ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
Stop.
Zijn er auto's?
Nee.
Achter ons?
Er is niemand op de weg.
Ze zoeken me.
Maak je geen zorgen. Waarschijnlijk je verbeelding.
Er is hier niemand. - Ik word gevolgd.
Ik word gevolgd, zeg ik je.
Wat doe je?
Wat doe je? - We staan voor een rood licht.
Ik had ruzie met m'n vriendje.
Ik kan niet terug naar huis.
Ik woon hier niet.
Ik haal wat ontsmettingsmiddel.
Je man?
Waar is hij?
Ben ongehuwd.
Woon je alleen?
Ja.
Ik heet Veronica.
En jij?
Sara.
Sara, niet bang zijn.
Het is voorbij. - Mag ik even bellen?
M'n gsm is zoek.
Ik moet m'n vriendin bellen.
Mag ik die lenen?
Alsjeblieft.
Ik heb haar.
Ze was aan de kust en zocht naar hulp.
Wat is ze van plan?
Geen idee, nog niet gevraagd.
Waarom niet?
Het meisje is overstuur.
Ze is niet echt consistent.
Ze weet niet eens waar ze is.
Bracht je haar naar het huis? - Natuurlijk.
Via de andere deur.
Ze denkt dat ik hier woon.
Mooi.
Weet je of ze iemand opbelde?
Nee, ze heeft haar telefoon niet.
Tracht te begrijpen wat ze denkt.
En bel me dan terug. - Wacht.
Hoe gaat het met je?
Gaat wel.
Dank je, Veronica.
Ik heb kleren mee.
Weet je hoeveel dit kost?
Het past me niet meer.
Men kan dit herstellen.
Hoe?
Misschien in de winkel zelf.
Topmerken doen aanpassingen.
Hij duwde me tegen de grond.
Als ik was gebleven, sloeg hij me dood.
We waren niet samen.
Ik was op een feestje.
Ontmoette een meisje.
We amuseerden ons.
Ik wou zwemmen in het zwembad.
Maar ze liet me niet, want dacht dat die leeg was.
En ze trok haar jas uit en ik lachtte...
want ze gooide die in het water.
En daarna hoorde ik een gil.
Ik ging kijken.
Ze lag naakt in een kamer en ademde niet.
Ik wou 112 bellen...
maar die gast duwde me op de grond en nam m'n telefoon.
Ik rende weg.
Ik rende urenlang voordat ik jou vond.
Ik zag haar sterven.
Wat moet ik nou doen?
Er is geen reden om bang te zijn.
Die man wou je geen pijn doen. Hij was ook bang, net als jij.
Het meisje heet Claudia.
Ze nam cocaïne, werd onwel...
maar nu is ze oké, geen erg.
Sara, wacht. Sara.
Ik kwam je zoeken omdat hij je niet kon vinden.
Hij was bezorgd om je.
Wie ben jij? Hé?
Doe die kleredeur open. - Sara, rustig.
Je mag gaan als, maar luister eerst.
Doe open. - Je vluchtte.
Je zag niet dat Claudia oké was.
Waarom neemt ze dan niet op?
Ik ga naar de politie. Open de deur.
Doe open.
Ga dan.
Ga.
En als er niemand dood is, wat dan?
Wat deed je daar, hé?
Dat zal hun eerste vraag zijn.
Weten je ouders wat je doet?
Ik heb niets te verbergen. Gehoord?
Bel de politie dan. Hier, bel ze.
Die man is mijn cliënt. Ik ben zijn advocaat.
Hij vindt het erg wat er gebeurde.
Ik weet dat je me niet gelooft...
maar hij zat met je in.
Daarom belde hij, zodat ik je tot inzicht kon brengen.
Doen advocaten dat tegenwoordig?
Enigszins wel.
Dreigementen.
Word ik bedreigd?
Je zei zelf dat Claudia zich onwel voelde.
Nu is ze oké, niemand wou iemand iets aandoen.
Dat is niet waar. - Je hielp haar.
Dat weet jij niet, want je liep weg.
Hij nam m'n telefoon af.
Hij sloeg me.
Zeker dat dit door hem komt?
Hij duwde me tegen een muur.
Maar dat lijkt op een snee.
Ik landde op een spiegel.
Die moet dan gebroken zijn.
Je werd gewoon bang, Sara.
Hij hield haar hals vast.
En ze ademde niet.
Hij kneep.
Wat je zag is niet hoe het is gebeurd.
Je geest was niet helder. - Ik neem geen drugs.
Ik weet zeker wat ik zag.
Natuurlijk.
Jullie waren twee brave meisjes op een feestje.
Claudia vroeg me om mee te gaan.
Ze had het over een villamet een verwarmd zwembad.
Waarom zou ze liegen? - Ik kende haar amper.
Nog niet zo lang.
Wanneer had je het door?
Hij zei niet eens hoe hij heette.
Claudia nam z'n hand...
en ik wachtte buiten.
Ik was daar niet binnen.
Als je Claudia zag...
zou dat je dan geruststellen dat alles oké is?
Ja.
Het meisje wil vanvond alleen maar vergeten.
Wat denkt ze dat er is gebeurd?
Ze spreekt zichzelf tegen...
Haar geheugen is verward.
Ze denkt zelfs...
dat jij het andere meisje iets aandeed.
Wil ze iets?
Ze weet niets over me, toch?
Nee, dat denk ik niet. Ze kent niet eens haar naam.
Zei dat jullie elkaar niet lang zagen.
Omdat jij...
met de andere naar binnen ging.
Zeg jij waar de arts is en ik breng haar zelf naar Claudia.
Nee, nee. Dat is geen goed idee.
Ik wil niet dat ze me samen afpersen.
Ik denk niet dat ze iets van plan is.
De beste oplossing is denk ik dat ze elkaar kunnen zien.
Nee. Ze mogen elkaar niet zien.
Dan weet ik het niet meer. Er is geen alternatief.
Dit is een delicaat iets.
Momenteel... kan ik geen risico's nemen.
We moeten het contract tekenen.
Berton weigert. Hij wil niet met ons in zee.
Hij maakt z'n kleren in India, China.
Waar vindt hij een bedrijf dat zo'n textiel maakt?
Zoveel willen ze niet meer uitgeven.
Het is zelfs op het nieuws. Zijn bedrijven verhuizen.
Hij tekende.
Wat zei je?
Hij heeft getekend.
Ik wou het tegen je zeggen samen met alle anderen.
En is dankzij jou, Veronica.
Dat is enorm nieuws.
Ja... enorm.
En jij denkt dat je een griet niet aankunt?
Veronica... wat is het probleem?
Claudia.
Sara.
Sara.
Sara.
Sara, wacht.
Je liegt. Dit is niet jouw huis.
Het spijt me dat ik het nie zei.
Ik wil je maar helpen. Luister naar me. - Claudia.
Claudia. Claudia. Nee. - Kalmeer.
Kalmeer.
Claudia is bij een arts, ik sprak hem net.
Kalm aan.
Alles is oké.
Je had gelijk.
Ze had een ernstige ademhalingscrisis.
Maar nu is ze oké. Ze is hersteld.
Morgen neem ik je mee naar haar, oké?
Ik zweer het.
Sorry dat ik je niet geloofde.
Ik ben geen oppas.
Roepen vind ik niet leuk.
Sara heeft haar redenen. Bedenk eens wat ze doormaakt.
Dit is een nachtmerie voor dat meisje.
En weet je hoe oud ze is?
Zeker weten?
No comments yet. Be the first to leave one.