The Legend of Kitchen Soldier (취사병 전설이 되다)

‫" تقدیم به جانفدایان راه آزادی "

‫افسانه سرباز آشپزخانه

‫این سریال ‫داستانی و تخیلی است

‫صحنه‌های بازیگران خردسال با رعایت ایمنی ‫و تحت نظارت والدین ضبط شده

‫صحنه‌های حیوانات با رعایت دستورالعمل‌های ایمنی ‫و جلوه‌های ویژه ساخته شده

‫حالا که وقت رفتنه، ‫یه حس عجیبی دارم.

‫سرجوخه جو سانگ-اوک، ‫حتماً باهام در تماس باش.

‫جای دوری که نمی‌رم. ‫احتمالاً بازم به پست هم می‌خوریم.

‫بهتره منو نادیده نگیری و باهام مثل یه پیرمرد رفتار نکنی.

‫یه پیرمرد؟

‫- آسایشگاه یک، آزاد! - خبردار!

‫آره، حله. همه‌ی وسایلت رو جمع کردی؟

‫- آره، ردیفه.- بله قربان.

‫- ماشین اومده، بزن بریم.- بله قربان.

‫یعنی گروهبان یون دونگ-هیون و سونگ-جه حالشون خوبه؟

‫درباره‌ی گروهبان یون دونگ-هیون که مطمئن نیستم،

‫ولی شک ندارم حالِ سونگ-جه ردیفه.

‫مگه نه؟ اون از پسش برمی‌آد.

‫- بزن بریم. بریم.

‫آسایشگاه یک، کانگ سونگ-جه

‫آسایشگاه ۱

‫یه غذای مشتی شروع یه رفاقت گرمه

‫چراغ راهنمای پسماند غذا

‫ و پاسگاه گانگلیم، گروهان ۴، گردان ۱...

‫ مشترکاً اول شدن! تبریک می‌گم!

‫- ایول بابا. - چی؟

‫- بردیم! دمتون گرم! - آره!

‫ایول، تونستیم!

‫تعطیلی پاسگاه گانگلیم

‫ پس چرا این مأموریت تموم نمی‌شه؟

‫واقعاً تصمیم فوق‌العاده سختی بود.

‫هر دو تیم غذاهای محشری درست کردن

‫و با اینکه امتیاز سلف افسرا ‫یه مقدار بیشتر بود

‫چون واسه وعده‌های نظامی ‫مناسب‌تر بود

‫ولی پاسگاه گانگلیم امتیاز ارفاقی گرفت

‫که باعث شد هر دو تیم مساوی بشن.

‫پس بعد از مشورت بین داورا

‫تصمیم گرفتیم یه رقابت تک‌به‌تک نهایی ‫برگزار کنیم

‫تا برنده نهایی معلوم بشه.

‫ قهرمان. ‫تو نتونستی ماموریت رو تموم کنی.

‫ تمام مهارت‌ها و دستور پخت‌ها از بین می‌رن.

‫ مسیر سرآشپز دیگه تموم می‌شه.

‫چون برای مقام اول مساوی شدین

‫ظاهراً یه دور دیگه هم داریم.

‫ولی خب، چه اهمیتی داره؟ ما کی هستیم؟

‫- ما گانگلیم هستیم، مگه نه؟ - پاسگاه گانگلیم!

‫بیاین تا تهش بریم و کل مسابقه رو ببریم!

‫- حالت خوبه؟ - آره، خوبم.

‫- چیزیت که نشد، نه؟ - نه.

‫خیله‌خب، این مسابقه تیمی نیست، انفرادیه‌.

‫یه مبارزه تک‌به‌تک.

‫چی؟

‫از هر تیم یه سرباز به عنوان نماینده... (یه نفر از هر تیم)

‫- ۵۰ دقیقه وقت دارن تا یه غذا رو آماده کنن. ‫- نماینده؟

‫سونگ‌-جه، آماده شو. از پسش برمیای!

‫بیاین کاری کنیم این دفعه رو حتماً ببریم.

‫- نماینده‌ها. ‫- بهشون نشون بده چی تو چنته داری.

‫لطفاً بیاین جلو!

‫یالا، سرت رو بگیر بالا و برو. برو!

‫قسمت آخر

‫سرباز یکم، کانگ سونگ-جه.

‫عجب مساویِ دراماتیکی شد. ‫الان چه حسی داری؟

‫سرباز یکم، کانگ سونگ-جه؟

‫هی، این چِش شد؟

‫آره، یهو رفت تو هپروت.

‫سرباز یکم، کانگ سونگ-جه.

‫- سرباز یکم، کانگ سونگ-جه. ‫- الان چه حسی داری؟

‫خب...

‫راستش...

‫فکر کنم باید یکم بیشتر فکر کنم ‫که چی درست کنم بهتره.

‫آهان، اوکی. فهمیدم.

‫- سرجوخه لی هو-یونگ. ‫- سرجوخه لی هو-یونگ.

