ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
บรรยายไทยตามพากย์ไทยโดย JIRATHIP
ตอนนี้พ่อให้ลูกมาเล่นที่ห้องใต้ดิน
และทายสิว่าใครมาเล่นที่นี่ด้วย?
ใครฮะ?
น้องของลูก
น้องของลูก
ห้ะ?
อ้อ มันต้องมีวิธี ให้ทุกอย่างราบรื่น
ถูกไหมล่ะพวก?
หาาา?
พวกเรามาจากดาวดูโปล
และเรามาที่นี่เพื่อทำลายคุณ
โอ้ย กลุ้ม!
แกต้องข้ามศพเราไปก่อนล่ะ
- โดยเฉพาะศพฉัน - เปิดศึกเลย!
ย่า!
เดี๋ยว เพื่อน เราไม่จำเป็นต้องสู้กันแล้วล่ะ
ฉันคุยเอง
คือฉันว่ามันไม่น่าจะดีนะ
ลุยล่ะนะ
สวัสดี ผู้มาเยือนจากดาวอีกดวงนึง
เธอก็มีความพิเศษ
เหมือนกับเรา
เห็นมั้ย? เพื่อนกัน
อู้!
ใช่
ใครจะไปคิด? ได้ผลแฮะ
ถึงพวกเราจะต่างกัน
แต่ถ้าเราเปิดใจละก็ ทุกๆอย่างก็จะ...
เอาอีก!
- เอาอีก! - เอาอีก!
เอาอีก! เอาอีก! เอาอีก!
ไม่เอานะ!
ฆ่ามัน!
วิ่ง!
หนูอยากเล่นกับแมวเหมียวๆ
ยิงด้วยกระสุนเลเซอร์!
เค้าชอบกินเลเซอร์!
เป็นไปไม่ได้น่า!
ปาพลาดน้า!
ไม่ได้พลาดนะ!
เจ้าพวกน่ารักนี่พลังสูงมาก!
เฮ้ทุกคน ฟังผมพูดนะ
ทุกคนเข้ากันได้ดี!
จบ! เรียบร้อย! ผมไปตีกอล์ฟละ
ประธานบิซเนส คุณต้องอยู่ช่วยเรา!
ผมแน่ใจว่าพวกคุณ เคลียร์ปัญหากันเองได้
คุณเก่งเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว บ๊ายบ่ายไปล่ะนะ
ไม่ต้องกลัวนะลูซี่!
ทุกอย่างมันก็จะแบบว่า ดี๊ดี!
มันไม่ได้ดี๊ดี
เราไล่ไปกี่รอบ
เจ้าพวกนี้ก็กลับมา
มาแด๊นซ์กัน!
ทุกครั้งที่เราสร้างเมืองใหม่
เจ้าพวกนี้จะกลับมา กระโจนใส่ทุกอย่างที่สีสันสดใส
ถูกใจ
และติดตามมาด้วย เพลงป็อปที่ดังติดหู
ทีมซุปเปอร์ฮีโร่ผู้กล้า
อาสาขับไล่เจ้าพวกตัวแสบ กลับไปดาวบ้านเกิดมัน
เพื่อนยาก!
แบทแมนล่ะ?
เขาตีตัวออกห่างไปลุยเดียวซะงั้นอะ
นายเกือบลืมฉันแล้วนะ
อ้าว ลืมเหรอ?
ชื่อฉันก็แปลว่าตะเกียง ไม่เห็นได้ไงเนี่ย?
ขอโทษทีนะ
ทุกคนไม่ต้องกลัว ฉันจะส่องแสงให้...
พวก แหวนฉันติดประตู... นายช่วยเปิดประตูได้ไหม...
ไม่เปิดเหรอ?
