The Killing Vote (국민사형투표)

(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์เป็นเรื่องสมมติ)

(ฉากที่มีสัตว์เป็นการแสดง โดยทำตามแนวทางสวัสดิภาพของสัตว์)

(อภิปรายเรื่องสิทธิมนุษยชนและ ความยุติธรรม: เข้าถึงตัวตนผู้ต้องหา)

ประเด็นนี้ไม่เพียง เกี่ยวข้องกับสิทธิมนุษยชนเท่านั้น

แต่เกี่ยวกับความปลอดภัยด้วยค่ะ

ความรู้สึกถึงความปลอดภัย ที่ให้คุณอยู่ในบ้านตัวเองได้

โดยไม่ต้องมาคอยกลัวอาชญากรรม

ที่อาจทำร้ายคุณและครอบครัวได้ทุกเมื่อ

ฉันกำลังพูดถึงสิทธิมนุษยชนพื้นฐาน

ที่เราสมควรได้รับการปกป้อง ในประเทศที่เราอยู่อาศัยนะคะ

ผมไม่จำเป็นต้องคัดค้านครับ

เกาหลีเป็นประเทศภายใต้รัฐธรรมนูญ ที่เชิดชูหลักการสันนิษฐานว่าบริสุทธิ์

ไปสรุปว่าใครสักคนเป็นอาชญากร ก่อนการพิจารณคดีอย่างเป็นทางการ

และเผยข้อมูลส่วนตัวของเขา โดยอ้างเรื่องประโยชน์ส่วนรวมน่ะเหรอ

คำพูดขึ้นชื่อคำนั้น เกิดขึ้นตอนนี้แหละครับ

"ช่างเถอะ"

"ช่างเถอะ เปิดเผยข้อมูลเลยแล้วกัน ใช่ว่าเกิดกับฉันซะเมื่อไหร่"

"ก็เขาไม่ควรทำตัวน่าสงสัยนี่"

การขอให้ปฏิบัติและลงโทษ ผู้กระทำผิดตามที่สมควรได้รับ

ไม่ใช่การเรียกร้องไร้เหตุผลนะคะ

ศาสตราจารย์ควอนซอกจู

เราทุกคนต่างก็มีสิทธิ์ ที่จะรับข้อมูลเพื่อปกป้องตัวเองนะคะ

คุณคุ้นเคยกับเรื่องนี้ใช่ไหม

ผมทราบดีครับว่ามันคืออะไร

แต่ว่า

รู้แล้วเปลี่ยนอะไรหรือเปล่า

ต่อให้ผมมีข้อมูลที่บอกว่า คนคนนั้นเป็นไปได้ว่าจะมีความผิด

สิ่งที่จะปกป้องคุณได้มีแค่

อคติ การแบ่งแยก และการคว่ำบาตรครับ

แม้แต่ในสถานการณ์ที่คุณ อาจจะตายได้หากไม่ทำอะไร

คุณก็ต้องไม่ทำร้ายร่างกายใครก่อน

และการฆ่าเขายิ่งเป็นสิ่งต้องห้าม

เพราะในประเทศภายใต้รัฐธรรมนูญ การทำร้ายร่างกายไปล่วงหน้า

ไม่มีเหตุผลอันสมควรอย่างแน่นอนครับ

ขนาดลายเซ็นยังเท่เลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ยุนซอง ลูกชายฉันเป็นแฟนตัวยงเลยค่ะ

เขาเขินจนไม่กล้าทัก แม้เราจะเป็นเพื่อนบ้านกัน

เขาตั้งตารอมาฟังบรรยายวันนี้เลยนะคะ

เล่มนี้สำหรับเด็กนักเรียนม.ต้น ไม่ได้อ่านง่ายๆ นะ

ขอบใจนะที่อ่านหนังสือของฉัน

ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าทำไมเทพียุติธรรมถึงถูกปิดตา

