The World Will Tremble

Vertaling: Trilker

NAAR EEN WAARGEBEURD VERHAAL

In september 1939 valt Nazi Duitsland Polen binnen en annexeert de westelijke gebieden.

Joden worden gedwongen naar getto's te verhuizen terwijl het gerucht gaat over deportaties naar het oosten.

19 januari, 1942, Chełmno, Polen

Hé. Omhoog.

Sta op.

Ze zien ons niet.

Nee, Wolf, niet doen.

Je schoen.

Houd je tenen bedekt of je bent ze kwijt.

Geen zorgen, we vinden wel een nieuwe voor je voor we weggaan.

Waar heb je het verborgen?

Als je in Kolo komt, zeg mijn vrouw Klara dat ik ze kom halen.

Vertel het ze zelf. Vanavond.

Ben je er klaar voor? -Ja.

Nee, hij zal je zien.

De Russen zijn niet ver, ze zijn hier in de lente.

De lente? We halen het einde van de week niet eens.

Niemand komt ons halen.

Door jou gaan we allemaal dood. -We zijn al dood.

Kom op.

Monik, niet doen. -Monik, niet. Alsjeblieft.

Nu. Actie.

Herr Sergeant, mijn schop, mijn schop.

De schop. Sorry. Het spijt me.

Is kapot, ja? -Dood me niet.

Ik wil werken.

Ik wil werken. Het spijt me. Het spijt me.

Kaputt, ja? -Alstublieft.

Kaputt.

Maar hij is ook een goede werker.

Wil je echt werken? - Jawohl.

Dan graaf je met je handen, oké?

Lenz. -Wat?

Nog drie om te sorteren.

Het gat is nog niet klaar voor de volgende lading.

Zeg dat tegen de commandant.

Haal de wagen dan op.

De wagen wordt gerepareerd

Jullie moeten terug lopen.

Lopen? Ze moeten terug lopen, laat hem zelf...

Loop zelf.

Luie zak.

Je hebt geluk.

Hé. Stop.

Jij en jij.

Eruit.

Nou, schiet op. Eruit.

In een rij.

Waar wacht je op? Graven.

En lopen.

Graven. Graven.

Hek open.

Op de rit terug. Vanavond

Je bent gek.

Ik gebruik het mes om de zijkant van de wagen door te snijden

Dat heb je al geprobeerd. -Met een steen, nu hebben we een mes.

Zelfs dan, wat dan? Ze hebben elke Jood van hier tot Lodz al opgepakt.

Waar gaan we precies heen?

Heb je iemand zien aankomen van Grabow?

Het is maar een paar kilometer over de rivier. Het is mogelijk.

Nee, het kan niet.

Daar is nog steeds een getto. Ik ken de rabbijn, Schulman.

Hij zit in het verzet. Geloof me, hij kan ons helpen.

Maar wat als Goldman gelijk heeft?

Wat? -Als we ontsnappen, doden ze iedereen.

Ze doden iedereen als we het niet doen.

Het is te gevaarlijk.

Elke ochtend, als ze ons halen, komt de helft niet terug.

We weten niet of we de dag overleven.

Ik hoorde de Polen zeggen dat de Russen hier in de lente zijn.

Vergeet de Russen. We hebben niemand behalve onszelf.

Goldman zegt dat als we gewoon wat langer volhouden...

Wat langer? Waarvoor?

Was je ouders, je zussen begraven, niet genoeg?

Vergeef me, Solomon. Ik bedoelde alleen dat...

We moeten stoppen bang te zijn, als we willen leven.

Of als we gewoon willen overleven.

Stop.

Niet praten.

En, mijne heren...

Nu opletten.

Oké, Oskar.

Nog een keer. Heel langzaam.

Ik heb vier zonen. Elk van hen heeft één zuster.

Hoeveel kinderen heb ik?

Wat nou? Vier plus vier is toch acht, niet?

Niet te geloven. -Het zijn er vijf.

Elke zoon heeft diezelfde ene zuster

Wat is er?

Telkens als ik wegrijd, valt de lading om en komt er teveel gewicht op de as.

Als je start, druk je het pedaal helemaal in tot je veel toeren maakt.

Dan voorzichtig gas terug. -Kom op.

Dan draait de motor goed en wordt niet zo snel heet.

Poort open.

Vooruit, sneller.

Doe je hoeden af.

Zijn dat die drie?

Zo lijkt het, nietwaar?

Werkplek? -Grafgravers.

Heb je al eerder gesorteerd? -Nee, luitenant.

