Amour

ดับเพลิงครับ มีใครอยู่ไหม

ช่วยรอข้างนอกก่อนครับ

- วันที่บนจดหมายล่ะครับ - วันที่ 9 ครับ

เปิดประตูได้เเล้ว

มีพยาบาลดูเเลเเต่ไม่เห็นสักพักเเล้ว

- เปิดหน้าต่างไว้เหรอ - เปล่าครับ

ขอต้อนรับสู่โรงละครฌองอาลิเซ่ กรุณาปิดโทรศัพท์มือถือของท่านด้วยค่ะ

ขอเเจ้งให้ทราบว่า ห้ามทำการบันทึกเสียงหรือวีดีโอเทปใด ๆ

ขอให้ทุกท่านรื่นรมณ์กับการแสดง

คงใช้ไขควงหรืออะไรสักอย่าง ดูท่าไม่ค่อยมืออาชีพเท่าไร

- ฉันอยากรู้ว่าใครกันนะ - ไม่รู้สิ

- เเต่ทําไมถึงมีคนงัดบ้านมีอะไรให้ขโมยในบ้านเรา - ทําไมล่ะ

นึกดีๆก็อาจจะมีสัก 3-4 คนที่เรารู้จัก เเต่คิดไม่ออกเลยใครคิดจะปล้นบ้านเรานะ

- ทําไมไม่โทรหาคอนเซียจดู - ไว้ตอนเช้าเเล้วกัน

อย่าทําให้เสียอารมณ์ดีกว่า

-ไม่ก็โทรหาตํารวจ - ช่างเถอะส่งเสื้อมาสิ

- ถ้าเรากำลังอยู่บนเตียงแล้วมีใครสักคนโผล่มา - ทำไมต้องนึกอะไรแบบนั้นด้วย

- น่ากลัวจะตาย ตกใจตายกันพอดี - ผมด้วย

- คุณจะดื่มอะไรไหม - ฉันเหนื่อยจัง

- ผมอยากดื่มอะไรสักหน่อย -ไม่มีใครห้ามนี่

มาทิลบอกว่าที่ตึกของเธออพาร์ทเมนท์สูง ๆ ขโมยมันเข้ามาทางห้องใต้หลังคา

เจาะรูที่กําเเพงกรีดภาพวาด ที่ประเมินค่าไม่ได้ออกไปจากกรอบ

- เเล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย - เป็นมืออาชีพมาก ๆ

- บอกหรือยังว่าคืนนี้คุณสวยจัง - อะไรเข้าสิงคะ

เขบ็ต 2 ชั้นในเพลงจังหวะเร้าใจ เหนือชั้นจริง ๆ ว่าไหม

ภูมิใจไหมล่ะ

มีอะไรหรือเปล่า

เปล่า

เเล้วอาทิตย์หน้าล่ะ อ๋อเปล่า

เเต่ว่าผมอยากซ่อมให้เร็วที่สุด

เดี๋ยวใครรู้เข้าได้เอาไปทําตามพอดี

เเล้วมันจะยิ่งเเย่ไปอีก

ตอนไหนล่ะได้โอเค ๆ

เตรียมน้ำยาชักเงาประตูด้วยนะครับ

ก็อย่างน้อยก็เคลือบสักหน่อย ก็ได้ ดี ได้เลย

ครับ โอเคขอบใจนะโอเค สวัสดี

- คงจะพึ่งพาได้ - หวังอย่างนั้น

