Aliens of the Deep

In het midden van ons bestaan staat een sterke dynamo.

De zon.

Hij geeft ons warmte en licht en bestuurt de machine van het leven.

Dit is de voedselketen en we maken er allemaal deel van uit.

Wie je ook bent, ook al ben je een verstokte vleeseter...

je eten begon met planten die door de zon voedsel werden.

We zijn dus allemaal...

zonne-energie.

Misschien aanbaden de oude Egyptenaren terecht de zon.

Vier miljard jaar lang heeft de zon aan alles leven gegeven.

Op het land en in de zee.

Rover One, we zijn aan de rand van de wand en gaan nu afdalen.

Ik ben Dijanna Figueroa en ik studeer in Santa Barbara.

Dit is cool. - Ontvangen. Afdaling begint.

Ik heb een van de mooiste banen op aarde.

Moet je dat koraal zien. - Ik ben marien bioloog.

Ik bestudeer de prachtige organismen die op de bodem van de zee leven.

Er bestaat niets wat ik liever doe.

Deze wand is prachtig.

We zitten hier op de rand van fotosynthese.

Het omringende licht verdwijnt nu.

Je bent volkomen afhankelijk van de technologie in je capsule...

waarmee je naar de mysterieuze diepte duikt.

Kijk al dat krill. - Jeetje.

Het is net de krill-hemel hier, Rover One.

Het is echt ongelofelijk.

Ik zie hier niet veel leven. En jij?

Niets. We zijn buiten het bereik van zonlicht.

Net alsof je op de maan bent, hè? - Zeg dat wel.

We hebben hier een zeelelie.

Dijanna, we hebben hier een zeelelie. Toch een inwoner gevonden.

De meeste dieren hier...

zien eruit alsof ze zich voeden met deeltjes.

Zonder licht van de oppervlakte kan hier niet veel overleven.

Er zijn plaatsen in de zee waar nooit zonlicht is geweest...

niet sinds het begin van de wereld. Toch zijn er prachtige levensvormen.

Toen ik gevraagd werd om mee te gaan met deze expeditie...

moest ik dus wel 'ja' zeggen.

Keldysh, ontvang je dit?

Ja, we gaan nu bijna duiken. De MIR One gaat het water in.

Ik ben Jim Cameron en ik ben dol op dit werk.

Verkennen. Echt, onvervalst onderzoek van de diepzee.

Dit is veel mooier dan speciale effecten uit Hollywood.

Deze expedities vind ik veel weg hebben van ruimteonderzoek.

Waarom de ruimte niet gecombineerd met de diepzee?

Waarom niet ook werken met astro- biologen en ruimteonderzoekers?

Zo komen ruimtewetenschappers hier terecht...

duizend mijl van het vasteland, waar in de duisternis...

de meest waanzinnige levensvormen te vinden zijn.

Twee schepen, vier bemande duikboten...

40 keer duiken op tien plekken in de Atlantische en Stille Oceaan.

Ik hou van grote ondernemingen, maar deze was gigantisch.

We gaan dus samen naar beneden en proberen bij elkaar te blijven.

De communicatie verloopt via dezelfde frequentie...

in het Russisch of in het Engels...

We wilden dat er vier duikboten tegelijk zouden duiken.

Twee MIRs en twee Rovers met elkaar op de bodem.

Dat zou voor de eerste keer ooit zijn.

Dr. Anatoly Sagalevitch werkt voor de Russische Academie van Wetenschappen.

We werken al bijna tien jaar samen.

De avonturiers.

Het komt door hem, omdat we aan de Titanic werkten en aan de Bismarck.

Bij de Bismarck zei Anatoly:

'Deze wrakken zijn interessant, maar je moet iets echts hebben.'

'We moeten iets echts doen.'

Genya Chernaiev is een Russische MIR-piloot.

Hij bestuurt al meer dan 20 jaar duikboten.

Het belangrijkste aan deze boot is het uitzicht van 320 graden.

Daardoor is de Rover uniek.

Maar ze kunnen niet zo diep gaan als de MIRs.

Ze doen dus alleen mee in de Atlantische Oceaan.

Jake, de op afstand bedienbare robot...

gebruikten we ooit bij de wrakken van de Titanic en de Bismarck.

Jake was aangepast om instrumenten uit te testen.

M'n broer Mike heeft Jake uitgevonden en hij is onze piloot.

Hij wilde Jake veilig langs de vulkaanmondingen sturen...

zonder dat hij zou verbranden.

Hopelijk konden we daardoor dichter bij de dieren komen.

De dekken zijn gecontroleerd.

M'n andere broer was er ook bij.

JD was verbindingsofficier op de Ares.

Hij noemde het: 'Klotebaan nummer 27.'

De tewaterlating gaat volgens het boekje. Zij eerst, dan zij.

De terugkomst wordt door Jim vanaf de bodem bepaald.

We kozen de Ares vanwege het enorme A-frame achterop.

De hydraulische cilinders tillen met gemak de duikboot van het dek.

Het is een heel veilige manier om de lading van een schip te tillen.

We oefenden de procedure voortdurend tot alles perfect was afgestemd.

Alle stations, daar gaat ie.

Iedereen moet z'n oren openhouden, goed opletten.

Let op de lampen van de andere duikboten.

Het wordt een uitdaging, maar het moet kunnen.

Daar gaat ie.

Eindelijk werd alles in gang gezet.

En midden op de Atlantische Oceaan, 1000 mijl van enig land...

ging onze expeditie geschiedenis schrijven.

We zijn begonnen.

Langzaam aan. Blauwe lier.

We zijn begonnen, hè?

Dat was tenminste het plan.

Alles stopzetten.

