Kumail Nanjiani: Night Thoughts

Dames en heren, applaus voor...

Kumail Nanjiani.

Bedankt.

Bedankt.

Hoe gaat het, Chicago?

Ik hoorde jullie juichen en begon bijna te huilen.

Ik werd overweldigd. Bedankt.

Jullie zijn echt geweldig.

Het betekent zoveel dat jullie hier vanavond zijn.

Ik wil één ding duidelijk maken.

Ik wil dat jullie weten dat ik ben begonnen als stand-upcomedian...

hier in Chicago.

Echt waar.

Ik begon met stand-up in Chicago...

toen deed ik het jarenlang...

ik stopte tien jaar...

en nu doe ik weer stand-up.

Het is heel belangrijk...

dat je begrijpt dat ik geen acteur ben die zegt:

Nu ga ik stand-up doen.

Ik heb liever dat je denkt dat ik COVID heb uitgevonden.

En ga niet raar doen over de spieren.

Ik weet dat sommige mensen dat doen.

Doe niet raar.

Sommige mensen worden bang. Niet doen.

Deze spieren doen je geen pijn.

Deze spieren zijn decoratief.

Deze spieren hebben nooit gevechten gezien.

Eén keer kwam het bijna tot een gevecht.

Jaren geleden. Ik woonde in Brooklyn.

Ik reed 's avonds in de auto van mijn vrouw om een plek te vinden.

Eindelijk gevonden.

Ik kwam aanrijden, er kwam een andere man aan...

en we kregen ruzie.

Ik zei: Val dood.

Hij stapte uit...

liep naar me toe en zei: Wat zei je?

En ik zei: Ik zei dat het me speet.

Dat werd bijna een gevecht.

Ik heb nooit gevochten omdat ik supergoed ben in sorry zeggen.

Ik ben graag terug in Chicago. Er is veel veranderd.

Marihuana is hier nu legaal.

Ik begin controversieel.

Het legaliseren van marihuana was een vergissing.

Oké, wacht even.

Dat is niet het einde van de show. Ik heb een punt te maken.

Trouwens, weet iemand nog hoe het was...

om marihuana te kopen voordat het legaal was?

Je moest naar iemands huis.

Je moest doen alsof je bevriend was met een man.

Je moest samen met hem 'The Matrix' kijken.

Je moest zijn leguaan aaien. Het was een nachtmerrie.

En wat deed je nadat je wiet van hem kocht?

Roken.

Ja, met hem roken.

Jij hebt zoveel. Ik heb zo weinig.

Waarom moet ik iets gratis teruggeven?

Dat doe je ook niet in een restaurant, aan de ober.

Je geeft hem geen hapje van je hamburger.

Ik zal uitleggen wat ik bedoel.

Ik denk dat marihuana gedecriminaliseerd moet worden.

Mensen moeten niet...

Mensen moeten niet de bak in voor bezit.

Mensen die vastzitten voor bezit, moeten vrijgelaten worden.

Ik vind het belachelijk.

Ik vind niet dat het 100 procent legaal moet zijn.

Ik moet de wet een beetje overtreden...

om me te voelen hoe ik me voel als ik high ben.

Hier is een voorbeeld.

Een paar weken terug waren mijn vrouw en ik in Noord-Californië.

We gingen op een date-avond naar een leuk restaurant...

en ik had een edible genomen.

En trouwens, nu wiet legaal is...

zijn edibles veel beter, want er staat een nummer op de doos...

dat je vertelt hoe high je maximaal wordt.

Vroeger was het altijd een mysterieus avontuur.

Sommige mensen probeerden een punt te maken.

Toen ik hier woonde, was er een oude vrouw...

die naar bars ging en wietmuffins verkocht.

Ik kocht ooit een wietmuffin van haar.

Ik at hem op en zij zei: Heb je alles opgegeten?

Je moet nu naar huis.

En toen lag ik drie dagen wakker in bed.

Ik dacht aan elke e-mail die ik de laatste vijf jaar had gestuurd.

Dus nu is het veel beter.

We waren op een date, ik had een edible op en was heel high...

maar ik wist het nummer op de doos, dus ik voelde me veilig.

We gingen buiten zitten.

Er zijn prachtige bergen, de zon schijnt in mijn ogen...

en ik staar er maar naar.

Ik ben zo high, ik denk: jij bent hoog, ik ben high.

Die woorden lijken op elkaar.

De ober komt en zegt: Meneer, de zon schijnt in uw ogen.

En ik zeg: Ja, je meent het.

Hij zegt: Meneer, de zon schijnt nu in uw ogen...

maar als hij ondergaat, krijgt u...

de mooiste zonsondergang in heel Californië te zien.

En ik keek naar deze man, heel high...

en ik vroeg: Gaat de zon onder achter de bergen...

of voor de bergen?

Het zou een beetje illegaal moeten zijn.

Ik moet de wet een beetje overtreden...

om te vergeten hoe de zon werkt.

Ik zei echt: Ik ben nog nooit in je restaurant geweest, dus...

