A Man Called Ove (En man som heter Ove)

TWEE BOSSEN VOOR 70 KRONEN

Nee, nee. De rij begint achter mij.

Dat is dan 50 kronen, alstublieft. - Nee, dat is 35 kronen.

Deze is alleen geldig als u twee bosjes koopt.

Maar ik wil maar één bosje.

En tenzij ik me vergis, is de helft van 70 nog steeds 35.

Eén bosje kost 50 kronen.

Twee bosjes kosten samen 70 kronen met die bon van u.

Maar dat klopt niet. Dat is waanzinnig.

Ik meld het bij de ombudsman. Is je baas er ook?

Nee, die is aan het lunchen.

Lunchen? Leren rekenen was beter geweest.

Twee prijzen voor één ding. Dat is je reinste waanzin.

Dat je het maar weet: je krijgt maar één keer twee bosjes.

Ik mis je.

EEN MAN DIE OVE HEET

HIER GEEN FIETSEN PLAATSEN

Nietsnutten.

METAAL

HOUD DE POORT GESLOTEN

Die hond mag niet plassen op de tegels.

Niet naar die akelige man luisteren, Prince.

Anders, zag je wat die man deed? Hij probeerde Prince te doden.

Laat die hond met rust. - Dat is geen hond.

Dat is een winterlaars met oogjes. Je mag je hond hier niet uitlaten.

Hang niet de politieagent uit.

Zeg het hem, Anders. Jij bent toch de voorzitter?

Dat deed ik net. - Dat mag wel wat krachtiger.

Goedemorgen.

Alles goed? - Babbelziek vandaag?

Ove? Kun je even langskomen?

Op kantoor.

Dat wordt promotie, denk ik.

Alles goed? - Ja.

Hoelang werk je hier nu, Ove? - 43 jaar.

Shit. - Ja, shit.

Je nam het over van je vader, hè? - Ja.

Nou, wij zien een mogelijkheid voor je.

Je bent pas 59, en je wilt misschien nog wat anders in je leven doen?

Is dat waar 43 jaar trouwe dienst op lijkt?

Nou...

Willen jullie me ontslaan?

Zo zouden we het niet noemen, maar zo kan het er wel uitzien.

We willen je een programma aanbieden.

Een door de staat geleide cursus. - Om vooruit te komen.

Alles wordt nu digitaal.

Ik heb ook een idee.

Zal ik gewoon maar opstappen?

Mooi. Dat is dan dat.

Een ogenblik, Ove. We hebben een afscheidscadeau.

Een schep voor in de tuin.

U kunt uw abonnement ook meenemen als u gaat verhuizen.

Er zijn geen telefoons waar ik heen ga. - Echt niet?

Rustig. Kom maar. Ja. Kijk uit. Hallo? Hallo. Kom.

Stop. Stop. Stoppen. Oeps, iets naar voren.

Wat krijgen we nou.

Iets naar voren. Patrick.

Waar ben je mee bezig? - Iets meer.

Dat zei ik ook al. Hij is gek.

U mag hier niet rijden. Kunt u geen Zweedse borden lezen?

Bent u blind? Rij ik soms?

Hallo. Aangenaam. Ik ben Patrick.

Al was je Mickey Mouse, als je wilt keren, moet je...

Het stuur de andere kant op draaien en in de spiegels kijken.

Wat zegt ze?

Geen idee, het is Perzisch. Maar wel mooi, hè?

Nee... Nee. Hallo. Nee, nee.

Ik heb toch niks geraakt? - Eruit. Nu.

Ga niet in de weg staan.

Denk aan... - Bedankt, maar ik kan wel rijden.

Wat is dat? - De sensor. Voor de achteruitkijkcamera.

Welke verdomde camera?

Hallo. - Hallo, daar.

Mama.

Achteruitkijkcamera's en sensoren...

Jij zou je kont nog niet kunnen keren.

Mijn god, wat een verrassing.

Wat leuk.

Petter... - Idioten.

Shit, ik kan mijn jas niet vinden.

Petter... Petter... - Ja.

Kom dan. Petter.

Wat is er?

VERBODEN TE PARKEREN

Wegwezen.

Mag ik alstublieft m'n fiets terug?

Het was een damesfiets. - Hij is van mijn vriendin.

En waar woont zij?

Op nummer 152.

Bij die rooien van wie we afval moeten scheiden? Ze kan hem zelf komen halen.

Maar... - Laat gaan.

En die fiets dan? - Hij spoort niet.

Hé, Ove. Alles goed?

Waarom vraagt iedereen dat steeds? Waarom zou het niet goed gaan?

Je bent niet op je werk.

Het is midden op de dag en je bent nooit ziek.

Wilde je nog meer dan alleen adem verspillen?

Ga je mee lunchen?

Idioten.

Hé. Verdomde wegpiraat. Rijden is hier strikt verboden.

Zei je iets? - Ja. Het is verboden hier te rijden.

Is dat zo? Nou, ik heb een vergunning. - Echt niet.

