ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
พระเจ้าผู้สูงส่ง ยามนี้ลูกต้องการพระองค์ โปรดเคียงข้างลูก
อย่าให้ลูกลืมปฏิญาณศักดิ์สิทธิ์ ที่ลูกกล่าวไว้ต่อพระองค์
ลูกจะไม่เป็นเหยื่อของปีศาจร้าย และสิ่งชั่วร้ายบนโลก
โปรดประทานเกราะแห่งคุณธรรมแก่ลูกด้วย
ประทานดาบแห่งสัจจะ เพื่อลูกจะปราบศัตรูให้แพ้พ่าย
และลูกขอเป็นอัศวินที่แท้จริงของพระองค์
"ดินแดนตะวันออกกลาง ศตวรรษที่ 12"
มันปิดกั้นเส้นทาง
ทางนี้
เดี๋ยว
ถอยก่อน
คุ้มกัน
- เจค็อบ เรายังหยุดได้ตอนนี้ - หยุดตอนนี้ เราจะยิ่งเสียทหาร
เราหยุดไม่ได้แล้ว กัลเลน
เราตีขนาบพวกเขาได้
- ในนั้นมีทั้งเด็กและผู้หญิงนะ เจค็อบ - พวกเขาไม่บาดเจ็บหรอก / บาดเจ็บแน่ ๆ
เราจะให้จบวันนี้
ตามมา
ฝ่าบาท พระอัลเลาะห์จะช่วยเราให้มีชัย
หมดเวลาจะหวังลม ๆ แล้ง ๆ แล้ว
ข้ามีคำขอร้องเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อนรัก
เจ้ายังไม่เอือมระอาอีกรึ ฆ่าคนเพื่อพระที่ถือศีลแต่ปาก
เราทำงานของพระเจ้า
แต่เลือดคนที่เราเข่นฆ่าเปื้อนดาบเรา แปดเปื้อนใจเรา
ไม่ใช่พระเจ้า
เราไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้อีกต่อไป ทิ้งมันไปเสีย
- ไปไหน - ตะวันออก
ไม่มีใครไปหรอก
ไม่มีที่ไหนเลวร้ายไปกว่าที่นี่แล้ว
ท่านคลางแคลงอุดมการณ์ของเรารึ
งั้นท่านก็ไม่ใช่คนเดิม
ไม่มีใครเหมือนเดิม
ไปเลย ไปตะวันออก
เจ้าก็รู้ ข้าให้สาบานต่อหน้าพ่อของเจ้าไว้
พ่อข้าตายไปแล้ว
ท่านไม่ต้องรักษาคำสาบานนั่น
ข้าปลดปล่อยท่าน ไป
ท่านพ่อ
ท่านพ่อ
ฮัสซันจะพาพวกเจ้าไปจากนี่
แล้วข้าจะไปพบเจ้า อีกไม่นาน
เจ้าต้องเข้มแข็ง เพื่อลูก ๆ เรา เพื่อเรา
ยอดรัก
พระเจ้าอยู่กับเรา
หยุดซะ มันจบแล้ว
หนีไป
"ดินแดนตะวันออกไกล 3 ปีต่อมา"
- เวลาของพ่อใกล้หมดลงแล้ว ลูกพ่อ - ไม่นะ เสด็จพ่อ
จริง ๆ จ้าว
ทุกชีวิตมีเกิด ก็มีดับ
งานเดียวที่พ่อยังค้างคา
คือแต่งตั้งผู้นำที่คู่ควรปกครองแผ่นดินของพ่อ
ด้วยเหตุนี้พ่อจึงเลือกเจ้า ให้สืบทอดบัลลังก์
หม่อมฉันรึ แต่พี่ชิง
เชษฐา เจ้าเป็นขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่
แต่ยามนี้บ้านเมืองควรสงบสุข นั่นคือคำขอจากพ่อ
เสด็จพ่อ จะไม่มีผู้ใดภักดีต่อหม่อมฉัน
เดี๋ยวก็มี เพราะเจ้าจะเป็นฮ่องเต้