Ik weet niet hoe jullie het hier doen.

Ik weet niet of jullie de zon achter de bergen laten ondergaan...

of voor de bergen.

Maar als het ervoor is, wil ik ergens anders zitten.

Ik ga de laatste tijd naar concerten. Dat vind ik leuk.

Ik hou van livemuziek.

Het voelt als magie. Ik kan dat niet.

Ik ga graag naar concerten.

Maar er is iets wat ik haat en dat gebeurt bij elk concert.

Ik haat de toegift.

Ik haat het hele gedoe.

Doe niet alsof je gaat.

Blijf en speel alle liedjes achter elkaar.

Het is laat. Ik moet morgen werken.

Blijf hier en speel alle liedjes achter elkaar.

Hoe kwetsbaar is je ego dat je ons extra voor je laat klappen...

zodat je de show afmaakt waar we al voor betaald hebben?

We klappen al de hele avond voor je.

Wat zal het gat in jullie ziel vullen, muzikanten?

Laat ons niet meespelen met je stomme spelletje.

Ze zeggen: De show is voorbij.

We gaan weg zonder onze drie grootste nummers te spelen.

Ongelooflijk dat de Eagles vertrokken zonder 'Hotel California' te spelen.

En 'Desperado'.

En 'Hotel California'.

Ik ken hun muziek niet echt.

Laatst werd ik zo boos bij een show.

Ze deden alsof ze weggingen voor de toegift...

maar de gitarist liet zijn telefoon liggen.

Neem hem mee, man.

Doe tenminste alsof je voorgoed weggaat.

Als je het gaat doen, doe het dan goed.

Lichten aan, deuren open, zeggen dat de show echt voorbij is.

En als iedereen weggaat, kom dan terug en speel nog drie nummers.

Laat iedereen hun Ubers afzeggen.

Chicago, jullie zijn zo geweldig.

Mag ik het hebben over iets...

wat emotioneel moeilijk voor mij is?

Vinden we dat goed? Heb ik jullie toestemming?

Oké, geweldig.

Ik heb een kat. Ze heet Bagel.

Ik noem haar Alles Bagel, want ze is alles voor me.

Ik weet het.

Ik vertel jullie dat verhaal...

om te laten zien hoe walgelijk mijn liefde voor haar is.

Ik hou te veel van haar. Ze is te belangrijk voor me.

Ik ben bang voor hoeveel ik van haar hou. Ze is mijn hele hart.

Soms kus ik haar gezicht zo vaak...

dat ik haar hele gezicht in mijn mond stop.

Ik wilde dat ik haar kon opeten en dat ze er dan altijd is.

Trump had gelijk over immigranten.

Ik wilde dat ik haar kon opeten en dan van haar bevallen...

want dat is wat ware liefde is.

Ik heb zoveel namen voor haar. Bagel, Bages, Kleine Baby Bages.

En onlangs, uit het niets, Lief Christelijk Meisje.

Ik weet niet hoe het begon.

Ik besefte het niet eens. Mijn vrouw heeft me betrapt.

Ze zei: Noem je onze kat Lief Christelijk Meisje?

Het slaat nergens op, want ik ben niet christelijk.

En zij is niet christelijk.

Ze gelooft dat er iets is.

Ze is 'spiritueel'.

Verdomde Hollywood-katten. Vervelend.

Bagel is net 16 geworden.

Dat heb ik niet nodig.

Ik hou niet van die reactie.

Ik begrijp hoe de tijd werkt, oké?

Dat doe je ook niet met mensen. Mijn oma is net 90 geworden.

Ik weet het. Zestien is best oud voor een kat.

Het is heel snel gegaan. Ik weet nog dat ze acht was.

Dat Kleine Baby Bagel acht was.

Ik nam haar mee naar de dierenarts en die zei:

Wat het is met bejaarde katten...

En ik zei: Hoezo, bejaard?

Het is een kleine baby. Kijk dan.

Dat is een kleine baby.

Schrijf 'baby' in je stomme dossier.

Ik heb een vraag voor je. Ben je een idioot?

Met een laserpen: Is dit het gedrag van een volwassene?

Schrijf 'baby' op.

Ik schrok van haar leeftijd omdat er geen mijlpalen zijn...

die het verstrijken van tijd bij katten aangeven.

Ze gaan niet naar school, leren niet rijden en trouwen niet.

Ik kreeg Bagel toen ze zo klein was.

Een paar maanden later was ze zo groot.

Sindsdien ziet ze er precies hetzelfde uit.

En ze heeft nul nieuwe dingen geleerd.

Dus ik schrok van haar leeftijd.

Vorig jaar werkte ik vier maanden in Londen...

en ik nam Bagel mee, want ik kan niet zonder haar.

En Kleine Baby Bagel kreeg wat gezondheidsproblemen.

We moesten haar een paar keer naar de dierenarts brengen.

We moesten verschillende tests doen. Ze moest in het ziekenhuis blijven.

Het was vreselijk.

Bij de laatste afspraak met de dierenarts...

toen ze ontdekten wat er mis was met Bagel...