The Jews (Ils sont partout)

Vatbaar voor dezelfde ziektes...

verwarmd en verkoeld door dezelfde seizoenen.

Als je ons prikt, bloeden we dan niet?

Als je ons kietelt, lachen we dan niet?

#THE JEWS

Als we in de rest op jullie lijken, lijken we ook daarin op jullie.

Voor wie is het? - Felix.

Het was fantastisch. - Bedankt.

Goedenavond.

Wat ontzettend leuk om u te ontmoeten.

Dank u.

Mooie show. - Was u erbij?

Ik snapte niet alles, maar het was super. - Bedankt.

Mag ik u iets te drinken aanbieden? Dat wil ik graag.

Vooruit dan. - Wat zal het zijn?

Een cola light.

Een cola light en een whisky.

Drinkt u geen alcohol? - Nee, sorry.

Bent u moslim? - Nee.

Toch niet katholiek. - Dat ook niet.

Boeddhist?

Wat stom van me: U draagt schoenen.

Grapje.

Maar wat ben je nou?

Ik ben joods.

Dat heeft niets te maken met dat ik niet drink, maar ik ben joods.

Israëli. - Nee, joods.

Hebreeuws. - Helemaal niet, ik ben joods.

Een Israëliet dus. - Nee, joods.

U bent dus een Jood. - Nee, nou ja. Bedankt.

Ik ben joods.

Oké, u bent dus joods. - Precies.

Dat mag u gewoon zeggen, hoor. Die zijn ook nodig.

Nou, proost dan maar.

Ik mag zeggen dat ik ben wie ik ben. Ik ben in 1965 geboren uit Franse ouders.

Ik ben geboren en getogen in Frankrijk.

Ik ben Fransman, middenklasse, Parijzenaar, links, atheïst.

Ik heb een Franse, republikeinse opvoeding gehad.

Ik kom uit een Sefardische familie, dus oorspronkelijk uit Spanje.

Isabella de Katholiek heeft ons verjaagd.

We emigreerden naar Algerije...

en repatrieerden na de onafhankelijkheid naar Frankrijk.

Dat ik een Sefardische jood ben, hoort bij m'n identiteit, maar is persoonlijk.

Dat heeft niets te maken met de buitenwereld waarin ik leef.

M'n voornaam is Frans. Dat past in deze tijd.

Ik heb ook een verborgen naam. Vanbinnen.

Die wijst op m'n bijbelse voorouders, de grondleggers van m'n afkomst.

Die naam kreeg ik bij m'n besnijdenis.

Ik was een jongetje.

Ik werd dus besneden zoals alle joden dat hebben gedaan sinds Abraham.

25 jaar voor m'n geboorte vond er een unieke genocide plaats.

De Holocaust.

De dood in de gaskamers treft het hele volk waar m'n familie toe behoort.

Net als alle kleinkinderen van migranten spreek ik niet m'n grootouders' taal.

Net als bij alle Sefardische kleinkinderen...

heeft mijn manier van leven niets te maken met die van m'n grootouders.

En toch zijn we allemaal familie.

DE JODEN ZIJN OVERAL

Snap je waarom ik ertegen was?

Dacht je soms dat ik ervoor was?

Je kent me, Jean. Ik hou van een lolletje.

Ik was een van de eersten die met de SS in Uruguay marcheerde.

Ik was jong, knap.

Maar het was vooral zonder enig risico. Moet je haar zien.

De leider van de Mouvement pour la Nation Française danst met een ex-nazi.

Op het Lederhosen-bal.

Burschenschaften. - Ook goed.

Die wordt geen voorzitter.

Jij zou partijleider moeten worden. - Uiteraard.

Maar ze heeft 25% van de stemmen gekregen bij de Europese verkiezingen.

Een echt fascistje.

Maar dat is toch goed? Een fascist is goed?

Voor het land, niet voor mij.

Net als in de politiek doet uw vrouw af en toe een stapje opzij. Gefeliciteerd.

Ja, dat is knap van haar. Ze heeft talent.

Zorg dat Boris gaat dansen. Hij heeft alleen nog maar gezeten.

Kom op, Boris. Trek niet zo'n gezicht. Lach eens.

We gaan weg. - Hou toch op.

Paranoïde als een echte smous. Ik word doodmoe van jou.

Zie je hier camera's of journalisten? Nee. Precies.

Geniet. Ontspan je. Oostenrijk is zo mooi, zo groot. Zo schoon en wit.

Dat heeft een waanzinnig effect op me. Ik heb kippenvel. Heerlijk.

Dit is een fantastisch land.

Geen zwarten, geen Arabieren. Geen sandalen, djellaba's, sluiers.

Geen enkele jood. Stel je voor, een land zonder joden.

Ik krijg zin... - Nee.

Heil Hitler. - Proost.

Je verpest de pret. Morgen een joodse ondervraging.

U hebt opgeroepen tot een demonstratie tegen abortus en voor de doodstraf.

Dat is niet goed afgelopen.

Zoals gewoonlijk hebben uw actieve leden journalisten aangevallen.

Uw toon bevalt me niet. Wat betekent dat: Zoals gewoonlijk?

Zoals gewoonlijk?

Als iets herhaaldelijk voorkomt, een gewoonte, iets dwangmatigs.

