Cemetery of Splendour (รักที่ขอนแก่น)

Stop.

O, daar ben je.

Jen, één momentje.

Wat doe je hier?

Ik kom voor jou.

Echt? - Ik miste je.

Een hele afstand.

Maar je bent er.

Welkom in m'n nieuwe ziekenhuis.

Ja, gloednieuw.

We zijn ons nog aan het installeren.

Zijn ze nog niet ontwaakt?

Nee, niet één.

Ze bewegen niet eens in hun slaap.

Hoe is het met je been?

Gebruik je m'n kruidencrème?

Ja, maar hij trekt niet diep genoeg in.

O nee? Hoeveel gebruik je dan?

Het is goede crème.

Laat eens zien hoe je 'm gebruikt.

Kijk. - Wat is dat?

M'n nieuwe collectie.

Mooi, hè?

Je bent ijverig geweest, zeg.

Je zit altijd te breien.

Deze patronen doen erg Japans aan.

Kijk maar.

Kleurige babysokjes.

Maar hier liggen alleen slapende soldaten.

Aan wie kunnen we ze verkopen?

Vrouwelijke familieleden die op bezoek komen...

kopen ze misschien voor hun kinderen.

Er zijn alleen dorpelingen hier.

Het is anders dan vroeger.

Ik kan ook sokken breien voor de soldaten.

Waarom niet?

Ik mis deze school erg.

In die tijd zat ik daar, waar die jongen slaapt.

Zo ver achteraan dat ik niet goed op het bord kon kijken.

Keng, hoe gaat het?

Heb je hulp nodig? - Nee, het gaat.

Ik keek vaak uit het raam.

Naar de nangka, de mangoboom...

M'n leraar Engels zat graag onder de nangka.

Met z'n donkere brilmontuur was hij net zo knap als Clark Kent in Superman.

Zo knap? - Ja.

Al die slapende soldaten...

Het leger weet geen raad met ze.

Het ziekenhuis werd te vol.

Wordt hij nog wakker? - Met moeite.

Jen, zie je die jonge vrouw?

Welke? - Bij dat bed.

Ze is haar leeftijd ver vooruit.

Ze werkt vaak samen met de politie.

Ze treedt in contact met de geesten van vermoorde of vermiste personen.

De FBI wilde haar graag. - Echt?

Ze beloofden haar gouden bergen...

maar ze wilde niet. - Waarom niet?

Ze zei dat ze alleen haar land diende.

Dat is prijzenswaardig.

Momentje. Ga niet weg.

Dokter.

Hebt u even, dr. Prasan?

Dr. Prasan.

U moet dit recept nog ondertekenen.

Is dat van vanochtend? - Ja.

Hij loopt ergens.

Hij is verward.

Het is een donkere nacht, maar hij kan toch zien.

Er is een heuvel van aarde, betonnen pijlers.

Hij heeft een pen en schrijft iets op.

Z'n vrienden kijken naar hem.

Zijn het mannen of vrouwen?

Allebei.

Is hij gelukkig?

Wat wil hij eten?

Salade en bamboesoep.

Salade en bamboesoep?

Hoe pittig?

Drie pepers is genoeg.

En een cola.

Met ijs?

Je bezorgt me heimwee naar het oude ziekenhuis.

Het is hier ook fijn.

Je zult het oude snel vergeten. - Ja.

Let even op hem voor me.

Hoe gaat het, tantetje?

Warm vandaag, hè? - Ja.

De dag gaat snel voorbij.

Was u gisteravond naar het concert?

Ik ben niet lang gebleven.

Ik kijk even bij de andere soldaten.

Leg z'n hoofd neer.

Bevestig dit slangetje aan z'n neus.

Zo? - Ja. En druk op deze knop.

Dit apparaat werkt goed.

Het Amerikaanse leger gebruikte het in Afghanistan.

Hebben ze daar ook nachtmerries?

Ja.

