ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
เคยบอกแล้วไง
ว่าห้ามสูบบุหรี่ในสตู
อ้าว ผู้จัดคิม
ไม่เจอนานเลย
แหม เจอปุ๊บก็ด่าปั๊บเลยนะ
มีปัญหาอะไรไหม
ตอนฉันไม่อยู่
ไม่มีอยู่แล้ว
ฉันอยู่ทั้งคน จะมีได้ไง
นายเป็นอะไรเหรอ
เล่นลาป่วยลากิจหมดเลย
ถ้าเป็นคนไม่รู้จัก คงคิดว่านายออกไปแล้ว
ฉันมีเหตุผลน่า
นี่ค่ะ
ขอบคุณนะ ที่ทำงานนี้ให้ฉัน
แล้วก็
ยืนยันเรื่องวัตถุดิบกับมาร์เซียนด้วย
ฉันว่าพวกเขาคิดบางอย่างอยู่
เธอดูแปลกๆ นะ ยูจิน
ทำไมเธอถึงออกกลางคันล่ะ
ก็เพราะนายดีกว่าฉันไง
ของมันแน่อยู่แล้ว
เธอมีปัญหาอะไรกับมาร์เซียนเหรอ
เปล่าหรอก ไม่ต้องห่วงน่า
โอเค
ขออนุญาตครับ
แม่ฉันอยากให้เรา ไปกินข้าวเย็นด้วยกัน
เธอเสร็จแล้วใช่ไหม
ใช่
ยูจิน ตามสบายนะจ๊ะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
กินเลยๆ
แล้วก็
แม่เห็นอพาร์ตเมนต์สวยๆ ใกล้ๆ
คิดว่าไงจ๊ะ
ไม่คิดว่ามัน จะสะดวกขึ้นบ้างเหรอลูก
แม่ครับ ไม่ต้องหาบ้านให้เราหรอกครับ
พอแต่งงานแล้ว
ผมอยากไปเรียนต่อเมืองนอกทันที
เรียนต่อเหรอ
ครับ
ผมยังไม่ได้ปรึกษายูจิน
แต่ผมอยากเรียนมากกว่านี้
โอเคใช่ไหม
หือ
ใช่
กะทันหันจัง
อย่างนั้นก็ได้ ถ้าลูกต้องการ
เข้าท่าดี
กินเถอะ
เธอโอเคใช่ไหม
เธอเคยบอกว่าอยากเรียนต่อเหมือนกันนี่
ฉันโอเค
งั้นจัดงานแต่งแบบเรียบๆ กัน
คิดเสียว่ามันเป็นพิธี
โอเค
ตามใจนายเลย
โอเค
โอเค ฉันไปก่อนนะ
เธอเสียใจหรือเปล่า
เปล่า
มาแล้ว
ทายสิใครมา
เซอร์ไพรส์
มาแล้วสินะ ยูจิน
ค่ะ
ยูจิน ร้องไห้เหรอ
ป่าวสักหน่อย
จริงๆ ค่ะแม่
โอเคไหมลูก
ซางฮยอก
อยากไปเรียนต่อนอก
แม่คิดว่าไงคะ
อ้อ แม่ว่าดีนะ
ลูกมีโอกาสก็ควรจะไป
แม่เสียใจตลอด ที่แม่ให้ลูกไม่ได้
แม่ว่าดีแล้วนะ
เหรอคะ จริงเหรอคะ
แม่คะ หนู...
หนูอยู่คนเดียวไม่ได้เหรอคะ
หมายความว่าอย่างไร
ทำไมเป็นอย่างนี้อีกแล้ว ยูจิน
หนูแค่
รู้สึกผิดกับคนอื่น
รู้สึกว่าตัวเองเลว
หนูทนไม่ได้
ทำไมคิดแบบนั้น
ลูกกลับมาบ้านแล้ว ไม่ต้องคิดมากนะ
ยูจิน
ซางฮยอกทำให้ลูกลำบากเหรอ
แม่เขาพูดอะไรกับลูกหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
หนูแค่
รู้สึกเหมือนเป็นคนเลว
หนูเป็นคนเลวค่ะแม่
ถ้าหนูยังลืมเขาไม่ได้
ไม่ได้แปลว่าหนูเลวใช่ไหมคะ
ตอนมองซางฮยอก
หนูรู้สึกเหมือน
มีหลุมใหญ่ๆ อยู่ในหัวใจ
ไม่ได้เลวใช่ไหมคะ
ตั้งแต่จุนซางตาย...
หนูเลวมาก
หนูเสียใจมาก
เสียใจเพราะ
หนูไม่ได้แคร์ซางฮยอกเลย
แล้วอย่างนี้ หนูจะอยู่ข้างซางฮยอกได้อย่างไร
หือ จะอยู่ได้อย่างไรคะ
ได้สิ...
