The Killer Reserved Nine Seats (L'assassino ha riservato nove poltrone)

- Goedenavond, meneer. - Goedenavond, Albert.

Heb jij de sleutels van het theater meegenomen?

- Hier zijn ze. - Bedankt. Is alles goed?

Patrick!

- Patrick. - Wat is er, lieverd?

Lieverd, ik begrijp niet waarom je hier nooit wilt komen.

- Ik vind deze plek prachtig. - Ik vind het niets.

Het is koud en verdrietig. Toch, Albert?

Ik ben liever alleen, meneer.

Bedankt, Albert. Je kunt weer naar bed gaan.

Ik sluit af en laat de sleutels bij het hek achter.

- Goed, meneer. Welterusten. - Welterusten.

Ik begrijp je echt niet. Je bent een echte barbaar, Patrick.

Je bezit een prachtig theater, maar je houdt het altijd gesloten.

Nadat je getrouwd bent, kun je hem overhalen om het te heropenen, Kim.

Dan heb je een podium voor jezelf en kun je zoveel acteren als je wilt.

We zullen allemaal applaudisseren. Is dat niet wat je altijd al wilde?

Dit is misschien wel de kans waar je altijd van hebt gedroomd.

Je grote kans, de enige die je ooit kunt krijgen voor de hoofdrol.

Kom, laten we gaan.

Wat een charmante plek!

Ik zei toch dat het idioot was om op dit tijdstip hierheen te komen.

Je bent altijd dezelfde, Albert. Ga terug als je wilt.

Ik zoek wel iemand anders die mij naar huis kan brengen.

Je vergeet altijd dat ik de enige ben die hier werkt.

Ik hoop echt dat ik je nooit als dokter nodig zal hebben, Albert.

Blijven we hier de hele nacht buiten of gaan we naar binnen?

Ik hou niet van deze plek. Ik ben bang.

Blijf dicht bij Rebecca. Ze zal je beschermen.

Patrick, hoe lang is het theater al gesloten?

Ik heb echt geen idee. Het is eeuwen geleden.

Het laatste optreden hier moet minstens 100 jaar geleden zijn geweest.

Maar onze familie heeft de boel altijd op orde gehouden.

Kom binnen. Ik zal proberen de lichten te vinden.

Het is zo donker.

Hey, kijk uit waar je loopt.

Ben je hier eerder geweest?

Niet hier, maar ik ben in dit gebouw geweest.

Dat weet je, dus het heeft geen zin om het te vragen.

Je kunt hem gewoon niet vergeten, toch?

Het is aan jou om mij te laten vergeten.

Pat, heb je de lichten gevonden?

- Nog niet. - Ik vond dit.

Wat doet het er toe? In het donker is het romantischer.

Duisternis zal niet meer nodig zijn, ze heeft Patrick al in haar klauwen.

Wanneer gaan jullie trouwen?

- Over twee weken. - Dat is snel.

Mijn liefde is zo sterk dat ik niet langer kan wachten.

Ik moet snel de zijne zijn. Heel snel.

Je lijkt behoorlijk beladen vanavond.

- Hoeveel spullen hebben jullie meegenomen? - Daar spreekt de grote schilder.

De nieuwe Picasso gaat als een roodbloedige cavalier ten aanval

om zijn dame in nood te beschermen.

Maar Kim is niet zijn jonkvrouw. Ze is papa's vrouw, of vergis ik mij?

Je vergist je niet.

Russell houdt echter niet van het spul.

Hij waardeert alleen mensen die wrakken worden door alcohol.

- Hij is ouderwets, je moet hem vergeven. - Jij hebt meer vergeving nodig dan ik.

Probeer te onthouden dat jullie nog steeds mijn gasten zijn.

Waarom kom je nooit hier?

Het gebouw is alleen van Patrick. Hij erfde het.

- De leukste dingen zijn van hem. - Hij is de eerste man in de familie.

Voor onze vader bestond ik niet echt.

Dat is verkeerd.

Jij verzorgt de gehele administratie.

Patrick merkt het niet eens. Dat is niet eerlijk.

Als je dicht bij me bent...

doet niets anders ertoe.

- De lichten doen pijn aan mijn ogen. - Wat prachtig!

Echt prachtig.

Van nu af aan zal er geen duisternis meer zijn.

Zit de zekeringkast erin? Dat zou ik vergeten.

Ja, hij zit erin. Het was niet gemakkelijk om te vinden.

Het is alsof jullie hier al eerder geweest zijn.

Je doet alsof het je thuis is.

Dat is waar. Ik heb hier ooit een nacht doorgebracht.

- Wanneer? - Om precies te zijn, 100 jaar geleden.

100 jaar geleden!

Nou, dan kun je ons rondleiden.

Ik kan jullie vertellen wat er achter deze deur zit.

Kom op, laten we schreeuwen. Laten we het vullen met stemmen.

De verloren tijd inhalen. Oud theater, we komen je wakker schudden!

Om het stof dat je bedekt weg te vegen.

Jullie oude geesten die eeuwenlang hebben geslapen, sta op.

Laat ons je stem horen. Je meesters zijn teruggekeerd.

Geesten hebben geen meesters.

Ze zijn vrij.

Zeker, ik ben een vrije geest.

Ik kan vliegen.

Treed binnen in deze sterfelijke wezens en maak ze volledig van mij.

Ze zullen moeten doen wat ik wil.

- Toch, papa? - Ik doe graag wat je wilt.

Lynn!

Hey, Lynn! Kom kijken! Het is hier mooier!

En laat die watjes met rust!

Ik ken Lynn al zo lang, maar ik vind haar altijd zo anders.

Misschien heb je haar nooit genoeg aandacht gegeven.

Als ik mij niet vergis, waren je ogen op iemand anders gericht.

