Shingeki no Kyojin: The Final Season Part 2 (Attack on Titan The Final Season Part 2)

‫یه نفر اینجاست!

‫اینجا! ‫بیاین ببریمش یه جای امن!

‫مراقب باش!

‫نگران نباش

‫دیگه جات امنه

‫غول‌های درون دیوار ‫دارن از اینجا میرن

‫بنظر میاد با ما کاری ندارن، ‫ولی ازشون می‌ترسم

‫چه اتفاقی داره میوفته؟

‫اون رویا چی بود دیدیم؟

‫خونه‌م...

‫خونه‌‌م بخاطر ارن یگر نابود شد...

‫یکی دوتا قربانی چه عیبی داره؟!

‫چطور جرأت می‌کنی همچین حرفی بزنی؟

‫اون پسرشو از دست داده!

‫کلی آدم موقع فرو ریختن دیوار‌ها مُردن!

‫نه، ارن اونا کُشته!

‫درست میگی!

‫ارن یگر مردم ما رو کُشته!

‫ولی اگه غول‌های توی دیوار رو آزاد نمی‌کرد،

‫الان الدیان‌ها تمام مردم‌مون رو ‫سلاخی کرده بودن!

‫درسته! سرزمین الدیان‌ها به لطف ‫اون قربانی‌ها نجات پیدا کرده!

‫ما جنگ رو بُردیم!

‫پیروزی بدون قربانی امکان پذیر نیست!

‫مرگ اونا بی‌هوده نبوده!

‫ایمان داشته باشید!

‫ایمان داشته باشید!

‫ایمان داشته باشید!

‫هیتچ

‫این خوب نیست

‫مردم دارن از روی هیجان ‫آماده مبارزه میشن

‫باید خودمونو مسلح کنیم

‫هر چقدر می‌تونید ‫با خودتون لباس زره‌ای بیارید!

‫بله، خانوم!

‫خدای من، اصلا اونا ‫توی «شیگانشینا» چیکار می‌کنن؟

‫مال زیرزمینه؟

‫اگه جیغ بکشی...

‫سرت رو میبرم

‫اول لباست رو در بیار...

‫اونقدر ضعیف شدی ‫که فکر می‌کردم یه پیرزن باشی

‫شرط میبندم فکر نمی‌کردی ‫که اینطوری توسط من پرت بشی، هان؟

‫آنی!

‫از بین این همه آدم، باید تو باشی؟

‫هیتچ

‫باید اونو ببرم توی زیرزمین

‫اگه دستگیرش نکنم ممکنه شهرو...

‫یه نفر کمک کنه!

‫فایده‌ای نداره

‫من خودمو زخمی کردم

‫هر موقع بخوام ‫می‌تونم تبدیل به غول بشم

‫چاره‌ای به جز اطاعت کردن از من نداری

‫مطمئنی؟

‫شرط میبندم وقتی اینقدر ضعیف شدی ‫نمی‌تونی به یه غول تبدیل بشی

‫شاید حق با تو باشه

‫ولی تا وقتی امتحان نکنم نمیشه فهمید

‫دوریسا! ‫چیزی شده؟

‫دوریسا! ‫درو باز کن!

‫دوریسا؟

‫

‫از اونی که فکر می‌کردم ‫عاقل‌تری، هیتچ

‫ساکت شو

‫اگه می‌خوای از اینجا بری ‫دلیلی نداره جلوت رو بگیرم

‫اصلاً اینطوری مجبور نمیشم هر روز ‫قیافه‌ت رو توی زیرزمین ببینم

‫خوبه

‫بالاخره تموم شد

‫دیگه لازم نیست ‫غر زدنت در مورد مردها رو بشنوم

‫اینو از کجا می‌دونی؟

‫نگو که...

‫تمام مدت به هوش بودی؟

‫چهار سال

‫مثل این می‌موند که دارم خواب میبینم

‫انگار صدای تو و آرمین رو از دور می‌شنیدیم

‫ولی وقتی صداتون رو نمی‌شنیدم، ‫همچی سیاه میشد

‫توی تاریکی بودم

‫ولی از وضع شما دوتا باخبر بودم

‫و بعد دیدم که آزاد شدم

‫و بعد صدای ارن رو شنیدم

‫اون گفت می‌خواد تمام دنیا رو نابود کنه

‫واقعاً می‌خواد این کارو بکنه؟

‫پس واقعاً ‫غول‌های توی دیوار رو آزاد کرده...

‫خراب کاری‌شون رو هم ببین

‫تنها کار خوبی که به عنوان یه سرباز انجام دادم

‫تمیز کردن زمین از اجساد و سنگ بوده

‫مثل اون موقعی که با ارن درگیر شدی

‫میشه حالا بهم بگی چه حسی داری؟

‫دیدن آدمایی که ‫بخاطر هدف شما کُشته شدن...

‫چه حسی داره؟

‫چندین بار اینو ازم پرسیدی ‫پس بهش فکر کردم

‫این چیزیه که هیچوقت بهش فکر نکردم

‫کُشتن آدما چیزی بود ‫که بخاطرش تشویق میشدیم

‫ما آموزش دیدیم که هر کسی رو بکشیم،

‫چه سرباز و چه غیرنظامی‌های اونور مرز

‫این کار واسه بقای الدیان‌ها ‫و نجات دنیا لازم بود

‫اینطوری کار ما رو توجیه می‌کردن

‫آرمین بهمون گفت شما چی کشیدین

‫به معنای واقعی...