ฉันไม่แคร์ ก็แค่ความรู้สึก ฉันไม่สน
เราไม่รู้ว่าพวกเขา
จะไปถึงดาวเอเลี่ยนหรือหลงทาง
ในสแตร์เกตอันน่ากลัว
เวลาผ่านไปแสนนาน หลังจากนั้น เราโตขึ้น
ละทิ้งทุกอย่าง ที่น่ารักสดใส ขี้อ้อนและเยาว์วัย
และจากซากหักพัง เราสร้างสังคม
ที่มีความเป็นผู้ใหญ่ เข้มแข็งและเจ๋งกว่าเก่า
เราเรียกมันว่าอะพอคาลิปส์เบิร์ก
และสถานที่นี้ ก็คือนรกบนดิน
เราไม่ขายดีคาฟ!
ถ้าใครเห็นความอ่อนแอ คุณจะตายทั้งเป็น
ชีวิตใหม่ แจกความโหด และเหี้ยมใส่เราทุกคน
กาแฟสองถ้วยครับ!
ดำหนึ่ง อีกถ้วยใส่นม
กับน้ำตาลขอกลมกล่อมเลยนะ
ก็กับคนส่วนใหญ่อะนะ
อรุณสวัสดิ์ ชาวอะพอคาลิปส์เบิร์ก!
โอ้! เกือบชนแล้วมั้ยล่า มุกนี้เห็นบ่อย!
อรุณสวัสดิ์! หวัดดีไซบอร์ก
- ต้องฌอน คอนเนอรี่! - แดเนียล เครก!
ต้องโรเจอร์ มัวร์!
นายบ้าไปแล้ว! เพียร์ซ บรอสแนน!
- จอร์จ เลเซนบี - ใคร?
แดเนียล เครกทั้งใจ!
เฮ้! เดฟนักเล่นเซิร์ฟ!
เปลี่ยนเป็นเดฟจอมเลื่อยแล้ว!
หวัดดีสคริบเบิ้ลคอบ!
หวัดดีจ้า เซอเวอเบบี้!
เพลงนี้ไม่เคยเก่าเลย
- ไฟไหม้ฉัน! - โอ้โทษที!
โอ้ อรุณสวัสดิ์เชอรี่
สการ์ฟิลด์ เดธเฟซ เมทัลสแครช
เรเซอร์ เลเซอร์บีม
ฟิงเกอร์เนล ท็อกซินโทล...
เจฟฟ์
เฮ้ แบทแมน!
ผจญภัยกลับมาสนุกมั้ย?
ดีๆ ดีมากเลย กอบกู้โลก อีกครั้ง
รู้คุณค่าของมิตรภาพ
รักกัน จากกัน ฉันเก่งแล้วล่ะ...
มันเป็นภาพลักษณ์ของฉัน เหว่ว้าและอาดูร
มันเป็นภาพที่แฟนๆอยากเห็น
อ้อใช่ ฉันชินแล้วล่ะ
มีแค่ฉันกับอัลเฟรด
ไม่ได้ฝืนหัวเราะนะ
แล้ว เอิ่ม แล้วนายล่ะ?
ดี๊ดี!
ครั้งที่ฉันเป็นกบฏ
ต่อสู้ผดุงความยุติธรรม
ตอนนี้ฉันต่อสู้เพื่ออยู่รอด
ทุกสิ่งทุกอย่างเคยดี๊ดี
ตอนนี้ทุกอย่างมัน
- เฮ้ ลูซี่! - โอ้! ไง
เอากาแฟมาฝาก!
กาแฟ!
สารเหลวรสขม
ที่สามารถมอบความสุขที่
เหลือเพียงน้อยนิดในยุคดำมืด
โอ้ แย่จัง! ฉันขัดความคิดชีช้ำของเธอเหรอ?
อ้า ความชีช้ำ ก็วนไม่ไปไหนหรอก
เฮ้ อยากชีช้ำเก่งเหมือนเธอจัง
ทำแบบนี้ ก็เลยมองไปไกลสุดสายตา
แล้วบรรยายความคิดช้ำชอก ที่เข้ามาในจิตใจ
ถ้าหากวันนึง เราไม่มีกาแฟกินเลย?
มันต้อง "สงครามทำให้ใจตายด้าน"
"สงครามทำให้ใจตายด้าน..."
