ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
ไม่มีใครบอกฉันเลยว่าความรักจะเจ็บปวดขนาดนี้
มันเหมือนกุหลาบ
ที่ถ้ารอดจากหนามได้ ถึงจะเห็นดอกไม้เบ่งบาน
(จากนวนิยายวัตต์แพด "บูเลอวาร์ด" เขียนโดยฟลอร์ เอ็ม. ซัลวาดอร์)
อรุณสวัสดิ์
วันนี้ไปโรงเรียนม.ปลายวันแรก ขอให้วันนี้เป็นวันดีนะ ลูกรัก
แม่มั่นใจว่าลูกจะชอบแล้วก็มีเพื่อนเพียบเลย
ตอนนี้แม่อยู่โรงพยาบาลแล้ว อวยพรให้กันด้วยนะ
ฝากจุ๊บไว้ให้นะจ๊ะ รักนะ
โทษที ห้องม.ห้าไปทางไหนเหรอ
- ประตูนั้น - ขอบใจนะ
ขอโทษค่ะ ฉันมาสาย
แล้วเธอเป็นใคร
ไอ้โง่เอ๊ย
- หนึ่งในยุคที่โดดเด่นที่สุดในประวัติศาสตร์… - สวัสดีค่ะ
ขอโทษค่ะ หนูมาใหม่และ…
เธอมาสาย
แฮสลีย์… เวเคิลใช่ไหม
ไวเกิลค่ะ
- พ่อเป็นคนเยอรมัน - โอเค
ครูคะ
ฉันไม่ให้คนมาสายเข้าเรียน
เอาจริงเหรอคะ
อย่างที่บอก ปีนี้เราจะเริ่มเรียนเรื่องยุคทองกันก่อน
นายมันเฮงซวย
- ฉันโดนไล่ออกมาเลย - จริงๆ ก็ไม่ใช่นะ
ต้องเข้าไปก่อนถึงจะโดนไล่ออกมาได้
แล้วนี่อะไรของนาย
มานั่งแอ็กสูบกัญชาอยู่เฉยๆ เหรอ
- เอาไหมล่ะ - น่าขยะแขยง
แล้วนั่นอะไร
บ้าเอ๊ย
ยาสีฟันย่ะ โอเคไหม
เธอนี่น่าตลกนะ…
แฮสลีย์
ไวเกิล ฉันชื่อแฮสลีย์ ไวเกิล พ่อเป็นคนเยอรมัน พอใจหรือยัง
แฮสลีย์ ไวเกิล
แค่แฮสลีย์ก็พอ
แล้วนายชื่ออะไร
แฮสลีย์
- แฮสลีย์ใช่ไหม - ใช่
ฉันโอลิเวีย เรียกโอลิก็ได้
- ที่เจอที่ห้องเรียน - ใช่
ฟังนะ เมื่อกี้มันแย่มากเลยนะ
แต่ไม่ต้องห่วง เขาแย่สุดแล้ว ครูที่เหลือก็โอเคอยู่
- ก็แย่นิดหน่อยนะ - "ก็แย่นิดหน่อย"
เรานั่งข้างนอกอยู่ตรงนั้น ไปนั่งดื่มกันอยู่ตรงบันได
ฉันไม่รู้ว่าเธออยากไปนั่งกับเราไหม
- ได้เหรอ - ได้สิ
โอเค ฉันจะหาของกินแล้วตามไปนะ
เยี่ยมเลย ไว้เจอกัน
แฮสลีย์
เอาล่ะ ทุกคน แนะนำตัวกันหน่อย นี่แฮสลีย์
- นั่นคือดีแลน - ไง
- เซฟ - สวัสดี
เนซานกับคาร์ล่า
- ไง - ไง
เป็นไงบ้าง
นี่ โอลิ ผู้ชายผมบลอนด์นั่นใครเหรอ
เขาเหรอ
ลุค ฮาวแลนด์
หมอนั่นมันเป็นพวกขี้แพ้ ไม่ไปยุ่งด้วยจะดีกว่า
- ทำไมล่ะ - เขาจิตไม่ปกติ
เขาประหลาด เสียสติ…
- ใจร้ายเกินไปนะ - อะไรล่ะ
- พูดเรื่องอะไรกันอยู่ - ไง เรื่องหนุ่มโด๊ปยา
- เอ่อ ลุคน่ะ - แจ๋ว
ไง ฉันแมตต์
ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันแฮสลีย์
แฮสลีย์เหรอ
ชื่อเพราะดีนะ เธอมาใหม่ใช่ไหม
