MobLand

Καλημέρα, ηλιαχτίδα.

Ο Άρτσι είναι. Τον βρήκαν σε κάσα με μια Σκωτσέζα κυριούλα!

Κάποιος καρφώνει.

Εμείς οι δύο έχουμε κάτι κοινό, Τζαν.

Ρώτα με τι.

Εμπρός, ρώτα με.

Και οι δύο αγαπάμε τον Χάρι.

Κάνε μου μια χάρη.

Ποτέ μη συζητάς τον Χάρι εκτός οικογένειας.

Έγινα σαφής;

Καλή δουλειά. Μπορείς να τον πλησιάσεις περισσότερο;

Ήταν λάθος αυτό που κάναμε;

Τους έχουμε όλους ακριβώς εκεί που τους θέλουμε.

Όταν έκοψες τον Τόμι, αυτό έστειλε ένα μήνυμα.

Τώρα θα στείλουμε άλλο ένα.

Θα ήθελα να το τακτοποιήσεις.

Θα σε παρακολουθώ και θα ακούω ένα πράγμα μόνο.

Το ένστικτό μου.

Και ό,τι μου πει το ένστικτό μου, αυτό είναι η αλήθεια.

Είναι τρελό, φίλε. Είναι παγίδα.

Είναι ενέδρα στημένη και έτοιμη.

Μόλις πατήσουμε το πόδι στην εκκλησία...

-Στο κρεματόριο. -Τέλος πάντων. Εμείς και αυτοί.

Οι αναθεματισμένοι Στίβενσον.

Έχει και καλύτερο.

Μην ξεχνάς, μας θέλει στην αγρυπνία.

-Που να πάρει... -Που είναι στο σπίτι του.

-Τι; -Κι όχι μόνο εμάς τους δύο.

Μας θέλει οικογενειακώς. Την Τζαν, την Μπέλα.

-Απίστευτο. -Το ξέρω. Έξυπνος καριόλης.

-Τι διάολο; -Συγκλονιστικό, έτσι;

-Θες άλλο ένα φλιτζάνι; -Ναι, βάλε μου.

Ευχαριστώ.

Πώς είπες το όνομα εκείνου του δεσμοφύλακα;

-Ράσμπι. -Ναι, αυτό είναι.

-Τον θυμήθηκες; -Τον θυμήθηκα.

Γιατί τον ανέφερες;

Τον είδα.

Πού;

Τις προάλλες, όταν πήγα στο γηροκομείο.

Έπρεπε να βρω κρεβάτι για τη μαμά της Μαρίας.

Όταν έφευγα, καθόταν στην αίθουσα αναψυχής. Μιλούσε με κάποια.

Ήταν γυναίκα του, αδελφή του; Δεν ξέρω.

-Ήταν σίγουρα εκείνος; -Εκατό τοις εκατό.

Χρόνια είχα να σκεφτώ αυτό το απόβρασμα.

Με έκανε να τα θυμηθώ πάλι όλα.

Εδώ είμαστε.

-Μπαμπά. -Κέβιν,

Θέλω εσένα και τον Χάρι εδώ. Όσο πιο γρήγορα μπορείτε.

-Πολεμικό συμβούλιο. -Ερχόμαστε.

Ο μπαμπάς μάς θέλει εκεί και σβέλτα.

Πάει η Κυριακή της Τζαν.

Έλα, Χάρι.

Μωρό μου, λυπάμαι πολύ.

Πρέπει να πάω στο Κότσγουολντς.

Δεν έχει μπραντς, δηλαδή.

Ρώτα αν ξέρει ότι γράφω εξετάσεις αύριο.

Κοίτα...

Κάτι προέκυψε.

Πες του ότι βρήκες πίπα του κρακ.

Αυτή την Παρασκευή...

πρέπει να πάμε κάπου.

Πού;

Στην κηδεία του Τόμι Στίβενσον.

-Αστειεύεσαι; -Μακάρι.

Τι είναι;

Μαμά;

Χάρι, γιατί...

Δεν ήξερα καν τον Τόμι.

Δεν θα τον αναγνώριζα ούτε σε σειρά υπόπτων.

Ο Ρίτσι κάλεσε όλη την οικογένεια.

Παγίδα είναι.

Ξέρω ότι ακούγεται άσχημο.

Νομίζω όμως ότι είναι ασφαλές.

Έχε μου εμπιστοσύνη.

-Θα έρθει και η Μπέλα; -Ναι.

Λοιπόν...

εδώ που τα λέμε...

μεταξύ άλλων επιλογών έχω σκεφτεί και την αυτοκτονία.

Ας πάει στα κομμάτια.

Εντάξει. Τα λέμε.

Τι ήταν αυτό;

Μαμά;

Τι να φορέσω στην κηδεία των Στίβενσον;

Αλεξίσφαιρο;

-Μαμά; -Γεια σου, αγάπη μου.

Πρόσεχε, Χάρι.

Πότε;

-Χάρι. -Καλημέρα.

-Ελπίζω να πεινάς. -Συγκλονιστικό φαίνεται.

Κάτσε κάτω.

Κάθισε, αδελφέ.

-Τι είπε η Τζαν; -Βγάζει αφρούς.

Ούτε η Μπέλα χάρηκε που κινδυνεύει να τη γαζώσουν.

Καλημέρα, Μπρένταν. Νωρίς σηκώθηκες.

Τι να κάνω για σένα;

Μπαμπά, τηλεφώνησα στον Κέβιν...

και η Μπέλα είπε ότι είναι όλοι στο Κότσγουολντς.

-Σύσκεψη, είπε. -Σωστά.

Τι γίνεται, λοιπόν;

Κάνουμε σύσκεψη.

-Εγώ γιατί δεν είμαι εκεί; -Επειδή δεν σε κάλεσα, Μπρένταν.

