Please Don't Feed the Children

Er is weinig bekend over de ziekte, maar wát we weten is verontrustend.

Dit virus verandert mensen in kannibalen.

De evacuatie van regeringsbeambten is volop gaande.

We betreuren al miljoenen doden.

Naar verluidt zijn kinderen dragers van het virus...

want de meesten onder de 18 blijken asymptomatisch.

Er is geen bewijs voor de kinderen, maar de golf van misinformatie...

Fase 5 is geïmplementeerd...

iedereen sterft na infectie. Er is geen genezing, geen terugweg.

In het begin raakten slechts volwassenen geïnfecteerd.

Onze ouders, leraren, gezinnen...

bijna allemaal weggevaagd.

Maar toen ook een kind symptomen vertoonde...

werden we in kampen opgesloten waar ze ons konden monitoren.

Eén procent van de kinderen werd ziek.

De volwassenen haatten ons daarvoor...

ze gaven ons de schuld en pakten onze vrijheid af.

Sommigen van ons konden ontsnappen, maar velen stierven tijdens de vlucht.

Ontsnappen uit de kampen was slechts stap één.

Wegkomen uit het land is het doel.

Ik moet slechts de oversteek halen.

Kijk uit voor onbegeleide minderjarigen.

Benader ze niet, voor uw veiligheid.

Als u zo'n minderjarige tegenkomt, waarschuw dan een agent.

Bied geen hulp aan.

Bied geen geld aan. En geef de kinderen alstublieft geen eten.

Wie is dit?

Mijn moeder. - Juist. Polsbandje?

Kom maar door.

Eén van de auto's was niet op slot. Ik vond een lolly.

Leuk voor je. Donder op... alsjeblieft.

Jij wil vast mee met één van die bussen.

Als je een geldig ID hebt, lukt het niet. - Je meent het.

En zonder geldig ID, heb je een volwassene nodig.

Geen volwassene, geen bus.

Ik ben Jeffy.

Als je hem niet smeert binnen 3 seconden, sla ik je verrot.

Dan jat ik je lolly en eet hem op terwijl jij in de kreukels ligt.

Ga weg. Vooruit.

Shit.

Kom op, kom op.

Kijk dit dan.

Mooi, hè?

Bevalt het je?

Oost west, thuis best.

Je had mazzel dat ik op het busstation was.

Anders was je er geweest. Hoe heet je eigenlijk?

Ik ben Mary.

Allergisch voor pindakaas?

Nee. - Mooi zo.

Ik maak iets speciaals voor je, oké?

Lekker? Regel ik.

Maak het jezelf gemakkelijk. Ga zitten.

Als je wilt, nemen we ieder ons eigen plekje. Hier zit ik.

Dit is voor jou.

Dank je. - Graag gedaan.

Je vindt prachtige spullen in verlaten huizen.

Je moet wel zeker weten dat het huis echt is verlaten.

Je moet het een tijdje gadeslaan.

Dan glip je naar binnen, en neemt de mooie spulletjes mee.

Wat mooie dingetjes en speelgoed.

En dan...

Dat ging soepel.

Ongelofelijk dat dat de Paisanos die dump hadden afgesloten.

Wie is dat?

Dat is Mary; Ik vond haar op het busstation.

Het busstation? Moedig. - Daar worden vaak kinderen opgepakt.

Ik ga wel weer. - Dat is Ben...

Crystal, Seth en mijn zus Vicky.

Jullie weten niet wat ik heb doorstaan, dus test me niet.

Niemand test je, Miss Gratis Boterham. - Ze is cool, jongens. Rustig aan.

Dat weten we nog niet.

Ze kent ons onderkomen en als ze gepakt wordt, kan ze ons aangeven.

Je hebt echt een haarborstel nodig, babe.

Protocol, ja?

De grens... probeerde je daarom de bus te pakken?

Daar is het veilig voor kinderen.

Geef me mijn spullen terug. - Wat moet dat?

Dat heb ik ook gehoord. Denk je dat het waar is?

Waarom?

Omdat er ergens een plek moet zijn die niet vreselijk is.

Serieus?

Goed, dat is dus in de kern valse logica.

Jij ging vast naar een privéschool.

Zelfs al is het waar, hoe kom je daar?

Heb je van die Muur gehoord? 10 meter hoog.

Er zitten dag en nacht sluipschutters.

Er is een tunnel.

Vertel.

Dat vertelde een meisje in het kamp.

Ze gaf me de map en wees me de weg.

