ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
อิโตะจังสบายดีไหม
อยู่กับพวกน้องชายเป็นยังไงบ้าง
คงไม่ได้ถูกรังแกใช่ไหม
ถ้ามีอะไรก็บอกฉันได้เลยนะ
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
น้องชายฉันน่ารักกันมากจริง ๆ
กะ เกิดอะไรขึ้น
ก็...
อย่างที่เขาชอบพูดกันว่า เด็กยิ่งดื้อยิ่งน่ารักไงล่ะ
ผมแค่อยากพามา ดูโลกข้างนอกเฉย ๆ เอง
แต่ดันหนีออกจากบ้านไปเฉยเลย
ถึงได้บอกว่าอย่าพากบมาเดินเล่นไง เจ้าบ้า
อ๊ะ เมื่อกี้มีอะไรขยับด้วย
โกเมสเหรอ อยู่ไหน ๆ
นั่นไง ตรงนั้นน่ะ
โกเมส
นี่ ระวังอย่างตกลงไปล่ะ
เดี๋ยวก่อน รุยคุง ระวัง
จะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ
มีแต่เรื่องราวน่าปวดหัว ไม่จบไม่สิ้นเลยจริง ๆ
แบบนี้แย่เลยนะเนี่ย
ข้อเท้าพลิกน่ะ
หมอจัดกระดูกบอกว่าให้พักการใช้เท้าสิบวัน
แบบนี้ก็ไม่ควรไปทำงานพิเศษสิว่าไหม
หา ฉันยังล้างจานได้น่า
จะไปทำได้ยังไงล่ะ
ถ้ายังดันทุรังจะไปทำงาน ฉันจะตามนายไปด้วย
ชิ หนวกหูจริง ๆ เลย
ฉันก็ไม่ได้เป็นแบบนี้ เพราะอยากเป็นสักหน่อย
มันก็จริงนั่นแหละ
รุยคุง
พวกโง่เอ๊ย
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
เอาเป็นว่าทุกคนคงต้อง ช่วยดูแลไปก่อนสักพักแหละนะ
อื้ม
คงไม่อยากให้แหล่งรายรับสำคัญ ต้องลดลงใช่ไหมล่ะ
เรื่องนั้นมันก็...
ค่ะ
ถ้างั้นเรื่องในชีวิตประจำวัน ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง
ไม่เอาหรอก
ถ้าฝืนตัวเองไป ก็ดีแต่จะหายช้าลงเปล่า ๆ นะ
ใช่ ๆ
อาจจะยังไม่รู้ละมั้งนะ
แต่ตอนนี้เป็นเวลา ที่ต้องเอาแต่ใจเข้าไว้นะ พี่ชาย
ก็บอกว่าไม่เอาไง
ฉันเข้าใจ
ก็เป็นลูกชายคนโตนี่นะ
เขาคงอยู่มาโดยเป็นฝ่ายดูแลคนอื่นมาตลอด
แต่อยากจะให้เขารู้ตัวสักที ว่าตัวเองมีพี่สาวที่พึ่งพาได้แล้วน่ะ
เอ้า กลับกันเถอะเก็น
นี่เธอกำลังสนุกกับ ไอ้ที่เป็นอยู่ตอนนี้ใช่ไหม
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
นี่ พี่สาวคนโต
อะไรเหรอ
ก็นั่นไง เมื่อวันก่อนเธอบอกว่า ไม่เคยกินแพนเค้กใช่ไหมล่ะ
เลยจะมาชวนไปกินด้วยกันน่ะ
จริงเหรอ
อ่า แต่ว่าขอโทษนะ พอดีวันนี้...
ไม่เป็นไรหรอก ๆ
ภาพที่โอชิอ่อนแอจนต้องให้คนอื่น คอยดูแลเนี่ยมันเลอค่าสุดๆ เลย
ดีมาก ทำอีกเยอะ ๆ นะ
นี่ เธอจะไปตอนนี้ก็ยังได้นะ
ไปไหนเหรอ
ก็ไปกินแพนเค้กไงเล่า
ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก
แต่สาว ๆ น่ะถ้าไม่ให้ความสำคัญ กับการเข้าสังคม
มันจะยุ่งยากเอาทีหลังไม่ใช่เหรอ
ตั้งแต่ย้ายมาที่นี่ เธอยังไม่มีคนที่เป็นเพื่อนจริง ๆ เลยนี่
อย่ามาพลาดโอกาสไปเพราะฉันเลย...
