Sharp Objects

Sharp Objects

Spanish സബ്ടൈറ്റിൽ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

സീസൺ 1

റിലീസ് വിവരങ്ങൾ

Sharp Objects S01E01 1080p BluRay x264 spa
കമന്ററി എഴുതിയത് CtrlAltDel

ടാഗുകൾ

BluRay
x264
1080
TS
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്: 2022-04-16
ഡൗൺലോഡുകൾ: 126
ശ്രവണ വൈകല്യമുള്ളവർക്ക്: No

Spanish സബ്ടൈറ്റിൽ പ്രിവ്യൂ

ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.

heridas abiertas

BIENVENIDO A WIND GAP - MISSOURI

CRUCE FERROVIARIO

¿No se dará cuenta mamá de que no estamos?

Esperemos que no.

desaparecer

¿Diga?

Preaker. Claro. Adiós.

-¿He hecho algo mal? -Siempre, pero eso ya lo sabes.

Wind Gap. ¿Cómo es?

Está en el sur de Misuri, en el tacón de la bota, muy cerca de Tennessee.

Sé dónde está. He preguntado cómo es.

Pequeño. Tiene una población de 2000 habitantes.

La única industria es la matanza de cerdos.

Hay ricos de toda la vida y escoria.

-¿Y tú cuál eres? -Escoria, de padres ricos.

-¿Qué demonios pasa? -¿En Wind Gap?

-Tu madre aún vive allí, ¿no? -Mi madre, sí.

Con mi padrastro. Tuvieron un hija, pero no la conozco.

-¿Hablas con ellos? -No mucho.

Pues lee las noticias.

Hubo un asesinato en agosto. Estrangularon a una niña.

-No lo sabía. -¿Sabes que hay otra desaparecida?

Puede ser un asesino en serie. Ve y tráeme una noticia. Hoy mismo.

Aquí también hay asesinatos. ¿Por qué tengo que ir a Wind Gap?

Porque nadie cubre la noticia. ¿Recuerdas el año pasado?

¿El que cubrió un asesinato en su ciudad natal?

Caló porque era personal. A la gente le importa si a ti te importa.

No ganaré el Pulitzer por ir Wind Gap.

No lo ganarás porque no eres buena escritora. Esto puede cambiarlo.

Y soy tu jefe.

Así que adiós.

Si no puedes, no puedes, pero puede venirte bien.

Puedes librarte de algunos demonios, rehacer tu vida.

-Y es una buena noticia. -SÍ.

Puede ser una gran historia si lo haces bien.

-Sin ninguna presión, ¿verdad? -La vida es presión. Asúmelo.

Lárgate de aquí.

ÚLTIMA SALIDA PARA CAMBIAR DE OPINIÓN

SUR - BIENVENIDO A WIND GAP

LÍMITE DE LA CIUDAD DE WIND GAP

Vamos.

Vamos.

NEUMÁTICOS

He vuelto.

POLICÍA DE WIND GAP

00 DESAPARECIDA

POLICÍA DE WIND GAP

Era el color preferido de Natalie.

Sus padres dicen que era el negro, pero resultaba un poco tétrico.

Su segundo color preferido.

A las niñas pequeñas les gusta el rosa, después es todo morado.

Las dos mías parecían remolachas con piernas hasta los 11 años.

ES terrible.

Todo el pueblo está buscando por el bosque.

El comisario Vickery coordina la búsqueda.

-¿Tiene hijos? -No.

Odio decirlo, pero hoy en día es una suerte.

Yo no dejo a los míos ni que recojan el correo solos. Ni se lo imagina.

Mis hijas duermen con nosotros todas las noches.

Mi marido no lo permitiría,

pero aunque no durmamos bien, al menos sabemos que están a salvo.

NO SEAS UNA VÍCTIMA

¿Comisario Vickery?

No tengo intención de darle publicidad a la historia.

Sí, lo comprendo.

No pretendo caer en el amarillismo,

sino un artículo sobre como algo así puede afectar a una ciudad.

SE BUSCA

Si le hace sentir mejor, soy de aquí.

-¿Cómo se llama? -Camille Preaker.

Mi madre es Adora Crellin.

Hace 30 años cambió de apellido al casarse con Alan...

Crellin. Ya veo. Tú eres...

-La que se fue. -SÍ.

-Entonces Amma es tu hermanastra. -SÍ.

Vaya.

Qué calor hace aquí, ¿no?

-Me lo dieron mis hijos. -Perdone.

-Me sirve para combatir el estrés. -¿Causado por este caso?

No puede estar aquí, señora Preaker.

Si la noticia sale, se nos conocerá por eso. Ya somos los matacerdos.

Con publicidad puede obtener información. Funcionó en otros casos.

Tengo derecho a estar aquí.

Le dejaré hacer su trabajo si me deja hacer el mío.

De acuerdo.

No voy a hacer declaraciones.

Sobre Natalie Keene no, pero ¿qué hay de la otra chica? Ann Nash.

Puedo publicar la opinión de la gente

o puede decidir lo que se publica.

A la primera chica, Ann, hallada en agosto,

la estrangularon y arrojaron a un arroyo. La hallaron unos cazadores.

¿Solo ha dicho eso? ¿No tiene pistas?

No creo. Se mostró a la defensiva.

No como si ocultara algo, sino como cabreado de no saber nada.

-Es tu teoría. -Por Dios, acabo de llegar.