โอเค ฉันว่า มันต้องเป็นแบบ "สงคราม..."
- "สงคราม!" - ผิด ดูนะ
- "สงคราม" ไม่ "สงคราม" - "สงคราม!"
- "สงคราม!" - "สงคราม"
"สงคราม" ฉันทำไม่ได้!
ดีใจที่ได้เจอเธอ
เรื่องน่ากลัวที่สุด ที่เธอคิดออกล่ะ?
โอ้ นึกได้ เมื่อคืนฉันฝันร้ายด้วย
ฝันร้ายนี่แหละมืดมน ฝันว่าไงอะ?
คิดก่อน เอิ่ม เริ่มจากเห็นโลมาใส่หมวกทรงสูง
อ่า-ห้ะ
แล้วเจ้าโลมาก็ทำเสียงแปลกๆ...
5 โมง 15 นาที
โอ้ ฉันลืมบอก อกเขาเป็นนาฬิกา
โอเค ฉันคิดว่า ต้องดาร์กขึ้น หมองขึ้นอีกนิดนึง
โอ้ มีแบทแมนมาด้วย ใส่ชุดเพชรวิ้งวิ้ง
และก็มีไอติมโคนพูดได้
ฝันถึงไอติมโคน นี่มันไม่เศร้าเลยนะ
แล้วจากนั้นรูดำบพื้นดิน ก็ขยายออก
มันดูดทุกๆคนที่ฉันรัก และห่วงใยลงไปในรูนั้น ทั้งหมดเลย!
แกนดาล์ฟอยู่ตรงนั้น เขาตะโกนว่า...
มันคือ อาร์มามาเก็ดดอน!
เอ็มเม็ต!
ม่ายยย!
และเธอหายไปในความว่างเปล่า
ไม่มีใครเห็นอีกเลย
ก็เศร้าใช้ได้นี่!
โอ้! ขอบใจ!
มันเป็นแค่ความฝันใช่ไหม?
ไม่ใช่ภาพนิมิตเห็นอนาคตหรอก?
ไม่ๆๆ นี่สิ ภาพนิมิตเห็นอนาคตของฉัน
กดลงต่ำนิด ไปทางซ้าย
ทา-ดา!
บ้านเหรอ?
มาเถอะจะพาไปชมบ้าน
เป็นคนแรกเลยนะจะบอกให้
นี่คือห้องนั่งเล่น เธอจะได้นอนกลิ้ง
ห้องทีวี ห้องกินข้าว
ห้องต้นไม้ ห้องนอนแมวเหมียว...
และแน่นอนห้องครัว
กับมุมอาหารเช้า มุมอาหารเที่ยงและเสาหนีไฟ
ซึ่งต่อไปที่กระดานสไลเดอร์...
ห้องแทมโพลีน...
ไต่บันไดลิง ตลอดทางขึ้นไปถึง...
ห้องขนมปังปิ้ง!
เธอจะกินขนมปังวาฟเฟิลตอนไหนก็ได้!
โอ้!
และด้านหลัง ชิงช้าสองชั้นที่ระเบียง
เราจะมานั่งเล่นด้วยกันไง!
เธอว่าดีไหม?
เอ่อ... ว้าว เอิ่ม...
ก็ดีนะ
เพียงแต่ เพียงแต่เอ่อ...
มันจะล่อสายตาเอเลี่ยน และถูกทำลาย
อาจจะไม่ก็ได้
ฉันคิดว่า เราสามารถสร้างอนาคตได้
ทำทุกอย่างให้ดี๊ดีอีกครั้ง
เอ็มเม็ต...
เธอต้องเลิกทำเป็นว่า ทุกอย่างมันดี๊ดี
มันไม่ใช่
ทุกวันตอนเช้า เธอเดินเข้าเมือง
ร้องเพลงป็อปแย่ๆ น่ารำคาญเพลงนั้นอะ!
เพลงนั้นทำให้เธออารมณ์เสียเหรอ
No comments yet. Be the first to leave one.