ทูลฝ่าบาท องค์ชายชิงเสด็จถึงประตูวังแล้ว
เวลาของเราเหลือน้อยกว่าที่คิด
หยางหลง ตราประจำฮ่องเต้
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
หยางหลงจะอารักขาพวกเจ้า
จนถึงจวนแม่ทัพเสินชิงเหวินอย่างปลอดภัย
ข้าจะปกป้องน้อง ด้วยชีวิตข้า
พ่อไม่ได้ตัดสินใจเรื่องนี้ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ
ด้วยเหตุนี้ พ่อจึงเลือกเจ้า
เสด็จพ่อ
เพราะความจำเป็น เหลียน
ฮ่องเต้ต้องให้ความสำคัญกับโอรสมากกว่า
แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรักธิดาน้อยกว่า
พ่อไว้ใจเจ้า ฝากชีวิตน้องไว้กับเจ้า
ฝากอนาคตของแผ่นดินไว้ที่เจ้า
- เสด็จพ่อ - ไป ไปเดี๋ยวนี้
ถวายบังคม
หม่อมฉันไม่ได้มาเฝ้าเสียนาน
นานเหลือเกิน ลูกพ่อ
หม่อมฉันรีบมาทันที พอทราบข่าวเสด็จพ่อประชวร
เจ้าเป็นห่วงเป็นใยสุขภาพของพ่อเสมอ
หม่อมฉันมีเรื่องอื่นให้ต้องกังวล เสด็จพ่อ
เรื่องข่าวร่ำลือที่หม่อมฉันได้ยินมา
ข่าวลือก็แค่เรื่องหย่อนใจของเด็กและหญิงชรา
ก็จริง
เว้นแต่มันเป็นความจริง
แล้วข่าวลืออะไรรึที่ทำให้เจ้าร้อนใจมาถึงนี่
เราน่าจะเรียกอนุชาของหม่อมฉัน ออกมาคุยด้วยจะดีกว่า
น่าเสียดายนะ น้องชายเจ้าไม่ได้อยู่ที่วังตอนนี้
เกรงว่าอาการประชวร จะทำให้เสด็จพ่อสติเลอะเลือน
บัลลังก์คือสิทธิอันชอบธรรมของหม่อมฉัน
หม่อมฉันสมควรได้ หม่อมฉันสู้เพื่อแผ่นดินเสด็จพ่อ
- หากไม่มีเจ้า คงไม่มีแผ่นดินนี้ แต่... - ทุกอย่างต่างหาก
หม่อมฉันมอบทุกอย่างให้เสด็จพ่อ
พ่อรู้ ลูกพ่อ แต่ได้โปรด...
ทั้งหมดนี้เพื่อประโยชน์สุขของไพร่ฟ้า
- อะไร เสด็จพ่อรู้เรื่องเกี่ยวกับไพร่ฟ้าด้วยรึ - องค์ชายชิง
องค์ชายแค่พูดด้วย ไม่ได้ปองร้าย
เสด็จพ่อข้าคงไว้ใจเจ้ามากสินะ
เจ้ามีครอบครัวรึยัง มีเมีย มีลูกไหม
แข็งข้อกับข้า ข้าจะเสียบประจานลูกเจ้าติดผนังบ้านเจ้าให้ดู
เฉือนทิ้งทีละชิ้น
ชิง
ส่วนเมียเจ้าก็ต้องบำรุงบำเรอทหารข้าไปจนตาย
พลีชีพเพื่อฮ่องเต้ที่ใกล้ฝั่ง หรือเลือกรับใช้ฮ่องเต้องค์ใหม่
ออกไป
ไป
ออกไปให้หมด
จำดาบสั้นเล่มนี้ได้ไหม เสด็จพ่อ
มารดาเจ้า เคยใช้มันช่วยชีวิตพ่อ
เมื่อหม่อมฉันโตขึ้นมา เสด็จแม่มอบให้หม่อมฉัน
และบอกหม่อมฉันจะได้เป็นฮ่องเต้
แต่เจ้าไม่ใช่โอรสที่แม่เจ้ารัก
ตราฮ่องเต้อยู่ไหน