‫منتظر یه مسابقه‌ی مجدد بودی؟

‫چندتا اشتباه کوچیک داشتم

‫واسه همین فکر نکنم ‫تونسته باشم صدِ خودم رو بذارم.

‫بیشتر روی مسابقه‌ی انفرادی تمرکز می‌کنم

‫و مطمئن می‌شم که برنده‌ی میدون باشم.

‫همون‌طور که انتظار می‌رفت، انگار قهرمان دوره قبل ‫یه سری حسرت‌ها واسش باقی مونده.

‫خب، حالا ماموریتِ ‫مرحله‌ی تساوی‌شکن رو اعلام می‌کنیم.

‫این ماموریت...

‫اینه که یه غذای ویژه و جدید ابداع کنید.

‫این‌بار بدون هیچ محدودیت بودجه‌ای، ‫باید یه غذای مخصوص درست کنید.

‫فکر کردن به غذاهایی که قراره ببینیم ‫از همین الان دهنم رو آب انداخته.

‫یه استراحت کوتاه می‌کنیم تا مقدمات رو بچینیم

‫و بعدش هم بلافاصله ‫مسابقه رو شروع می‌کنیم.

‫ هر روز، همون‌طور که پنجره وضعیت رو چک می‌کردم

‫ کوئست‌ها رو انجام می‌دادم و امتیاز تجربه می‌گرفتم

‫ و لول‌آپ می‌کردم.

‫ برای اولین‌بار، واقعاً حس می‌کردم ‫که می‌تونم یه کاری از پیش ببرم.

‫ گوشت گاو رو با روغن کنجد تفت بده.

‫ واسه از بین بردن بوی موندگیِ برنج، از سرکه استفاده کنین.

‫ واسه کم کردن شوریش، بهش آب اضافه کنین.

‫ واسه اینکه یه خورده تند و تیز بشه، ‫بهش فلفل چیلی چانگیانگ بزنین.

‫ موقع استفاده از آیتم «چاقوی رُز»...

‫ درجه‌ی آشپزیت نیم ستاره ‫میره بالاتر.

‫ گوشت شکم خوکِ عالی کباب شده. سه ستاره.

‫ بدون پنجره‌ی وضعیتم چیکار می‌تونم بکنم؟

‫ چه آشپزی باشه، ‫چه نگهبانی دادن توی پاسگاه...

‫ الان هیچ کاری از دستم برنمیاد.

‫سونگ-جه، خوبی؟ ‫یهو چت شد؟

‫- چیزی نیست. ‫- بیخیال بابا.

‫هی. مشترکاً اول شدن خودش ‫یه موفقیت بزرگیه.

‫ما تمام تلاشمون رو کردیم، مگه نه؟

‫اما...

‫- حس می‌کنم دیگه همه‌چی بی‌معنی شده. ‫- هی، کانگ سونگ-جه.

‫چیه، فکر کردی همه‌چی تموم شده؟ ‫هنوز تموم نشده.

‫- فقط دوباره از اول شروع کن، همین. ‫- راست میگه.

‫بیا دوباره برای منو برنامه‌ریزی کنیم. ‫از اونجایی که یه غذای ویژه‌ست

‫نظرت در مورد یه چیزی ‫مثل سوپ مرغ و جینسینگ چیه؟

‫عالیه. ‫مارماهی کبابی روی برنج چطور؟

‫واقعاً می‌تونیم اون طعم دودی رو ‫حسابی دربیاریم.

‫دودی که عالیه. راستی، نظرت در مورد...

‫اون مرغ دودی‌ای که ‫قبلاً درست کردی چطور؟

‫کانگ سونگ-جه. ‫چیزی هست که بخوای درست کنی؟

‫فقط...

‫– فقط می‌خوام کارم رو خوب انجام بدم. ‫– چی؟

‫همین الانشم کارت حرف نداره. ‫چی شد؟ یهو...

‫چت شده؟

‫ تا چند لحظه دیگه، دور دوم رو ‫شروع می‌کنیم

‫ تا تیم برنده مشخص بشه.

‫ از همه‌ی تیم‌های شرکت‌کننده می‌خوایم که لطفاً به محل برگزاری مسابقه بیان.

‫سونگ-جه.

‫زیاد تو بندِ نتیجه نباش.

‫واسه این مرحله‌ی آخر، بدون هیچ پشیمونی و حسرتی...

‫امیدوارم غذایی رو درست کنی که واقعاً دلت می‌خواد.

‫فقط به خودت اعتماد کن. از پسش برمیای.

‫اینجا انواع و اقسام مواد اولیه رو براتون آماده کردیم.

‫از بین موادی که اینجا داریم انتخاب کنین...

‫و غذای مخصوص خودتون رو بپزین.

‫حالا نبرد نهاییِ تن‌به‌تن رو شروع می‌کنیم.

‫- هی، کانگ سونگ‌جه، بزن بریم! ‫- هی، سونگ‌جه، ما هواتو داریم!

‫ مخم کلاً هنگ کرده.