ขอบคุณนะ
เป็นห่วงกันเรื่องแบบนั้นนี่เอง
แต่ว่าเพื่อนน่ะ
แค่ทักทายกัน ก็นับว่าเป็นเพื่อนกันเรียบร้อยแล้วนี่
ชิ
ยัยคนมนุษย์สัมพันธ์ดีเอ๊ย
เข้าใจแล้ว
งั้นไหน ๆ ก็แล้ว ฉันจะเอาแต่ใจให้เต็มที่ไปเลยละ
- รีโมต - ค่ะ
- เปลี่ยนช่องที - ค่า
- เอาช่องเดิมดีกว่า - ค่า
ฉันคอแห้งแล้ว
ชงชาให้เอาไหม
แย่แล้ว
เก็นคุงกลายเป็นราชาบ้าอำนาจไปแล้ว
ข้าวยังไม่ได้อีกเหรอ
อ๊ะ จะไปเตรียมให้เดี๋ยวนี้แหละ
มีอะไรที่อยากกินหรือเปล่า
คาราอาเกะกับทาโกะยากิ แล้วก็แฮมเบิร์ก
ขอโทษที่ให้รอนะ
เป็นเมนูที่ทำยุ่งยากทั้งนั้นเลย
แต่ฉันตั้งใจทำเพื่อเก็นเลยนะ
แล้วมีอะไรอย่างอื่น ที่อยากให้ช่วยทำอีกหรือเปล่า
ลองบอกมาได้ทุกอย่างเลยนะ
ฉันจะพยายามทำให้ได้ทั้งหมดเลย
เก็นคุง อ้าม
ก็บอกว่าอ้ามไง
ถ้าไม่ได้ทดสอบฉันสักหน่อย ก็คงจะไม่พอใจสินะ
ใครเขาจะไปขอร้องแบบนั้นจริง ๆ กัน
เธอก็แค่รีบฉวยโอกาสนี้ไว้ เพราะอยากเล่นเป็นลูกสาวคนโตนั่นแหละ
ถึงจะบ่นแต่ก็ตั้งใจกินของที่ทำให้นี่นา
พูดอะไรเนี่ย
เห็นคนเดือดร้อนทั้งคน ฉันก็แค่อยากช่วยเฉย ๆ เอง
ไล่ต้อนเขาเกินไปหรือเปล่านะ
ถ้าทำเกินไปฉันขอโทษนะ
เดี๋ยวฉันช่วยอาบน้ำให้ เพราะงั้นยกโทษให้ทีเถอะนะ
รุย ไปอาบน้ำกัน
คร้าบ
เผลอตัวไปจนได้
พอเขาปฏิเสธกันขนาดนั้นเนี่ย
ก็ทำให้ยิ่งอยากเล่นด้วยเข้าไปใหญ่ แปลกจังเลยนะ
คุณลูกค้า
คันตรงไหนบ้างหรือเปล่าครับ
รีบ ๆ ล้างออกได้แล้วน่า
มันเย็นนะ
เมื่อกี้ไม่ได้เลย ไม่น่ารัก เอาใหม่
เก็นคุงนี่อ้อนไม่เป็นเอาซะเลย
หา
รู้หรือเปล่า ความใจดีของคนเรามันไม่ฟรีหรอกนะ
โดยเฉพาะกับผู้หญิงน่ะ ยิ่งต้องระวังเลย
ถ้าไม่ทำตัวให้น่ารัก เขาจะไม่สนใจเอานะ
โลกนี้มันขับเคลื่อนด้วย การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมนี่แหละ
ปกตินายไปยุ่งกับผู้หญิงแบบไหนเนี่ย
เก็นคุงน่ะออกจะโชคดี
อิโตะจังอุตส่าห์ใจดีด้วยขนาดนั้น
ทำไมถึงเอาแต่ ทำหน้าตาไม่ชอบใจแบบนั้นล่ะ
นั่นสินะ
ถ้าน่ารักอย่างนาย แล้วทำตัวขี้อ้อนมันก็ดีอยู่หรอก
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ทำ แต่ทำไม่ได้ต่างหากล่ะ
อะไรแบบนั้น มันเหมือนไม่ใช่ตัวฉันเลย
ฉันเข้าใจนะ ฉันเองก็เป็นแบบนั้นมาตลอดเหมือนกัน
