Wheel of Fortune and Fantasy (偶然と想像)

Ryusuke Hamaguchi's Korte Verhalen Rad van Fortuin en Fantasie

Aflevering 1: Magie

Heel mooi.

Mooi hoe de wimpers het licht weerkaatsen.

Even de hoed proberen.

Daar zit iets. -Dank je.

Oké, even kijken.

Momentje graag.

Prima. -Ja.

Ze zijn heel goed. -Ja.

Ik ben blij met deze. Jullie, jongens? -Ja, ik ook.

Oké. -Goed gedaan allemaal.

Jippie, we zijn klaar.

Bedankt, tot ziens. -Hou je haaks.

Rij met me mee. -Kan dat?

Tot later. -Tot ziens.

Hou je haaks. -Bedankt, dag.

Wat?

Je kent hem pas net. Waar komt die klik vandaan?

Op een gegeven moment zei hij:

Tsu, je bent anders dan ik dacht.

'Tsu'?

De café-eigenaar stelde bijnamen voor ons voor.

'Tsu' voor Tsugumi, 'Ka' voor Kazuaki.

Dus ik vroeg wat hij dan had verwacht.

Hij vond me meteen al mooi.

Ja. -Tjonge, jonge.

Maar hij dacht dat ik afstandelijk was...

...door onze e-mailwisseling daarvoor.

Zo hoort zakelijke communicatie te zijn.

Maar jij weet hoe vriendelijk ik ben.

Hij had iets van: het contrast verraste me.

Toen zei ik: Hoor wie het zegt.

Echt, hij leek een versierder.

Een versierder. -Nou, niet helemaal.

Ik kan beter zeggen: een stuk.

Dat is wel iets anders dan 'n versierder. -Ik bedoel...

...hij kwam soms over als 'n rokkenjager. Maar niet in negatieve zin.

Hij zegt dat hij in Ayoma werkt. Het paradijs voor versierders.

Dat weet ik niet, hoor. Wat doet hij?

Hij leidt een interieurontwerpbedrijf en investeert.

Nu klinkt hij wel als een versierder.

Serieus, Gumi? Jij houdt niet van versierders.

Weet ik. Ik ben verrast dat ik zijn bedrijf zo leuk vind.

Oké.

Ik wees de offerte af en hij accepteerde dat.

Maar we bleven kletsen en voor we het wisten, waren er twee uur voorbij.

Toen ging het van 'zullen we ergens koffie drinken' naar 'zin in een borrel'?

En toen misten we de laatste trein.

Ongelooflijk. Hoelang waren jullie samen?

De bespreking begon om 13.00 uur, dus vijftien uur.

Niet te geloven. -Ik weet het.

We kregen het over onze jeugd.

Onze opvoeding kwam overeen en we verhuisden allebei vaak.

We beseften al snel dat we daarom allebei wat afstandelijk zijn.

Ik vertelde hem dingen die ik nog nooit aan iemand had verteld.

Zelfs niet aan jou, Meiko. En hij deed hetzelfde.

Misschien spiegelde hij me om aardig te zijn.

Maar ik voelde dat ik iets diep in hem raakte.

En andersom was dat ook zo.

Dat klinkt erotisch.

Ja, hè? Het voelde ook echt heel erotisch.

Ik wist niet dat gesprekken zo erotisch konden zijn.

Was het vunzige praat? -Nee.

Geen vunzige praat, geen fysiek contact.

Ik snap het niet.

Maar we streelden elkaar wel onder het praten.

Dat is echt erotisch.

Uiteindelijk hadden we het over wat voor stel wij zouden zijn.

Jullie zijn verliefd. -Ik denk het.

We voelden allebei dat we voor elkaar vielen.

Of het in elk geval goed konden vinden samen.

Eigenlijk dachten we: we kunnen het wel doen.

En dat is niet vunzig?

Nee, ons gesprek ging heel natuurlijk die kant op.

Je bent zo volwassen.

Maar we hadden iets van: nee, niet vandaag.

Dus we namen afscheid en gingen naar huis.

Hè? Waarom dan niet?

Nee, nee. -Nee?

Is seks op de eerste date gewoon?

Weet ik niet, maar in jouw geval had het gekund.

Ja, daar heb je wel gelijk in.

En jij, Meiko? Heb jij ooit...

Wat bedoel je? -Het op een eerste date gedaan.

Nee, niet de eerste. -De tweede of derde dan?

Ja, dat gebeurt weleens.

Nooit gedaan? -Nee.

Dat kan ik niet. Dat gaat me te snel.

De meeste jongens willen het bij de derde.

Weet ik. Die doe ik in het laatje 'versierders'.

Gumi, je bent echt streng.

Jij en ik zien dit anders. -Ja.

Om eerlijk te zijn...

...het was geen slecht idee.