‫شما می‌خواستین ‫جلوی اینو بگیرین، درسته؟

‫پس اون همه اجساد زیر سنگ ‫واسه شما یه قربانی کوچیکه؟

‫نه

‫نجات دنیا برای من مهم نبود

‫هان؟

‫هیچی برام مهم نبود

‫پدر و مادرم ‫بعد از به دنیا اومدنم منو رها کردن

‫معلوم شد مادرم ‫معشوقه یه الدیانی بوده

‫بعداً توسط یه مرد الدیانی،

‫که به اونجا مهاجرت کرده بود ‫و در منطقه حبس بود، بزرگ شدم

‫بنظر میومد اونم بخاطر دلایل سیاسی ‫به اون منطقه تبعید شده بود

‫اون مرد می‌خواست منو ‫تبدیل به یه سرباز مارلیانی کنه

‫تا بتونه محل زندگی خودشو بهتر کنه

‫تا جایی که یادمه

‫اون مرد تمام هنرهای رزمی سرزمینش رو ‫روی من پیاده می‌کرد

‫اون مرد فقط به این اهمیت میداد

‫که منو به یه سرباز تبدیل کنه

‫بعد از گذشت مدتی...

‫منم به اندازه اون مرد قوی شدم

‫و به اندازه‌ی که منو کتک زده بود...

‫کتکش زدم

‫ولی...

‫اون مرد خوشحال بود

‫گفت: "حالا بدون سلاح هم می‌تونی ‫دشمن‌هات رو بکشی"

‫وایسا، داری چی میگی؟

‫من مجبور شدم چهار سال ‫داستان‌های زندگیت رو بشنوم

‫پس حداقل یک بار داستان منو بشنو

‫پس همچی برام بی‌اهمیت شد

‫واسم مهم نبود کی می‌میره، ‫اهل کجاست یا اصلاً کیه

‫فکر می‌کردم جون آدما هیچ ارزشی نداره، ‫حتی جون خودم

‫تا اون لحظه...

‫روزی که می‌خواستم ‫به جزیره بهشت برم،

‫اون مرد روی زانوهاش افتاد ‫و ازم عذرخواهی کرد

‫گفت اشتباه کرده که منو آموزش داده

‫بعدش گریه کرد ‫و به التماس افتاد

‫ازم خواست برگردم

‫جایگاهم به عنوان یه جنگجو ‫و یه مارلیانی مفتخر...

‫بهم گفت قید این چیزا رو بزنم ‫و برگردم

‫اون مرد... پدرم بود

‫منو به عنوان بچه‌ی واقعی خودش میدید

‫من یه پدر دارم ‫که منتظر برگشتمه

‫و مثل من...

‫بقیه هم کسایی رو دارن ‫که واسه‌شون مهمه

‫خسته شدم از بس هیچی برام اهمیت نداره

‫می‌دونم گناهان جبران ناپذیری انجام دادم

‫ولی...

‫اگه واسه برگشت به پدرم باشه...

‫دوباره این کارها رو تکرار می‌کنم

‫که اینطور

‫خوشحالم که اینو میشنوم

‫ولی اگه برگردی به خونه پدرت

‫فقط جسد و خونه‌های فرو ریخته می‌بینی

‫شاید حق با تو باشه

‫باور کنین حقیقت داره!

‫تو هم اون رویا رو دیدی؟

‫پس اون روز داره میرسه..

‫شیاطین اون جزیره دارن بهمون حمله می‌کنن

‫امکان نداره، ‫گابی، فالکو...

‫غُرش فعال شده!

‫ارن یگر داره میاد همه‌مون بکشه!

‫خانواده خودت و خانواده همسرت، ‫همه کُشته میشن

‫دارم بهت میگم که نمی‌تونی اینو ثابت کنی!

‫دارین میگین همه‌تون یه رویا دیدین؟!

‫می‌خواین این مزخرفات رو باور کنیم ‫و بذاریم از اینجا رد بشین؟!

‫شرط میبندم این داستان رو از خودتون در آوردین ‫تا بتونین همگی از اینجا فرار کنین!

‫مطمئنم تمام الدیان‌های دنیا هم ‫همین حرف ما رو میزنن!

‫ولی تو همچنان اصرار داری ‫که داریم دروغ میگیم؟

‫ولی این امکان نداره

‫شماها همه‌تون متهم به دسیسه چینی هستین!

‫باید همه‌تون دستگیر بشین!

‫زانو بزنین!

‫دستاتون رو بذارین روی سرتون!

‫زودباش!

‫پس خواهش می‌کنم بهم قول بده

‫بگو که برمیگردی

‫برمیگردم

‫قول میدم

‫صدای شلیک بود؟

‫فرمانده!

‫طرفدارهای یگر جمع شدن ‫که اینجا رو تصرف کنن

‫باید فوراً از اینجا فرار کنیم

‫اگه شما رو پیدا کنن ‫خدا می‌کنه چه بلایی سرتون بیارن

‫عیبی نداره

‫من جای دیگه‌ای ندارم که برم

‫مرکز نظامی شوراها از بین رفته،

‫به لطف ما که اونجا رو خالی کردیم

‫طرفدارهای یگر ‫حمایت مردم رو دارن

‫مطمئنم کنترول این جزیره رو ‫به دست میگیرن

‫و افراد نظام قدیم، مثل من رو ‫از بین میبرن

‫من اونقدر انرژی ندارم

‫که باقی عمرم رو ‫توی کوهستان و در حال فرار از این مردم بگذرونم

‫اگه شما ما رو نجات نمی‌دادیم ‫الان همه‌مون مُرده بودیم

‫تحت هر شرایطی از شما محافظت می‌کنیم!