Lima Charlie, het probleem is het A-frame.

Ik laat het weten als het is opgelost.

Vijf kwartier geleden moesten we het afbreken.

Het A-frame liet het afweten.

De cilinder heeft het begeven en we moesten alles stopzetten.

Deze bouten zijn kapot.

De verf die er al eeuwen op zit, is daardoor losgekomen.

Daarmee is hetzelfde gebeurd.

We zitten midden op zee met een kapot A-frame.

Hoe krijg je dat gerepareerd?

A-frames'R'Us bellen en hun onderhoudsbootje laten komen?

We hoeven er niet meteen wat aan te doen, maar we hebben het wel nodig.

Als er niets aan te doen is, kunnen we de duikboot niet te water laten.

Dan is de expeditie voorbij.

Je moet altijd een risicofactor incalculeren.

Je werkt de hele nacht door en zorgt dat je aan alles hebt gedacht.

Dan heb je 9/10 van wat er mis kan gaan uitgesloten.

Als dan die laatste 1/10 zich voordoet hoef je niet aan de rest te denken.

Je idee om die wand weg te halen...

is het beste alternatieve plan.

Laten we die wand weghalen. - We moeten met de kapitein praten.

Plan B.

Dat gaat nu niet meer lukken. Iedereen is al vanaf halfvijf vanmorgen op.

De enige manier om de boten van de Ares te krijgen...

was ze met de kraan van de zijkant van het schip te halen.

Met een kraan zo'n 15 meter boven het ophangingspunt van de duikboot...

kun je een voorwerp dat gaat zwaaien niet meer stoppen.

Dat is het sloopkogel-effect. Als hij weg zwaait, komt hij niet meer terug.

We moeten zo'n tweeënhalve meter overbruggen.

Jim schreef later een handleiding over de tewaterlating van boten.

We waren lang aan het nadenken over ophangingspunten...

en aansluitingspunten die de duikboot niet zouden laten zwaaien.

We oefenden de hele nacht.

Toen het licht werd konden we de eerste poging doen.

We hebben 24 uur gewerkt aan een nieuw tewaterlatingssysteem.

We moesten een wand weghalen en alles moest opnieuw worden opgetuigd.

We hebben 20 tuigage-punten. Alles moest worden nagelopen.

Als een lier of een kabel kapotgaat of knapt...

verliezen we de duikboot en misschien ook iemand aan dek.

Ik bekijk elke katrol waar spanning op staat.

Keldysh, tewaterlating begint.

Crew, over een kwartier begint de tewaterlating.

Ontvangen. MIR One gaat nu meteen het water in.

Laat de kraan zien.

Riemen los.

Doorgaan.

DP Control voor Keldysh. De MIRs gaan afdalen.

Zeg maar gedag tegen de bovenwaterwereld.

Dit vind ik fantastisch.

We zijn er klaar voor. - In orde, Rover One.

We gaan onze tandem-afdaling beginnen.

Goed beeld.

Daar gaan we. En drie, twee, een...

Ontluchten. Nu. - We ontluchten.

Aan de slag. Daar gaan we.

De afdaling naar de Verloren Stad duurt zo'n half uur.

Dat geeft je genoeg tijd om na te denken over wat je gaat doen.

Ik ben Loretta Hidalgo. Ik ben onderzoeker.

Rover One, hier Rover Two, ontvang je duidelijk.

Ik wil graag ooit de ruimte verkennen.

Dat is de gong. - We zitten op 840 meter.

Hier Rover Two. We zitten op 840 meter. We zijn op de bodem.

Deze bouwsels zijn prachtig.

Daar is de verzamelplaats en ze zijn er al.

MIR Two, hier Rover Two. Ontvang je me?

MIR Two, hier Rover Two. Ontvang je me?

Ja, Rover Two. Je bent goed zichtbaar voor ons.

We doen iets wat mensen nog nooit hebben gedaan.

Dit was de eerste keer dat vier diepzee-duikboten samen doken.

De waterdruk op 3000 voet is verbijsterend.

Een emmer water is ongeveer één voet water.

Stel je voor dat je onder 3000 voet water bent...

en het gewicht van al die emmers op jou en de duikboot drukt.

Niet echt iets waarvoor mensen zijn geschapen.

Loretta, kun je Mike doorgeven dat we in positie zijn voor de robot?

MIR Two, klaar voor het inzetten van de robot?

We bereiden ons voor op de robot.

Daar is hij. - Ja, daar is Jake.

Zie je z'n tuiertouw? Het is net een spin die z'n web spint.

Ik ga aan een touwtje links trekken en dan haal ik het naar rechts.

We verlegden echt grenzen onder deze extreme omstandigheden.

Het gaf me het ongelofelijke gevoel alsof ik in de toekomst werd gezet.

Hoi, 'bot.

Dat dit een ruimtereis was en dat we een ander ruimtevaartuig zagen...

...dat met ons ging samenwerken.

Hoi, Mike. Haal me hieruit.

Bevestigd.

Ietsje verder, ik wil zo dichtbij mogelijk komen.

Jee. Zie je dat? - Prachtig.

Mike, als je 30 graden naar rechts gaat en naar voren komt...

kom je bij een grote waaier op de hoek van die rots.

Dit is geweldig. Ik heb het gevoel dat ik daar ben.

Vind je dit mooi? - Fantastisch.

Ik moet ietsje omhoog. Het gaat best goed.

Er staat meer stroming dan ik hier had verwacht.

Jeminee. - Hallo, meneer Gemeen.

Het is alsof hij wil zeggen: 'Wegwezen.'

Kevin Hand is een van onze astrobiologen.

Hij is geniaal. Echt waar.