Habla con la gente. Quiero hechos y algo de color.

-Está bien. Haré un puto arcoíris. -Ya sabes a qué me refiero.

Si crees que hay encanto pueblerino...

Pues describe lo sombríos que son. Hazme un dibujo.

Me voy con la partida de búsqueda. Espero encontrar una niña muerta.

A por ellos.

DESAPARECIDA

-¿Buscas la partida de búsqueda? -SÍ.

-Por allí. -Gracias.

¿Eres la periodista de Saint Louis?

Qué rapidez. Aquí se corre la voz como en ningún otro sitio.

Es porque este sitio está muerto.

- "Muerto". -Es terrible.

Mejor que te vayas Si los quieres alcanzar.

Gracias.

¿Has visto algo?

No. ¿Estás con el grupo?

En cierto modo. Soy el detective Willis.

-Usted no es de aquí. -No. ¿Y usted?

Vivía aquí, pero ahora vivo en Saint Louis. Trabajo en el Chronicle.

Una periodista, genial.

¡Camille Preaker!

-Jackie O'Neill. Detective. -Dios mío.

Veo que ya conoces al nuevo detective.

Me gustaría convertirlo en bizcocho y cubrirlo de chocolate.

-Está soltero, que lo sepas. -Tranquila.

Dame un abrazo. Tu madre no me había dicho que estabas aquí.

No me habla ahora mismo. La he devuelto a decepcionar.

Habré olvidado enviarle una tarjeta o algo así. Ya sabes cómo es.

Aún no la he visto. Iré a su casa después.

Ya verás lo contenta que se pone.

Vaya, chica, mirate.

-¿ TÚ qué tal? ¿Estás bien? -Voy tirando.

Hay un ambiente desagradable.

Soy la encargada de los refrescos. Es lo menos que puedo hacer.

¿Quieres un poco de té dulce? También tengo té algo más fuerte.

Nadie debería enfrentarse a esto sin algo de alcohol.

-No. Estoy trabajando. -¿Sigues en ese periódico?

Por eso estoy aquí. Estoy escribiendo un artículo.

Esas chicas...

Te imagino cuando tenías esa edad.

No sabes lo triste que me pone.

Han salido tantas cosas mal que ya no entiendo nada.

-¿ Te importa que publique eso? -Para nada. Si a alguien le interesa.

Si hay alguien interesante, esa eres tú, Jackie.

-Me alegro de que estés aquí. -Ya veremos.

Qué bonita eres.

-¡Natalie! -Padre.

Dios santo, Camille Preaker.

-Cuánto tiempo. -Ya lo creo.

Mamá dice que una vez vio un fantasma.

Mamá dice muchas cosas.

-¿No la crees? -No lo sé.

No me dan miedo los fantasmas. ¿Y ati?

Es estúpido tener miedo de algo que no existe.

¿Y si al morir, parte de ti va al cielo y parte de ti se queda aquí?

Para cuidar de las cosas y ver Cómo acaba todo

-para ti, para mamá. -Cállate ya. Así hablan los rajados.

-¿Eres una rajada? -No.

-Pues dilo. -No soy una rajada.

¿Por qué te enfadas conmigo?

¿Camille?

Por Dios. ¿Ha pasado algo?

No, mamá, no ha pasado nada.

-He venido por trabajo. -Por trabajo.

No te esperaba. Me temo que la casa no está para visitas.

A mí me parece que está bien.

Pues pasa. Por Dios.

¿Quieres beber algo?

Alan y yo estamos tomando amarettos.

Tomaré lo mismo que vosotros.

Estamos en la parte de atrás. Hace una brisa fresca.

¿Dónde te hospedas?

Ya que lo preguntas, esperaba poder quedarme aquí unos días.

¿Por qué no has llamado por teléfono?

No sabía que venías, ya hemos cenado. Ve a saludar a Alan.

-Alan. Ha venido Camille. -¿Quién?

Camille.

-Hola. -¡Qué sorpresa!

-Adora no ha dicho que venías. -No lo sabía.

Perdón por presentarme así.

Mi editor me mandó en el último momento.

Tu editor. Mira por dónde.

Estoy aquí por Natalie Keene y la otra chica, Ann Nash.

-¿Para escribir un artículo? -SÍ, mamá. Es un periódico.

No entiendo como una joven como tú puede obsesionarse con algo así.

Puede ser importante, y como soy de aquí...

Conocía a esas niñas.

Lo estoy pasando muy mal, como puedes imaginar.

¿Y escribir sobre ello?

Wind Gap mata a sus niños. ¿Quieres que se piense eso?

Puede ayudar a que se obtenga información, a que la gente hable.

No quiero oír hablar de hacer daño a niños.

No me digas lo que haces ni lo que sabes.

Haré como si estuvieras aquí de vacaciones de verano.

-¿Cómo está Amma? -¿Amma?

Lo lleva como puede. Los niños tienen un toque de queda.

Ya está dormida. ¿Por qué preguntas?

Por cortesía. En la ciudad también tenemos.

-Voy a ver si tu cuarto está listo. -Gracias.

Mira. Es mi nuevo juguete.

Tu antigua habitación es la mejor para los invitados.

-Buenas noches, Camille. -Buenas noches, mamá.

¿Lo ves? Es un corazón. Estás ciega.

അഭിപ്രായങ്ങൾ

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left