Marvel Zombies

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫

‫کتی! اوه، خدایا.

‫بیا، نزدیک بمون.

‫شان، باید برم محله چینی‌ ها.

‫مامانم... مامانم...

‫خدایا.

‫کتی، باید حرکت کنیم.

‫اوه، خدای من!

‫مواظب باش!

‫شان، شان!

‫این دیگه چیه؟

‫چی، چی؟

‫- این چیه؟ ‫- نمیدونم.

‫برو پایین!

‫- اوه، خدای من. ‫- شان، شان، صبر کن.

‫کمک! چی به سرم اومده؟

‫نه!

‫شان، شان! از این طرف.

‫بیا، بیا!

‫هی، صبر کن، بیا! لطفاً!

‫مواظب باش!

‫این دیگه...

‫اون آزمایشگاه پیمه؟

‫چی داره میشه؟

‫بیا، بیا، باید بریم.

‫باید بریم، بریم، بریم!

‫فرار کن، فرار کن!

‫از این درا برو، بیا.

‫مامان!

‫مامان!

‫- نه! مامان، نه! ‫- کتی، نه.

‫هی، مواظب باش!

‫داریم منطقه رو تخلیه میکنیم، ‫بیا، بریم!

‫- بیا، باید بریم. ‫- نه!

‫دیگه چیزی نمونده، بیا!

‫اوه، خدای من.

‫- مواظب باش! ‫- همه‌ جا هستن.

‫شان.

‫صبر کن، چطور... تو بلدی بجنگی؟

‫پایین ‌تر!

‫اون یارو کیه؟

‫این...

‫بابامه.

‫چی؟ چطور؟

‫شانگ-چی، بیا با من.

‫- باید این آدما رو از اینجا ببریم. ‫- ولشون کن. مهم نیستن.

‫نه، بابا.

‫احمق دل‌رحم.

‫یادت باشه مامانت چی بهت یاد داد.

‫نه!

‫بابا!

‫شان! شان!

‫درست پشت سرمونن، فرار کن!

‫همه سوار شین!

‫بدویید!

‫خب، حالا چیکار کنیم؟

‫زنده میمونیم.

‫ به رادیو آخرالزمان زامبی خوش اومدین

‫ برنامه بعدی، آهنگ «لایتس» از جورنیه

‫ اجرا شده توسط زوج بی‌نظیر، شان و کتی

‫بیا بخونیم.

‫سان فرانسیسکو!

‫بزن، دث دیلر. بیا.

‫جورنی پنج تا خواننده داشت، ‫بهترینش کیه؟

‫جواب درست، استیو پریه.

‫بیخیال، مرد!

‫اوف، پسر.

‫- راهزنا پشت سرمونن. ‫- اوه، اسکرولا.

‫دارن سعی میکنن گاوامونو بدزدن.

‫همه آماده‌ان؟

‫هوو!

‫برو پایین!

‫میدونی چیه؟ تو خیلی خطرناکی.

‫اوه، هی.

‫اوه، ما خیلی باحالیم.

‫سلام. فقط اومدیم، اوم، ثبت‌نام کنیم.

‫هدیه آوردین؟

‫گاو. کلی گاو.

‫- اوه، آره. کلی گاو. ‫- خب، شاید کافی باشه.

‫شوخی میکنی؟ شاید کافی باشه؟

‫- آخرین بار کی همبرگر خوردی؟ ‫- اوم...

‫- آره، همون که فکر میکردم. ‫- هی، تصمیم من نیست.

‫اگه میخوای بری تو شهر روی دریا، ‫باید رئیسو ببینی.

‫اوه، پس همه این آدما ‫دارن سعی میکنن سوار بشن؟

‫اینجا یکی از آخرین جاهای امن روی زمینه. ‫معلومه که شلوغ میشه.

‫من هدیه‌مونو با هر کی ‫دیگه‌ای مقایسه میکنم.

‫کی استیک دوست نداره؟

‫- گیاه‌خوارا؟ ‫- اوه، آره، درست.

‫- ببخشید، رفیق گنده. ‫- اه، مشکلی نیست، دوستم.

‫- چی؟ زامبی! ‫- اوه، گندش بزن.

‫زامبی!

‫باید بخوابونمت!

‫خب، وای.

‫- مشتا میدرخشن. باحال. ‫- اوه، مرسی.

