Red Riding Hood

Volle maan. Binnen blijven vanavond.

Laat de wolf het varkentje maar pakken.

We woonden aan de rand van een donker bos.

Weinigen kenden ons dorp bij naam...

maar velen wisten wat voor vreselijks er gebeurde.

Moeder zei altijd: 'Niet met vreemden praten.

Haal water en kom meteen naar huis.'

Ik probeerde een braaf meisje te zijn.

Valerie.

Echt waar.

Kom.

Heb je het mes?

Hier.

Een sneeuwwitte vacht. - Ik ga laarzen voor je maken.

Doe het, Peter.

Jij. - Nee, jij.

TIEN JAAR LATER

Ik weet dat brave meisjes niet alleen het bos in mogen.

Maar hij zorgde ervoor dat ik me niet aan de regels wilde houden.

Peter, die bomen zijn er ook nog na het eten.

Geef hier. - Wat krijg ik ervoor?

Weet je het niet? - Wat niet?

Je moet met Henry Lazar trouwen.

Dan krijgt m'n moeder eindelijk wat ze wil. Geld.

En Henry krijgt wat hij wil. Jou.

En wat doen we nu? - Wil je met hem trouwen?

Je weet dat ik dat niet wil. - Bewijs het.

Hoe dan? - We lopen samen weg.

Waar wil je dan heen? - Jij mag het zeggen.

De oceaan.

De stad.

De bergen.

Ben je bang?

Echt niet'?

Zou je je huis verlaten?

Je familie?

Je hele leven?

Alles om bij jou te zijn. - Ik wist dat je dat zou zeggen.

O, ja?

Laten we dan wat doen.

Voordat iemand het merkt zijn we een halve dag verder.

Wedstrijdje.

De wolf.

Hierheen.

Hij heeft weer iemand gedood. - We hielden ons aan de regels.

Maar de wolf niet.

Wie is het? Vertel.

Je ZUS.

Moeder, vader.

Lucie.

Lucie.

Dank je, Claude.

Madame Lazar, komt u binnen. - Suzette.

Mijn medeleven. - Dank u.

Geeft u mij die maar.

Hallo, Henry. - Dames.

Lucie was een net meisje.

Hij is je verloofde. Hij komt z'n medeleven betuigen.

Ik ken hem nauwelijks. - Je leert hem wel kennen.

Ga naar hem toe. Alsjeblieft.

Cesaire.

Ga mee naar de herberg.

Laat de vrouwen hier treuren.

Ik wil mee.

Toen we trouwden hield ik niet van je vader.

Ik was verliefd op een andere man.

Maar ik ging van je vader houden.

Hij schonk me twee prachtige dochters.

We moeten onze zegeningen tellen. - Toe nou, eerwaarde.

Het is 20 jaar geleden dat de wolf iemand heeft gedood.

20 jaar. Omdat we bij elke volle maan ons beste vee offeren.

Wij hielden ons aan de afspraak.

En nu gaat ie eraan.

Hij gaat eraan.

Ik heb eerwaarde Solomon laten halen.

Hij heeft in het hele land weerwolven en heksen gedood.

Hij zal ons van het beest verlossen. - Nee.

Hij steelt onze wraak.

Waarom was ze buiten in de nacht van de wolf?

Misschien had ze een vriendje.

Mijn Lucie dacht niet eens aan jongens.

Ze keek wel naar mijn kleinzoon.

Ze kwam langs en volgde hem als een jong hondje.

Ze hoorde die avond dat Henry met haar zus verloofd was.

Ze was vast heel verdrietig.

Misschien wilde ze liever sterven dan leven zonder hem.

Wat romantisch. - Prudence.

Onbeschrijfelijk.

Ze heeft het me nooit verteld.

Zit er niet over in, liefje. Henry heeft een oogje op jou.

Jij bent de mooie.

Mijn medeleven.

Ik weet wat je hier komt doen. Ik ben al één dochter kwijt.

Valerie is alles wat ik heb. Jij hebt haar niets te bieden.

Ik heb werk. Hetzelfde als uw man.

Ik weet wat een houthakker verdient.

Henry is haar enige hoop op een beter leven.

Als je van haar houdt...

laat je haar los.