Ik wil hem graag testen. - Dat snap ik.

Stopt dat het snurken?

Het helpt ze te slapen en prettig te dromen.

Zal ik hem aanzetten? - Ja, ga je gang.

Moeten de luiken dicht? - Dat is goed.

Wilt u me helpen, dokter?

Doe de luiken maar dicht.

Het lijken wel rouwkamerlampen.

Ja, dat dacht ik ook.

Hallo.

Zal ik je helpen? - Het gaat wel.

Zijn je noedels lekker?

Ja. Wil je proeven?

Nee, dank je.

Ik ben op dieet.

Die gebakken bananen zijn wel calorierijk.

Ze gebruiken die olie duizenden keren.

Het is maar een klein hapje.

Thuis eet ik erg gezond.

Normaal gesproken slaap ik niet zo goed.

Ik slaap per nacht maximaal drie à vier uur.

Sinds ik hier ben slaap ik veel beter.

Alsof ik me afstem op die soldaat.

Of misschien slaapt hij voor mij.

Weet je wat melatonine is?

Dat is goed voor oudere vrouwen.

O ja? Dan is het niets voor mij.

Ik maakte een grapje.

Dit dorp is dodelijk saai.

Gelukkig zijn er slapende soldaten om de boel wat op te fleuren.

Gelukkig voor jou.

Ik ben het beu om met ze te praten.

De familieleden vragen me om lottogetallen.

Alsof ik in de toekomst kan kijken.

Is dat niet zo?

Kun je me die truc van je leren?

Het is geen truc.

Ik heb die gave al sinds ik een kind was.

Op een dag herinnerde ik me m'n vorige leven als jongetje.

Ik overleed bij een val uit een boom.

Zag je dat zo duidelijk?

Het fijne van hier is dat ik gratis medicijnen krijg voor thuis.

Zeg, kan ik wat geld van je lenen?

Ik moet m'n aflossing betalen.

Serieus? - Wil je dat?

Ja. Als je m'n been kunt genezen.

Maak hem net zo lang als m'n linker.

Kun je dat? - Ik ben medium.

Ik kan alleen gedachten lezen.

Help me die bananen op te eten.

Maar je bent een FBI-agent, toch?

Beweegt hij? - Ja.

Hebt u rauwe vis gegeten?

Of rauw vlees?

Ja, dat zijn m'n lievelingsgerechten.

Dat dacht ik al.

Met het hoofd van het dorp?

Gisteren hadden we een feest.

Heb ik een parasiet?

Ja, u hebt wormen.

Laat me nog eens kijken.

Voelt u dit?

Kunt u het verhelpen?

Ik heb hier alleen kinderspul.

Ik stuur u naar een echt ziekenhuis.

Is dit geen echt ziekenhuis?

Jawel, maar het is maar klein.

We zijn niet goed uitgerust.

Geef dit aan de verpleegster.

En eet meer vitamines.

U bent te mager.

Dank u wel, dokter.

Oom, u bent aan de beurt.

Hallo, dokter.

Hoe gaat het met u?

Ik heb geen eetlust en ik slaap niet.

Hebt u stress? - Niet echt.

Zorgen om de lening voor de boerderij?

Dat kan een rol spelen.

In elk geval weigert m'n lichaam te slapen.

Hoe bedoelt u?

Ik ben moe, maar ik kan niet slapen.

We breiden de keuken uit.

Welke kleur wil je?

Bruin.

Bruin?

Wil je vloertegels?

Hij weet niet wat dat zijn.

Hoe kan hij dat niet weten?

Vroeger was de keuken buiten.

Ik weet dat hij een minnares heeft.

Vertel me waar hij haar verbergt.

Op dit moment zie ik z'n vorige leven.

Waarom?

Concentreer u op het heden, alstublieft.

Hij zit ergens.

Er is iemand bij hem.

Wie is het?

Ik kan het niet goed zien.

Ik wil het weten.

Concentreer u, alstublieft.