Tot ziens. Rijden maar. - Wegwezen.

Is er iets?

Er zijn parkeerplaatsen voor bezoekers. Dat hebben we besloten, weet je nog?

Dat was geen bezoek. Ze willen Rune in een tehuis stoppen.

Onze verwarming heeft kuren. Zou je eens willen kijken?

Nee. Pak maar een extra deken.

Sorry dat ik er gisteren niet was, maar ik kon niet komen.

Onze buurt wordt één grote kermis.

We hebben nieuwe overburen. De mensen van nu... Echt schokkend.

Ze kunnen niks. Niet keren met een aanhangwagen, geen band plakken.

En als je ze iets eenvoudigs vraagt, dan willen ze gaan lunchen.

Stel je voor, binnenkort heeft iedereen in dit land het druk met lunchen.

Blij dat ik dat niet meer hoef mee te maken.

En we worden lastiggevallen door een withemd. Zo'n wegpiraat.

Het is een puinhoop nu jij er niet meer bent.

Maar als ik me haast, zie ik je misschien later vandaag.

Ik mis je.

Krijg nou wat. Verdomde...

Ja? Wat moeten jullie?

We hebben rijst en kip. - Verkopen jullie rijst?

Een hapje eten bij wijze van dank.

Perzisch eten, met saffraan.

Parvaneh kan heel goed koken en ik kan heel goed...

De aanhangwagen is weg. Ik zag het briefje.

U had gelijk. Het was onze fout.

Misschien heeft u wel honger. - Nee, ik heb geen honger.

Dan gooien we het weg. - Nee, geen verspilling.

En heeft u misschien een ladder?

Natuurlijk heb ik die. Dat is verplicht in deze buurt.

Dat staat in het reglement. Als jullie dat gezien hebben.

Zouden we die misschien mogen lenen?

Fijn dat hier een oudere man woont die er altijd is.

Hier. De steunen.

En de handleiding. Ziezo. Verdomme.

Heeft u ook een inboxsleutel?

Een inbussleutel.

Nee, een inboxsleutel.

Wat heeft het met internet te maken? Inbus betekent bout.

Dat gaan we googelen.

Ove, kun je naar de verwarming kijken? Als ik het aardig vraag?

Je moet de radiators ontluchten. - Lost dat het op?

Hallo. Parvaneh. Mijn man Patrick.

Altijd fijn buren te ontmoeten.

Het is hier geweldig. - Ja, echt mooi.

Prachtig. Een paradijs voor kinderen.

Mijn god. Heeft dan niemand een baan om naartoe te gaan?

Kun je niet helpen met die ontluchtende radiators?

Het zijn geen ontluchtende radiators, maar radiators die ontlucht moeten worden.

Rune had me kunnen raadplegen over de verwarming, voordat hij die coup pleegde.

Ove, het was geen coup...

Een coup, dat was het. Wil je die ladder nou nog?

Ja, ja.

Ove was voorzitter, maar toen stemde iedereen voor mijn echtgenoot Rune.

Parvaneh, kijk. Deze zouden mooi zijn...

Nee, die waren voor Sonja. Zij was...

Hou je mond. Zo is het genoeg.

Wegwezen, allemaal. Ga naar huis. Wegwezen.

Wat je een 'paradijs' noemt.

Ove.

Ove. Kun je even komen kijken?

Riep je me?

Ove? De kast is geweldig geworden.

Ja. Hoeveel boeken heb je?

Nou, deze stapel, de doos in de keuken, en die in de schuur.

Ik bouw er nog een.

Het brein zou sneller werken tijdens een val.

Alsof real time gebeurtenissen in slow motion worden waargenomen.

Er schoot van alles door mijn hoofd.

Vooral over radiators, verrassend genoeg.

En over mijn moeder. Zij stierf jong.

Mijn vader toonde geen verdriet.

Bedankt voor uw komst.

En ik ook niet.

Nou, het is wat het is.

Maar één ding is zeker:

Wat we ook doen in dit leven, niemand stapt er levend uit.

Kom, Ove. We gaan naar huis.

Mijn vader zei niet veel.

Hij richtte zich vooral op het huis, en op motoren.

Waarschijnlijk omdat die ook niet veel zeiden.

Motoren kunnen je vleugels geven.

Maar als je ze ruw behandelt, ben je die vleugels zo kwijt.

Maar die avond praatte hij.

Ove?

Ik wil dat je weet hoe alles met elkaar verbonden is. En ik bedoel alles.

In een Saab 92... - Ja?

Wat doen de bougies? - Die laten de motor draaien.

Juist.

Dit, Ove... Dit is leven.

Betere auto's dan een Saab zijn er niet.

Maar de meeste tijd zei hij helemaal niks.

Na school ging ik naar papa's werkplek.

Hallo, papa. - Hallo, Ove.

Hij zei dat ik daar het veiligst was.

Ga van het spoor af, Ove. - Wat?

Van het spoor af. Ove.

Ik hoor je niet. - Achter je.

Dat was de eerste keer ooit dat papa me knuffelde.