Reply 1997

Reply 1997 (응답하라 1997)

Spanish സബ്ടൈറ്റിൽ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

റിലീസ് വിവരങ്ങൾ

Reply 1997 NETFLIX Capítulo 16 Final Spa
കമന്ററി എഴുതിയത് xoc85
[VER.WEB] Ripeados de 🅽🅴🆃🅵🅻🅸🆇 por Choi Ha Young. [Son para la versión web, por lo tanto no están síncronizados] [Eps 13-16 (Final)]

ടാഗുകൾ

other
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്: 2021-09-03
ഡൗൺലോഡുകൾ: 33
ശ്രവണ വൈകല്യമുള്ളവർക്ക്: No

Spanish സബ്ടൈറ്റിൽ പ്രിവ്യൂ

ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.

EL TRIBUNAL

Hola, Jun-hee.

No puedo ir hoy. ¿Me has visto asistir a nuestra reunión?

SEÚL, 2005

Solo querrán llorar sobre mi hombro. Será difícil de rechazar.

Bueno.

Deja que me culpen.

No es mi turno de ser culpado.

Yoon, ¿terminaste con el último juicio?

Te llamo luego.

- Hola. - ¿A dónde vas con tanta prisa?

Este es el abogado Dae-ho Kim que comparte oficina conmigo.

Es pobre, porque es defensor público.

Hola. Él es Yoon-jae Yoon.

Fuimos a la misma universidad.

A Yoon-jae Yoon lo mandaron al Tribunal de Distrito Central de Seúl.

Claro que lo sé. ¿Quién no conoce al señor Yoon?

¿Cómo está tu hermano?

- Bien. - ¿Cómo conoces a su hermano?

Su hermano es el congresista Tae-woong Yoon. ¿No lo sabías?

¿De verdad?

¿Por qué no me lo dijiste?

Pensé que lo sabías.

¿Por qué hizo eso?

Si él no hubiese donado sus acciones, podrías haberte ido de aquí.

¿De qué hablas? Según los rumores, fue para beneficio de su hermano,

cuando cerró su negocio y volvió a la escuela.

Aun así, tus hermanos son geniales.

Sabes todo sobre nosotros.

La vida de un juez es transparente.

Almorcemos juntos si aún no comiste.

Te invito por ser tu superior.

Lo siento. Iba camino a un lugar.

Invítame la próxima, por favor.

¿Me estás rechazando porque trabajo para el Estado?

No te rechazo.

Te tengo lástima. Tu salario es demasiado bajo.

Guárdalo, así llevas a tu hijo a una mejor guardería.

Los veo luego.

Además,

no almuerzo con abogados.

Invítame una taza de café.

La vida de un juez es transparente.

No es nada flexible.

No va a reuniones de ex-alumnos.

Es por eso que fue exitoso de joven.

Sin embargo, tiene buenos modales.

Solo necesito pasar y renovar mi licencia de conductor.

¿Por qué no cocinas hoy? Extraño la comida casera.

- Lo siento. - Olvídalo.

Bueno. Te veo luego.

No le pongas helecho. No me gustan.

Bueno.

¿Qué diablos?

Mi hermano no me dio ni una acción.

No tengo idea ni de cómo son.

Todo lo que me dio

es el estudio en el que vivo ahora

y este pedazo de chatarra.

Hace seis años, Tae-woong tuvo suerte con el negocio de Me gusta La Escuela.

Además, el año pasado creó otra obra maestra.

Está será una mini página de inicio personal.

Puedes decorarlo según tus preferencias.

Puedes comprar fondos de pantalla, poner música de fondo

y poner tu avatar frente a tu puerta.

¿Cómo los compras?

Con tu dinero online.

Dinero momentáneo que se distribuirá solo en esta web.

Cielos.

Se llama Dotori.

Las mini páginas de inicio que mi hermano desarrolló

se volvieron populares entre los jóvenes,

lo que hizo que todos en el país se hicieran amigos.

Cuando tuvo éxito con el negocio, sus acciones fueron de las más ricas.

Sin embargo, otro desafío lo tentó.

Se dejó llevar descuidadamente.

Este año donó todo su dinero

y aceptó un trabajo como profesor en mi escuela.

No fue el único en aceptar un desafío y comenzar de nuevo.

También hubo un gran cambio para nosotros en los últimos seis años.

Hak-chan, que prometió regresar en un año,

nos cuenta por correo electrónico que está aprendiendo sobre cine.

