Hail the Conquering Hero

ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗ ΗΡΩΑ

Δύο σφηνάκια.

- Να το γεμίσω; - Ναι.

Γιατί δεν παίρνεις μια κοπέλα να περάσεις ωραία;

Εσύ γιατί... Η μπύρα ξεχείλισε.

Γιατί δεν τραγουδάνε κάτι χαρούμενο;

Γιατί δεν αποκτάς χαρούμενη στάση; Όλα στο μυαλό είναι.

Χαμογέλα κι ο κόσμος θα σου χαμογελάσει. Κατσούφιασε και θα είσαι μόνος σου.

- Θα είμαι σίγουρα μόνος. - Ευγνωμοσύνη.

Αν πυροβολούσες όπως μιλάς, θα ήσουν ο καλύτερος.

- Είναι πολύ έξυπνος. - Τον κορόιδευα.

Πώς να ήξερα ότι θα περνούσε 8 φορές;

- Τον κορόιδευες με τα λεφτά μας! - Ήταν και δικά μου. Είμαστε συνεργάτες!

- Ειδικά τώρα. - Να μπούμε κι εμείς μέσα.

- Δεν υπάρχει φράγκο. - Τίποτα να κάνουμε.

Και 5 μέρες να φύγουμε!

- Αν δεν ήσουν τόσο μεγάλος θα σε χτυπούσα. - Γιατί δεν δοκιμάζεις;

- Κρατήσου για τους Ιάπωνες. - Προσποιήθηκες πολύ.

Θ' αρχίσεις κι εσύ τώρα; Δώσε μου ένα τελευταίο δεκάρικο...

Το πήρες. Σε ποιον νομίζεις ότι μιλάς; Στον Μοργκεντό;

Πού πηγαίνεις εσύ;

Έχω 15 λεπτά. Τα κρατούσα.

Θα κλείσετε την πόρτα παρακαλώ;

- Κύριοι; - Μια μπύρα.

- Μια μπύρα; - Μια μπύρα και μη φέρεις καθόλου κράκερ.

Μάλιστα, κύριε.

Θα την μοιραστείς ή θα την πιεις όλη μόνος σου;

- Δώσε μου τα κειμήλια σου. - Περίμενε...

Έλα τώρα!

Για σάλτα εδώ.

- Είσαι ο υπεύθυνος; - Μάλιστα, κύριε.

Έχουμε ξεμείνει από χρήματα διαφορετικά δε θα σου έκανα ποτέ αυτή την πρόταση.

Θα τα κρατούσα για το μουσείο, αλλά όταν δυσκολεύεσαι, πρέπει να κάνεις θυσίες.

- Καταλαβαίνεις; - Σε πιάνω.

Θα σου αφήσω κάτι πολύ, πολύ σπάνιο.

Θυμάσαι όταν ο στρατηγός Γιαματόχο έκανε χαρακίρι;

- Πιθανόν. - Ήμουν πολύ κοντά στο συμβάν.

- Σπουδαίος άντρας, έτσι δεν είναι; - Τρομερός. Ένας από τους πιο σπάνιους...

Θα θέλατε να αγοράσετε την σημαία με την οποία τον έθαψαν;

Μπορώ να σας τη δώσω σε πολύ λογική τιμή. Την έχω σε διάφορα μεγέθη.

Οι τιράντες του ΜακΆρθρουρ, η πρώτη σφαίρα που έριξαν στο Περλ Χάρμπορ.

Επιλέξτε ότι θέλετε. Ένα κομμάτι από Ιαπωνικό υποβρύχιο.

Αν το δείτε από 'δω, γίνεται Γερμανικό υποβρύχιο.

Κι έτσι γίνεται θραύσμα σφαίρας που παραλίγο να χτυπήσει τον Μοντγκόμερι.

Εδώ έχουμε το ύφασμα από το παντελόνι του Ρόμελ.

Και τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, έχουμε ένα κουμπί από το παλτό του Χίτλερ.

Αν κι αυτό προσωπικά δεν το πιστεύω.

Έξυπνος άνδρας!

- Είναι όλα πληρωμένα. - Να 'σαι καλά, λεβέντη!

- Από εσένα; - Όχι. Μην ευχαριστείς εμένα.

Ο τύπος στην άκρη του μπαρ.

Από εσένα ήταν αυτά;

Δεν υπάρχει θέμα. Ο σερβιτόρος απλά είπε για 6 πεζοναύτες, 1 μπύρα και 6 καλαμάκια.

