Archer

‫‫ Πού, θάνατε, το κέντρον σου;

‫‫ Πού, Άδη, η νίκη σου;

‫‫ Άνθρωπος γεγεννημένος εκ γυναικός ‫‫ είναι ολιγόβιος

‫‫ και πλήρης ταραχής.

‫‫ Αναβλασταίνει ως άνθος και κόπτεται.

‫‫ Φεύγει ως σκιά και δε διαμένει.

‫‫ Όσο ζούμε, είμαστε ως νεκροί.

‫‫ Όταν αποθνήσκωμεν, θέλομεν ζήσει.

‫‫Ήταν όμορφη τελετή.

‫‫Είχε μια καλή και πλήρη ζωή.

‫‫Ναι, για ηρωινομανής.

‫‫-Κρίμα που δεν ήταν εκεί ο Άρτσερ. ‫‫-Ή εδώ.

‫‫Ήταν δύο δύσκολοι μήνες.

‫‫Τρεις, την άλλη εβδομάδα.

‫‫Πρέπει να κοιμηθείς σε κανονικό κρεβάτι.

‫‫Είμαι καλά. Θέλω να είμαι εδώ αν...

‫‫Όταν ξυπνήσει.

‫‫Ναι. Τι είπε ο γιατρός;

‫‫Τα ίδια.

‫‫Ίσως αύριο, ίσως σε τρεις μήνες.

‫‫Ίσως...

‫‫Ναι.

‫‫Λοιπόν, λέω να φύγω.

‫‫Αύριο ή την Παρασκευή θα φέρω την Έι Τζέι.

‫‫Εδώ θα είμαστε.

‫‫Ευτυχώς δεν ξέρει πως ο Γούντχαους ‫‫είναι νεκρός. Θα τον τσάκιζε.

‫‫Αλλά κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ‫‫τι ξέρει.

‫‫Ή τι σκέφτεται.

‫‫Τι ονειρεύεται, εννοώ.

‫‫Όχι.

‫‫Όχι!

‫‫Όχι!

‫‫Όχι!

‫‫Όχι!

‫‫Άφησέ με, γαμώτο. Άσε με!

‫‫-Ηρέμησε, Άρτσερ. ‫‫-Πούβι, στο ορκίζομαι,

‫‫θα σου ρίξω μία στα... γεννητικά.

‫‫Εντάξει, άφησέ τον.

‫‫Βόδι.

‫‫Χριστέ μου, Γούντχαους.

‫‫Πού βρίσκεσαι, Φίγκις; ‫‫Έχεις στοιχεία; Τι λες να συνέβη;

‫‫Νομίζω έγραψε πολλά στο τεφτέρι

‫‫και χθες το βράδυ ‫‫ο έμπορός του τον ξόφλησε.

‫‫Ναι, αυτό θα ήταν βολικό.

‫‫Όχι για αυτόν.

‫‫Βρωμερέ ποντικέ...

‫‫Δρόμο, Άρτσερ.

‫‫Μπάσταρδε... Εννοώ "άου".

‫‫Πάρε το πτώμα από το νεκροτομείο.

‫‫Αλλά τελευταία φορά που μπλέκεσαι ‫‫σε αυτήν την υπόθεση.

‫‫Ναι, αυτό θα το δούμε.

‫‫Ναι; Θα σου αρέσει αν σου ανακαλέσω ‫‫την άδεια εργασίας;

‫‫-Τα λέμε, Πούβι. ‫‫-Ήρεμα, Άρτσερ.

‫‫Στάσου, Άρτσερ;

‫‫-Εδώ που τα λέμε, πού ήσουν χθες βράδυ; ‫‫-Ρώτα τη γυναίκα σου.

‫‫Ξέρεις ότι η γυναίκα του τον άφησε.

‫‫Για εσένα. Επειδή πήδηξες τα βυζιά της ‫‫στην εκδήλωση μαγειρικής.

‫‫Σκέφτηκε ότι θα παντρευόσασταν

‫‫και θα ζούσατε ευτυχισμένοι, ‫‫αλλά εσύ είπες "Τι πράγμα;"

‫‫-Ακριβώς η ίδια έκφραση. ‫‫-Εγώ...

‫‫Και αυτό πώς βοηθάει;

‫‫Σε κάνει πιο ανθρώπινο;

‫‫-Άκου, φίλε. Έχεις ένα λεπτό; ‫‫-Βασικά, όχι.

‫‫Και ούτε πρόκειται, εδώ που τα λέμε, ‫‫οπότε πάρε δρόμο.

‫‫-Συγγνώμη. Ας το επαναλάβω. ‫‫-Τι;

‫‫Ξέρεις για ποιον δουλεύω;

‫‫Ξέρεις πως δε δίνω δεκάρα;

‫‫Για να βγάλεις τη βδομάδα;

‫‫Γιατί ατυχήσαμε και οι δύο. ‫‫Τα ξόδεψα όλα στον ιππόδρομο.

