Night Creatures (Nachtvlinders)

SMART

Hé, meneer.

Meneer.

Meneer, mag ik iets vragen?

Hebt u misschien een beetje geld? - Een beetje.

Niet alleen voor mij, ook voor mijn vrienden.

Voor ons allemaal. - Ik heb niks.

Hij heeft niks. - Hij wil niet met zijn broeders delen.

Met zijn leren jas. 'Ik heb niks'... - Hé, meneer. Het hoeft niet veel te zijn.

Eigenlijk alles. - Alles.

Ik heb tien euro en een tramkaartje.

Tien euro en een tramkaartje. - Dat is goed.

Geef.

Ik heb ze alle twee nodig. - Kijk in zijn puppyogen. Kom op, man.

Hij heeft ballen, dat moet ik toegeven. - Maar, meneer...

Stop. - Je fucking portemonnee...

en je fucking telefoon.

Ik heb geen gsm.

Ja, pak hem. - Pak hem.

Sta op.

Kom, we gaan lopen.

Hoezo, hij heeft niks? - Hij heeft niks.

Nee, hij heeft niks. Kom, sla.

Kom op.

Ja, sla hem.

Sla hem.

Kom op, Bashir. Sla dan.

Weg hier, snel. De politie. - Ciao, ciao.

Hoerenzoon.

Hé.

Je lekt. Je bent aan het lekken. Geen bloed op mijn vloer.

Sorry.

Excuses.

Kom op, kijk nou toch.

Niet spugen, niet pissen, niet kotsen. En zeker geen bloed op mijn vloer.

Verdomme, het lijkt hier wel een slachthuis.

Zes euro vijftig. Ik heb geen wisselgeld.

Gepast of met je pinpas.

Hou het wisselgeld maar.

Veel geluk.

Wil je een pleziertje?

Wat? - Wil je een pleziertje?

Kirina?

Ik ben het, Dylan.

Dylan van de negende.

Is dat jouw kindje?

Moet ik hem bellen? - Ja, bel Pierre.

Fucking klootzak. Kankerlijer.

Dylan?

Dylan Devuyst?

Ja, jij. Kom eens hier. Hè?

Kom eens gedag zeggen. - Cowboy.

Ben je niet blij mij te zien?

Wat is er gebeurd? - Tegen een koevoet gelopen.

Een koevoet?

Geld lenen kost ook geld, hè, Dylan.

Of je benen. - Is dat zijn ding tegenwoordig?

Ik heb nu tenminste overal zitplaats.

En jij? Wat is dat allemaal?

Het lijkt of je tegen een tram gelopen bent. Heb je al je tanden nog?

Hé... Welkom thuis, maat.

Ja? - Hij is onderweg, Pierre.

Ja, begrepen.

Pierre?

Ja?

Kan het zijn dat er een nieuw slot op mijn deur zit?

Nee.

Gooi het in de Schelde. In het Waasland, of zo. Ja.

Als het Lillo voorbij is en ze vinden het terug...

dan zal het DNA er wel afgespoeld zijn. Dat hoop ik tenminste, voor jou.

Want tegen de politie kan ik niet liegen. Oké? Ja.

Oei.

Fijne verjaardag, man.

Je weet het, zoiets vergeet ik niet.

Blij dat je eruit bent?

En vervroegd.

Daar zul je wel iets voor hebben moeten doen zeker?

Ik ben morgen pas jarig.

Ik zat er toch niet ver naast.

Al plannen?

Geen plannen.

Sowieso stoppen met die onzin. - Dat zal wel.

Weet je zeker dat je in de bak geen vieze gewoontes hebt aangeleerd?

Alleen maar goeie, Pierre. Alleen maar goeie.

Was het een grote gast?

Niet groot. Wel met z'n vijven.

Dat heeft mij vroeger nooit tegengehouden.

Wat is er met Cowboy gebeurd?

Niks.

Ik heb hem van de drank geholpen. Dat is alles.

En aan de pillen zeker? - Alleen de goeie.

Kom. Laat eens zien.

Kijk eens aan. Als nieuw.

Dank je wel.

Heb je er geen spijt van?

Van die lelijke tattoos.

Er zijn wel ergere dingen om spijt van te hebben.

Dat is waar.

Dat is heel juist.

Heeft ze geleden?

Mijn ma. Heeft ze geleden?

Hier. Je nieuwe sleutel.

Je weet toch dat je bij mij nog wat schulden open hebt staan?

Heb je al een idee hoe je dat gaat doen?

Ik wou bij Staelens vragen of ze mensen zoeken.

Staelens?

Staelens is al twee jaar failliet. - Of ergens anders.

Mensen die willen werken, zoeken ze altijd, toch?

Hier, dat is hem. Dat zie ik graag.

Weet je eigenlijk hoeveel je me nog moet betalen?

Een paar duizend of zo?

22.124 euro.

Maar ik zal het afronden.