Sung-jae

trabaja como empleado público en un ayuntamiento.

Ha comenzado un nuevo desafío.

Pasó el tiempo.

Yu-jung vino a Seúl bastante tarde

y encontró su nuevo talento como maestra de jardín de infantes.

Era popó de cachorrito.

Mi compañero de cuarto, Jun-hee, que le tenía miedo a la sangre,

ya es residente de primer año.

La última,

no sé nada de Si-won Sung.

No sé qué está haciendo ahora.

Sí. No llevó mucho tiempo.

Voy a tomarme una taza de café antes de ir.

Comenzó a llover.

La he evitado los últimos seis años.

Por eso, no tuve curiosidad de saber cómo le va.

Ni siquiera quise saber...

Espera, por favor.

...hasta que hoy la vi por accidente.

Déjeme tomar su pedido primero, señor.

- Un mocha caramel frío grande, por favor. - Bueno.

¿Quiere crema batida?

Mucha crema.

Yoon-jae Yoon.

Pasó mucho tiempo.

Sí. Pasó mucho tiempo.

¿Cómo has estado?

Bien.

¿Y tú?

Igual.

¿Por cierto, qué haces por aquí?

Tengo negocios aquí.

Hablas con acento de Seúl.

¿Aún no mejora tu acento?

Soy muy leal, sabes.

A propósito ¿estás con pareja?

Sí.

¿De verdad? ¿Tu colega?

Una colega del instituto.

No hace mucho que estamos juntos.

Jun-hee, ¿puedes hablar ahora?

¿Yoon-jae tiene novia?

Ya veo. Nunca devuelve mis llamadas.

Sí.

Sí.

Bueno. Gracias.

Quise decir una amiga.

Una amiga mujer, un amigo hombre, ya sabes.

Seguro tienes un amigo hombre.

¿Un amigo?

¿Un amigo?

Mentira.

Por ti,

evité reuniones y visitar a tus padres el día antes de que volvieras.

Mentí y dije tener enteritis o infección de ojos.

Inventé todo tipo de excusas tontas los últimos seis años.

Pero le sacaste todo el sentido a mi esfuerzo.

Si-won Sung, maldita.

Todo se debe al primer día de la preparatoria, en 1996,

al día de nuestro primer beso, en 1997,

al día en que lloraba como loco en 1998.

Todo tuvo que ver con ese invierno.

Para ser más preciso,

el Yoon-jae Yoon de los 90

acaba de regresar.

¿Cómo pudo llamarte?

Mi reflejo fue decirle que tengo novia.

¿Cómo se le ocurrió llamarte?

¿Se nota en mi cara cuando miento?

Siempre tuve cara de indiferencia.

Los escritores son así. Son creativos.

¿Cómo es que...

¿Cómo pudiste decirle que no tengo novia?

¿No tienes cerebro? ¿No te diste cuenta?

¿No ves cómo son las cosas? ¡idiota!

¡Maldición!

¿Cómo puedes ser juez con tanta insensatez?

Le dije que tienes novia.

¿Qué?

Le dije que salías con alguien. Que parecía que tenías pareja.

Usé mi inteligencia emocional para inventar historias.

¿Eres idiota?

Te sentiste culpable.

Muérete, maldito.

Cielos.

Muramos.

Morir.

Dime cómo matarme.

¡Mierda! ¡Muere! ¿Por qué estás vivo?

¡Muere! ¡Maldición!

Mierda.

Cielos.

Hola.

¿Qué haces? ¿Comes afuera?

Apúrate y vístete.

Falleció el padre de Yu-jung.

EPISODIO 13

- Hola. - Hola.

- Siento tu pérdida. - No te preocupes por mí.

Gracias por su visita. Adiós.

Señor, no tiene gwang de todos modos.

Es mejor tirar dos pi ahora.

Usa tu bi gwang para defenderte.

¿Qué vas a hacer con esas dos cartas?

Tira cualquier carta y cambia la mesa.

Tan pronto como ganes dos pi, puedes liderar el juego.

Recoge tu dinero y vete a casa.

- Cielos. - Vamos.

- Vayamos a casa. - Como quieras.

Come algo.

Te quedan dos días más por delante. Debes comer y recuperarte.

Tu madre también está exhausta.

Tu padre debe haber tenido una buena vida.

Había unos 1000 visitantes hoy.

Comamos juntos.

Estoy bien.

No te preocupes. Comeré con ellos.

More Spanish subtitles for Reply 1997

അഭിപ്രായങ്ങൾ

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left