Wat lief!

Omdat jij alleen maar om geld geeft, denk je dat iedereen net zo als jij is.

- Vivian houdt heel veel van Patrick. - Bedankt.

Je bent te bevooroordeeld om dingen te zeggen.

Het zou ook over jou gezegd kunnen worden,

dat je meer verliefd bent op Patricks geld dan op hemzelf.

Denk je?

Maar er is een groot verschil.

Het lukt mij, gezien het feit dat we gaan trouwen.

Wat ik leuk vind aan jullie allemaal is jullie ongebreidelde vrijgevigheid,

waardoor jullie elkaar aan stukken scheuren.

- We zijn een hechte familie. - Ik ben geen deel van de familie.

Ik ben niet rijk, noch nobel genoeg.

Misschien hoop je dat te zijn?

Ik wil jullie eraan herinneren dat we hier zijn gekomen om het theater te bezoeken.

Trouwens, Patrick, is er een plan?

Ik weet het niet. Als dat zo is, ligt het in de bibliotheek.

Ik zal gaan kijken. Kom op, Doris.

Je bent niet erg spraakzaam vanavond. Staat je minnares het niet toe?

Er is iets dat ik niet altijd leuk aan je heb gevonden, Russell.

Je bent nooit grappig, alleen maar dom.

Op de één of andere manier zal ik proberen je te verleiden.

Als je er nog toe in staat bent.

En nu kan het langverwachte toneelstuk eindelijk beginnen.

Kom hier.

Ik heb hier uren naar verlangd.

Als ik je al van een afstandje zie, word ik gek.

Je moet geduld hebben. We zullen voor altijd samen zijn.

Maar dit is absurd, Russell.

Als dit de prijs is die we moeten betalen voor Patricks geld, zal ik die doorgeven.

Ik wil je.

Ik kan niet bij je vandaan blijven.

Ik moet elk moment benutten om alleen met jou te zijn.

Ik wacht gewoon in de schaduw. Dat geldt ook voor mij, dat weet je.

Als we bij de anderen zijn, kan ik voelen hoeveel je ze haat.

Ik voel dat je ze zou vermoorden om mij te krijgen.

Ik zal jou kunnen vermoorden.

Kun je het doen terwijl we de liefde bedrijven?

We moeten de kracht hebben om te wachten, dan hebben we alles.

Wat mij het meest aan jou fascineert, Russell,

is dat je een klootzak bent.

Ik zou je alles kunnen geven, behalve vertrouwen.

Als we samen zijn, voel ik mij altijd in gevaar.

Maar ik vind het leuk.

Het is alsof je weet dat elk moment het laatste kan zijn.

Wat is er, Doris?

Daar! Daar! Daar staat een man.

Het zijn maar mannequins.

Hij bewoog, ik zag het.

Maar er is hier niemand.

Er zijn zoveel dingen weggegooid, het voelt dood.

Ja, maar ik heb de indruk dat er hier nog iets leeft.

- Sorry als ik je liet schrikken, Vivian. - Nee...

Deze plek heeft een vreemd effect op mij.

We zijn altijd bang voor dingen die we niet weten.

Jij bent niet bang, toch?

Nee.

Niets gebeurt toevallig.

Bedenk dat alles wat er gebeurt al besloten is.

Patrick!

Het is ongelooflijk hoe alles in principe intact is gebleven.

Alleen het stof herinnert je eraan dat dit theater al zo lang verlaten is.

Het moet ooit mooi geweest zijn.

Waarom overtuig je Patrick niet om het te heropenen?

Het zou heel moeilijk zijn. Hij wil er niet eens over praten.

Het is alsof hij bang is voor deze plek.

Maar ik weet zeker dat jij hem kunt overtuigen.

Je bent zo mooi, en dat weet je.

Probeer het gewoon, je kunt het.

Het zal niet gemakkelijk zijn om jou te weerstaan.

Hoe lang is Russell al je geliefde?

Wees niet bang. Ik zal het nooit tegen Patrick zeggen.

Wie heeft je zulke dingen verteld?

Jij en Russell zijn al drie jaar geliefden.

Al voordat je Patrick ontmoette. En dat ben je nog steeds.

Je hebt een grote verbeeldingskracht.

Of zijn dit de woorden van onze lieve Rebecca?

Er is geen verschil tussen Rebecca en mij, we zijn heel close.

Dus ik ben de abnormale omdat ik van mannen hou.

Kijk hoe mooi dit is. Ik zou het bijna willen passen.

Waarom niet? Trek aan.

Het moet een Elizabethaanse jurk zijn. Hij is geweldig, hè?

Niemand moordt zonder motief.

Denk je dat het moeilijk is om voor ieder van jullie een geldige te vinden?

Wat zou de mijne bijvoorbeeld zijn?

Misschien haat je mij omdat Kim je voor mij verliet.

Ze was jou geliefde.

Patrick, je kent mij niet als je denkt dat ik uit liefde kan moorden.

Misschien zou het voor Russell handiger zijn als je nog leeft.

Jij bent de enige die zijn schilderijen koopt.

En met wiens geld heb jij je luxe kliniek geopend

dat alleen maar goed is om in te sterven?

Ik geloof dat het een ongeluk was, Patrick.

Uiteindelijk gaat het ons allemaal om je gezondheid.

Het is beter als het goed met je gaat. We leven allemaal van jouw geld.

Iemand zou na mijn dood meer hebben.

Heb je het over mij, papa?

Lynn, je weet dat iemand mij een net probeerde te vermoorden.

Het was puur toeval dat ik ongedeerd wegkwam.

Misschien doelt je vader op mij?

Ik heb geen scrupules, noch bloedbanden,

en jouw geld zou erg nuttig voor mij zijn.