‫حلقه‌هاتو دوست دارم. خیلی... خیلی شیک.

‫باید ببینیشون وقتی داغ میکنن.

‫هی، هی، هی!

‫همه، گوش کنین.

‫بارونتون اینجاست.

‫همه، نگاه کنین.

‫قهرمانایی بین ما هستن ‫که کارای قهرمانانه میکنن.

‫دردسر و سر و صدا درست میکنن.

‫خب، بارون. اون که حلقه داره رو میبینی؟

‫اون گاوا رو آورده. ‫اونا گوشت دارن.

‫آره، میدونم رأی ندارم، ‫ولی اگه داشتم... رأیم به اونا بود.

‫تو همونی که گاوا رو آوردی؟

‫بله، جناب بارون.

‫ما دنبال حق پناهندگی هستیم ‫تو این روزای سخت.

‫در موردت شنیدم.

‫قهرمانای جاده‌های باز،

‫با حلقه‌های جادویی ‫از مردمشون محافظت میکنن.

‫- آره، این ماییم. ‫- من از قهرمانا متنفرم.

‫ها.

‫همیشه ایده‌های خطرناک رو پشت قدرتاتون

‫و ماسک های احمقانه‌تون قایم میکنین.

‫- تو نه. ‫- ببین، ما دنبال دردسر نیستیم.

‫کف کشتی رو می‌سابیم. هر چی لازم باشه.

‫و برای محافظت، ‫ما خیلی به‌درد میخوریم.

‫گوشت آوردین، محافظت آوردین.

‫- میتونین سوار بشین. ‫- آره.

‫اگه قول بدین به صلحی ‫که من ساختم احترام بذارین.

‫قول میدم.

‫- ما هم همین‌طور. ‫- آره.

‫خب، پس حرکت میکنیم!

‫شهر روی دریا.

‫اوه!

‫خب، اوم، قراره ‫در مورد تخت بالایی حرف بزنیم؟

‫منظورم اینه، تو میخوایش، درسته؟

‫چقدر بد؟

‫این قراره دعوا بشه یا...

‫منم یه کم میخوامش، پس...

‫آه، یه دونه بهت بدهکارم، رفیق.

‫مدت‌هاست رو تشک نخوابیدم.

‫جالبه که تو سلول زندانم

‫و احساس امنیت بیشتری ‫نسبت به سال‌ها دارم.

‫آره، این خوبه.

‫زمو! وای خدایا! این زموه!

‫زمو!

‫بچه‌ها، این زموه!

‫زمو! زممو! زممو!

‫- زممو! زممو! ‫- لطفاً ساکت شین.

‫- زممو! زممو! ‫- لطفاً ساکت شین.

‫- زممو! زممو! ‫- زممو، عاشقتم!

‫به‌زودی تو آب‌های باز خواهیم بود،

‫دور از این سرزمین‌های مرده حرکت میکنیم.

‫یه لحظه وایستین تا اینو حس کنین.

‫شهر روی دریا.

‫بالاخره رسیدین.

‫اینجا آرامش و فراوانی رو می‌ شناسین.

‫شکماتونو ‫با میوه‌های آرمان‌شهر ما پر میکنین.

‫بهتون نگاه میکنم...

‫و سفراتونو ‫تو صورتاتون حک‌شده میبینم.

‫سختی‌هایی که کشیدین.

‫چیزای زیادی فدا کردین.

‫بیایم به یاد اونایی که از دست دادیم باشیم.

‫اونایی که آرزو داشتیم میتونستن با ما باشن.

‫اونا هنوز با ما هستن،

‫حتی اگه اینجا نباشن.

‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫ما فراموششون نمیکنیم،

‫هر چقدر هم که دور بریم.

‫بهشون احترام می‌ذاریم وقتی ‫تو اعماق اقیانوس امنیت پیدا میکنیم.

‫و حالا...

‫غواصی میکنیم!

‫دریچه‌ها رو باز کنین. ‫باله‌های جلویی رو به جلو.

‫مخزن‌های تعادل رو چک کنین.

‫وزنه‌ها 50 درصد. 60. 70.

‫- این کافیه؟ ‫- میتونم بیشتر بردارم؟

‫- آره، هر چقدر بخوای میتونی برداری. ‫- واقعاً؟

‫این باورنکردنیه.

‫وای خدایا. خیلی خوبه.

‫وای. حالا میخوای بدی به من یا...