U hangt de slimmerik uit.

Wat hebt u daarop te zeggen? - Niets.

Het zijn uw kiezers. - Daar gaan we weer.

U minacht 25% van de bevolking.

Wiens ideeën u onveranderd deelt sinds de oprichting van uw partij.

Mijn partij? - Die uw vader opgericht heeft.

Sindsdien is er veel veranderd.

Wat ze ook zegt, met die achternaam kan ze het gewoon vergeten.

Ze zal altijd de dochter van haar vader blijven.

Maar ze houdt de antisemieten binnen, en zij breidt de basis uit.

Ze is gewoon geweldig.

Wanneer?

Ik kom eraan.

Ik moet even weg.

M'n grootmoeder.

Ik weet dat je veel van haar hield.

Zij heeft me opgevoed. Ze betekende heel veel voor me.

En jij voor haar. Dat weet ik, schat.

Ik ga naar haar toe. - Ik moet je eerst iets vertellen.

Het is belangrijk, Boris.

Waarom is ze bedekt? - Dat is de traditie.

Dag, ik ben rabbijn Levkovitz.

Ik kende uw grootmoeder goed. Het was een eer dat ik haar ogen mocht sluiten.

Hier, doe dit keppeltje op. Dan lezen we het boek Psalmen.

Dan kan haar ziel zich verheffen. Kom mee.

Dit moet een grapje zijn. - Nee, dat wilde ik je vertellen.

Na de oorlog wilde ze er niet over praten.

Shit.

Ik ben een jood.

Nee.

Jawel.

Ik ben een jood.

Een jid.

Een smous.

Een vuile smous.

Ongedierte. Een rat.

Je bent een van die vervloekte uitverkorenen.

Uitverkoren.

Ik ben de uitverkorene.

Maar natuurlijk. Zij niet.

Zeg dat het niet waar is. - Jawel.

Haal dat weg.

Haal dat ding van je hoofd. - Dat gaat niet.

Hoe kun je me dit aandoen, Boris? Zo vlak voor de verkiezingen.

Wat heb ik misdaan?

Ben ik geen goede vrouw, en moeder? - Jawel.

Waarom tover je dan ineens een joodse oma uit je hoed? Doe die hoed af.

Rustig, Eva.

Rustig maar.

Wat een onzin. Je oma was niet joods.

Dat testament is van geen enkele waarde.

Het is van grote waarde. - Kop dicht, jood.

Zo praat je niet tegen die meneer. - Het geeft niet. Laat maar.

Bied je excuses aan.

Bied onmiddellijk je excuses aan.

Het spijt me.

Ik zal water opzetten.

Sorry, dit klinkt misschien heel dom.

Maar als je oma joods is, hoef jij dat nog niet te zijn.

Jawel, hij is helaas joods.

Het wordt overgedragen via de oma van moeders kant.

Overgedragen?

Zoals een ziekte.

Wie zegt dat? - De Torah.

Met die Neurenberger wetten die u opnieuw wilt instellen, is het nog erger.

Dan is één ouder genoeg.

Dat slaat nergens op. - Het is waar.

Dit is ongelooflijk. Dan kan ik dus morgen besluiten dat ik zwart ben.

Morgen ben ik zwart. Je wordt niet van de ene op de andere dag zwart of joods.

Van zwarten weet ik weinig. Maar het is heel lastig om joods te worden.

Als dat zo moeilijk is, wat bewijst dan dat z'n oma joods was?

Haar vader was een Katzman. Haar moeder een Seligman.

Beide omgekomen in Auschwitz.

Tja.

Ik ben dus joods.

Hou op, ik moet 300 pagina's lezen over Roma.

Maar joden zijn vervelender dan Roma.

Vooral als je ermee getrouwd bent.

Zie je de koppen voor je?

De leidster van de MNF is getrouwd met en heeft twee kinderen van een jood.

Wat zou zo'n scoop waard zijn?

Een hoop geld, denk ik.

Ik zou rijk kunnen worden, nu ik joods ben.

Wat wil je? Was dit niet genoeg voor vandaag? Wat moeten we doen?

Ik wil dat je je terugtrekt voor mij. - Wat?

Ik kreeg 25% van de Europese stemmen.

Helemaal alleen?

Ik ben verkozen door de partij van wie ik de erfgename bent.

Mooie erfgename ben jij.

Wat denk je dat papa's partij ervan vindt dat je met een jood getrouwd bent?

Terwijl een onverwachte ziekte...

Kanker die ervoor zorgt dat je het politieke podium moet verlaten.

Je bent een ontzettende hufter.

Nee, hoor.

Een vuile jood.

Ik ben net zo blij als jullie dat we hier vanavond bijeen zijn.

Wat een eer dat ik jullie nieuwe kandidaat mag zijn.

Maar ook wat een verdriet...

dat ik Eva op het laatste moment om zo'n tragische reden moet vervangen.

Ik weet hoeveel jullie allemaal van Eva houden.

Maar jullie weten ook hoeveel ik van haar hou.

Maar wees maar niet bang.

Ze zal gedurende deze strijd voortdurend aan m'n zijde staan.

En wij zullen aan haar zijde staan...

in de strijd die zij nu voert tegen deze vreselijke ziekte.

Terwijl Eva Leblanc tegen haar ziekte vecht...