ลูกต้องอยู่ได้
มันช่าง...
ยากเหลือเกินค่ะ
แม่คะ
มันยากมากเลยนะคะ
คุณพัคบอกว่า พื้นที่ซีโอเค แต่ฉันว่าเราต้องทำต่อตรงนี้
แล้วเราก็พลาดบางอย่าง ตอนก่อนสร้าง...
เพื่อน
ฉัน...อยากหยุดงาน สักสองสามวัน ได้ไหม
ฉันก็กะจะบอกอย่างนั้นอยู่พอดี
ไม่ต้องห่วงทางนี้นะ
เข้มแข็งนะลูก ยูจิน
ความรักไม่ได้สำคัญเพียงสิ่งเดียว
ลูกเป็นใครสำหรับซางฮยอก
ความจริงที่ว่า
ลูกเป็นของใครสักคน ก็สำคัญพอๆ กัน
มันคือพรหมลิขิต ยูจิน
ไม่ต้องเสียใจ
ไม่ต้องเสียใจนะ ยูจิน
โอเค
แน่นอน ผมอยากให้ ศาสตราจารย์ยูนมาดูแลให้
ผมเชื่อใจคุณ ศาสตราจารย์คิม
- สวัสดีค่ะ ศาสตราจารย์ - ไง
นายว่า
เธอจะให้เราสัมภาษณ์ไหม
เอ่อ คิดว่านะ
แต่ได้ยินว่าเธอเกลียด การสัมภาษณ์ทุกประเภท
เอาน่า ลองสักตั้ง
ขอโทษครับ
ผมมาหาคังมิฮีน่ะ
มีอะไรเหรอครับ
ผม...
อีกไม่กี่นาทีเธอจะแสดงแล้ว
คุณค่อยกลับมาใหม่ได้ไหมครับ
โอเค
เช็กไมโครโฟนอีกครั้งนะ
ได้ครับ
พ่อ
ได้บ้างไหม
ไหนดูหน่อย
เยี่ยมไปเลย
ฝีมือนายหมดเลยเหรอ
ฉันคิดว่านายคงไม่ใช่คนแถวนี้
มาที่นี่ทำไมเหรอ
ผมมาพักผ่อนสองสามวัน
คิดว่าคงจะดี
ถ้าได้ตกปลาที่นี่
นายต้องบ้าแน่ๆ
นายคงคิดว่าทะเลสาบไม่ลึกมาก
แต่มันลึกกว่าที่เห็น
มีคนจมน้ำทุกปี
นานมาแล้ว ฉันช่วยเด็กคนหนึ่งไว้
เขาเกือบจะจมที่นี่
ผ่านไปเกือบยี่สิบปีแล้ว
อย่างนี้นี่เอง
แต่บางทีคนเราก็ลืมกันง่ายเสียจริง
เป็นฉันจะมาขอบคุณทุกปี
ถ้ามีใครช่วยชีวิตไว้
จุนซาง เด็กคนนั้น
ไม่เคยมาขอบคุณฉันเลย
ว่าไงนะครับ
อ้อ ก็พูดถึงเด็กคนหนึ่ง
ที่ฉันช่วยไว้เมื่อนานมาแล้ว
ป่านนี้เขาคง
โตเป็นหนุ่มแล้วแหละ
ไม่ เขาชื่ออะไรนะครับ
เด็กที่ช่วยไว้ ชื่ออะไรนะ
จุนซาง ชื่อจุนซาง
ทำไมเหรอ
ครับ เข้าใจแล้ว
จะถึงแล้ว
พ่อ รู้จักคังมิฮีด้วยเหรอครับ
ใช่ เราเรียนม.ปลายด้วยกัน
พ่อเลยแวะมาทักทาย เพราะรู้ว่าเธอมาแสดงที่เกาหลี
แล้วลูกมาทำอะไรที่นี่
ผมมาสัมภาษณ์เธอ ออกรายการของเราน่ะ
ขอโทษที่ให้รอนะคะ
ขอโทษนะ
ไม่เจอนานเลยเนอะ
ใช่ นานมาก
สวัสดีครับ
ผมคิมซางฮยอก
เป็นผู้จัดเพลง
นี่พ่อผมครับ
นายเหมือนพ่อมากเลยนะ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ผมกังวล เพราะได้ข่าวว่า คุณให้สัมภาษณ์ยากมาก
ผมคงจะให้พ่อช่วย
ถ้ารู้ว่าพวกคุณสนิทกัน
เรารอได้เสมอครับ
คงเป็นเกียรติมาก ถ้าคุณมา ที่สตูดิโอเรา แล้วให้สัมภาษณ์สด
No comments yet. Be the first to leave one.