‫‫Αλλά αν θέλεις καλό πράμα...

‫‫-Μοιάζω με πρεζόνι; ‫‫-Δεν ξέρω. Δεν κρίνω.

‫‫Πουλούσες σε αυτόν.

‫‫Ναι, ο Γούντχαους. Είναι...

‫‫Στάσου. Πουλούσα;

‫‫-Είναι νεκρός. ‫‫-Τι;

‫‫Για όνομα...

‫‫Ήταν ένας από... ‫‫Όχι, ήταν ο καλύτερος πελάτης μου.

‫‫Δηλαδή, σε πλήρωνε;

‫‫Αν με πλήρωνε; Προκαταβολικά.

‫‫Δεν είχε μέτρο με τα λεφτά.

‫‫Ναι. ‫‫Έδινε φιλοδώρημα σε έμπορο ναρκωτικών.

‫‫-Οπότε, τελειώσαμε; ‫‫-Θα τελειώσουμε όταν πω εγώ.

‫‫Συγγνώμη. Ας το επαναλάβω.

‫‫Εντάξει. ‫‫Δύο πράγματα μπορεί να συμβούν εδώ.

‫‫Ποιο να ήταν το δεύτερο;

‫‫Να πάρει!

‫‫Έφερες το κολατσιό σου;

‫‫Γιατί τον προκαλείς;

‫‫Γιατί δεν κρατάς το τέμπο;

‫‫Και αυτό ήταν σαρκαστικό.

‫‫Όχι, δεν ήταν.

‫‫Όχι, ευχαριστώ, Ζερκ, αρκεί.

‫‫-Τι; Ποιος; Πού; ‫‫-Ξύπνησε!

‫‫Ο διαβόητος ιδιωτικός ντετέκτιβ ‫‫Στέρλινγκ Άρτσερ.

‫‫Ξέρεις ποια είμαι εγώ;

‫‫Ναι, αλλά πώς να σε φωνάζω;

‫‫Το "Μητέρα", αρκεί.

‫‫Οπότε, ξέρεις ποια είμαι, ‫‫αλλά δε δίνεις δεκάρα;

‫‫Τι; Όχι, εγώ...

‫‫Το είπες στον μπάρμαν μου ‫‫όταν κάρφωσες το όπλο στα πλευρά του.

‫‫Πρώτα από όλα, πουλάει ηρωίνη.

‫‫-Όχι! ‫‫-Και τράβηξα όπλο

‫‫επειδή ψάχνω τον δολοφόνο ‫‫του συνεταίρου μου.

‫‫Του Γούντχαους.

‫‫Ναι. Πώς το ξέρεις;

‫‫Είναι δουλειά μου να μαθαίνω, ‫‫κύριε Άρτσερ.

‫‫Τι θα έλεγες για ένα ποτό;

‫‫Θα έλεγα, μπέρμπον, ‫‫Ολντ Μπάνκομπ, αν έχεις.

‫‫Έχω τα πάντα.

‫‫Έτσι άκουσα.

‫‫-Πώς το πίνεις; ‫‫-Μόνος, συνήθως.

‫‫Σε ευχαριστώ που κάνεις μια εξαίρεση.

‫‫Παρακαλώ.

‫‫Ελπίζω να συγχωρήσεις τον κο Ζερκ ‫‫για την πρακτική του προσέγγιση.

‫‫Ίσως. Αλλά δε θα το ξεχάσω.

‫‫Ναι. Αυτός ήταν ο σκοπός.

‫‫-Εννοώ... ‫‫-Ξέρω τι εννοείς.

‫‫-Τσιγάρο; ‫‫-Όχι, ευχαριστώ. Δεν καπνίζω.

‫‫Αλήθεια; ‫‫Νόμιζα ότι φόρτωναν όλους τους στρατιώτες

‫‫με κούτες πριν τους στείλουν να σκοτωθούν.

‫‫-Πράγματι. ‫‫-Για να σας κρατά σε εγρήγορση.

‫‫Η εμπειρία του πολέμου, μου ήταν αρκετή.

‫‫-Νορμανδία; ‫‫-Ναι.

‫‫Παραλία Ομάχα.

‫‫Μέσω Βόρειας Αφρικής και Σικελίας.

‫‫Μετά τη Νορμανδία, πήγες στο Βερολίνο ‫‫μέσω Γαλλίας και Βελγίου.

‫‫Έπρεπε να πάω Βερολίνο. ‫‫Είχα στείλει εκεί όλα μου τα πουκάμισα.

‫‫Μιλάς Γερμανικά;

‫‫"Μην πυροβολείς", "παραδίνομαι", ‫‫"ζήτω ο Χίτλερ" τέτοια πράγματα.