ยังมีเวลาหนีไปนะ
เมินเขาไปเถอะ
มันซับซ้อนนะ แม่ฉันเป็นนักจิตวิทยาคนใหม่น่ะ
- ที่โรงเรียนเหรอ - ให้ตายสิ
แล้วก็ที่โรงพยาบาลด้วย
แม่เธอเป็นหมอคนบ้าที่โรงเรียนเหรอ
ทำไมใช้คำนั้นล่ะ โง่หรือเปล่าเนี่ย
- โทษที หมอนี่มันไอ้ป๊อดหน้าบางจริงๆ - ทำอะไรเนี่ย
พวกเขาเป็นคนดีนะ ฉันรับรองเลย
ถ้ามันกวนใจเธอก็โทรหาฉันนะ ถ้าเฉยๆ ก็โทรได้ด้วย
ถึงเวลากลับเข้ากรงแล้ว
เราจะซ้อมกันช่วงสุดสัปดาห์ จะมาด้วยใช่ไหม
ได้ ไปสิ
เธอไปด้วยก็ได้นะ เราจะได้เล่าเรื่องทุกอย่างให้เธอฟัง
โอเค ได้สิ
อย่าทำฉันเก้อนะ แฮสลีย์
โอเค พ่อโรมีโอ
ไว้เจอกัน
คิดว่าไง เจ๋งใช่ไหมล่ะ
แล้วลุคนี่มีปัญหาอะไรเหรอ
- มีทุกปัญหาเลย - ตั้งแต่พี่ชายเขาฆ่าตัวตาย
- เขาก็บ้าไปเลย ก่อเรื่องตลอด - คาร์ล่า ให้ตายสิ
อะไรล่ะ เธอควรรู้ไว้นะ จะได้ไม่ไปใกล้เขาไง
ลูกรัก ถ้าลูกคิดจะหนีไป
ก็ช่วยเขียนโน้ตสะกดดีๆ ให้แม่หน่อยนะ
ราตรีสวัสดิ์
รักลูกนะ
บ้าเอ๊ย
เลขที่ 35 ในเซบียา ที่ปาลาซิโอ เดอ ดูเอนญาส
ซึ่งถูกเช่าโดยหลายครอบครัวที่อาศัยอยู่ที่นั่น
ตอนเขาอายุแปดขวบ…
ไวเกิล
เธอต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ
ถูกต้องเลย ลุค ฮาวแลนด์
แต่ฉันไม่อยากไป
เธอรู้ชื่อฉันจนได้สินะ
จะเมายาแต่เช้าเลยเหรอ
มันช่วยคลายเครียด
"นอนใต้ดวงดาว
ไปเที่ยวปารีส
"เดินทางเที่ยวด้วยรถตู้ฮิปปี้…"
นี่
"ปลูกต้นไม้
เต้นในที่สาธารณะแบบไม่อายใคร
"จุดพลุ"
พอแล้ว นั่นเรื่องส่วนตัวนะ
นั่นอะไร รายการต้องทำก่อนตายหรือไง
เธอจะตายแล้วสินะ
มันเป็นความฝันฉันย่ะ
แต่มันแปลกๆ นะ
ชัดเลยว่านายไม่ต้องย้ายบ้านบ่อยๆ
รู้ไหม ฉันอิจฉาเธอนะ
ความฝันและอะไรพวกนั้นน่ะ
มันไม่เหมาะกับฉันหรอก
สุดท้ายก็พังหมดอยู่ดี
ไม่ ฉันไม่เห็นด้วยนะ
มันทำให้ฉันมีหวัง เหมือนว่า…
เหมือนว่ามีอะไรให้ใช้ชีวิตต่อไปน่ะ
ตั้งเป้าหมายมาเพื่อให้ชีวิตห่วยๆ มีความหมายสินะ
ชีวิตที่ขึ้นอยู่กับคำโกหกจะมีความหมายอะไร
มันจะเป็นคำโกหกต่อเมื่อทำไม่ได้
และอย่าตกใจไปนะ เดี๋ยวนายก็มีฝันเอง
นี่ ฉันว่าฉันจะกินบราวนี่กัญชา
ให้ผ่านเช้านี้ไปได้
- แน่ละ นายก็คิดอยู่แค่นั้น - เปล่าเลย
ถ้าให้ยกตัวอย่าง ฉันก็คิดจะว่ายน้ำกับโลมาด้วย
แล้วก็กระโดดหน้าผา ขับรถไปแบบไม่รู้จุดหมาย
ไปเที่ยวอัมสเตอร์ดัม นั่นก็ฝันฉัน
จะไปซื้อบราวนี่เหรอ
