ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Ψάχνω τον Καρ'α'κάρν.
"Θα έρθει απ' τη Δύση, πέρα απ' τη Ραχοκοκαλιά του Κόσμου.
"Απ' το αίμα, μα όχι μεγαλωμένος απ' το αίμα"
Έχω χρέος να επιστρέψω τον Ραντ αλ'Θόρ στην πατρίδα μου,
για να σώσει τον λαό μου και να τον καταστρέψει.
Οι Τουάθα'αν δεν θα πείραζαν κανέναν.
Οι περισσότεροι δεν έτρεξαν καν.
Οι Τουάθα'αν ακολουθούν την Οδό του Φύλλου.
Εμείς αποκηρύσσουμε τη βία.
Την τελευταία Eποχή, ο κόσμος ήξερε ένα τραγούδι
που χάριζε αρμονία στον κόσμο.
Η προστασία του Ραντ, η καθοδήγησή του,
είναι το μόνο που μετράει.
Χαίρεται που κάνεις ό,τι λέει τόσο καιρό.
Αδύνατον να τον ελέγξεις.
Έκανα αυτό που έπρεπε για να προστατεύσω τον Αναγεννημένο Δράκοντα.
Δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω.
Σου το είπα ότι θα τη σκότωνα.
Όχι αν θες τη βοήθειά μου.
Μπορώ να ξεφύγω από τους Σκοτεινούς Όρκους.
Υπάρχει ένα σα'ανγκριάλ. Για γυναίκες. Το Σακάρνεν.
Τι θα γίνει μόλις ανακηρυχθεί Καρ'α'κάρν;
Δεν έχεις κερδίσει ακόμα τον τίτλο.
Δεν πέρασες τη Δοκιμασία του Ρουίντιαν.
Τι σκεφτόσουν; Στο τελευταίο πέρασμα;
Τίποτα.
Θέλει εξάσκηση για να το πετύχεις αυτό.
Ναι. Αυτό μου έδειξε ο πατέρας μου όταν μου μάθαινε το τόξο.
Να φαντάζομαι μια φλόγα και να τα ρίχνω όλα μέσα εκεί,
φόβο, μίσος, θυμό, μέχρι ν' αδειάσει το μυαλό μου.
Να μείνει η φλόγα και το κενό.
Ξιφομάχος δεν ήταν ο πατέρας σου;
Πολλά δεν ξέρω για εκείνον.
Ξέρω ότι ήταν στρατιώτης όταν ήταν νεότερος, πριν γεννηθώ,
αλλά η ζωή μας περιοριζόταν στα πρόβατα και τα βουνά.
Με οδηγό τη βροχή, το χορτάρι.
Πάνω στο βουνό το καλοκαίρι, κάτω τον χειμώνα.
Ξέραμε κάθε μονοπάτι στο δάσος, κάθε λιβάδι, κάθε ρέμα.
Κι αυτό το μέρος μπορείς να το μάθεις.
Όταν η μητέρα ενός αρνιού πεθάνει στη γέννα,
κόβουμε τη νέα μητέρα,
και βάζουμε το αίμα της στο αρνί για να το δεχτεί σαν δικό της.
Μοιάζω με τους Αελίτες.
Το αίμα τους ρέει στις φλέβες μου.
Μα δεν είμαι ένας απ' αυτούς.
Δεν θα γίνω ποτέ.
Θες να γίνεις, όμως;
Πολλά δεν μπορώ να γίνω.
Θα ήταν ωραία να βρω κάτι.
Βασικά...
ξιφομάχος δεν θα γίνεις ποτέ αν συνεχίσεις τα διαλείμματα
και την τεμπελιά.
Κράτα το ξίφος σου όπως σου έμαθα, βοσκέ,
σκέψου τη φλόγα και το κενό,
και τώρα, δεν σου τη χαρίζω.
Έλα.
Είχαμε ένα ρητό στους Δύο Ποταμούς:
"Μια κατσαρόλα δεν βράζει κοιτώντας την".
Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο να μη βράσει.
Εδώ έχει νερό και σκιά, που δίνονται ελεύθερα.
Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι εδώ, όπως και οι Πρωταδελφές.
Μόνο οι Σοφές έχουν υπηρέτες;
Είναι γκαϊ'σάιν, όχι υπηρέτες.
Στον χορό των δοράτων,
το περισσότερο τζι το παίρνει όποιος αγγίξει οπλισμένο εχθρό
χωρίς να του κάνει κακό.
Όσοι αγγίζονται γίνονται γκαϊ'σάιν.
Είσαι πολύ πρόθυμη ν' απαντήσεις ερωτήσεις
που δεν μας ενδιαφέρουν διόλου.