หากเป็นเพราะเธอกลัวจะเกิดอคติ

ผมว่าขี้ขลาดนะครับ

ถ้าตัดสินโดยไม่มองดูสิ่งต่างๆ ให้ชัด มันไม่ใช่ความยุติธรรม

มันคือการเมินเฉยครับ

เขาฝันอยากทำงานในสายกฎหมายสักวันค่ะ

สามีฉันก็คิดเหมือนกันว่าคงจะดี

ที่ลูกชายเราสามคน จะมีสักคนอยู่ในวงการกฎหมาย

และในเมื่อฉันเริ่มอาชีพการเมือง

ฉันก็คิดว่าน่าจะต้องการ ที่ปรึกษาด้านกฎหมายที่ไว้ใจได้นะคะ

แม้ฉันจะมีเพื่อนบ้านแบบคุณ

การพึ่งประสบการณ์ของเราอย่างเดียว ก็ทำให้เกิดอคติได้ด้วยนะ

ประสบการณ์จะได้รับ โดยผ่านสถานการณ์กับความขัดแย้ง

ไม่อาจเป็นความจริงโดยสมบูรณ์ได้

ผมเห็นด้วยครับ

อยากมาฟังบรรยายของฉันไหมล่ะ

สำหรับวิชาเลือก เรารับนักเรียนที่ไม่เก็บหน่วยกิต

เขายุ่งกับการเรียน เกินกว่าจะเข้าร่วมฟังไหมครับ

คือว่า…

ที่จริงเขาเพิ่งไปผ่าตัดใหญ่มา

ตอนนี้ก็เลยเรียนที่บ้านน่ะค่ะ

แต่ฉันก็ยังมั่นใจว่า มันจะเป็นประสบการณ์ที่ดีมากสำหรับเขา

แหงสิ

งั้นต้องบอกด้วยนะว่า คิดยังไงหลังเข้าฟังบรรยายของฉัน

ถึงความเห็นของเธอจะตรงกันข้าม กับของฉันโดยสิ้นเชิง

- ก็ไม่เป็นไร ฉะนั้น… - พ่อคะ

อ้าว นาแร

ขอโทษนะครับ นั่นลูกสาวผม

ไงจ๊ะ

- ทำไมมาคนเดียวล่ะ - เธอกลับก่อนตามเคย

เธอบอกว่า วันนี้มีอะไรต้องทำเยอะเหมือนกัน

พ่อหวังไว้ว่า เราสามคนน่าจะกินมื้อค่ำด้วยกัน

ยังไงซะ

งั้นสงสัยคงจะมีแค่เราเดตกันสองคนนะ

(สส.แฟชั่นโชว์หรือยังไง ผู้แทนมินเปลี่ยนสามชุดในหนึ่งวัน)

แทนที่จะสนใจคำถามที่เจ้าหน้าที่ตอบ

ทุกคนกลับจดจ่อแต่เรื่องไร้สาระนี่

ฉันต้องการให้เธอทำรายชื่อ ที่ปรึกษาที่มีภาพลักษณ์ดี

จะให้ดีเอาคนที่จบการศึกษา จากต่างประเทศโดยเฉพาะที่ดี.ซี.

เขาว่าความเห็นแย่ๆ ดีกว่าไม่มีความเห็นเลยนะครับ

ผมแนะนำให้ ลดแหล่งที่อาจเกิดข่าวรั่วไหลนะครับ

คุณยังเป็นแค่ผู้แทนระบบสัดส่วนอยู่

- จอดรถที - ค่ะ

ลงจากรถ

ผมเหรอครับ

น่ารักจังเลย

ไอ้พวกไม่เอาไหน

ฉันอยากให้เธอ จัดการสัมภาษณ์หาผู้ช่วยนะ

เลี้ยงเด็กผู้หญิงตัวคนเดียว คงลำบากแย่เลยนะ

ฉันจะเลือกศาสตราจารย์ควอนซอกจู มาช่วยการหาเสียงของฉัน

ตรวจประวัติเขาหน่อยนะ

ค่ะ ได้ค่ะ

(ควอนซอกจู ประวัติการศึกษา)

จุดประสงค์ของกฎหมาย คือเพื่อตามหาความยุติธรรม

บางคนที่เพิ่งจบมหาลัย ถูกฆ่าตายในกรณีนี้

ส่วนคนที่เมาแล้วขับ…

การตัดสินของศาลนำไปสู่ ความยุติธรรมที่สมบูรณ์แบบเสมอหรือไม่

นี่ คุณ

นั่นแหละ…

เอาละ

(การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ก่อตัวเพื่อเปลี่ยนวิถี)

