Who's Afraid of Virginia Woolf?

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

- Μάρθα, είναι 2 η ώρα το πρωί. - Ω, Τζωρτζ.

Είναι τόσο.

Τι χαζός.

Τι χαζός που είσαι.

Είναι αργά, να ξέρεις. Πολύ αργά.

Σοβαρά.

Τι γυφταριό!

Ε, από πού προέρχεται το; "Τι γυφταριό!"

Πώς να ξέρω;

Ω, έλα. Από πού προέρχεται; Το ξέρεις.

Μάρθα.

Για το Θεό, από πού προέρχεται;

Από πού προέρχεται, ποιο;

Σου το είπα. Τώρα μόλις.

"Τι γυφταριό!"

- Από πού βγαίνει; - Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.

Τι βλακεία.

Είναι από κάποια κωλοταινία με τη Μπέτη Νταίηβις...

... ένα από αυτά τα μελό της Warner Bros.

Μάρθα, δεν μπορώ να θυμάμαι όλες τις ταινίες που βγήκαν από την Warner Bros.

Κανένας δεν σου ζήτησε να θυμάσαι την κάθε κωλοταινία της Warner Bros.

Μόνο μία. Ένα μικρό μελό. Αυτό είναι όλο.

Η Μπέτη Νταίηβις παθαίνει περιτονίτιδα στο τέλος.

Φορά αυτήν την μαύρη φριχτή περούκα σε όλη την ταινία.

Και είναι παντρεμένη με τον Ζόζεφ Γκότεν ή με κάτι.

- Κάποιον. - Κάποιον.

Και θέλει να πηγαίνει στο Σικάγο όλη την ώρα...

... επειδή αγαπά εκείνον τον ηθοποιό με την ουλή.

Αλλά αρρωσταίνει, και σωριάζεται μπροστά στην τουαλέτα της.

Ποιός ηθοποιός; Ποιο σημάδι;

Δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομά του, για το Θεό. Ποια είναι η ταινία;

Θέλω να ξέρω πως λεγόταν η ταινία εκείνη.

Που παθαίνει περιτονίτιδα...

... αλλά αποφασίζει να πάει στο Σικάγο οπωσδήποτε. Και...

Σικάγο. Λέγεται Σικάγο.

Τί; Τί λες;

Εννοώ την ταινία. Λέγεται Σικάγο.

Ω, για το Θεό.

Δεν ξέρεις απολύτως τίποτα!

Το Σικάγο ήταν μιούζικαλ της δεκαετίας του 30...

... με την νεαρή Άλις Φέη. Μα δεν ξέρεις τι σου γίνεται;

Σ' αυτή την ταινία...

... η Μπέτη Νταίηβις επιστρέφει σπίτι από μια σκληρή ημέρα στο παντοπωλείο.

Εργάζεται σε παντοπωλείο;

Είναι μια νοικοκυρά. Αγοράζει πράγματα.

Επιστρέφει σπίτι με τα ψώνια...

... και εισέρχεται μέσα στο μέτριο καθιστικό...

... του μέτριου εξοχικού σπιτιού, εκεί που ο μέτριος Ζόζεφ Κότεν την εγκατέστησε.

- Είναι παντρεμένοι; - Και...

Ναι, είναι παντρεμένοι. Παντρεμένοι μεταξύ τους, βλάκα.

Και μπαίνει, και κοιτάζει γύρω το δωμάτιο...

... και αφήνει τα ψώνια της.

Και λέει:

"Τι γυφταριό!"

Είναι δυστυχισμένη.

Λοιπόν, ποιος είναι o τίτλος της ταινίας;

Πραγματικά δεν ξέρω, Μάρθα.

Εντάξει, σκέψου!

Κοίτα, είμαι κουρασμένος αγάπη μου. Είναι αργά.

Δεν ξέρω από τι είσαι κουρασμένος. Δεν έκανες τίποτα σήμερα.

- Είμαι κουρασμένος. - Δεν έκανες τίποτα όλη μέρα.

Καλά, εάν ο πατέρας σου δεν οργάνωνε αυτά τα καταραμένα οργιαστικά Σαββατόβραδα...

Κρίμα που δεν σ' αρέσουν, Τζωρτζ.

Καλά, το θέμα σε κάθε περίπτωση είναι, το πως είναι.

Δεν έκανες τίποτα. Ποτέ δεν κάνεις τίποτα. Δεν είσαι καθόλου κοινωνικός.

Κάθεσαι τριγύρω και μιλάς.

Καλά, και τι θες να κάνω; Να γκαρίζω όλη νύχτα με τον καθ' ένα, όπως κάνεις εσύ;

Δεν γκαρίζω!