- Το είπε, ε; - Πού είναι;

- Του το είπα ήδη. - Πολύ καλή χειρονομία, πολίτη.

- Ούτε να το σκέφτεσαι. - Θες το δόντι του στρατηγού Γιαματόχο;

- Όχι, ευχαριστώ. - Στείλ' το στη μητέρα σου αν την έχεις.

- Έχω ήδη στείλει μερικά ενθύμια. - Στην υγειά σου.

- Στα καλύτερα. - Στα καλύτερα.

- Ξέρεις το σύνθημα μας. - Ναι.

- Ήσουν στους Πεζοναύτες; - Ναι, ήμουν.

- Κρίμα. - Δεν πειράζει.

Γέμισέ τα πάλι. Δε θέλετε κάτι άλλο;

Δεν έχω πιει τίποτα πιο δυνατό από ουίσκι.

Εφτά ουίσκι. Κράτα τη μπύρα για συνοδευτικό.

Ευχαριστώ. Είσαι σίγουρος ότι δεν ξοδεύεις πολλά χρήματα γρήγορα;

Πληρώθηκα σήμερα. Εξάλλου, προτιμώ να ξοδέψω τα λεφτά μου στους πεζοναύτες.

- Γκουανταλκανάλ. - Ωραίο μέρος να 'ρχεσαι.

- Σουκιγιάκι. - Πόσος καιρός είναι που έφυγες;

Από τους Πεζοναύτες; Μόνο για 1 μήνα πήγα.

- Κρίμα. - Ούτε συνάχι δεν πρόφτασες να πιάσεις.

Τραυματίστηκες;

Πώς να τραυματιστείς σε κέντρο εκπαίδευσης;

- Μπορεί να έπεσε από την στέγη. - Γιατί να ανεβεί στην στέγη;

- Ήταν χρόνια αλλεργία. - Αυτό είναι το χειρότερο.

Μια κοπέλα μου είχε κάποτε. Αν πλησίαζες, φτερνιζόταν στο στόμα σου.

- Δεν ήταν τόσο χαζή. - Ήταν ο ενθουσιασμός.

Καλή τύχη την επόμενη φορά.

Ψάχτηκες να υπηρετήσεις κάπου αλλού;

Το πεζικό και το ναυτικό παίρνουν τους πάντες.

- Εμένα δε θα με έπαιρναν. - Η γιαγιά μου ήταν στο γυναικείο σώμα.

- Και πού βοηθάει αυτό; - Γιατί η αλλεργία να είναι τόσο απαίσια;

Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα την έχεις.

Μια νύχτα αυτή η κοπέλα είχε ένα μπολ με νουντλ μπροστά της και αψού!

Γεννήθηκα για να γίνω Πεζοναύτης κάποια μέρα.

Ο πατέρας μου σκοτώθηκε στη Μπέλα Γουντ τη μέρα που γεννήθηκα.

- Μπέλα Γουντ. - Σχεδόν την ίδια ώρα.

Το μόνο που σκεφτόμουν στη ζωή μου ήταν να γίνω Πεζοναύτης.

Έκανα γυμναστική, ποτέ μου δεν ήπια ούτε κάπνισα. Έμαθα τα πάντα γι' αυτούς.

Μπορώ να σας πω κάθε μάχη που πήραν μέρος οι Πεζοναύτες από το 1775.

Νιου Πρόβιντενς, Οχυρό Νάσο, δεύτερη μάχη του Τρέντον, Μπονχόμι Ρίτσαρντ και Σεράπις.

"Ακόμη δεν έχω αρχίσει τη μάχη."

Τρίπολη Λιβύης το 1805, Νουκαχίβα το 1812, η μάχη στον ποταμό Χάτσι-Λάστι το 1837.

Βέρα Κρουζ το 1846, Καπουλτέπεκ, Μοντεζούμα,

Παναμάς το '85, Κόλπος Γκουαντάναμο το '98.

Οι Φιλιππίνες, η εξέγερση των Μπόξερς στην Κίνα, Νικαράγουα,

λόφος Κογιοτέπε, οχυρό Ριβιέρε στην Αϊτή.

Μετά Τσατό-Τιέρι, Μπέλα Γουντ, η επιδρομή στο Σουασόν, Σεντ Μίχιελ.

Και τώρα νήσος Ουέηκ, Γκουάμ, Μπατάν, Κορέγκιντορ, Γκουανταλκανάλ.