Ik dacht nooit dat op een eerste date te kunnen.

Eigenlijk wilde ik wel.

Ik vraag me of hoe dat achteraf zou zijn.

Als het zo'n goed gesprek was...

Ik dacht aan de gevolgen en was een beetje onzeker.

Maar ik denk dat ik hem signalen heb gegeven.

Wat voor signalen?

Dat zeg ik niet. Dat kan ik niet.

Kom op. -Het was gewoon het moment.

Hij was degene die terughoudend was.

Kreeg hij hem niet omhoog?

O, hou op. -Au.

Kortgezegd, hij kon het mentaal niet aan.

Hij zei...

...dat hij en zijn ex uit elkaar zijn gegaan omdat zij vreemdging.

O, dat komt me bekend voor.

Ja, vreemdganger. Zeg sorry.

Laten we bidden voor vergeving.

En hij is meer dan eens bedrogen.

Maar hij was zo gek op haar.

En het was zo pijnlijk dat hij misschien niet meer in liefde gelooft.

Wanneer was dat? -Zo'n twee jaar geleden.

Hij blijft er wel lang in hangen. -Ik weet het, maar ik snap het wel.

Oké.

Hij zei ook dat hij het heel fijn vond met mij, maar er nog niet aan toe is.

Dit kwam uit het niets.

Hij vond het geweldig.

Maar hij besefte ook dat hij bang is om verliefd te worden.

Hij zei dat ik hem deed denken aan zijn ex.

Lijk je op haar? -Nee.

Het was niet mijn gezicht of karakter.

Maar hij had nog nooit zo op zijn gemak met iemand gepraat.

Toen herinnerde hij zich dat hij nooit zo kon praten met zijn ex.

Op zijn gemak.

Ja, dat viel mij ook op, dus ik zei:

Op je gemak is wat anders dan romantisch.

Wat zei hij?

'Wat denk jij, Tsu?'

Zo irritant.

De nuances zijn lastig uit te leggen.

We hadden iets magisch samen.

En we hadden allebei nog nooit zoiets meegemaakt.

Hij zei dat het voor ons, omdat we anderen altijd op afstand houden...

...bijzonder was dat onze paden kruisten.

En ik wist dat hij meende wat hij zei.

Toen stelde hij voor dat we het daarbij zouden laten.

Hij zei: Als de magie de volgende keer weg is, dan laten we het daarbij.

Magie, hè? -Dat was het perfecte woord voor ons.

Hij zei: Dit was echt de mooiste dag van mijn leven.

Het zou fantastisch zijn als onze volgende afspraak nog beter wordt.

Ik ben optimistisch over ons. Laten we hopen dat het wat wordt.

En toen namen we afscheid. -Serieus?

Ben je bang voor de volgende keer?

Ja, heel erg.

Maar ik wil hem ook zien. En snel.

Gumi, je ziet er prachtig uit. Je straalt helemaal.

Dank je.

Bedankt. -Dank u.

Heel erg bedankt.

Fijne avond. -Tot ziens.

Pardon. Vindt u het erg dezelfde weg terug te gaan?

Is de baas er? -Ja.

Mag ik binnenkomen? -Wie bent u?

Een vriendin van hem. Pardon.

Ja?

Ik wil even praten.

Ms Morita, u kunt gaan. -Maar...

Komt goed. Ik doe de rest zelf wel.

Prima.

Fijne avond. -Fijne avond.

Fijne avond.

Schattig. -Wat?

Je kantoor is verhuisd.

Je oude kantoor was ook schattig.

Waar staat je bed nu?

Boven. -Juist, ja.

Je ziet er geslaagd uit.

Waar wil je het over hebben?

Ik hoorde dat je bent gaan investeren.

Kun jij dat wel aan? Je leek me nooit het type.

Wie zei dat?

Jullie hadden het magisch samen.

'Tsu' en 'Ka'?

Wat een sukkels zijn jullie.

Ken je haar?

Bedoel je Gumi? Mijn beste vriendin.

'Gumi'?

Omdat ze Tsugumi heet. We hadden een shoot vandaag.

Ben je verrast?

Verrast?

Het is eerder moeilijk te geloven.

Wat is zo moeilijk te geloven?

Heeft ze jou verteld over mij?

Niet echt. Maar ik besefte dat ze het over jou had.

Heb je haar over ons verteld?

Nee. Hoe zou ik dat kunnen? -Precies.

Ben je verliefd op Gumi?

Dat weet ik nog niet. -Hoezo niet?

'Magisch? De mooiste dag van mijn leven?'

Hé, hou op.

Denk je dat ik jaloers ben?

Want dat ben je niet? -Helemaal niet.

Ik ben niet verliefd op jou, Kazu. Ik denk amper aan je.

Jij hebt het maar makkelijk.

Jij deed jezelf voor als een gekwelde vent die bedrogen was.