Franco Escamilla: Ladies' man

Franco.

Hoe is het, vrienden?

Dit geloven jullie nooit.

Maar ik was niet altijd de seksmachine die jullie nu zien.

Irritant dat jullie het niet geloven.

Men vroeg naar de titel Ladies' man. Die betekent 'rokkenjager'.

Want, broeders en zusters, ik ben een rokkenjager.

Geen praktiserende.

Maar ik heb m'n diploma.

Ik ben niet praktiserend omdat ik oud ben.

En het mag niet van m'n vrouw.

Serieus, vrouwen, zouden jullie niet...

Shit, zouden jullie me niet een weekend willen?

De mannen zouden me als zwager willen.

Ik heb een auto gekocht voor m'n schoonzus.

Tweedehands.

Was van mij.

Geïmporteerd uit de VS.

Hij had amper een motor. Arme meid.

'Hij hapert.' 'Ik heb er nooit problemen mee gehad.'

Niet te geloven, maar ik heb altijd een rokkenjager willen zijn.

De domste of de minst effectieve manier...

of welke toenaderingsmanier ook bij een vrouw, heb ik al geprobeerd.

Ik weet wat niet werkt.

Dat maakt me bijna een expert.

Lang geleden...

sprak ik Gaby...

Als je Gaby hebt gezien...

weet je dat die show voortkwam uit een gesprek met haar.

Ik ben haar dankbaar. Daarom heb ik hem gemaakt.

Kijk hem later. En ga vaker naar het theater, eikels.

Ik ben haar dankbaar. Ik leg later uit waarom.

Maar ik heb alles geprobeerd.

Allereerst...

leek leren goochelen me een goed idee om vrouwen te verleiden.

Ik moet wel zeggen...

dat toen ik klein was...

David Copperfield razend populair was, en hij neukte Claudia Schiffer...

een supermooi Duits model. Ik dacht: ik moet goochelaar worden.

En ik begon goocheltrucs te oefenen.

En al zeg ik het zelf, ik kan vrij goed goochelen.

Ik wil deze show beginnen met een goocheltruc.

Vinden jullie dat goed?

Ja. - Ja? Perfect.

Ik heb een vrijwilliger nodig.

Ik. - Ik.

Eentje maar. - De jarige.

Het liefst een man, want we gaan zoenen op het einde.

Nu staken meer mannen hun hand op.

Nu blijkt dat je alleen wat geld nodig hebt.

Nou, meneer... Ze brengen hem nu. Perfect.

Het is een simpele truc en ik laat de vrijwilliger me helpen...

zodat jullie zien dat het echt is.

Anders zeggen jullie: 'Die gast heeft alles opgezet.'

De assistentes brengen hem. Geef ze een applaus.

Hoe heet je?

José. - José.

Bedankt, dames.

Kom je uit Monterrey?

Nee, uit Culiacán, Sinaloa. - Doodeng.

Komen die allemaal uit Sinaloa?

Nee.

Jullie lieten me schrikken, eikels.

Ik ga even hier staan.

Hoe oud ben je? - Tweeëndertig.

Je lijkt jonger. - Bedankt.

Hoogstens 31 en 11 maanden.

José, we kennen elkaar niet, hè?

Nou ja, jij kent mij.

Dat klopt. - Maar ik ken jou niet.

Help je me met deze truc? - Ja.

Geloof je in magie? - Ja.

Je bent 32. Toe nou.

Ik kan nog steeds geen mooie waaier maken.

Kies maar een kaart uit, José.

Wil je echt die?

Zeker weten?

Deze. - Dat is de eerste die je hebt gekozen.

Nu, beste José, ga ik me omdraaien...

Oké, nee.

Ik bedoel...

Ik ga m'n ogen dichtdoen.

Beste José, laat het publiek de kaart die je hebt gekozen zien.

Ik kan niets zien...

maar ik weet al welke kaart het is, José.

Ik draai me nu om.

Klaar, José? - Ja.

Ik laat jou en iedereen zien... Niet laten zien. Dat wil ik niet.

Ik weet welke kaart het is. Het is een goocheltruc.

Dit is echte magie.

José, ik wil dat je aan de kaart denkt. Denk aan de kaart.

Wacht, nog niet. Ga terug. Nog niet.

Ga terug. Later.

Jij moet aan de kaart denken.

Denk aan de kaart. - Prima.

Denk eraan. Zie je hem? - Ik denk...

Ja.

Jouw kaart is...

de klaveren acht.

Laat je kaart zien, José.

Sodemieter op, José.

Hartenkoning.

Oké.

Gelukkig filmen we dit.

José heeft het verpest.

Ik vroeg drie keer 'Zeker weten?'