- คราวที่เเล้วเขาก็ให้เรารอ คุณจําได้ไหม - จริงด้วย ขอบใจจ้ะ

- ถ้าถามผู้รับเหมาก็คงต้องรออย่างน้อย 2 เดือน - งั้นเหรอ

พวกโฟร์ดอนส์รอตั้ง 3 วัน กว่าจะได้ใช้ห้องน้ำ

ไม่ค่อยโสภาเลย

ไม่เหลือเลยสักเม็ด

ไม่รู้วันนี้จะเอาเเผ่นซีดีมาด้วยไหม เขาอาจไม่มาเลยก็ได้

หรือเราจะไปหาซื้อดู เอาไงดี คุณว่าไง

เกิดอะไรขึ้น

มีอะไรหรือเปล่า เเอนที่รัก ผมเองนะ

เเอน เกิดอะไรขึ้น

เเอน เกิดอะไรขึ้น

เกิดอะไรขึ้น

ที่รัก

ขอร้องล่ะเเอน มองหน้าผมสิ คุณเป็นอะไรไป

เป็นอะไรไป

เเอน

คุณทําอะไรทําไมถึงปล่อยน้ำใหลทิ้งหมด

นี่คุณเป็นบ้าไปเเล้วหรือยังไง

- ล้อผมเล่นเหรอ - อะไรนะ

- ล้อกันเล่นหรือเปล่า กล้าล้อเล่นกับผมงั้นเหรอ - ล้อเล่นอะไรไม่เห็นเข้าใจ

ทําไมต้องทําเสียงเเบบนั้นด้วย

- เลิกเล่นได้เเล้ว ไม่ตลกเลยนะ - ฉันเล่นอะไร เกิดอะไรขึ้น

-ไม่เห็นตอบอะไรผมเลย - ตอบอะไร

- ก็ที่ถามไป ทุกอย่าง - เมื่อไร

เมื่อกี้ไง

เล่าให้ฟังหน่อย มันเกิดอะไรขึ้น

ผมไม่รู้จะพูดยังไง

คุณเเน่ใจนะว่าจําไม่ได้ว่าเกิดไรขึ้นเมื่อกี้

เเล้วเกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้

คุณนั่งอยู่ตรงนั้น มองไปในอากาศ ตอนผมถามว่าเป็นอะไรก็ไม่ตอบ

ผมเอาผ้าเช็ดหน้าคุณคุณก็ไม่ตอบสนองสักนิด

ดูสิ เห็นไหมยังมีรอยอยู่เลย

- จริงเหรอ เมื่อไร - เมื่อกี้เองสักสองสามนาทีก่อน

- เเล้ว - เเล้วเหรอ

จะเเล้วทําไม ผมไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องนอน

จะออกไปตามคนมาช่วย

- ช่วยเหรอ - ใช่

- แล้วคุณก็ไปปิดน้ำ - ใช่ก็คุณเปิดน้ำทิ้งไว้

-ไม่เข้าใจเลย - ผมก็ด้วย

- ผมโทรหาคุณหมอเบอร์เทียร์ดีกว่า - ทําไมเขาจะทําอะไรได้

-ไม่รู้สิลองตรวจคุณมั้ง - ฉันไม่เป็นไรทุกอย่างโอเค

ฟังนะเเอน มันงี่เง่าเราจะทําเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้

