโมงละ 75 เหรียญ

แต่ผมไม่ทนแล้ว

ถึงเวลาต้องเปลี่ยนมันซะที

แล้วผมก็มีไอเดียเจ๋งๆ

ทำเงินกันระหว่างบรรทัดนี่แหละ

แผนของผมคือ การขายส่งผ้าปูที่นอนดีๆ

ให้บ้านพักคนชราทั้งหมด ในเซาธ์ฟลอริดา

แล้วมันมีอยู่เป็นหลายร้อยแห่ง

- สัมผัสนุ่มจริงๆ - ใช่สิครับ

เป็นผ้าฝ้ายอิยิปต์ของแท้ ทอด้วยใย 400 เส้น

คือมันคุณภาพสูงที่สุด ที่จะใช้ได้ในสถานพยาบาลต่างๆ

ไม่รู้สิ ดูฟุ่มเฟือย

ด้วยราคาแค่หน่วยละ 29 เหรียญ มันไม่เรียกว่าฟุ่มเฟือยเลยครับ

เดวิด คุณรู้ไหมว่า ผู้อาศัยที่ฮิลเดลนี่ อายุเฉลี่ยเท่าไหร่

ไม่ทราบครับ

82 ปี

คุณเคยเห็นผิวของชายอายุ 82 ไหม

เคยสัมผัสไหม

เคยครับ ที่จริงผมเป็นนักบำบัดด้วยการนวด

ลูกค้าหลายคน ก็เป็นผู้อาวุโส

งั้นคุณก็น่าจะรู้

ผ้าพวกนี้

มันจะเหมือนเอาผ้าแคชเมียร์ ไปห่อกิ้งก่า

คุณจะทำไหมล่ะ

จะเอาผ้าแคชเมียร์ ไปห่อกิ้งก่ามั้ย

คงไม่ทำ

งั้นทำไมถึงคิดว่าผมจะทำ

หลานชายผม

เก่งใช่มั้ยล่ะ

ผมเอาเงินเก็บทั้งชีวิต ลงไปกับผ้าปูที่นอนชั้นดี 65 ลัง

แต่ผมลืมมองปัจจัยสำคัญที่สุด

ไม่มีใครสนใจคนแก่กันจริงจัง

ทำไมไม่ขายคืนให้เขาล่ะ

มันทำแบบนั้นไม่ได้ ซื้อเหมามา

ฉันซวยโคตร

นายไม่ซวยหรอก

พีทสิซวย

เขาตายไปแล้ว

ให้ตาย นั่นเอฟเฟรมรึเปล่า

ใช่

นึกว่าหมอนั่นยังอยู่แอลเอ

คิดเหมือนกัน

- สมัยนั้นเขาเป็นเพื่อนที่ดี - ขอบคุณ

ดูผิวแทนจริง

เอฟเฟรม ดิเวอโรลี เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผมสมัยเด็ก