‫‫Χάλκινο αστέρι με δύο φύλλα δρυός και "V".

‫‫Λεγεώνα της τιμής, ‫‫πολεμικός σταυρός με φοίνικα.

‫‫Ασημένιο αστέρι με δύο φύλλα δρυός.

‫‫Σταυρός διακεκριμένης υπηρεσίας ‫‫με ένα φύλλο δρυός και "V".

‫‫Τρεις μωβ καρδιές ‫‫και πάει λέγοντας, κε Άρτσερ.

‫‫Στο λύκειο με ψήφισαν γκόμενο της τάξης.

‫‫-Και απέρριψες προαγωγή σε ανθυπολογαχό. ‫‫-Με έβγαλαν γκόμενο της τάξης, οπότε...

‫‫Έφυγες από τον στρατό ‫‫με τον βαθμό που μπήκες.

‫‫Απλός στρατιώτης.

‫‫-Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; ‫‫-Θέλω νέα κλειδαριά για το ημερολόγιο;

‫‫Δε σου αρέσουν οι εντολές.

‫‫Ναι, ούτε να μου τρώνε τον χρόνο. ‫‫Οπότε, με συγχωρείς.

‫‫Όχι, δεν πρόκειται.

‫‫-Με συγχωρείς; ‫‫-Όχι. Στο είπα.

‫‫-Συγγνώμη; ‫‫-Κι εγώ.

‫‫-Στάσου, εννοώ... ‫‫-Ξέρω τι εννοείς.

‫‫Κοίτα, ψάχνω τον μπάσταρδο ‫‫που σκότωσε τον συνεταίρο μου.

‫‫Με αυτό, ίσως, μπορώ να σε βοηθήσω.

‫‫Με αυτό... Στάσου. Αλήθεια;

‫‫Ίσως.

‫‫Αλλά πριν σε βοηθήσω εγώ ‫‫θέλω να με βοηθήσεις εσύ.

‫‫Θα κάνω τα πάντα για να βρω τον δολοφόνο ‫‫του Γούντχαους και να πάρω εκδίκηση.

‫‫Τότε, κύριε Άρτσερ, ‫‫τι θα έλεγες αν σου προσέφερα δουλειά;

‫‫Μάλλον θα έλεγα, ναι.

‫‫Κι ένα μπέρμπον.

‫‫Λεν Τρέξλερ.

‫‫-Φαντάζομαι τον έχεις ακουστά. ‫‫-Και ποιος δεν τον έχει;

‫‫Ο μεγαλύτερος μαφιόζος του ΛΑ.

‫‫-Ίσως όχι για πολύ. ‫‫-Γιατί; Είναι άρρωστος;

‫‫Τι; Όχι, ηλίθιε.

‫‫Αλλά μπορείς να πεις πως ήρθε η ώρα του.

‫‫Στάσου. Θέλεις να σε βοηθήσω ‫‫να ξεφορτωθείς τον Λεν Τρέξλερ;

‫‫Που του αρέσει ‫‫να βουτάει ανθρώπους σε οξύ;

‫‫Έλα τώρα, ‫‫δεν τους βουτάει ο ίδιος ο Τρέξλερ,

‫‫αλλά ο μπράβος του, ο Ντατς Ντίλαν.

‫‫Δε με νοιάζει ποιος το κάνει.

‫‫Αν με βοηθήσεις, θα σε βοηθήσω.

‫‫Ίσως. Ήσουν αρκετά ξεκάθαρη.

‫‫Θέλω μόνο να πας απόψε ‫‫στην αποβάθρα εννιά στο Λονγκ Μπιτς,

‫‫να παρατηρήσεις και να αναφέρεις.

‫‫-Όχι. ‫‫-Έλα τώρα.

‫‫Νόμιζα πως είχες κότσια.

‫‫Και θέλω να τα κρατήσω.

‫‫Στη θέση τους. ‫‫Όχι να λιώσουν σε ένα βαρέλι με οξύ

‫‫με τα παπούτσια, τα πόδια ‫‫και το πρόσωπό μου.

‫‫-Μέσα. ‫‫-Τέλεια.

‫‫Μετά δολοφόνο βρω, εκδίκηση πάρω.

‫‫Πρόσεχε τι εύχεσαι.

‫‫Μπορεί να το πάρεις.

‫‫Είσαι προικισμένη.

‫‫Εννοώ, όχι...

‫‫-Εννοώ... ‫‫-Ξέρω τι εννοείς.

‫‫Ναι. Πάμε από την αρχή.

‫‫Με λένε Άρτσερ.

‫‫Λάνα Κέιν.

‫‫Και συγγνώμη, έχουμε ξανασυναντηθεί;

‫‫Θα το θυμόσουν.

‫‫- Σταμάτα. ‫‫-Οπότε, είσαι τραγουδίστρια εδώ;