Εντάξει, δεν γκαρίζεις.

Δεν γκαρίζω.

Το είπα, δεν γκαρίζεις.

Βάλε μου ένα ποτό.

Δεν ήπιες αρκετά;

Είπα, βάλε μου ένα ποτό.

Καλά, δεν πιστεύω ένα τελευταίο ποτήρι θα σκότωνε κάποιον από μας.

Τελευταίο ποτήρι; Αστειεύεσαι;

Έχουμε καλεσμένους.

Τι έχουμε;

Καλεσμένους. Καλεσμένους.

Καλεσμένους.

Ναι, καλεσμένους. Κόσμο. Έχουμε επισκέπτες που έρχονται.

Πότε;

Τώρα.

Καλά Λόρδε, Μάρθα, ξέρετε τι ώρα είναι;

Ναι.

- Ποιοι έρχονται; - Ποια είναι τα ονόματά τους.

- Ποιοι; - Ποια είναι τα oνόματά τους!

Ποιανών, ποια τα ονόματα;

Δεν ξέρω τα ονόματά τους, Τζωρτζ.

Τους συνάντησες απόψε. Είναι νέοι. Είναι στο τμήμα μαθηματικών, ή κάτι τέτοιο.

Δεν θυμάμαι να συνάντησα κανέναν απόψε.

Καλά, έτσι λες.

Εν πάση περιπτώσει. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι;

- Είναι του μαθηματικού τμήματος. - Ποιοι;

Είναι στο μαθηματικό. Αυτός είναι νέος και ξανθός.

Είναι εμφανίσιμος, καλοφτιαγμένος;

Ναι, όμορφος, καλοφτιαγμένος.

- Κατάλαβα. - Τί;

Τίποτα. Τίποτα.

Η γυναίκα του δείχνει μικροκαμωμένη χωρίς καθόλου γοφούς.

Τους θυμάσαι τώρα;

Υποθέτω. Αλλά γιατί στην οργή πρέπει να έρθουν εδώ τώρα;

Επειδή ο μπαμπάς είπε να είμαστε ευγενικοί μαζί τους.

- Να γιατί. - Για όνομα του Θεού.

- Ο μπαμπάς ζήτησε να είμαστε ευγενικοί μαζί τους. - Αλλά γιατί τώρα;

Επειδή ο μπαμπάς είπε να είμαστε καλοί μαζί τους.

Είμαι βέβαιος ότι δεν εννοούσε να περάσουμε όλη τη νύχτα μαζί τους.

Θα μπορούσαμε να τους καλέσουμε κάποια Κυριακή ή κάτι τέτοιο.

Καλά, δεν πειράζει. Εξ' άλλου τώρα είναι Κυριακή.

Πολύ πρωινή Κυριακή.

- Είναι γελοίο. - Καλά, τώρα έγινε.

Εντάξει, και πού είναι; Εάν έχουμε καλεσμένους, πού είναι;

Θα είναι εδώ σύντομα.

Πήγαν πρώτα απ' το σπίτι να ρίξουν έναν ύπνο και να έλθουν μετά;

Έρχονται.

Επιθυμώ να με προειδοποιείς για τέτοια πράγματα καμιά φορά.

Θα ήθελα να μη με φέρνεις προ τετελεσμένων όλη την ώρα.

- Δεν σε φέρνω προ τετελεσμένων όλη την ώρα. - Μα ναι. Αυτό κάνεις.

Πραγματικά. Με φέρνεις πάντα προ τετελεσμένων.

- Ω, Τζωρτζ. - Πάντα.

Καημένε Τζώρτζη, κακέ Τζώρτζη.

Τι κάνεις; Τσαντίστηκες;

Άσε με να δω. Τσαντίστηκες;

Αυτό κάνεις; Κατσουφιάζεις;

Δεν πειράζει.

Μόνο μην ανησυχείς.

Όπα.

- Όπα. - Τι;

Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; Βιρτζίνια Γουλφ, Βιρτζίνια Γoυλφ;

Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;

Τι τρέχει; Δεν βρίσκεις ότι ήταν αστείο;

- Νόμιζα ότι ήταν μια κραυγή. - Ήταν, εντάξει.

Γέλασες όταν την άκουσες στο πάρτι.

- Χαμογέλασα. Δεν έσκασα στα γέλια. - Έσκασες στα γέλια.

- Ήταν εντάξει. - Ήταν μια κραυγή.

Ήταν πολύ αστείο, ναι.

Με κάνεις να ξεράσω.

- Τι; - Με κάνεις να ξεράσω.

- Δεν είναι ευγενικό αυτό που λες, Μάρθα. - Δεν είναι τι;

Ευγενικό αυτό που λες.