Laten we 23.000 zeggen en we praten er niet meer over.

Fuck. - Ja...

Ik heb wel je moeder geholpen met de huur, hè.

Ik heb je moeder haar begrafenis betaald. Jouw proces.

Dat loopt allemaal op, hè.

En dan heb ik het nog niet gehad over alles wat ik misgelopen ben...

door die stomme actie van jou.

Daar zul je nog lang voor moeten werken, jongen.

Als ik...

Als ik elke maand 500 aan de kant zet... - Dylan. Ik wacht al vijf jaar.

Ik ga geen vier jaar meer wachten.

Maar ik heb een oplossing.

Je hoeft zelfs niet mee te denken. Gewoon doen. Kom op.

Luister. Ik heb een klantje.

Een klein mannetje met een groot gokprobleem.

Hij heeft nog wat schulden bij mij.

Hij werkt in dat restaurant op de Zandmarkt.

En zijn bazin is nogal gek op zwart geld, begrijp je?

Waarom pakt je klantje zelf... - Godverdomme, dat is jouw probleem niet.

Maar goed, geef me die telefoon en die envelop daar met dat nummer erop.

Kom, ik zal hem direct bellen.

Ik zal hem zeggen dat hij mij een paar duizend minder hoeft te betalen...

als hij vanavond vergeet het alarm aan te zetten.

Er ligt minstens 50.000. Je brengt dat gewoon hierheen.

Je geeft mij 23.000 en de rest delen we in twee. Klaar. Voilà.

En alleen dat.

Nee. Geen gekkigheid.

Pierre, ik probeer te stoppen met deze shit.

En ik heb net gezegd dat ik geen vier jaar wil wachten, godverdomme.

Hier. Ga daar wat eten, kijk wat rond.

En tegen middernacht is iedereen daar weg. Dan kun je je slag slaan.

Pierre, ik heb je nooit gevraagd om haar huur te betalen, de begrafenis...

om al die dingen te doen. Het kan niet... - Dat is waar. Dat is absoluut waar.

Maar ik heb jou ook nooit gevraagd om de halve stad omver te schieten.

En godverdomme met mijn revolver nog wel.

Met mijn revolver.

Besef jij wel wat je gedaan hebt? Hè? Besef je wel wat jij gedaan hebt?

Wat moest ik doen?

Je moeder eruit laten zetten?

Op straat laten zetten?

Was het haar schuld dat ze daar moederziel alleen zat? Hè?

Kapot van verdriet.

Kapot van verdriet, hè.

Met een weduwepensioentje van niks.

Maar ja...

De ene zoon in de bak, de andere... - Welk restaurant is het?

De Papillon, op de Zandmarkt.

Oké, 30 seconden voor het alarm afgaat en dan nog 40 seconden voor de politie.

Jezus...

Dit is niet mijn eerste keer. - Nee, maar de mijne wel.

Dylan, het alarm.

Fucker.

Tien seconden countdown.

Jezus. Ik vraag je één keer om mee te komen.

Doe rustig, verdomme. Oké? Doe gewoon rustig.

Holy fucking shit. What the fuck?

Buona sera. Goedenavond. - Goedenavond.

Alles goed? - Zeker.

Heeft u een reservering? - Nee.

Ik ben alleen.

Sorry, we werken alleen met reserveringen.

Ik blijf niet lang. Een hoofdgerecht en dan ga ik.

Ik zou u graag een plek geven, maar het zit vol. Daar kan ik niks aan doen.

Wat is vol? - 'Wat is vol?' U stelt goeie vragen.

Als er niemand meer bij kan. Kijk om u heen. Dan zit het vol.

Is er niet altijd plek voor nog iemand?

Ik geef mensen met aanzien graag een beetje ruimte...

om te kunnen ademen, om te kunnen leven... - Dat apprecieer ik.

Wat moet ik doen?

Kan ik u iets te drinken aanbieden? Cava, aperol, campari, martini...

Gewoon een biertje.

Een simpel biertje, geen probleem. Luca, gewoon een simpel biertje voor meneer.

Dank je wel.

Mevrouw Dravet, alstublieft. Ik heb voor u een chardonnay Montrachet.

Niet te warm, niet te koud.

Bedankt, Toni. - En een cola voor de prinses.

Jij weet wat ik nodig heb. Zeg, ik wacht nog op mijn man voor ik bestel.

Neem uw tijd. We hebben alle tijd van de wereld. Ciao, prinses.

Luca, tafel 31 wil afrekenen.

Ja, Jeroen?

Ja, wij zitten al in de Papillon.

Hoezo niet?

Ja, natuurlijk vind ik dat jammer.

Oké. Nee, nee. Ja, ik snap het. Dan zie ik je morgen. Ah.

Overmorgen. Oké. Ja. Bye-bye.

Jeroen komt niet meer, schatje. - Ja, ik hoor het net.

Ja, maar dan kunnen wij bestellen. - Misschien te druk met de campagne?