Έντι, έλα στο τραπέζι, γλυκέ μου.

Η Σεραφίνα είναι εκεί;

Όχι, Μπρένταν. Δεν είναι εδώ η Σεραφίνα.

-Ποιος είναι; -Μάντεψε.

-Φέρ' το εδώ. -Ορίστε.

Μπρένταν, οι Στίβενσον κάλεσαν τους Χάριγκαν στην κηδεία του Τόμι.

Τι διάολο!

Και σκεφτόμαστε πώς θα προχωρήσουμε, να το θέσω έτσι.

Μια στιγμή. Κάλεσε την οικογένεια;

-Ναι, Μπρένταν. -Κι εγώ;

Τα λέμε. Καλή σου μέρα.

Μαμά; Μαμά;

Τον αγαπάω, αλήθεια.

Σοβαρά, όμως. Τι γαϊδουροκέφαλος!

Τους κόπανους!

Του το παραδέχομαι.

Πολύ έξυπνη κίνηση.

Φαίνεται λοιπόν ότι ο γερο-Ρίτσι...

μας πέταξε φαλτσαριστή.

Ποιος θα ξεκινήσει;

Ο Ρίτσι μας θέλει μαζεμένους για να μας ξεπαστρέψει.

Έλα τώρα, Κεβ.

Δεν θες να του πεις πόσο λυπάσαι για την απώλειά του;

Εγώ λέω να πάμε.

Οι καλές κηδείες είναι απόλαυση.

Δωρεάν φαγητό και ποτό.

Και θέλω να δω τις κουρτίνες της Βρον.

Χάρι...

τι λέει το ένστικτό σου;

Το θεωρώ ιδιοφυές.

Κανονικά δεν θα συσχέτιζα τη λέξη αυτή με τον Ρίτσι.

Είναι γεγονός, όμως...

ότι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Δεν πιστεύω ότι ο Ρίτσι θέλει πόλεμο.

Βλάπτει τη δουλειά.

Αν ήθελε, θα ξεκινούσε σκοτώνοντάς με στου Μούντι.

Κάτι σαν οφθαλμός αντί οφθαλμού.

Δεν είσαι Χάριγκαν. Δεν είναι οφθαλμός αντί οφθαλμού.

Είναι δάχτυλο αντί οφθαλμού.

Έντι, σε παρακαλώ, βγάλε τον σκασμό.

-Εσύ φταις γι' αυτό το χάλι. -Είναι αλήθεια.

Έντι.

Συνέχισε, Χάρι.

Τίποτα δεν θα συμβεί στο κρεματόριο ή στην αγρύπνια.

Η αστυνομία και ο Τύπος θα παρακολουθούν ποιος μπαίνει.

Ο Ρίτσι το ξέρει αυτό. Παραείναι ορατό.

Το γεγονός ότι είναι δημόσια εμφάνιση...

μου λέει ότι πρόκειται για θέατρο, όχι μακελειό.

Είναι επίδειξη ισχύος.

Θέλει να ξέρεις ότι γνωρίζει.

Και θέλει να σε εξευτελίσει.

Μιλάμε όμως για τον Ρίτσι.

Έναν θυμωμένο, εκδικητικό, πενθούντα Ρίτσι.

Ειλικρινά, παίζουν όλα.

Αν πάμε...

μπαίνουμε άοπλοι...

σε εχθρικό έδαφος.

Κι αυτό θα μας κάνει να νιώσουμε εξαιρετικά αμήχανοι.

Και ευάλωτοι.

Ας κάνουμε μια συμφωνία, λοιπόν.

Ας μην πιούμε δέκα ποτήρια σαμπάνια και ξεχάσουμε πού βρισκόμαστε.

Μαμά.

Ξενέρωτε Κεβ.

Τον Έντι εννοούσα.

Έτσι;

Και είναι ζωτικό να έχουμε εφόδια στο σπίτι του Ρίτσι, καλού κακού.

-Πώς θα βάλουμε όπλα μέσα; -Μη σε ανησυχεί. Έχω τρόπο.

Αν συμφωνήσουμε και αυτό θέλεις...

λέω να δεχτούμε με ευγνωμοσύνη την πρόσκληση.

Αλλιώς το αφήνουμε. Τραβάμε κατευθείαν την περόνη.

Παριζιάνικο είναι.

Των μέσων του 19ου αιώνα.

Το κούμπωμα είναι τσαπατσούλικη δουλειά.

Και το κόψιμο δεν είναι καλά κεντραρισμένο.

Σημείωσέ το. Τιμολόγησέ το 10% κάτω.

Μάλιστα.

-Με συγχωρείς. -Φυσικά.

-Σεραφίνα. -Μπρένταν.

Αναρωτιόμουν αν έχεις χρόνο για μεσημεριανό.

Στο σαντουιτσάδικο;

Δελεαστικό αλλά έφερα δικό μου σάντουιτς σήμερα.

Χρειάζομαι μια ώρα από τον χρόνο σου.

Σου το εγγυώμαι.

Θα αξίζει τον κόπο.

Μία ώρα.

Εδώ είμαστε.

Τι στην ευχή, Κόνραντ; Ούτε τα μισά δεν θα περάσουμε.

Ναι. Ευχαριστώ.

Πες μου τι θα γίνει. Όταν γίνει.

Το θεωρείς καλή ιδέα; Αν θες τη γνώμη μου...

Ναι;

Βλέπεις...

αυτό είναι το θέμα.

Κανείς δε ζήτησε τη γνώμη σου.

Πες ό,τι θες.

Συμφωνώ με τον Έντι.

Είναι πολύ επικίνδυνο να προσπαθήσουμε να περάσουμε όπλα μέσα.

Παρόλα αυτά...