Μάτωσαν και πέθαναν.

Με αποχαιρέτησαν με τιμές όταν έφυγα από το σπίτι.

Η μπάντα έπαιζε, όλοι φώναζαν, ο σκύλος ούρλιαζε, η μητέρα μου έκλαιγε.

Όλοι αναρωτιόνταν αν θα επέστρεφα σπίτι στρατηγός...

ή απλός λοχίας, όπως ο πατέρας μου.

Άλλο να επιστρέφεις σπίτι μ' ένα απ' αυτά κρεμασμένα στο στήθος...

κι άλλο να επιστρέφεις με αλλεργία και ιατρικό απολυτήριο.

Δεν έχεις πάει ακόμη σπίτι;

- Έγραψα ότι πάω ταξίδι υπερατλαντικό. - Δεν έπρεπε να το κάνεις στη μητέρα σου.

Έγραψα κάποια γράμματα. Είπα ότι είμαι καλά.

Ζήτησα από ένα παιδί να τα ταχυδρομήσει από το πλοίο.

Κι αν δεν μπόρεσε να τα ταχυδρομήσει;

Είναι απαίσιο αυτό που έκανες στη μητέρα σου. Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.

- Ο πατέρας σου ήταν στο Μπέλα Γουντ; - Σωστά.

Πώς τον έλεγαν; Ήμουν κι εγώ στο Μπέλα Γουντ.

- Τρουσμίθ. - Τρουσμίθ;

Εννοείς τον Χίνκι Ντίνκι Τρουσμίθ;

- Σωστά. - Ήταν λοχίας μου. Τον είδα να σκοτώνεται.

Εκείνη την στιγμή εγώ γεννιόμουν στο Όουκριτζ, στην Καλιφόρνια.

Ξέρεις ότι πήρε το Μετάλλιο Τιμής;

Μ' αυτό μεγάλωσα. Σε μένα το κρεμούσαν.

- Εκεί ζει, στο Όουκριτζ; - Ποιος;

- Η μητέρα σου. - Φυσικά.

Θα έπρεπε να ντρέπεσαι!

Τιμή μου που σε γνωρίζω, μικρέ. Πώς σε λένε;

Γούντροου Λάφαγιετ Πέρσινγκ Τρουσμίθ.

- Εμπρός, γέλα. - Δεν υπάρχει κάτι για να γελάσουμε.

Παιδιά, κάντε χειραψία με τον γιο του Χίνκι Ντίνκι Τρουσμίθ, τον Γούντροου.

Δεκανέας Καντίτα.

Στρατιώτες Σουίνσον... Τζόουνς... Τζιλέτ.

Το όνομά μου είναι Χεπελφίνγκερ. Τζούλιους. Μπορείς να με λες Σαρτζ.

- Γέμισέ τα. Συγνώμη. - Κανένα πρόβλημα.

- Υποθέτω δε γνώρισες τον πατέρα σου; - Όχι. Σκοτώθηκε τη μέρα που γεννήθηκα.

Σωστά. Δύσκολα το συνειδητοποιείς.

Ήταν πολύ όμορφος. Καμία σχέση με εσένα.

- Το ξέρω. Έχουμε φωτογραφία του σπίτι. - Αυτός είναι ο Μπάγκσι Βαλούσκι.

- Χαίρω πολύ. Να δανειστώ 50 λεπτά; - Ο άνθρωπος μόλις σε κέρασε...

- Πάρε. - Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.

Θα έπρεπε ο ίδιος να ντρέπεται για την καημένη τη μητέρα του.

- Δεν είχε ποτέ του μητέρα. - Είναι λίγο παλαβός.

Είναι καλός. Απλά είναι λίγο περίεργος. Τίποτα το σοβαρό.

Ώστε εσύ είσαι το παιδί του Χίνκι Τίνκι.

Ταξίδεψα 100.000 μίλια και συνάντησα το παιδί του Χίνκι Τίνκι.

Ήταν πολύ γενναίος. Ήταν πιο νέος από εσένα τώρα.

- Το ξέρω. Θα... - Υπήρχαν 16 άντρες στο δάσος.

Υπήρχαν Γερμανοί εδώ κι εκεί,

δεν μπορούσες να τους δεις κι αυτοί δε μπορούσαν να δουν εσένα.

Τότε, ξαφνικά, άκουγες τον ήχο των όπλων...

Όουκριτζ.

