Hanna

‫رومانی ‫سال2003

‫کارت شناسایی

‫بخش سه، کارمندان بخش «کیو»

‫لطفاً برای پاکسازی ‫به بخش پالایش برید

‫شیفت چهار، بخش «کیو»

‫تا یک دقیقه دیگر آغاز می‌شود

‫کارمندان سر پست‌هایشان حاضر شوند

‫چیزی نیست عزیزم. ‫دارم پیش مامانی میبرمت

‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست

‫...بخش سی رو اول چک کنین

‫بعدش برگردین به بخش بی

‫خودتو معرفی کن

‫باید لباس بپوشی

‫باید بریم

‫عجله کن. ‫عجله کن

‫سعی دارن به جنگل «بوکوین» برسن

‫- به پایگاه زنگ بزن. الآن ‫- چشم، خانوم

‫کجان پس؟

‫نمی‌دونم

‫- ازشون فرار کردیم؟ ‫- نمی‌دونم

‫مامان و بابا دارن تو رو فراری میدن

‫چیزی نیست عزیزم

‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست

‫- این صدای چیه؟ ‫- آروم بمون

‫محکم بشین

‫هدف مشاهده شد

‫شلیک نکنید

‫آتش

‫هدف رو گم کردیم

‫از روی جاده رفتن

‫برای جستجوی منطقه ‫ارتفاع رو بالا میبریم

‫فقط باید از اینجا رد بشیم

‫بعدش تا 100ها مایل جنگله

‫نه! ‫اینکارو نکن!

‫ما رو می‌بینن

‫- اینکارو نکن ‫- چاره‌ی دیگه‌ای نداریم

‫محکم بشین

‫نکن

‫این خوبه

‫خوبه

‫اما تا الآن کُشته بودمت

‫فرصت دومی پیدا نمی‌کنی

‫شام حاضرـه

‫زخمی شدی؟

‫نه

‫من فقط سه ثانیه پشت تو بودم

‫خیلی زیاده

‫دفعه بعدی بهتر عمل می‌کنم

‫تو آلمان

‫فرانسه

‫هانوفر

‫شهر صنعتی آلمانه

‫جمعیت 700 هزار نفر

‫و سه تا از فیلمای عالی آمریکا؟

‫کازابلانکا، پدرخوانده، جوز

‫- آهنگای بیتلز؟ ‫- "منو دوست بدار" "کمک"

‫آه ...

‫"بذار باشه"

‫خوبه

‫آدما ...

‫خطرناکن و نباید بهشون اعتماد کنم

‫- اگه یه نفرو دیدی؟ ‫- باید بیام و تو رو پیدا کنم

‫- اگه وقت نبود؟ ‫- مخفی میشم

‫اگه نتونم مخفی بشم، حمله می‌کنم

‫خیلی خوبه

‫54, 55, 56

‫ادامه بده. 57

‫تسلیم نشو. ‫تسلیم نشو

‫بدو

‫وانستا

‫تسلیم نشو

‫چرا نمی‌تونم از علامت‌های قرمز اونطرف‌تر برم؟

‫خودت می‌دونی

‫چرا نمی‌تونیم این جنگل رو ترک کنیم؟

‫بهت گفتم، امن نیست

‫آدمایی که مادرت رو کُشتن ...

‫ما رو هم می‌کُشن

‫پس باید تا ابد اینجا مخفی بشیم، آره؟

‫آره

‫اگه ما هرگز از اینجا نمیریم

‫پس چرا داری بهم آموزش میدی؟

‫چون ممکنه یه روز من نباشم ‫که ازت دفاع کنم

‫بعدش مجبوری روی پای خودت وایستی

‫اما نگران نباش

‫تا اون موقع زمان زیادی مونده

‫الآن فقط بخواب

‫هانا؟

‫هانا!

‫سلام

‫تو لهستانی نیستی؟

‫باشه

‫من می‌تونم یکم انگلیسی صحبت کنم

‫آه... تو گم شدی؟

‫اهل کجایی؟

‫اونجا؟

‫اونجا که چیزی نیست

‫گشنه‌ای؟

‫آه

‫خودت انتخاب کن

‫امم

‫اسمی هم داری؟

‫اسم نداری، باشه

‫من دارم. ‫من آرو هستم

‫تو خوبی؟

‫می‌تونم به پدرم زنگ بزنم

‫- واست کمک بیارم؟ ‫- نه، نمی‌خوام

‫نه، نه، نه، عیبی نداره. ‫مشکلی نیست

‫هر کمکی لازم داشته باشی ‫برات انجام میدیم

‫پسش بده

‫لعنت!

‫هرزه روانی!

‫کجا میری؟

‫گایدمت

‫به کسی چیزی نگو. ‫خواهش می‌کنم

‫بشین و بخور

‫گرسنه نیستم

‫چرا؟

‫امروز کجا بودی؟

‫طبق معمول رفتم شکار

‫طبق معمول؟

‫یه خرگوش؟

‫به این میگی شکار؟

‫- صدات کردم ‫- نشنیدمت

‫همیشه می‌تونی صدامو بشنوی

‫خب، شاید انتخاب کردم نشنوم

‫داری دروغ میگی

‫منطقه رو ترک کردی

‫من پدرتم. ‫باید حقیقت رو بهم بگی

‫نه، تو بهم بگو

‫آدمایی که مادر رو کُشتن... کی بودن؟

‫- آدمای بد بودن ‫- اما کیا بودن؟

‫چرا من باید همچی رو بهت بگم

‫و تو بهم هیچی نمیگی؟

‫- سلام ‫- چیه؟

‫از دستم عصبانی هستی؟

‫چه انتظاری داری؟

‫فقط برگرد به همون سوراخی که ازش اومدی، باشه؟

‫یکی دیگه از اون شکلات‌ها «اسلیکرز» داری؟

‫اسنیکرز. ‫بهشون میگم شکلات‌های اسنیکرز

‫داری؟

‫مثل یه حیوون می‌خوری، می‌دونستی؟

‫کجا زندگی می‌کنی؟

‫توی جنگل

‫- با کی؟ ‫- با پدرم

‫چیکار می‌کنه؟

‫- مراقب منه ‫- نه، نه

‫منظورم این نبود

‫کارش چیه؟

‫اوه، لعنت

‫- خوبی؟ ‫- همم

‫انتهای این جاده چیه؟

‫فقط یه کابین هست

‫وقتی با پدرم واسه بُریدن درخت‌ها میایم ‫اونجا می‌مونیم

‫فقط همون یه کلبه‌اس؟

‫امم، تا چند صد کیلومتر همین یه کلبه‌اس

‫چرا؟

‫می‌خوام از اونطرف‌ جنگل بدونم

‫جدی میگی؟

‫تو ...

‫تو تا حالا هیچی به جز جنگل ندیدی؟

‫چرا؟

‫آدما خطرناکن، نمی‌تونم بهشون اعتماد کنم

‫نه... همشون خطرناک نیستن

‫متأسفم که بهت صدمه زدم

‫نه. تو بهم صدمه نزدی

‫-اوه، واقعاً؟ ‫- ننه

‫می‌خوای ...

‫می‌خوای یه چیز فوق‌العاده ببینی؟

‫شاید

‫سوار شو