เเล้วจริงๆมันเกิดอะไรขึ้นฉันอยู่นี่นั่งกินข้าวเช้าอยู่

เเล้วคุณก็พูดถึงเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ

- งั้นคุณบอกได้ไหมทําไมผ้าถึงมาอยู่ตรงนี้ - ไม่

- เเล้วใครเป็นคนไปเปิดน้ำ - คุณ

- จําได้ใช่ไหม - ไม่

สาเเก่ใจหรือยัง ปล่อยฉันไว้เถอะ

- ผมว่าผมโทรหาหมอเบอร์เทียร์ดีกว่า - ไม่

พ่อรู้จักเขาดีเขาอ่านความคิดทะลุปรุโปร่ง

ท้ายที่สุดทุกคนจะมีความสุข เงินทองใหลมาเทมา

เราจะเเสดงถึงวันที่ 28 เเล้วก็พัก 10 วัน

จากนั้นไปสตอคโฮล์มอีก 4 วัน เเล้วไปต่อที่คูโม่ในฟินเเลนด์

อยู่ที่ไหนนะ ขั้วโลกเหนือมั้ง

จ๊อฟเคยไปเเล้วก็ชอบที่นั่นมาก ที่นั่นเราจะเล่นให้กับดาวเเลนด์

เเล้วกลับมาลอนดอน

เเล้วเด็กๆล่ะ

ลิซไปโรงเรียนส่วนจอห์นก็ ทําอะไรไปเรื่อยๆ เขาอายุ 26 เเล้ว

ตอนนี้เขาทําอะไร

ทํางานหนักมาก เขารักอิสระ

ไม่ค่อยได้เจอเขาหรอก

คล้ายๆกับจ๊อฟ สองคนนั้นเข้ากันไม่ค่อยได้

จ๊อฟพยายามจะเเนะนำเขา เเต่จอห์นรำคาญ

- เป็นเด็กดีไหม - ก็น่าจะ นะคะ

ไม่ค่อยให้ใครบังคับ ชอบอ้างมโนธรรม

- เขาทําเพราะประชดหรือเปล่า - เปล่าค่ะเขาไม่เหมือนจ๊อฟเลย

เขาสุขุมเเต่เชื่อมั่นเเบบผิด ๆ พอนึกออกนะคะ

วันก่อนตอนเขาเล่นโซโล่ในเพลงประสานเสียง

ของไฮเดินในคอนเสิร์ตของโรงเรียนล่าสุด เล่นได้ดีมาก

จ๊อฟก็อยู่ด้วยไปยินดีกับเขาตอนเล่นเสร็จ

- เเล้วลูกล่ะ - หนูเหรอคะ

- พยายามปรองดองหรือเปล่า - อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ

ก็รู้อยู่เขาเป็นคนยังไงตอนเดือนกันยา เขาไปชอบนักวิโอลาจะเล่ายังไงดี

กลายเป็นละครโรงเล็ก เธอพยายามจะฆ่าตัวตายเขากลัวมาก

เลยกลับมาหาหนูทําท่าสํานึกผิด

หลายปีมานี่หนูเริ่มจะชินชา เเต่ปัญหาก็คือคนรู้กันทั้งวงเเล้ว

- รักเขาหรือเปล่า - ก็คิดว่านะ

- ทําไมต้องผ่าด้วยคะ - ไม่รู้สิ

เขาทดสอบเเล้วพบว่า หลอดเลือดที่คอตีบซึ่งจําเป็นที่จะต้องทําการผ่าตัด

เเม่คงกลัวมาก พ่อว่าทั้งสับสนเเละกลัว

รู้อยู่ว่าเเม่เธอกลัวหมอที่สุด

หมอบอกความเสี่ยงตํ่ามากถ้าไม่ยอมผ่าตัด

อาการก็จะเเย่ไปลงเรื่อย ๆ

- เเล้วตอนนี้เป็นไง - เเต่ก็ไม่ได้ผล

อยู่ในกลุ่มร้อยละ 5 ที่ไม่เวิร์ค

ทุกอย่างมันน่าตื่นเต้นไปหมด

ปกติเวลานี้จะง่วงเเล้ว

เพราะน้ำตาลในเลือด เป็นอาการเเฝง

- ขอโทษด้วยจริง ๆ - จ้ะ

- มีอะไรที่หนูช่วยได้คะ -ไม่ต้องหรอก

มันก็ดีที่ลูกเอาความเครียดมาเเบ่งให้เรา

จริงๆนะไม่ต้องทําอะไรหรอก รอเเม่กลับมาก่อนค่อยดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก

เราจะรับมือกับทุกอย่าง ไม่เเน่ว่าเราอาจจะจ้างพยาบาล

หรือไม่พ่อก็จะดูเเลเธอเอง

เราผ่านกันมาหมดเเล้วเเม่ลูกกับพ่อ

เรื่องนี้ออกจะใหม่สักหน่อย

นึกเเล้วก็ขํา ขอโทษค่ะ ถ้าจะทําให้พ่ออายเเต่ตอนเเรกที่เข้ามา

หนูจําได้ว่าเคยได้ยินพ่อเเม่กุ๊กกิ๊กกันตอนเด็ก ๆ

มันทําให้หนูมั่นใจ

ทําให้รู้สึกว่าพ่อกับเเม่รักกัน เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