Φυσικά ξέρω τον αριθμό της, αλλά δεν είναι κάπως αργά για τηλέφωνα;

Είστε σίγουρος ότι είναι σημαντικό;

Αλήθεια; Γιατί δεν το λες από την αρχή;

Ο Λούις βρίσκεται κάτω και κρατάει την κοιλιά του.

Τότε κάποιος λέει, "Ας τραβήξουμε κλήρο".

Αλλά ο Χίνκι λέει, "Εγώ είμαι ο λοχίας. Έχω ήδη κερδίσει."

"Θα τους ακούσεις μόλις φτάσω εκεί". Και μπαίνει μέσα στους θάμνους.

Έτσι, ξαφνικά...

Η μητέρα σου είναι στο τηλέφωνο. Θέλει να σου μιλήσει.

- Μισό λεπτό! - Η μητέρα μου;

- Ακριβώς. - Πώς θα μιλήσω αφού είμαι στη θάλασσα;

Δεν είσαι. Μόλις επέστρεψες μαζί μας από τη Γκουανταλκανάλ.

Επιστρέφεις σπίτι σου αύριο.

- Σπίτι; - Σωστά.

Πήγαινε!

Είσαι τρελός; Προσπαθεί να μην κάνει γνωστό στη μητέρα του ότι...

- Θες να σου κάνω ένα δωράκι; - Ναι!

Κόφτε το.

Εμπρός;

Εσύ είσαι, μαμά; Γεια σου, μαμά.

Φυσικά κι είμαι καλά. Βεβαίως. Ποτέ μου δεν έχω αισθανθεί καλύτερα.

Πώς είσαι; Πήρες τα γράμματα μου;

Ναι; Φοβόμουν ότι θα ανησυχούσες.

Δεν ξέρω, μαμά. Είναι δύσκολο να πάρω άδεια με τον πόλεμο τώρα.

Μόλις πήγα στο Φρίσκο σήμερα τ' απόγευμα...

Τραυματίστηκα και με απολύουν τιμητικά;

Ποιος σου είπε ότι τραυματίστηκα και απολύομαι τιμητικά;

Έτσι δε θα ανησυχεί πλέον.

Μαμά, δεν είναι ακριβώς τραυματισμός. Είναι κάτι σαν γρατσουνιά.

Κάτι σαν πυρετός. Απλά λίγος πυρετός.

Ίσως ονομάζεται πυρετός της ζούγκλας. Δεν ξέρω...

Δεν είμαι γενναίος, αλλά δεν ξέρω πώς θα μπορέσω να έρθω σπίτι...

Όχι, δεν έχω τραυματιστεί σοβαρά. Μακάρι να είχα τραυματιστεί.

Είπα μακάρι να μπορούσα να έρθω σπίτι, αλλά δεν...

Όχι, δεν επιτρέπονται οι επισκέπτες.

Μπορεί να ήξερε τον συνταγματάρχη ή κάτι τέτοιο.

Δεν μπορώ να στο πω αυτό. Είναι στρατιωτικές πληροφορίες.

Όχι, δεν είμαι φυλακή. Γιατί να είμαι στην φυλακή;

Δεν ξέρω γιατί είπε ότι επιστρέφω σπίτι, προφανώς μιλούσε για κάποιον άλλο.

Είχε να κάνει πολλά τηλεφωνήματα, μάλλον θα μπερδεύτηκε.

Φυσικά και θέλω να έρθω σπίτι. Γιατί να μην θέλω;

Μου έχετε λείψει, εσύ κι η Λίμπι κι όλοι, αλλά υπάρχει πόλεμος...

Μισό λεπτό. Δώσε μου το τηλέφωνο.

Μπορείς να πας αύριο σπίτι. Ξέρω τι θα γίνει.

- Μα τι λες τώρα; - Εύκολο είναι. Ησυχία.

Κυρία Τρουσμίθ, εδώ λοχίας Χεπελφίνγκερ...

Δεν έχεις να ανησυχείς για τίποτα.

Είναι ήδη πολύ κακό να φοράω στολή χωρίς να φοράω αυτό...

Περίμενε λίγο. Χωρίς αυτό το μετάλλιο.

Τι μου λες τώρα; Ούτε που θυμάμαι για ποιο λόγο το πήρα.

- Ξέρεις γιατί το πήρε αυτό; - Όχι.

Κάποιοι Ιάπωνες έψηναν ένα γουρούνι και το αεράκι φυσούσε,