Away from Her

เธอบอกว่า มันคงสนุกดีนะ ถ้าเราได้แต่งงานกัน

คุณว่ายังไงล่ะ

ผมก็ตกลงตามนั้น

ผมไม่อยากจากเธอไป

เธอคือไฟในชีวิตผม

ระวังนะ

เราซักเสื้อไหมพรมหนสุดท้ายเมื่อไร

หลังสงครามจบมั้ง

ช่วงคริสมาสต์ ประมาณปี 50 ไม่ก็ 60

พอแล้วน่า

ฉันจะไปจุดไฟนะคะ

คุณปีนขึ้นริม่ฝังแล้วพูดว่า

นี่คือตอนที่คุณสัมผัสผู้หญิงอื่น

ภรรยาของคนตัดหญ้า ลูกสาวเจ้าของสวนมะนาว

และคุณก็เอื้อมมือ ไปหาน้ำหอมที่หายไปและรู้ว่า...

ไม่ต้องห่วงนะที่รัก

ฉันคิดว่าฉันคงจะเสียสติไปเท่านั้น

มันดีตรงไหน ที่เป็นลูกสาวเจ้าของสวนมะนาว

จากไปโดยไร้ร่องรอยเช่นเดียวกับ การไม่ได้บอกความรู้สึกจากความรักไป

เช่นเดียวกับบาดแผล ซึ่งไม่มีรอยแผลเป็นจารึก

คุณสัมผัสหน้าท้องของคุณผ่านมือของผม ในวันอากาศเย็นและบอกว่า

ฉันคือภรยาของคนปอกอบเชย

ดมดูสิ

พึ้นที่สงวน แบรนท์

เวลาฉันมองออกไปฉันลืมไปว่า สีเหลืองหมายถึงอะไร

แต่ฉันมองอีกครั้งได้

บางครั้งก็มีสิ่งน่าสนใจในความลืมเลือนนี้

ฉันว่าน่าจะลองควานนิ้วมือเข้าไปในเกสรนี้

และสัมผัสถึงความร้อน

ว่าไง

ฉันไม่แน่ใจนะ

ฉันไม่แน่ใจว่าที่ฉันรู้สึกอยู่นี่คือความร้อน หรือว่าฉันคิดไปเอง

ความร้อนดึงดูดแมลง

ธรรมชาติไม่เคยหลอกใคร เพียงเพราะสิ่งภายนอก

ว่าไงคะ

ผมไม่รู้จะแนะนำตัวเองยังไงดี

ผมเคยรู้จักสามีของคุณที่ทะเลสาบเมโดว์

ผมชอบไปพักที่นั่นเสมอ

ดอกไม้สวยดีนะครับ

ผมไม่เคยเห็นดอกสีม่วงแบบนี้เลย

พวกมันคงชอบขึ้นแถวๆ นี้ล่ะมั้ง

ของมีคม จานรอง จานอาหาร หม้อ กะทะ

อะไรคะ

คุณก็แค่เปิดลิ้นชักดูแล้วก็จำให้ได้

อะไรนะ

บางทีพวกฉลากกับป้าย อาจเป็นตัวขัดขวางก็ได้

ถ้าคุณหยุดคิดเรื่องต่างๆ ตอนที่คุณกำลังจดมันลงไป

นั่นอาจเป็นจุดจบของการเรียกความจำ

ฉันได้ยินเรื่องเล่าตอนทานมื้อเย็น เรื่องทหารเยอรมัน

ที่ออกตรวจตรงชายแดนเช็คโกสโลวาเกียร์ คุณจำได้หรือเปล่าคะ

ฉันได้ยินจากนักเรียนชาวเช็คของคุณไง เวโรนิก้าน่ะ

เราเคยคุยกันตอนทานมื้อเย็นน่ะ

ไม่ต้องห่วงน่า มันเป็นเรื่องที่ดี

เธอบอกว่าสุนัขลาดตระเวณ ของเยอรมันทุกตัวติดป้ายที่เขียนว่า "ฮุ้ด"

ชาวเช็คถามว่าทำไม

และเยอรมันก็ตอบว่า เพราะนั่นคือฮุ๊ดไงล่ะ

มันเป็นตอนงานแสดงเครื่องปั้น ที่คุณมองไปรอบๆ และสงสัย

เรื่องของกฏอุปสงค์และอุปทานว่าทำไม ทำให้เป็ดถักไหมพรมถึงได้ขายดีนัก

ให้ตายสิ มันมีเยอะแยะจะตาย

เธอทำยังไงกับมันล่ะ

ไม่เอาน่าฟีบี้

คุณเองก็มีเหมือนกันนี่ คุณเรียกว่าอะไรนะ

ที่เย็บมือจับธรรมดาน่ะ

ฉันเปล่านะ

พอเถอะน่า

ใช่ เดี๋ยวก่อนนะ ฟิโอน่าให้ฉันมาเองนี่

ใช่ฉันให้เอง

ใครจะเอาไวน์อีกไหม

เรา...

