Klappe Cowboy!

Najlepsze jest wrogiem dobrego! Voltaire

FILM OPARTY NA PRAWDZIWYCH WYDARZENIACH

„Réalisateur” to po francusku reżyser. Ktoś, kto robi filmy.

Tworzy nową rzeczywistość.

Zawsze chciałem robić filmy.

Chciałem tworzyć swoją rzeczywistość.

Zawsze fascynowała mnie idea urzeczywistniania fantazji.

Ucieczki przed rzeczywistością.

3,54 metra poniżej poziomu morza

NAJNIŻSZY PUNKT NIEMIEC

To jest najniżej położony punkt Niemiec.

To stąd pochodzę.

Wyobraźnia miejscowych pozostawia trochę do życzenia. Nie rozdrabniają się.

„Dobry”, „ta”, „tak jest”.

Na bagnach, za groblą.

Bagna, ziemia odebrana morzu.

Nigdy się w nich nie rozsmakowałem.

Dla mnie było jasne: pochodzę z najniższego punktu.

Musiałem wspiąć się wyżej. Dotrzeć na sam szczyt.

Zrozumiałem, że trzeba walczyć, używając wszystkich możliwych chwytów.

Usunąć okowy ludzkiej ignorancji.

15 LAT WCZEŚNIEJ

Film to wojna.

TERENY WIEJSKIE HORST, NIEDALEKO HAMBURGA

Więc moi przyjaciele, dobry wieczór, witam.

Zaczynajmy, nadszedł czas, to ekscytujące.

Nazywam się Sigurd Stock. Jestem wiceprezydentem lokalnego klubu filmowego.

Trochę się denerwuję.

W Horst nigdy nie było takich tłumów.

Wszyscy są podekscytowani.

Więc oto jest. To jest dzisiejsza nagroda. Każdy tutaj jej chce.

Tylko jeden z was ją otrzyma za zajęcie pierwszego miejsca na festiwalu.

I otrzymuje ją... chwila, muszę się skupić.

Wygrywa film Supervillains, Thorstena Buscha.

Co to ma być? Mój film był o wiele lepszy niż ta szmira.

I co z ciebie za kretyn? Spójrz na siebie, nie masz żadnego pojęcia o filmach!

Zamknij się, Kowboju!

Tak, dzień dobry!

Chciałem ci tylko powiedzieć, że mam dzisiaj prezentację w Kreuzberg.

Wynająłem całą salę kinową.

Szukam kogoś, kto w pewnym stopniu pomógłby to sfinansować.

Bo wiesz, robię dramat kostiumowy

i ponieważ to dramat kostiumowy...

szukam ludzi, którzy pomogliby zachować ciągłość tego projektu.

No, więc...

Widzę, że nie podzielasz mojego entuzjazmu.

Do zobaczenia.

Powodzenia, do zobaczenia.

Chcę przejść od razu do rzeczy. Nie chcę tutaj długiego przemówienia.

Bo szczególnie w filmach chodzi o obrazy, o stronę wizualną.

Nie o teorię obrazu, ale raczej o jego ekspresywność,

o jego potęgę, o emocje, które można za jego pomocą przekazać.

I to właśnie utraciło kino niemieckie.

Zbyt wiele filmów jest źle wyreżyserowanych i artystycznie...

przedstawionych w sposób

zupełnie oderwany od rzeczywistości.

Chciałbym podjąć wątek starych reżyserów,

którzy w swoich czasach odkrywali w sobie coś,

co można w skrócie nazwać prostotą...

tak mówiąc krótko. A teraz, zobaczmy to.

Jak udało ci się tak długo wysiedzieć?

To chyba trwało wieczność. Chodź, wynośmy się stąd.

To trochę niegrzeczne. Nie możemy tak po prostu wyjść.

Widzisz, teraz jest za późno.

- Hej, Michi. - Hej.

Dobrze cię widzieć!

Dałeś z siebie wszystko. Na prawdę, dałeś z siebie wszystko.

Gratuluję, podobało mi się.

Pewnie się zastanawiacie, dlaczego tak trudno było mnie złapać.

Dużo ostatnio pracowałem.

Oferuję ci wyłączne prawa do mojego scenariusza „8 Pięści przeciw Berlinowi”.

To jakby Harmony Korine spotkał Michaela Manna.

To pseudo-dokument, który angażuje widza.

Trochę jak przyśpieszony Berlin Blues...

z dużą ilością akcji.

To film kostiumowy, ale z realistyczną grą aktorską.

Bohaterowie są tak autentyczni, że nie mają sobie równych.

To w twoim stylu.

KOWBOJ, SAMOUK!

Jesteś zainteresowany?

Wiesz, że generalnie interesuje mnie wszystko.

Tylko jest jeden mały detal,

czy mógłbyś to podmienić? Powinno być „scenariusz” a nie „scemariusz”.

Mały błąd w druku.

To... to tylko niewielka pomyłka, która się tam wkradła.

Ale poważnie, czy byłbyś zainteresowany swoim udziałem?

Pomysł mi się podoba, ale jest jeden mały problem, Mark,

aktualnie nad czymś pracuję. Nad czymś bardzo dużym, a potem...