Τι σε ενδιαφέρει, Άες Σεντάι;
Πώς ήξερες ότι θα έρθουμε.
Οι Σοφές βλέπουν πολλά μονοπάτια.
Ό,τι συμβαίνει ή ξεκινάει είναι πιο εύκολα ορατό
από κάτι που θα γίνει ή μπορεί να γίνει.
Δεν είδαμε καθόλου την Εγκουέν.
Ήταν μοιρασμένες οι πιθανότητες
να έρθει ο νεαρός που αυτοαποκαλείται Ραντ αλ'Θόρ.
Αν δεν ερχόταν,
ήταν βέβαιος ο θάνατός του,
όπως και των Αελιτών.
Αλλά έχει έρθει,
και αν βγει ζωντανός απ' το Ρουίντιαν,
θα ζήσουν και κάποιοι Αελίτες. Αυτό το ξέρουμε.
Αν δεν είχες έρθει, θα είχες πεθάνει.
Αν δεν είχε έρθει ο Ααν'αλάιν, θα είχες πεθάνει.
Αν δεν περάσεις από το Ρουίντιαν...
Δεν έπρεπε να σου το πουν.
Εμείς μπορούμε να δούμε πιθανούς τρόπους ύφανσης του μέλλοντος στο Ρουίντιαν.
Τίποτα παραπάνω.
Οι αλλαγές είναι αιφνίδιες, είτε μας αρέσει είτε όχι.
Σου είπα να μην πιάσεις ξίφος.
Οι Αελίτες δεν πιάνουν ξίφη.
Είμαι Αελίτης ή όχι; Φαίνεσαι αναποφάσιστη.
Κανείς δεν πιάνει ξίφη τόσο κοντά στην Πόλη μέσα στα Σύννεφα.
Ούτε εσύ.
Με ζητάς σε χορό, Ααν'αλάιν;
Ήρθε η ώρα.
Φτάνει αυτός ο παραλογισμός.
Τρέχεις με το δόρυ στο χέρι τόσο καιρό.
- Περισσότερο απ' ό,τι θα 'πρεπε. - Είμαι Κόρη του Δόρατος.
Δεν θέλω να γίνω Σοφή.
Δέχτηκες κάλεσμα,
κι αντ' αυτού πέρασες το Τείχος του Δράκοντα αναζητώντας τον Καρ'α'κάρν;
Δεν μπορείς να ξεφύγεις απ' το πεπρωμένο σου.
Κι εγώ είχα αρνηθεί το κάλεσμά μου.
Νόμιζα ότι ήμουν όσο σκληρή μπορούσε να είναι μια γυναίκα.
Στο τέλος, όμως...
έμαθα το χρέος μου,
την υποχρέωσή μου στον λαό.
Το καντιν'σόρ, Αβιέντα.
Τα νέα σου ρούχα θα σε περιμένουν.
Ζητώ την άδεια να μπω στο Ρουίντιαν.
Το ερώτημα τέθηκε. Εγώ απαντώ "ναι".
Απαντώ "ναι".
Αν δεν επιστρέψεις,
τα υπάρχοντά σου θα δοθούν στην οικογένειά σου εις μνήμην.
Το δυνατό μυαλό και η δυνατή καρδιά είναι τα όπλα σου τώρα.
Αν τα κρατήσεις με την ίδια σιγουριά που κρατούσες το δόρυ,
θα ξεπεράσεις τα πάντα.
Σε περιμένουμε.
Θα 'χω γυρίσει μέχρι να φτάσετε στις πλαγιές του Τσήνταρ.
Σκοπεύεις να μπεις στο Ρουίντιαν αύριο;
Οι Σοφές λένε ότι πολλοί άντρες περιμένουν στην πλαγιά για εβδομάδες πριν μπουν.
- Δεν είμαστε το ίδιο. - Αυτή η αλαζονεία...
Ξέρω ότι πρέπει να πάω εκεί.
Τι θέλεις;
Θέλω να μου πεις τι θα κάνεις για να σε βοηθήσω.
Πρώτη φορά θες να βοηθήσεις, Μουαραίν.
Δεν κάνω και τίποτε άλλο.
Νιώθεις ότι ξέρεις όλα όσα πρέπει;
Θες να σου τα εκμυστηρευτώ;
Πες μου πως ό,τι κι αν αποφασίσω να κάνω, δεν θα προσπαθήσεις να με σταματήσεις.
Πες μου ότι δεν θα με χρησιμοποιήσεις για τον Πύργο ή για σένα.
Πες το απλά, για να καταλάβω ότι είναι αλήθεια.