Het spoor leidt naar Mount Grimmoor. Daar heeft de wolf z'n schuilplaats.

We kennen de zwakke plek van de wolf. Hij kan niet tegen daglicht.

Hij kan niet op heilige grond lopen. - En zilver.

Eerwaarde Auguste heeft gelijk. Misschien moeten we wachten.

Lafaard.

Misschien, m'n jongen, moet jij je wat moed indrinken.

Willen jullie op de wolf jagen? Dan doen we dat.

Hij gaat eraan. - Eraan met het beest.

Maak hem af.

Wat gebeurt er?

Kom op, mannen. Doen jullie mee?

Kom op.

Voorzichtig.

Ik wil jou niet kwijt. - We moeten ermee stoppen.

Jij moet gewoon met Henry trouwen.

Maar ik wil Henry niet.

Maak er niet meer van dan het was. Het was leuk.

Maar meer was het niet. - Ik geloof je niet.

Ik heb wat voor je gemaakt.

Ik wilde wachten tot onze trouwdag, maar gewoon voor het geval dat.

Je wordt weer gelukkig.

Dat beloof ik je.

Kom, Henry.

We moeten wachten. Laten we wachten op eerwaarde Solomon.

Morgen is hij hier. - We gaan de wolf doden.

Verder niemand?

Kom op.

Adrian, dank je dat je dit voor Lucie doet. Het is niet niks.

We zijn straks familie. Jij had het ook gedaan.

Beloof me dat je voorzichtig bent.

Geen zorgen. De wolf wil mij niet. Ik ben veel te mager.

Ik meen het, jongen. - Ik beloof het, moeder.

Grootmoeder.

Liefje. Liefje.

Kom binnen.

Voorzichtig.

Ze vertelde me zo veel niet.

Ik ben haar zus. Ik had het moeten weten.

Het was haar keus.

We hebben allemaal geheimen.

Je weet wat mijn oma altijd zei:

'Pijn is beter te verdragen met brood.'

Hier, doe eens aan.

Hij is prachtig.

Hij was bedoeld voor je trouwdag.

Het voelt niet als een trouwdag.

Het voelt als...

verkocht worden.

Pas goed op jezelf.

Een tweesprong.

We splitsen.

Nog een tweesprong.

Wij nemen de steile weg.

Nee, we blijven bij elkaar.

Goedemorgen, liefje.

Goedemorgen, grootmoeder.

Grootmoeder vertelde dat de wolf hele gezinnen vermoordde.

Hij rukte de kinderen uit hun bedjes.

Maar ik vond het altijd zo ongeloofwaardig. Tot nu.

Ik sloeg hem er zo af.

Claude.

Op Adrian. Voor z'n opoffering.

Op Adrian.

Arme Henry.

Henry.

Je vader was een moedig man.

Weet je, ik kon dat ding ruiken.

Maar ik was bang.

Ik verstopte me. Ik deed helemaal niets.

Ik had hem kunnen redden.

Henry. - Ga weg.

Ik wil niet dat je me zo ziet.

Het was Henry's vader, hè? Je geliefde?

Lucie was verliefd op hem. Zij had ook met hem kunnen trouwen.

Waarom moest ik het worden? - Dat kun je vast wel raden.

Ik wil het van jou horen.

Lucie was Henry's halfzus.

Adrian was haar vader.

Weet papa dat van Lucie?

Nee, en beloof me dat je het nooit zult vertellen.

Eerwaarde Solomon.

Hij is er.

Claude.

Zijne Eminentie...

Eerwaarde Solomon.

Papa.

Niet huilen.

Kijk eens. Zie je die kinderen?

Zie je hoe bang ze zijn?

Er is een grote boze wolf. Iemand moet hem tegenhouden.

Het beest dat onze moeder heeft gedood?

Dat is mogelijk. Ga maar, ik kom zo snel mogelijk.

Ga maar.

Wat een eer, Eminentie.

Welkom. En u bent net op tijd voor het feest.

Zoals u ziet, hebben we met de weerwolf korte metten gemaakt.

Dat is geen weerwolf.

Met alle respect..

Maar wij leven al twee generaties lang met dit beest.

Wij weten wat het is. - Met alle respect...

maar jullie hebben geen idee wat het is.