Wiesz, mogę odezwać się do innych ludzi, mogę odezwać się do Eichingera.

Jeśli chcesz skontaktować się z Eichingerem, akurat widzę się

z Berndem Eichingerem za kilka dni, z przyjemnością mógłbym mu dać...

Wiesz co? Wyślij to bezpośrednio do Bernda, a ja mu szepnę dobre słowo.

Powinniśmy już iść.

Zrób to. Wyślij bezpośrednio.

Ty tak byś zrobił?

Oczywiście.

Kinski. Dlaczego lodówki są puste?

Ja właśnie miałem...

Ale możesz zająć się... masz za dużo przerw, chyba masz za dużo czasu.

Po prostu wyobraź sobie, że to wszystko już zrobiłem.

Wyobraźnia tutaj nie pomoże.

Kiedy moi klienci przyjdą i zamiast napojów...

znajdą puste lodówki, równie dobrze mógłbym zamknąć.

Co to jest? Dlaczego to nie jest poukładane?

Jest tyle do roboty.

A ty tutaj przetaczasz się jak jakaś ciężarówka.

Ciężarówka?

Kogo nazywasz ciężarówką?

Uspokój się, człowieku.

Kto jest ciężarówką?

Co ty sobie wyobrażasz?

Co ja miałem...

Jestem twoim chlebodawcą.

Co miałeś na myśli, mówiąc ciężarówka?

Nie wiem, co mam powiedzieć.

A co ja mam powiedzieć?

Daję ci pracę.

Jesteś nikim.

Przecież pracuję.

Jesteś nikim.

- Hej. - Cholera, znowu zgubiłem okulary.

Ale z drugiej strony, miałem dzisiaj rewelacyjne spotkanie.

Rzecz w tym, że mój pracodawca jeszcze nie zrobił mi przelewu

i chciałem cię prosić o jakąś kawę i coś do jedzenia.

KINSKI, BEZROBOTNY AKTOR

W porządku, wejdź.

Co to jest? Tu prawie nie ma kawy.

Nie mam więcej.

W porządku.

Jak leci? Występowałeś gdzieś?

Nie. Ostatnio nie. Martwy sezon.

Kryzys ekonomiczny.

Wiesz, jak jest.

A programy paradokumentalne? Tam też nic?

Nawet tam nic.

A próbne dialogi? Co przygotowałeś?

Co masz?

Normalne rzeczy. Musisz zagrać handlarza kokainą.

Policja mnie przesłuchuje. Są...

Ale nie masz żadnej transformacji swojego bohatera?

Nie.

Rozgrzej się trochę.

Zrób trochę Meisnera żeby się rozgrzać.

Co to jest?

To się nazywa powtórka.

Ja mówię coś do ciebie, jesteś całkowicie na mnie skupiony.

W ten sposób nawiązujemy więź.

Mamy więź.

Całkowicie koncentrujesz się na mnie. Mówisz mi, co widzisz,

co na prawdę widzisz i mówisz mi to.

To jest jak ping-pong, w tę i z powrotem.

Zanim ktoś zobaczy coś innego.

Trzeba dostrzec prawdziwe zmiany.

Zestrajasz się z drugim człowiekiem.

Kwestionujesz.

Kwestionujesz.

Nie, „kwestionuję”.

Kwestionuję.

Kwestionujesz.

Muszę powiedzieć „kwestionuję”.

- Tak, ok. - Spójrz.

TRENING AKTORSTWA WG. MEISNERA

Gapisz się jak idiota.

Gapię się jak idiota.

- Gapisz się jak idiota. - Gapię się jak idiota.

- Gapisz się jak idiota. - Gapię się jak idiota.

- Gapisz się jak idiota. - Gapię się jak idiota.

- Myślisz, że to zabawne. - Myślę, że to zabawne.

- Myślisz, że to zabawne. - To zabawne.

- Dociera do ciebie. - Dociera do mnie.

Dociera do ciebie.

Dociera do mnie.

- Dociera do ciebie. - Dociera do mnie.

- Uwalniasz to. - Uwalniam to.

- Uwalniasz to. - Uwalniam to.

Uwalniasz to.

Uwalniam to.

- Uwalniasz to. - Uwalniam to.

Możesz popilnować mojego psa?

Cześć.

Pracujesz w branży modowej?

Nie.

Tworzę sztukę.

Jakiego rodzaju sztukę? Spontaniczną czy konceptualną?

Zawsze jest jakiś koncept. Jest intuicyjna.

Też tworzę. Jestem filmowcem.

To moja pasja.

Jakie filmy robisz?

Robię wszystko.

Mam scenariusz i próbuję zdobyć pieniądze, żeby go zrealizować.

Tam, gdzie inni osiągają swój limit, ja dopiero zaczynam.

Zaczynam tam, gdzie inni utknęli.

Zatrzymuję się tam, gdzie zaczynają inni.

Kiedy masz te natchnione momenty.

Te szczytowe momenty. Znam je z robienia filmów.

Ciągle i znowu muszę walczyć,

żeby moja wolność nie była skrępowana.

I żeby tak było, muszę sobie stwarzać ograniczające warunki,

w których się tak duszę, że muszę znowu się uwolnić.

Odnalazłabym się w filmie.