ใช่
นี่ นายใส่เสื้ออะไรเนี่ย ลายการหักเหแสงเหรอ
ล้อเล่นใช่ไหม
ไม่รู้จักพิงก์ฟลอยด์เหรอ
ใช่ แต่คุ้นๆ ชื่ออยู่
จะไม่คุ้นได้ยังไง นี่หนึ่งในวงร็อกที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์นะ
เรดิโอเฮด
ดิออฟสปริง เดอะดอร์ส
แน่ล่ะว่าฉันต้องเคยได้ยินมาบ้าง
กรีนเดย์ล่ะ
โอเค พอแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะ เดี๋ยวเปิดในมือถือเอา
อะไรนะ ไม่ ไม่ได้ หยุดเลย
ถ้าเพิ่งฟังครั้งแรกก็ต้องฟังให้ถูกวิธี
แล้วฟังยังไงล่ะ
ฟังด้วยแผ่นเสียงไง
นายอายุเท่าไหร่ 80 เหรอ
ฉันต้องให้เธอดูว่าดนตรีดีๆ มันเกิดขึ้นได้ยังไง
นายบ้าไปแล้ว
สูบสักหน่อยไหม บางครั้งแหกกฎบ้างก็ดีนะ
ฉันไม่มีทางเอากัญชานั่นเข้าปากแน่
นี่ พวกเธอ ทำอะไรกันอยู่น่ะ ลุกขึ้นมา
ไปห้องผอ. เดี๋ยวนี้เลย
- นี่ของผม - ไปเดี๋ยวนี้
ผมไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ
นายไปห้องผอ. ส่วนเธอกลับห้องเรียนไปซะ
ฉันโดดเรียน แต่โดดแบบเกือบจะไม่สมัครใจนะ
ใช่ ก็ฉันมาสายอีกแล้ว
และในเมื่อหมอนั่นไม่ให้ฉันเข้าอยู่แล้ว…
ใช่ "เกือบ" จะไม่สมัครใจ เธอนี่ใจกล้ามากนะ
ไม่ต้องกังวลนะ โอเคไหม เดี๋ยวเธอก็ชินกับตารางที่นี่เอง
แฮสลีย์ หลังจากนี้ว่างไหม
ว่าง มีอะไรเหรอ
ไปหาอะไรดื่มด้วยกันไหม
ได้ เอาสิ
เยี่ยม ไว้เจอกันนะ
โอเค นั่งที่ได้แล้ว
แมตต์ มาทำอะไรที่นี่ กลับห้องไปซะ สายแล้วนะ
มาเพราะมีเหตุผลดีนะครับ
เป็นยังไงบ้าง เรื่องย้ายบ้านแล้วก็นู่นนี่น่ะ
ก็ดีนะ ฉันไม่ค่อยได้แกะกล่องอะไรอยู่แล้ว
ทำไมล่ะ
ปกติเราต้องย้ายก่อนจะแกะกล่องเสร็จ
ส่วนฉันอยู่ที่นี่มาทั้งชีวิต แต่ก็เดินทางกับทีมแล้วอะไรอยู่บ้าง
แข่งบาสเกตบอลใช่ไหม
จริงๆ เป็นกัปตันทีมด้วย
ว้าว แล้วชีวิตที่นี่เป็นยังไงบ้างเหรอ
เธอก็รู้ว่าคนว่ากันยังไง "เมืองเล็กเหมือนเป็นนรก"
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะทำให้เป็นสวรรค์เอง
ฉันปลื้มใจมากเลยนะเนี่ย
แด่การเริ่มต้นใหม่
ขอบคุณที่เดินมาส่งบ้านนะ
ฉันเต็มใจ จะได้ใช้เวลากับเธอมากขึ้นอีก
ถึงแล้ว
ฉันสนุกมากเลย แฮส
ฉันก็เหมือนกัน
มันดีกว่าที่ฉันคิดไว้เป็นพันเท่าเลย
แฮสลีย์ ลูกรัก
แม่ ว่าไงคะ นี่…
นี่แมตต์ เพื่อนร่วมห้องหนู เขาเดินมาส่งบ้านแล้วก็…
No comments yet. Be the first to leave one.