ตราฮ่องเต้อยู่ไหน
สวรรค์ อภัยให้เขาด้วย
สวรรค์ไม่ยอมรับหม่อมฉัน
เพราะทุกสิ่งที่หม่อมฉันทำเพื่อเสด็จพ่อ
ฮ่องเต้
สวรรคตแล้ว
ถูกปลงพระชนม์ โดยองค์ชายจ้าว
เขาขโมยตราของฮ่องเต้ไป เอากลับมาให้ข้า
ตามข้ามา
คุมคนของเจ้าให้ได้
ตามแม่ทัพเกา มาหาข้า
เดี๋ยวนี้
หรือจะให้ข้าจัดการกับครอบครัวเจ้า
ขึ้นม้า
จับพวกเขาไว้
ไป
เราน่าจะเดินทางต่อนะ
เราจะไปได้ไกลแค่ไหนเชียว เราไม่มีม้า
และเราต้องหาคนช่วย
เจ้ารออยู่นี่
เสด็จพี่เหลียน หม่อมฉันควรไปด้วย
เสด็จพ่อเลือกเจ้า
เพราะทรงรู้ว่าเจ้าเข้มแข็ง
ไม่ว่าเกิดไรขึ้น เจ้าต้องเดินทางต่อ ไปพบท่านแม่ทัพให้ได้
แล้วเจ้าจะได้เป็นฮ่องเต้
ระวังตัวด้วย
นี่
ไม่มีเงิน ก็ไม่มีอาหาร
ตอนเจ้าเดินเข้ามา ข้าหลงนึกว่าเจ้าเป็นภูตขาว
ข้าคงจะคิดผิด
นั่นองค์หญิงใช่รึเปล่า
ข้าต้องการคนคุ้มกันระหว่างทาง
ข้ามีเงินจ่ายนะ
ได้เงินแต่ต้องตายจะมีประโยชน์อะไร
กองทัพทมิฬตามล่าองค์หญิงอยู่
ดูนี่ข้าเจอใครหลบเป็นเต่าหัวหดอยู่ข้างนอก
จ้าว
หม่อมฉันขอโทษ
หม่อมฉันไม่ทันเห็นพวกเขา
- เรื่องนี้จะต้องถึงหูเสด็จพ่อ - คนตายจะได้ยินได้ไง
ไม่จริง
เจ้าพ่อยังไม่ตาย
ไม่เป็นความจริง
องค์ชายน่าจะรู้ดี ในเมื่อองค์ชายลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้เอง
หรือว่าฝ่าบาททำ องค์หญิง
ชิง
ตราฮ่องเต้อยู่ที่ไหน
ขอได้ไหม
จับพวกเขา
ไม่
หยุดเดี๋ยวนี้
เอาของข้าคืนมา
ตรานั่นเป็นของข้า
เชือดคอมันซะ
ไม่นะ
ดาบนั่นของข้า
มันเป็นดาบของข้า
ข้าขอคืนด้วย
เข้ามาเอาสิ
เอาไป
ฝิ่นเหรอ
พวกเจ้ามันโง่งั่ง
อาบน้ำให้มันสิ
ฆ่ามัน
- เสด็จพี่เหลียน - จ้าว
ยอมแพ้ซะ
ไม่งั้นเด็กนี่ตาย
ฆ่าตามบาย
- ข้าแค่อยากได้ดาบข้าคืน - ถ้าข้าคืนให้เจ้า เจ้าจะหลีกไปใช่ไหม
ท่านต้องช่วยพวกเรา
โชคดีนะ องค์หญิง
ช้าก่อน เดี๋ยว
ขอบคุณมาก
เดี๋ยว จ้าว มาเร็ว
ได้โปรด ช่วยเรา
เราต้องไปเมืองชิงหยุน
หากท่านต้องการค่าจ้างละก็ เรามีทองให้
น้องชายข้าเป็นความหวังเดียวของแผ่นดิน
หากเจ้าไม่ช่วยเรา เราคงต้องตาย
ไป
ท่านได้ตายแน่ ถ้ายังอยู่นี่
เอาเลยถ้าอยากทำ
แต่ข้างล่างมีคนขี่ม้าตามมา
มากี่คน
ปลุกเด็กนั่น เงียบ ๆ ล่ะ
เราต้องหาที่ซ่อน
หาต่อไป
เหตุใดท่านกลับมา
No comments yet. Be the first to leave one.