ไป...ไป...

ไม่ล่ะ แต่ขอไวน์ผมหน่อยก็ดีนะ

ใช่ฟิโอน่าก็ดีนะ

ขอไวน์เพิ่มหน่อย

คือแบบว่า...

มีหลายครั้งที่ฉันมองไปรอบๆ มองหาบางอย่างที่มันดูเหมือนจะสำคัญ

แต่ฉันจำไม่ได้ว่ามันคืออะไร

เมื่อฉันลืมมันไปทุกอย่างก็จะหายไปหมด

ฉันแค่สงสัยว่า คือพยายามจะคิดให้ออก ว่าอะไรนะคือสิ่งสำคัญก่อนหน้านี้น่ะ

ฉันคิดว่าตัวเองคงเริ่มไร้ตัวตนแล้ว

แล้วนี่คือปีอะไรคะ

2003 ค่ะ

ฟิโอน่า ถ้าเกิดคุณเจอจดหมาย ที่มีที่อยู่เขียนเอาไว้

และติดแสตมป์ด้วย

คุณจะทำยังไงกับมันคะ

ฉันจะส่งมันไปคะ

แล้วคุณจะเอาจดหมายไปส่งที่ไหนคะ

แล้วถ้าเกิดว่ามีไฟไหม้ขึ้นในโรงหนัง

และคุณเป็นคนแรกที่เห็นไฟนั่น

คุณจะทำยังไงคะ

คือเราไม่ค่อยได้ไปโรงหนังเท่าไหร่แล้วค่ะ ใช่ไหมคะแกรนต์

โรงหนังสมัยใหม่ชอบเอาหนังอะไร ก็ไม่รู้มาฉายอยู่เรื่อย

เห็นเสื้อโค้ทฉันไหมคะ

อยู่นี่ไงที่รัก

บนเก้าอี้นี่

ฟิโอน่าฉันขอถามอะไร คุณอีกหน่อยได้ไหมคะ

คุณช่วยนั่งก่อนได้ไหมคะ

คือฉันแค่รู้สึกหนาวๆ น่ะค่ะ

เป็นเด็กน่าเกลียดจริงๆ เลย

เราย้ายมาที่กระท่อมนี่เมื่อไรคะ

ใช่ตอนปีที่แล้วหรือว่าปีก่อนนั้นคะ

ไม่ มันนานกว่านั้นหน่อย

มันตั้งแต่ตอนผมออกจากมหาวิทยาลัย เมื่อ 20 ปีก่อน

นานจังเลยนะคะ

บ้านพักคนชราทะเลสาบเมโดว์

ก็ลองดูนะคะว่ามันจะเป็นยังไง

สามีคุณเป็นยังไงบ้างครับ

ก็ดีค่ะ

คือตัวเขากับเมียผม เขาค่อนข้างจะสนิทกันน่ะครับ

เรื่องนั้นฉันพอทราบค่ะ

คือผมมีอะไรอยากจะคุยกับคุณสักหน่อย พอจะมีเวลาไหมครับ

สามีของฉันไม่ได้คิดจะทำอะไรภรรยาคุณ

ถ้าคุณคิดจะคุยเรื่องนั้นนะ

เขาไม่ได้จะล่วงเกินเธอ

เขาไม่มีทางทำได้

และไม่มีทางที่จะทำด้วย

และจากที่ฉันทราบมา เรื่องมันออกจะกลับกันนะ

ไม่ ไม่ใช่เรื่องนั้น

ผมไม่ได้มาต่อว่าเรื่องอะไรเลย

งั้นฉันก็ขอโทษด้วย ฉันนึกว่าเรื่องนั้น

งั้นก็เข้ามาก่อนสิคะ

มันก็ไม่ได้อุ่นอะไรมากมายหรอกนะ

อย่าให้คนอื่นทำให้คุณรู้สึกผิด ที่คุณโกรธเคืองพระเจ้า

แปลกดีนะ

ฟังแล้วผมไม่เห็นเข้าใจมันเลย

เราไม่เห็นต้องมาคิดเรื่องอะไรที่มัน...