Ik legde verdorie mijn duim...

'Kies maar een kaart.' En ik deed zo...

Een applausje voor José. Bedankt.

Oké.

Bedankt.

Nee, het geeft niet.

Daarom ben ik komiek.

Dat is het hem juist.

Ik maak grappen als ik het verpest. Dat kan een goochelaar niet.

Als José de truc niet had verpest...

dan had ik een monoloog van zevenenhalve minuut gehouden...

over m'n vaardigheden als goochelaar, maar José besloot...

om m'n avond te verpesten.

Weet je hoe duur deze zaal is, José?

De camera's, assistenten, apparatuur...

En jij kiest de verkeerde kaart.

Het geeft niet.

Het is weer een mislukte poging en daar ben ik aan gewend.

Luister. Lang geleden, toen we Cabareteando begonnen te doen...

keken Gaby en ik een van de video's en ze zei:

'Is het je opgevallen hoe je makkelijk met mannen praat...

maar stottert en hapert met vrouwen?'

Ik zei: 'Ten eerste, wat akelig dat dat je opvalt.

Ten tweede, dat is niet waar.'

Ik ging m'n video's terugkijken en het is waar, vrienden.

Als ik met vrouwen praat...

ga ik weer stotteren.

Ik herhaal geen lettergrepen, maar kom niet uit m'n woorden.

Ik dacht dat ik zo gehoorzaam was.

Omdat...

Omdat Gaby me slaat.

Maar later...

besefte ik dat het verder teruggaat. Ik besprak dit in therapie en met Gaby.

Ik weet wat de oorsprong is. Dit is het verhaal.

Ik ging naar de middelbare school, en...

Ik heb dit al eerder gezegd. Op de basisschool...

ging het sociaal niet goed. Op de middelbare school ook niet.

En nu nog steeds niet. Maar nu boeit het me geen reet.

Ik zat in de eerste en ging naar het park...

want in Cuautla, land van helden, mooie kinderen, gezegend zij je grond...

was er weinig te doen in de jaren 90.

Dus ik ging in het park naar billen kijken.

En...

En ik kwam twee klasgenoten tegen...

Mario en Bolillo.

Bolillo, niet omdat hij wit is. Maar omdat hij op bolillo-brood leek.

Hij had een klein hoofd en een enorm lijf...

en leek op z'n ellebogen meel te hebben.

En...

ze vragen: 'Wat doe je nu?' 'Niets.'

'Kom, er is een feest.' Ik zeg: 'Nou...' Zij zeggen: 'Er zijn meiden.'

Elke man, waar je hem ook uitnodigt...

wil als de plek 'Er zijn meiden' heet...

graag komen.

Zo hebben ze Frodo overtuigd om de ring te dragen.

'Kom. Er zijn meiden. Vooruit.'

Zo werd ik lid van de kerk.

Echt waar. Ze zeiden: 'Wil je niet meedoen?'

Ik zei: 'Ik ben atheïst.' 'Maar er zijn meiden.' 'Oké dan.'

Op zondag was het van...

we komen samen bij Uw altaar.

Daar heb ik m'n vrouw ontmoet, dus er was minstens één meid.

Ik trouwde.

Ze zeiden: 'Laten we naar een feest gaan.'

En onderweg dacht ik: waarom hebben ze me uitgenodigd?

Vrienden zeiden nooit over mij: 'We hebben Franco nodig voor de meiden.'

Nooit.

Ik dacht onderweg: dit is vast een valstrik, shit.

Maar er zijn meiden.

Dit was m'n eerste feestje met vrouwen. Voor die tijd was het altijd met jongens.

Jongens gingen samen spelen of zwemmen.

Er was eten en dat was het.

Maar dit was met vrouwen. Dus ik dacht: waarom nemen ze mij mee?

Toen we daar aankwamen, viel alles op z'n plek.

Het was geen feest, maar een kleine samenkomst.

Er waren maar zes mensen.

Mario, Bolillo en ik.

En drie vrouwen:

Mario's vriendin...

Bolillo's scharrel...

en een meisje dat heel lelijk was.

Ja...

echt lelijk.

Met een hoofdletter L.

Net zo lelijk als wanneer je God slaat...

met Pasen.

Zodra ik binnenkwam, dacht ik: aha.

Die krijg ik.

Velen zouden zeggen: bekijk het. En die zouden gaan. Ik niet.

Eén, het was m'n eerste feest met vrouwen.

Twee, er was er één over, dus zij moest bij mij komen.

En drie, ik ken mezelf. Ik weet hoe eruitzag en eruitzie.

Ik kan niet te kieskeurig worden.

Hoewel ik dacht: ik heb de lelijke...