Zij had het van iemand van de Ondergrondse.

Laten we gaan. - Word volwassen, Jeffy.

Het is een fantasie. - Ik ben niet overtuigd.

Wat weet je nog meer?

Eerlijk gezegd hoef ik jou niet te overtuigen.

Wat doe je, Mary? - Bedankt voor de hulp, Jeffy.

Maar jullie lijken al goed te zitten. - Min of meer, ja.

Als je gepakt wordt, verraad je ons dan?

Nee...

Alle eenheden, attentie. Twee vluchtelingen.

Jongen, circa 13 jaar oud. Meisje, 16 jaar. Gesignaleerd bij het busstation.

Ze gingen richting het verlaten buurtcentrum.

Pak je spullen. Wegwezen. - Wat zei ik je nou, Jeffy.

Seth, sleutels.

Vooruit.

Wegwezen.

Waar moeten we nou heen?

We kunnen niet terug. - Seth, kalm... we bedenken wel wat.

Waar is die tunnel precies?

Dat weet ze niet, maar ze wil niet achtergelaten worden.

Afslag 25, zuidwaarts.

Als ik zeg 'rennen', dan rennen we.

Oké...

Kom op. Gaat het?

Komt goed. Rennen.

Teddy... - Kom, verberg je.

Ik wil Teddy.

Wacht.

Lily...

Lily.

Lily...

Sorry.

Wie is Lily?

Mijn zusje.

Jeffy is mijn broer.

Je mag hem hebben, als je wilt. - Hij is ook mijn broer.

Als je hem weggeeft, beslist de familie.

Ik heb een speciaal talent. - Wat dan?

Ik ben een meester dief.

Je bent heel goed in slap gelul, Jeffy. - Is dat zo?

Wacht...

Kijk.

Dat is van mij.

Ik neem het terug.

Mag ik dat even zien? Ik doe er niks mee.

Het is mooi.

Het brengt vast geluk.

Jeffy, pak die twee tassen, ja? - Doe ik.

Jullie weten wat je moet doen.

Kijk of ze Doritos met tacosmaak hebben.

Te luid, te riskant, je kent de regels.

Vooruit.

Je naam is 'Balthazar'? - Afgekort naar 'Bally'.

Mooie tatoeages.

Zelf ontworpen? - Inderdaad.

Mooi.

Heb jij er ook een? - Mocht niet van m'n moeder.

Ik wil er wel een.

Geen paniek. Dit doen we zo vaak.

Als er iets gebeurt, hebben we ook een plan.

Kijk nou, stoere jongen.

Shit.

Wat doe je? Dat hoort niet bij het plan.

O, shit...

Jeffy, schiet op.

Laat me los.

Vick, wegwezen.

Wat doe jij nou... - Hang op.

Doe dat wapen weg... - Hang op.

Laat vallen. - Ik heb hulp nodig... nu meteen.

In de winkel...

Vooruit, wegwezen.

Verdomme, wegwezen.

Wat is er gebeurd? - Een ziekenhuis, snel.

Kan niet, dan arresteren ze ons. - Hou op.

Kalm.

Blijf bij Ben.

Hij ademt niet goed, hij heeft hulp nodig.

Fuck. - Stop, Crystal.

Ik moet er op blijven drukken. Je bloedt als een rund.

Hou op.

Dit is jouw schuld. - Goed...

Ik schoot hem niet neer.

Wat moest ik anders?

Jongens...

Jongens.

Dat is een groot huis.

Waarschijnlijk verlaten, maar wellicht vinden we er iets voor Ben.

Kom...

Hoe voelt dit? - Geen idee.

Kom op. - Oké, Jeffy.

Jij gaat rechtsom. Wees stil. Ik ga linksom.

Jeffy, voorzichtig.

Beweeg je niet...

Ik hou er een beetje druk op.

O, God.

Wat gebeurt er?

Wat willen jullie? Jullie mogen hier niet zijn.

Hij heeft een schotwond en heeft hulp nodig.

Ik mag geen kinderen binnenlaten.

Alstublieft, u moet hem helpen.

Hij ziet er niet slecht uit. Ik kan wel even kijken.

Bent u een dokter? - Ik ben verpleegster.

Maar jullie vertrekken, voor mijn man terugkomt.

Hij heeft nachtdiensten, maar hij is politieagent.

Nee... - We hebben geen keuze.

Ja.

Alstublieft... dank u.

Meen je dat nou? - Je hebt hulp nodig.