คุณยังไม่แก่ขนาดนั้นหรอก

คนไข้ที่มีการติดเชื้อควรจะพักอยู่ที่บ้าน

และผู้ดูแลจะเป็นคนจัดการธุระให้

ผู้ที่ดูแลควรจะเป็นคนที่ใกล้ชิด

อาจจะเป็นคนที่เขาหรือเธอรักมาก

และทุกๆ ปีที่ผ่านไปพวกเขาจะต้องรับรู้ถึง ความย่ำแย่หาใช่ดีขึ้นไม่

และบางครั้งต้องอดทนต่อความก้าวร้าว และบางครั้งอาจมีการพูดจาที่ไม่ดี

จึงต้องเรียนรู้ที่จะทำใจให้ผ่านมันไป

ผู้ดูแลต้องมีความสามารถในการวินิจฉัย อาการหลายแบบ

ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นได้ในเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง

ลองนึกภาพคนที่คุณรัก เกิดหงุดหงิดเรื่องอะไรขึ้นมา

แต่ไม่สามารถพูดจาเพื่อแก้ปัญหานั้นได้

หรือแม้แต่จะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น

ฟังดูก็เหมือนชีวิตแต่งงานธรรมดานะ

ว่าไงครับ

ว่าไงคะ

เราอยู่ในช่วงนั้นแล้วนะแกรนต์

เราอยู่ในช่วงนั้นแล้ว

งั้น ถ้าเราคิดแบบนั้น คิดแบบนั้นจริง

งั้น มันก็ต้องเป็นอะไรที่ไม่ถาวร

เป็นแบบการทดลองรักษา

การช่วยเหลือชั่วคราว

ก็ได้

ก็ได้ค่ะ จะคิดแบบนั้นก็ได้

เราต้องมานั่งในครัวฉันจะได้ได้ยินอาเบอรี่

งั้นคุณจะรับกาแฟหน่อยไหมล่ะ

ขอบคุณ

ลูกชายของฉันทำให้เขาติดช่องกีฬา ตั้งแต่คริสต์มาสหลายปีก่อน

ฉันไม่รู้จะทำยังไงถ้าขาดมันไปนะ

คงแย่มากๆ เลยล่ะ

รู้ไหมคะ

ตอนนี้คุณเข้าใจคำว่าแย่ดีเลยใช่ไหม

คุณแน่ใจนะ

แน่ใจค่ะ

คุณไม่อยากแค่ลองไปดูๆ มันก่อนเหรอ

ผมไม่อยากตัดสินใจคนเดียวหรอก

ที่ไหนนะคะ

ฉันล้อเล่นน่ะ

ยัยบ้าเอ้ย

คุณไม่ได้ตัดสินใจคนเดียวค่ะแกรนต์

ฉันตัดสินใจได้แล้วล่ะ

ตกลง

- ได้เวลากลับบ้านแล้วนะ - ไม่ๆ

ไงคะคุณเทเลอร์ นี่ลูกชายคุณเหรอคะ

ครับ ผมเป็นลูกชาย

ดีค่ะฉันเบตตี้ ได้เวลาอาบน้ำแล้วค่ะ

อาบน้ำเหรอ

ค่ะ

ลูกต้องไปอาบน้ำแล้วนะ

คุณแอนเดอร์สัน

ฉันเมดาไลน์ มอนเพลิเย่ เป็นผู้ดูแลที่เมโดว์เลคค่ะ

สวัสดีครับ

ฉันจะพาคุณดูรอบๆ ก่อนนะคะ

แล้วเราจะได้นั่งคุยกันเรื่องอาการ คุณนายแอนเดอร์สัน

และเรื่องเวลาที่จะรับเธอเข้ามา

ที่นี่เราจะเน้นเรื่องแสงธรรมชาติค่ะ

ครับ ผมพอมองออก

นี่คือห้องโปรดฉัน

ตรงนั้นนะคะคุณจะเห็นกลุ่มต่อจิ๊กซอว์

พวกเขามักจะมาต่อจิ๊กซอว์กันบ่อยๆ ค่ะ

มันเป็นเรื่องสำคัญที่นี่ ที่ให้ทุกคนยังมีสังคมอยู่ค่ะ

ดังนั้นเรื่องกิจกรรมทั้งหมดหลักๆ ก็คือเรื่องการ...

ว่ายังไงครับคุณเมดาไลน์

สวัสดีค่ะไมเคิล

และตอนนี้เราจะมาถึงห้องสันทนาการ

คุณจะพาครอบครัว หรือว่าใครๆ มาเยี่ยมก็ได้

เรามีกิจกรรมศิลปะ และระบบสันทนาการต่างๆ

ทำให้คนที่อยู่มานั่งร่วมกัน ทำอะไรด้วยกันได้

ว่าไงเมดาไลน์

ไงคะสาวๆ

สวัสดีเมดาไลน์

ฉันมีเสื้อคริสต์มาสด้วยนะ

เตรียมพร้อมแล้วเหรอคะ

นี่คือมุมสงบของเรา ทำงานปั้น อ่านหนังสือหรือพักเฉยๆ ได้

เรามีกิจกรรมต่างๆ ที่ใช้ร่างกายได้