Ω, μ' αρέσει η τσαντίλα σου.

Είναι έτσι που σε προτιμώ.

Με τη τσαντίλα σου.

Είσαι ξενέρωτος.

Δεν έχεις ούτε καν...

Τί;

Άντερα;

Λoγoπλάστη.

Δεν βάζεις ποτέ πάγο στο ποτό μου. Γιατί συμβαίνει αυτό, ε;

Βάζω πάντα πάγο στο ποτό σου, Μάρθα. Μόνο που τον τρως, αυτό είναι όλο.

Είναι αυτή η συνήθεια που έχεις να μασάς τον πάγο σα σκυλάκι κόκερ.

Θα σπάσεις κανένα δόντι.

Καλά, δικά μου είναι τα δόντια.

Ναι, κάποια απ' αυτά, μερικά απ' αυτά.

- Έχω περισσότερα δόντια από εσένα. - Δύο περισσότερα.

Καλά, σύντομα θα καραφλιάσεις.

Να τι είσαι.

Γεια σου, γλύκα.

Ε. Έλα τώρα, δώσε στη μαμά ένα ωραίο, μεγάλο, ρουφηχτό φιλί.

- Όχι. - Θέλω ένα μεγάλο ρουφηχτό φιλί.

Δεν θέλω να σε φιλήσω τώρα, Μάρθα.

Πού είναι αυτοί οι άνθρωποι που προσκάλεσες;

Πού είναι αυτός ο όμορφος, καλοφτιαγμένος νεαρός άνδρας και η μικροκαμωμένη σύζυγός του;

Μείνανε και μιλάνε με τον μπαμπά. Θα έλθουν.

Γιατί δεν ήθελες να με φιλήσεις;

Τζωρτζ;

- Τζωρτζ; - Ναι, αγάπη;

Γιατί δεν θέλησες να με φιλήσεις;

Κοίτα αγάπη, εάν σε φιλούσα θα πάθαινα έξαψη. Θα ξεχνιόμουνα...

... και θα σε έπαιρνα δυνατά, απάνω στο χαλί του καθιστικού.

Και οι νεαροί μας καλεσμένοι θα έμπαιναν μέσα...

... και, καλά να δούμε τότε τι θα έλεγε ο πατέρας σου γι αυτό.

Ω, είσαι γουρούνι.

Βάλε μου άλλο ένα ποτό, αγάπη.

Ω Θεέ μου, μπορεί να κατεβάσεις κι άλλο; Μπορείς;

- Κοίτα, διψάω. - Ω, Χριστέ.

Κοίτα καρδιά μου, μπορώ να σου πιω υπό οποιαδήποτε περίσταση ήθελες...

... έτσι μην ανησυχείς για μένα.

Σου έδωσα το βραβείο πολλά έτη πριν, Μάρθα.

Δεν υπάρχει κανένα τέτοιο βραβείο που να μην το έχεις κερδίσει.

Ορκίζομαι εάν υπήρχε, θα σε χώριζα.

- Μόνο να σταθείς στα πόδια σου, μπροστά στους καλεσμένους. - Εσένα δεν βλέπω να στέκεσαι.

Μη καταρρεύσεις, μη ξεράσεις. Και προπαντός μην τσιτσιδωθείς.

- Δεν υπάρχει αηδιαστικότερο από το να μεθάς... - Είσαι ένα τίποτα.

- ... και η φούστα σου να είναι πάνω στο κεφάλι σου. - Τιποτένιε. Μηδενικό.

Στα κεφάλια σου, καλύτερα.

Πάρτι. Πάρτι.

Ω, το περιμένω με αγωνία αυτό, Μάρθα.

- Άντε να ανοίξεις. - Πήγαινε εσύ.

- Πήγαινε άνοιξε την πόρτα. - Εσύ.

Ελάτε μέσα!

- Είπα, πήγαινε και άνοιξέ τους. - Εντάξει αγάπη. Ότι αγαπάς.

- Μόνο μην αρχίζεις το ίδιο νούμερο, τίποτα άλλο. - Το νούμερο;

Το νούμερο; Τι είδους γλώσσα είναι αυτή; Μιμείσαι κανέναν από τους φοιτητές σου;

Ακριβώς, μην αρχίσεις τα νούμερα με το τεκνό, αυτό είναι όλο.

- Με θεωρείς τέτοια; - Και κάτι πιο χειρότερο.

Ναι; Καλά, θα ξεκινήσω με το τεκνό όταν το θελήσω.

- Δε θα στο συμβούλευα αυτό, Μάρθα. - Εντάξει, καλύτερα για σένα.

Ελάτε μέσα! Άντε και άνοιξε αυτή την πόρτα.