- ระวังนิ้วด้วย - ครับ

- เอาไปวางไว้ข้างๆหน้าต่างนะ -ได้ครับ

ขอบใจมากนะ

- สําหรับทั้งสองคน - ขอบคุณครับ

ไปล่ะนะครับ

- ขอบคุณครับคุณแมรี่ - ต้องการอะไรก็โทรลงไปนะ

- เผื่อว่าทางเราจะช่วยได้ - ทุกอย่างเรียบร้อยดี ถ้ามีอะไรเราจะโทรเรียกภรรยาคุณ

- ยินดีที่คุณกลับมาครับคุณนายลอเรนท์ - ค่ะขอบคุณ แมรี่ขอบคุณ

- ถ้า ถ้าคุณอยากได้อะไรก็ - ค่ะ ขอบคุณค่ะ

ถ้างั้นไปนะครับมาดาม ยินดีต้อนรับกลับบ้านอีกครั้งครับ

-ไปล่ะครับ - สวัสดีแมรี่ ขอบคุณครับ

- จะไปไหนดี -ไปห้องนั่งเล่น

เอาชาสักหน่อยไหม

- มานั่งด้วยกันก่อนดีกว่า - เอามานี่สิ

- พาไปที่เก้าอี้หน่อย -ได้สิ

ใกล้ที่สุด เอาหัวเข่าดันไว้หน่อย ฉันจะได้ไม่ลื่น

เอาเเขนขวาโอบฉันไว้

ยกฉันขึ้น ฮึบ

ผมดีใจนะที่คุณกลับมา

ฉันก็ด้วย

- สัญญาอะไรอย่างสิ - อะไรเหรอ

อย่าเอาฉันกลับไปที่โรงพยาบาลอีก

อะไรนะ

รับปากฉันสิ

- เเอน - สัญญากับฉันสิ

- เเอน - อย่าพูดนะ

อย่าอธิบาย ได้โปรดเถอะ

- จะให้ว่าไงได้ - ไม่มีอะไร

ไม่ต้องพูดอะไร ตกลงนะ

ขอบใจนะ

ขอบใจนะที่รัก

- คุณโอเคนะ - ฉันโอเค

คุณไม่ต้องจับมือตลอดก็ได้ เพราะว่าฉันดูเเลตัวเองได้

เเละไม่ต้องรู้สึกผิด มันหดหู่ยังไงไม่รู้ ฉันรู้สึกไปด้วย

- ผมไม่รู้สึกผิดเลย - ดีเเล้ว

คุณกลับเข้าไปเถอะ ฉันไม่ได้พิการนะ

คุณทิ้งฉันไว้คนเดียวบ้างก็ได้ฉันไม่ล้มไปหรอก

ก็ได้

ซื้อหนังสีอเล่มใหม่ของฮาร์นอนคอร์ทหรือเปล่า

- ผมอ่านเเล้วล่ะ - เเล้วเป็นไง

- ถ้าอยากอ่าน เดี๋ยวหยิบมาให้ - ช่วยทีนะ

- จําไม่ได้ว่าเอาไว้ที่ไหน - ค่อยๆหาฉันไม่ได้รีบร้อนจะใช้หรอก

เดี๋ยวก่อนคิดว่าน่าจะเอาไว้ที่

นี่ไงล่ะ ความจําของผมยังปกติดีอยู่

สงสัยจะลืมไว้ในห้องเก็บของ

จริงๆผมพยายามเก็บทุกอย่าง ให้เรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทําได้

ขอบคุณ

ดีเเล้ว หาอะไรให้ตัวเองทํา

- อย่ามองฉันตอนที่ฉันอ่านหนังสีอได้ไหม - ได้สิ

ผมจะเปิดประตูไว้

สตรอเบอรี่คงจะเละหมดเเล้วล่ะ พรุ่งนี้จะไปตลาดไปหาที่สดๆมาให้

สามีฉันจะเอาเอเวียงมาให้ทีหลังค่ะ

- หนักไปหน่อยสําหรับหลังของฉัน - ไม่เป็นไรครับ

ทั้งหมด 76.40 ยูโรค่ะ นี่ใบเสร็จค่ะ

- ส่วนนี่เงินทอน 23.6 ค่ะ - คุณเก็บเศษเอาไว้เถอะ

ขอบคุณค่ะ

- งั้นฉันกลับล่ะค่ะ โทรมานะคะถ้าอยากได้อะไร - ได้เลย

- ภรรยาคุณดีขึ้นหรือยังครับ - ครับ กำลังดีขึ้น

โชคดีจริง ฝากเยี่ยมเธอด้วยนะคะ ฉันกับสามีดีใจที่เธอกลับมา

-ใช่เราก็ด้วย ขอบคุณครับคุณนายแมรี่ - สวัสดีค่ะ

พรุ่งนี้บ่ายจะเอาสตรอเบอรี่มาให้ถ้ามันกําลังดีนะคะ

ไม่เป็นไรครับขอบคุณครับ

- มานี่หน่อยสิคะ - ได้สิ