แต่ผมไม่ได้เจอเขามา ตั้งแต่เขาถูกส่งตัว

ไปอยู่กับลุงตอนขึ้น ม.4

ผมว่าพ่อแม่เรา อยากให้เราห่างกันให้มากที่สุด

ในคัมภีร์แห่งชีวิตนั้น ไม่มีสารบัญ

เราไม่รู้ว่าเราอยู่ ณ จุดเริ่มต้นของบทใหม่ หรือตอนท้ายสุดของเรื่อง

ซึ่งเป็นเหตุที่เราต้องขอบใจ

ในทุกครั้งที่มีการพลิกหน้า ในคัมภีร์ชีวิต

นายกลับมาเพื่องานนี้เลยเหรอ

เวร ไม่ใช่ ฉันไม่ได้สนิทกับพีทเลย

ฉันอยากมาเจอนายมากกว่า

รู้มั้ยว่าแม่นายไม่ชอบให้เบอร์

เดี๋ยวนะ นายโทรไปที่บ้านเหรอ

เปล่า ฉันไปเอาแม่นาย

แม่นายยังเกลียดฉันอยู่สินะ

ใช่ น่าจะเป็นงั้น

ฉันคิดถึงนายว่ะ พวก

เออ คิดถึงเหมือนกัน

ไปนั่งรถเล่นกันดีกว่า

ไปไม่ได้ มีลูกค้าตอน 4 โมงเย็น

ช่างแม่งสิ ยกเลิกไป

เพื่อนเก่าอุตส่าห์กลับมาทั้งที

ไม่เอาน่า

เกิดอะไรขึ้นในแอลเอ

นายกลับมาทำไม

นายรู้ว่าฉันไปทำงานให้ลุงใช่มั้ย

ใช่ ได้ข่าวว่านายเป็นเหมือน คนขายปืนอะไรอย่างนั้น

ก็ประมาณนั้น

เราจะประมูลซื้ออาวุธ ที่ถูกตำรวจยึดมา เอามาขายต่อในเน็ต

เจ๋ง

มันเจ๋งจนลุงฉัน หลอกเอาเงินไปกว่า 7 หมื่น

ชิบเป๋ง 7 หมื่นเลยเหรอ

นั่นแหละ ช่างแม่งเขา ฉันก็ทำเงินได้เยอะ

เลยตัดสินใจกลับมาไมอามี่ เปิดร้านของตัวเอง

เจ๋ง

แล้วหมอนี่อยู่ไหน

น่าจะอีก 5 นาที นายต้องรีบไปไหนหรือไง

เปล่า

เอาล่ะ ฉันไม่รู้อะไรแย่กว่ากัน

เรื่องที่นายขายผ้าปูที่นอนให้บ้านคนชรา

หรือนายชักว่าวให้คนแลกเงิน

บอกไว้เลยนะ ฉันเป็นนักบำบัดด้วยการนวด มีใบอนุญาต

ถูกกฎหมายร้อยเปอร์เซ็นต์

โอเค แต่สุดท้ายแล้ว พวกนั้นก็ต้องถึงอยู่ดี ใช่มั้ยล่ะ

คือน้ำแตก บนอกเลยรึเปล่า

จะบอกให้นะ ไปตายเลยไป

ไปตายเลยเพื่อน

พวก จำครั้งสุดท้าย ที่เราไปซื้อหญ้าด้วยกันได้ป่ะ

จำได้สิ มันสะเทือนใจจะตาย

ใช่ แต่จำวันต่อมาที่เราเดินเข้าโรงเรียน

แล้วทุกคนรู้ว่าเราโดนจับได้มั้ย

จำได้ เราเหมือนมาเฟียเลย

นึกไปว่าเราคุมทั่วเซาธ์บีช

เราคุมโรงเรียนยิวเยชิวามากกว่า

เราไม่ยอมให้ใครมาหยาม

เออ คิดถึงเวลานั้น

คิดถึงเยชิวาเหรอ

เปล่า คิดถึง..

การไม่ยอมให้ใครมาหยาม

โย่!

เขาไม่อยู่ มองหาปุ๊นเหรอพวก

ก็ไม่แน่ ของนายดีรึเปล่าล่ะ

พูดงี้ละกัน ฉันขายให้เขาเอง

ไอ้นี่แม่งมาไม้ไหนวะ

เยี่ยม มีสักออนซ์มั้ย

มี ไม่เรื่องมาก 3 ใบ

3 ร้อยเหรอ ชอบว่ะ

ซื้อกับผู้จัดจำหน่ายตรงก็ได้ ราคาดีอย่างนี้

คงงั้น

เอาล่ะ

คือนางเปิดประตูใช่มะ

ฉันบอกว่า "โย่ ใจเย็น เพ่ไม่ได้มาหาดราม่า"

เข้าใจฉันมั้ย

"เพ่รู้น้องซ่อนไอ้มืดอีกคนไว้"

อะไรวะ

อะไร

เอาของมาได้รึยัง

ของอะไร

ฉันเพิ่งให้เงินไป 3 ร้อยแลกปุ๊น

พวกนายเห็นไอ้หน้าโง่นี่ มาก่อนรึเปล่า

ไม่เคยเห็นอะไรเลย

พวก ออกไปจากที่นี่ซะ

- ก็ได้ ก็ได้ โอเค - เออ เออ

ไอ้คนขาวอ้วน

กางเกงยังกะร่มชูชีพ

ดูยังกะเจย์ เลโนเลยว่ะ

ดูเหมือนเขาจะไปโบสถ์

โอ๊ย เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อนพวก

- อะไรวะเนี่ย - เวร

ไม่เอาน่า ไปไหนกันหมด

นึกว่าจะคุยเล่นกันซะอีก

แม่งมีแต่ไอ้พวกเลว

นั่นอะไรวะเนี่ย นายบ้ารึเปล่า

ไม่เป็นไร พวก

ฉันมีใบอนุญาตพกปืนระดับ 3

มาเร็ว ขึ้นรถ

รู้จักคนขายอีกคนแถวนี้

มันประหลาดดี แม้เราจะอายุพอๆ กัน แต่ผมก็มองเอฟเฟรม เป็นต้นแบบ