ศาสตราจารย์

หนูชอบบรรยายวันนี้มากเลยค่ะ

- จริงๆ นะคะ - เจ๋งมากค่ะ

- หนูชอบมาก - ตั้งใจเรียนต่อไปนะ

ศาสตราจารย์ วันนี้เรา…

มันอยู่เฉยเลย

ปุกปุย

นี่ ปุกปุย

ปุกปุย

ปุกปุย พ่อคะ ปุกปุยหายไป

ศาสตราจารย์

หวัดดี ยุนซอง

เธอได้บังเอิญเอาหมาของเราไปหรือเปล่า

ผมเหรอครับ

ผมจะทำแบบนั้นได้ยังไงครับ

มีคนเห็นเธอออกจากบ้านฉันน่ะ

ถ้าเล่นกับมันเสร็จแล้ว เราขอคืนได้ไหม

นาแรรออยู่น่ะ

ไม่ใช่ผมจริงๆ ครับ

ดูกล้องวงจรปิดสิครับ เดี๋ยวก็รู้

เดี๋ยวก่อนนะ

เธอรู้เหรอว่ากล้องวงจรปิดของเราเสีย

อ้าว ลูกพ่อ

มารอพ่อเหรอ

สวัสดีครับ พ่อ

คุณก็อยู่ด้วยนะคะ ศาสตราจารย์

มีอะไรเหรอคะ

หมาของเราหายไป

ผมก็เลยมาถามยุนซองเรื่องหมาครับ

คุณขัดจังหวะการเรียนเขา ด้วยเรื่องจุกจิกแบบนั้นเหรอ

ให้ตาย ทำไมผมถึงรู้สึกเคืองจัง

ผมควรจะเคืองใช่ไหม

ลูกเห็นหมาไหมจ๊ะ

ไม่เห็นอยู่แล้วครับ

คุณควรไปได้แล้ว

- คุณบยอน - ครับ

เอาพลั่วมา

อยู่กับเขานะ

ที่รัก

- เดี๋ยวนี้ - ครับ

ที่รัก

เข้าบ้านเถอะ เร็วเข้า

เข้าบ้านเถอะค่ะ

ที่รัก

คุณจะบ้าเหรอ

ฉันบอกให้แกไปซ้อมคนแทน หรือไม่ก็ผลาญเงินซะถ้าอ่อนแอเกินไป

ทำอย่างกับฆ่าหมาที่หามาให้ไม่พอ

จนไปฆ่าหมาคนอื่นแล้วงั้นเหรอ

แกทำให้ฉันขายขี้หน้า

เหมือนคนป่าเถื่อนชั้นต่ำ

ลูกป่วยนะ คุณตบลูกได้ยังไง

พยายามเข้าใจลูกไม่ได้เหรอ

ทำกับเราแบบนี้ได้ยังไง

ไหนบอกว่าควรตีสนิทกับศาสตราจารย์นั่น เพื่อให้มาร่วมการหาเสียงของคุณไง

แล้วถ้าเขารู้เรื่องนี้เข้าล่ะ จะคิดกับเรายังไง

คุณผู้หญิงครับ

ตอนนั้นแกทำอะไรอยู่

แกควรจะต้องเป็นพี่ชายของยุนซองนะ

คุณอี

ผมขอโทษครับ

อูแท็กเป็นพี่ชายยุนซอง

เป็นความผิดของอูแท็กเองครับ

เห็นไหม อูแท็กบอกว่า เรื่องนี้ยุนซองไม่ผิด

และถ้าใครถาม เขาก็จะพูดแบบนั้น

เราตกลงกันแบบนี้ไว้แต่แรกแล้ว

ไอ้เด็กเวร

อย่าดูจ้ะ ไปกันเถอะ

ไอ้เด็กเลว

อูแท็กทำดีแล้วใช่ไหม

ฉันขอโทษนะ อูแท็ก

ใครก็ตามที่ขอโทษอูแท็ก

เป็นคนดี

และคนดีก็จะได้ของขวัญ

อยากได้ของขวัญไหม

เออนี่ อูแท็ก

นายว่ามีใครเห็นเราไหม

ฉันไม่ยอม…

ปล่อยไอ้คนปากเปราะไปแน่

ไม่ต้องห่วงหรอก

หนูรู้ทางกลับบ้าน

ตอนนี้อยู่ไหนแล้ว

เร็วสิ เราต้องไปหาปุกปุยแล้วนะ

ไหนบอกว่ารู้ว่าใครเอาปุกปุยไปไง

ทำไมไม่ยอมบอกล่ะ

รีบกลับบ้านนะ

หนูจะรอที่บ้าน

นาแร

เธอแซ่บมาก

เฮ้ย

- ทำอะไรเนี่ย - เขามีปัญหาอะไร

นี่ตัวใหม่

ลองสิ เดี๋ยวมันก็ฮิตแล้ว

อย่าขยับนะ เรามาจากกรมตำรวจครับ

อย่าขยับนะ

ไม่เอาน่า ก็บอกว่าอย่าขยับไง

อยู่เฉยๆ

เฮ้ย คิมมูชาน

มานี่