‫ اصلاً نمی‌دونم چی باید بپزم.

‫ بدون پنجره وضعیت اصلاً می‌تونم آشپزی کنم؟

‫مسابقات آشپزی لشکر ۲۹

‫می‌خواد کل روز رو زل بزنه ‫به مواد اولیه؟

‫زمان داره مثل برق و باد می‌گذره.

‫انگار سرجوخه لی هو-یونگ

‫دیگه آماده‌ست که آشپزی رو شروع کنه.

‫ - پیاز درجه یکِ موآن. ‫- سطح براق، وزنِ سنگین.

‫ و اون بوی تندی که ‫می‌خوره به مشامت.

‫ اینا چیزاییه که هر روز ‫با حواس خودم درکشون می‌کردم.

‫ با اینکه دیگه خبری از پنجره‌ی وضعیت نیست

‫ شاید از همون اولش هم می‌دونستم.

‫ یه بوی تازه و شیرین، ‫با سفتیِ کاملاً اندازه

‫ و پوست طلایی.

‫خودِ خودشه.

‫اگه این‌طوری محکم فشارش بدی...

‫می‌بینی چطوری سریع برمی‌گرده سر جاش؟

‫این نشونه‌ی گوشت تازه‌ست.

‫ - گوشت خوک داخلی درجه S. - دماغت رو قشنگ بگیر جلوش.

‫ و یه بوی حسابی بکش.

‫یه بوی لذیذ و آجیلی می‌ده، نه بوی زهم.

‫تخم‌مرغ‌های داخلی درجه C

‫ تخم‌مرغ‌های داخلی درجه C.

‫- داری چیکار می‌کنی؟ - ای وای.

‫تخم‌مرغا انگار یه جوری بودن، ‫واسه همین داشتم یکیشون رو تکون می‌دادم.

‫فکر کنم صدای لق‌لقش میاد.

‫ چیزی که لازم دارم یه دستور پخت معرکه نیست.

‫ الان دلم بیشتر از همه چه غذایی می‌خواد؟

‫ چاقویی که هر روز دستم می‌گرفتم ‫برام غریبه شده.

‫ به طرز عجیبی سنگینه ‫و تیغه‌اش هم انگار کُنده.

‫ با همین چند دقیقه‌ی پیش ‫زمین تا آسمون فرق داره.

‫داره چیکار می‌کنه؟

‫ هیچ خط راهنمایی وجود نداره.

‫ نه خبری از خط‌چینه، نه علامت زاویه. ‫اصلاً هیچ‌کدوم رو نمی‌بینم.

‫مهارت کار با چاقوی سرجوخه «لی هو-یونگ» ‫واقعاً وحشیانه‌ست.

‫فقط سرعت رو ببین! خیلی فرزه.

‫و البته دقیق.

‫سرجوخه «لی هو-یونگ». ‫می‌تونی یه کم به خودت آسون بگیری.

‫احتمالاً با همون دست چپتم ‫می‌تونی ببری.

‫کانگ سونگ-جه! نگران نباش! ‫فقط همون کاری رو بکن که همیشه می‌کنی.

‫- آشپزی همه‌اش به دله! دل! ‫- اصلاً در حدت نیست.

‫- برو، گانگلیم. ‫- برو!

‫درست مثل همیشه.

‫آروم باش.

‫- شانس کانگ سونگ-جه داره ته می‌کشه. ‫- آره.

‫پس حالا دیگه حتی تو هم بهم کمک نمی‌کنی.

‫یه غذای مشتی، شروع یه رفاقته

‫ ماموریت روزانه رو تموم کردی.

‫ مهارتت توی کار با چاقو ‫بیشتر شده.

‫ تمام اون برش‌های بی‌شماری که ‫تا حالا زدم.

‫ باید حسی که اون موقع‌ها داشتم رو ‫یادم بیاد.

‫بزن بریم!

‫ خیله‌خب، ۳۰ دقیقه دیگه مونده.

‫با اینکه چاقوی همیشگیش نیست، ‫ولی داره خیلی خوب پیش میره.

‫فقط آشپزهای ناشی ابزارشون رو بهونه می‌کنن.

‫مثل من. از پسش برمیای!

‫- ۳۰ دقیقه زمان زیادیه. ‫- کاملاً.

‫ من هر روز برنج درست می‌کردم

‫ اما الان واسه هر چیز کوچیکی تردید دارم.

‫ درست کردن یه برنج خوشمزه...

‫ سخت‌ترین کار ممکنه.

‫ تازه دارم به این حقیقت پی می‌برم.

‫بابا.

‫سونگ‌جه، می‌دونی چرا برنج این‌قدر مهمه؟

‫نه.

‫واسه اینه که برنج همه‌ی مخلفات رو دور هم جمع می‌کنه.

‫هر چقدر هم مخلفات خوب باشن، بدون برنج یه چیزی‌شون کمه.

‫نباید برنج رو این‌قدر با خشونت بشوری.