Jij. -Nee, luitenant.

Ja, luitenant.

Afdeling? -Kleding, luitenant.

Vooruit.

Als je iets steelt...

...probeert te ontsnappen, of met elkaar praat...

Luister je naar de luitenant? -Jawohl.

Wat? -Jawohl, Sergeant.

Alles moet op de juiste stapel.

Je haalt de bezittingen, brengt het binnen om te sorteren.

Heel simpel. -Ja, luitenant.

Half vier. Precies op schema.

Niet praten, geen oogcontact.

Ja, luitenant. -Ja, luitenant.

Aan de kant. Vooruit.

Niet spreken, geen oogcontact.

Ja. -Ja, luitenant.

Trapje.

Kom, allemaal. Iedereen eraf.

Kom, het is goed.

Voorzichtig. -Je bent nu veilig.

Daarheen. -Deze kant op.

Pas op, laatste tree.

Voorzichtig.

Oppassen, oppassen.

Een ​​beetje dichterbij. -Ja, alstublieft

Ga daar staan.

Kom, kom.

Ik ben me bewust van de ontberingen, die jullie Joden

hebben doorstaan sinds het begin van de oorlog, en in de getto's,

De gruwelijke leefomstandigheden,

de ziekte, het gebrek aan voedsel,

maar ik verzeker u

uw lijden is eindelijk voorbij.

Dit is het Kulmhof Doorgangs Centrum.

Laat ik u als eerste vertellen

dat jullie allemaal zijn gekozen voor goed eerlijk werk.

Vanaf hier wordt u onmiddellijk vervoerd naar een nieuwe moderne fabriek in Leipzig,

waar u warm eten krijgt, een plek om te verblijven,

en eerlijke lonen zoals die van het Duitse personeel.

Zoals u misschien weet, is er een geval geweest van tyfus in de getto's.

En we kunnen niet toestaan dat zich dat verspreidt naar de fabriek.

Daarom, voor de lange reis, moet u douchen,

en al uw kleding en bagage worden gedesinfecteerd.

Goud, geld, vreemde valuta, en sieraden

moeten worden afgegeven tegen een ontvangstbewijs

Verlies uw ontvangstbewijs niet

omdat u gevraagd wordt het te tonen bij aankomst in Leipzig.

Nu, alsjeblieft, verzamel uw spullen.

Doe dit snel zodat u het warme kasteel kunt betreden

waar u kunt uitkleden en douchen.

Vergeet niet uw bagage goed te markeren, zodat het later kan worden herkend.

Goldstien? Goldstien.

Goldstien, zoals steen, ja? Goldsteen. -Goldstien

Zorg dat u alle waardevolle spullen verborgen in uw kleding overhandigt .

De stoom van de desinfecterende oven vernietigt alles.

Het zou zonde zijn dat uw waardevolle spullen worden vernield.

679, ja? 679.

Uw naam?

Uw nummer.

We weten allemaal hoe stressvol deze periode kan zijn.

Wij geloven dat het goed zou zijn als u brieven schrijft aan uw families

dat u bent aangekomen op uw bestemming, en veilig en gezond bent.

Met adres en naam.

U krijgt het nummer...

En voorop duidelijk het adres.

E of A... -678.

Alstublieft, deze kant op.

696, Silberberg. -Silberberg

Correct? -Ja.

Alsjeblieft, kom binnen.

Jullie twee.

Solomon? Solomon Wiener?

Ik ben het, Aaron. Van Kolo.

Ken je mij niet meer?

Ik ben de vader van Moishe.

Ja, ja, ik herinner me u.

Heb je Moishe gezien?

Hij was twee weken geleden in het transport.

Is hij aangekomen in Leipzig?

Zullen we in dezelfde fabriek werken?

Moishe...

Breng de bezittingen van deze heer binnen voor desinfectie.

Ja. -Nu?

Hebt u uw brief geschreven? -Ja.

U kunt naar binnen. -Bedankt.

DAMESSCHOENEN KINDERSCHOENEN HERENSCHOENEN

Blijf bewegen, doorgaan.

Een handdoek voor iedereen.

Er is zeep en handdoeken voor iedereen.

Vooruit.

Vooruit, instappen. Instappen.

Stop.

Mama. Mama.

Die is te mooi om al in de vrachtwagen te gooien.

Waarom zouden we ons niet een paar nachten met haar vermaken?

Vooruit, we gaan. Jullie daar, kom op, vooruit.

Verdomme nog aan toe.