Δεν θα κάνω τίποτα για να σε εμποδίσω να εκπληρώσεις το πεπρωμένο σου.
Έχω αφιερώσει τη ζωή μου σ' αυτό.
Αλλά δεν υπόσχομαι να βλέπω
όσο θα κινδυνεύεις να αποκεφαλιστείς.
Δεν αρκεί, Μουαραίν.
Πλησιάζουμε στο Ρουίντιαν τώρα.
Άρα, έχεις πάει.
- Όλοι οι Αρχηγοί της Φατρίας πάνε. - Για τη Δοκιμασία.
Οι Αρχηγοί μιλούν για την πόλη μόνο σε όσους έχουν πάει.
Αν όλοι οι Αρχηγοί και οι Σοφές πάνε στο Ρουίντιαν,
τότε, σε τι διαφέρει ο Καρ'α'κάρν;
Το Ρουίντιαν σημαδεύει
τους λίγους που βγαίνουν ζωντανοί,
όλους τους Αρχηγούς, στο αριστερό χέρι.
Ο Λαός του Δράκοντα.
Έτσι μας αποκαλούσαν κάποτε.
Ο Καρ'α'κάρν,
που έρχεται με την αυγή, θα σημαδευτεί δύο φορές.
Απ' αυτό θα τον αναγνωρίσουμε.
Μια πόλη στα σύννεφα.
Σάιντο.
Την ειρήνη του Ρουίντιαν να έχετε.
Όποιος έρχεται στο Τσήνταρ πρέπει να επιστρέφει ειρηνικά.
Δεν θα χυθεί αίμα σ' αυτά τα χώματα.
Έφερες Υδρόβιους στο Ρουίντιαν;
Πού είναι ο άντρας σου, Σεβάνα;
Νεκρός.
Ο νέος μου άντρας, ο γιος του ο Μούραντιν, έχει μπει στο Ρουίντιαν.
Και βρίσκεται ακόμα εκεί.
Κι αν αποτύχει ο αδερφός μου, θα μπω κι εγώ.
Δεν ρώτησες, Κουλάντιν.
Αν αποτύχει ο Μούραντιν, ρώτα τότε.
Είμαστε δύο, αρκετές για "ναι" ή "όχι".
Και γιατί ήρθες στο Ρουίντιαν, Ρούαρκ; Σ' έχω δει και καλύτερα.
Μα βλέπω ότι οι Τάαρνταντ έχουν ακόμα τον Aρχηγό τους.
Ζητώ την άδειά σου να μπω στο Ρουίντιαν.
Το ερώτημα τέθηκε. Απαντώ "ναι".
Αυτός ο άντρας δεν είναι Αελίτης!
Θα πεθάνει αν παραμείνει εδώ.
- Η μητέρα μου ήταν Αελίτισσα. - Ο πατέρας σου, ναι, αλλά η μητέρα σου...
Παρουσιάζεται σαν γυναίκα!
Θες να γίνεις Σοφός, Κουλάντιν;
Ντύσου ανάλογα κι έλα να με βρεις. Θα δω αν μπορείς να εκπαιδευτείς.
Μέχρι τότε, θα σιωπάς όταν μιλούν Σοφές.
Μελαίν;
Πρέπει να γίνει. Απαντώ "ναι".
Προσπαθείς να κάνεις αυτόν τον Υδρόβιο έναν από εμάς;
Δεν είναι σκληρός.
Το Ρουίντιαν θα τον σκοτώσει.
Γύρνα στη σκηνή σου, Κουλάντιν.
Κι εσύ μαζί, Ρούαρκ. Κι εσύ, Ααν'αλάιν.
Αυτή είναι υπόθεση των Σοφών
κι εκείνου που έχει θέσει το ερώτημα.
Κι εσύ, Εγκουέν.
Εγώ θα πάω μαζί του.
Αν ρωτήσεις, δεν θα το επιτρέψουμε.
Πρέπει να μάθεις τι είσαι, κι αυτός πρέπει να μάθει τι είναι.
Δεν ακολουθείτε τα ίδια μονοπάτια.
- Ζητώ άδεια να μπω στο Ρουίντιαν. - Μουαραίν.
Δεν έπρεπε να σου το πουν.
Αλλάζει κάτι τώρα που μου το είπαν;
Μπορεί ν' αλλάζουν πολλά. Μπορεί και τίποτα.
Όταν σε είδαμε να περνάς τους Δακτύλιους, όλο εσύ το ζητούσες.
Είδατε τι θα γίνει αν δεν πάω;
Έχουμε πει πολλά ήδη.
No comments yet. Be the first to leave one.