ข้าวกล่องเหรอ อิโตะจังทำเองคนเดียวเลยเหรอ
อื้ม
ขอบใจนะจ๊ะ สุดยอดเลยนะ
อิโตะจังนี่เป็นเด็กดีจริง ๆ เลย
ฉันเคยคิดไปเองว่า ถ้าฉันพยายามด้วยตัวคนเดียวไม่ได้
ก็คงไม่มีใครมาชอบฉันหรอก
ทั้งที่มันไม่มีทางเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
อ๊ะ
ชุดนอนกับผ้าขนหนูผืนโปรดนี่นา
เย่ มีไอศกรีมด้วย
พอมาถึงที่นี่และได้เจอกับทุกคน
ฉันก็ค่อย ๆ เริ่มคิดแบบนั้นมากขึ้น
เพราะงั้นฉันก็อยากจะให้เก็น ได้รู้สึกแบบเดียวกัน
เดี๋ยวสิ
ทำไมถึงออกมาก่อนล่ะ
มันอันตรายนะ ก็บอกแล้วว่าให้ไปด้วยกัน
ไม่อันตรายสักหน่อย
นอนไปคืนเดียว ก็หายดีเป็นปลิดทิ้งแล้ว
ไม่เจ็บเลยสักนิดด้วย
หา
ไหน ฉันขอดูหน่อย
มันเพิ่งหายเองน่า
จะดีเหรอ หน้าเขาสุด ๆ เลยนะนั่น
ปล่อยไปเถอะน่า
ถ้าตามวอแวทั้งที่บ้านที่โรงเรียน ฉันคงอึดอัดตายชักเลย
วะ...
ว่าไงนะ
เอ้า
สวย
ถ้ามาขอให้ช่วยเอาทีหลัง ฉันก็ไม่รู้ด้วยแล้วนะ
ลูกไปแล้วนะ พี่สาวคนโต
ขอโทษนะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไร เล่นต่อเลย
เอ้า กลับไปเถอะ ๆ
อะ อืม
ทางนั้นนั่นแหละ ดูออกหรอกว่าคอยระวังมือกับเท้าเอาไว้น่ะ
ฉันไม่อยากให้นาย ต้องมาโกหกกันแบบนั้นสักหน่อย
ก็ตามนี้แหละ
วันนี้ฉันว่าจะไปกินแพนเค้ก แล้วค่อยกลับน่ะ
อ๋อเหรอ
นาน ๆ ทีก็ดีนี่นา
อย่าเที่ยวเล่นจนดึกดื่นล่ะ
ดะ ได้ยินว่ามันนุ่มฟูมากเลยนะ
อ๊า อยากกินแล้วเนี่ย
ไปแล้วนะ
อย่างเก็นน่ะ จะทำตัวเป็น ลูกชายคนโตไปตลอดก็เชิญเลย
ให้ตายสิ
เท่านี้ฉันจะได้เป็นอิสระ...
เก็นจัง เจอตัวแล้ว
วันนี้ไปเล่นเกมที่บ้านฉันไหม
อ้าว อะไรล่ะเนี่ย
เมนูแนะนำของที่นี่น่ะ
คือตัวที่ราดซอสถั่วแมคคาเดเมีย
เป็นไง เลือกได้หรือยัง
รอเดี๋ยวนะ
เป็นของที่จะกินครั้งแรกในชีวิตทั้งที
ขอคิดอีกหน่อยได้ไหม
สู้เขานะ
เอาแบบนุ่ม หรือแบบเค็ม
- อ๊ะ ยูกิโทโมะส่งข้อความมา - หรือแบบหวานดี
เอ๊ะ
อิโตะจัง เก็นคุงเขา...
ชิ
ก็บอกว่าให้เงียบไว้แท้ ๆ
ถึงจะเงียบไว้ เรื่องนี้ฉันก็ต้องรู้อยู่ดีแหละ
คนเขาเป็นห่วงนะ
จะหน้าไหน ๆ ก็พากันเว่อร์ไปได้
อาการมันแย่ลงนิดหน่อย เลยให้เขาพันเทปให้ใหม่เท่านั้นแหละ
แค่นิดหน่อยจริง ๆ เหรอ
No comments yet. Be the first to leave one.