All the Empty Rooms

Klaar? - Ja.

Hallo. - Hoe gaat het?

Hoi. - Aangenaam.

Frank.

Het is licht.

Er is amper iets veranderd.

Ik heb een heel goed gevoel over hem.

De kamer weerspiegelt de persoonlijkheid die je zei die hij had.

Is dit...

Vuile kleren. Die hebben we nog niet aangeraakt.

Nee. We hebben z'n ondergoed en sokken gewassen. Dat vond ik vies.

Ik heb z'n ondergoed en sokken gewassen...

maar de rest is hoe het bijna vijf jaar geleden was.

Z'n vuile kleren.

We wilden dat z'n kamer naar hem zou blijven ruiken.

DE STRIJD BEGINT WEER

Hup, Dodgers.

Hup, Dodgers.

Hup, Dodgers.

VLIEG HOOG, DOM

STEVE HARTMAN MOEST VERSLAG DOEN OVER EEN SCHIETPARTIJ OP SCHOOL IN 1997.

SINDSDIEN IS HET AANTAL SCHIETPARTIJEN OP SCHOOL TOEGENOMEN VAN 17 TOT 132 PER JAAR.

Jarenlang maakte ik reportages na elke schoolweek.

Over een held of over het land dat samenkomt.

Ze waren op zoek naar een positieve boodschap.

Ze had een vergadering, hoorde schoten en rende ernaartoe.

Daarom is ze een held voor ons.

Op de eerste dag...

Ik had zoveel reportages gedaan dat ik in herhaling dacht te vallen.

Ik gebruikte dezelfde tekst in de verhalen.

En ik zag dat in Amerika...

de tijd tussen elke schietpartij...

alsmaar korter werd.

Ik dacht: Ik moet iets anders doen. Wat kan ik doen?

De media zijn hier deels schuldig aan.

Het is het onderzoeken waard.

Vooral in het begin was het zo overdreven en de schutters werden te vaak genoemd.

We moeten praten over het kind dat er niet meer is.

HARTMAN WERKT AL ZEVEN JAAR AAN EEN NIEUWSREPORTAGE...

OVER DE LEGE SLAAPKAMERS VAN DE GEDODE KINDEREN.

HIJ MOET NOG DRIE KAMERS DOCUMENTEREN.

Kun je ons horen en zien?

Kijk eens aan.

Hoi. - Hallo.

Hallo, Gloria.

Hoe gaat het?

Dat is een lastige vraag. - Dat geloof ik.

Bedankt voor dit gesprek.

Ik wil graag langskomen met Lou Bopp, een fotograaf...

en Lou foto's laten maken van de kamer...

zoals die was, en Hallie vast te leggen met die foto's.

We willen haar graag delen.

Ja. - We zijn ook nogal nerveus.

Ja, ik ook.

Ze was het licht van onze familie, en...

onze levens draaiden om haar.

Ik voel me enorm gezegend dat je contact met ons hebt opgenomen.

Het voelt als...

een teken. Ik krijg allerlei tekens van m'n meisje.

Het is een teken...

dat het zo moest zijn.

Oké.

Bedankt. - Bedankt.

Tot snel. - Bedankt.

Goed. - Dag.

Ik fotografeer mensen, ik schiet actie, en...

lifestyle.

Ik heb nog nooit een project gedaan...

waarbij iemand er niet meer is.

We kennen elkaar al heel lang.

Ik zou dit niet met veel mensen doen, maar ik vertrouw Steve.

Kom, Rose. Tijd voor school en de foto.

Ja. - Oké.

Dit is 'de ochtendfoto'.

Iets meer hierheen. Iets meer.

Alleen om de voortgang van het leven vast te leggen.

Alles kan op elk moment gebeuren.

Goed.

Tijd voor school.

Klaar? - Dag.

Tot kijk. Hou van je.

Hou van je. - Hou van je.

Tot snel. - Kom, Birdie.

Dag, George. - Dag.

Sommige van m'n bazen weten niet dat ik aan dit project werk...

maar ik moest het alleen doen als ik het wilde doen.

9 JAAR OUD

GEDOOD OP COVENANT SCHOOL 27 MAART 2023

Hallo. - Hé, Steve.

Dit is Lou. - Hoi.

Hoi, Lou. Chad. - Aangenaam.

Ik kan hier een stoel neerzetten.

Er moet iets zijn, een positieve noot voor jullie of jullie gezin.

Zien jullie iets op deze foto's?

Dat vind ik belangrijk. Waarschijnlijk het allerbelangrijkste.

Ik weet niet...

wat het kan zijn voor ons gezin.

Ik zie het meer als: 'Hoe kan haar leven nu anderen helpen?'

Dat is wat... We willen dat dat haar nalatenschap is.

Dus... Ja.

'Eerste tand. Eerste voetbalwedstrijd.'

'Eerste Tennessee-wedstrijd.'

Heeft zij dat gemaakt? - Ja, dat klopt.

Was het een project? - Ja.

Voor school. - Ja.

EERSTE VOETBALWEDSTRIJD DOOP, 1 JAAR

EERSTE TAND, 5 JAAR

Het is gek hoe het geheugen werkt.

Ik kan me bijna elke minuut van drie uur op maandag herinneren.

Daarna raak ik de draad kwijt.

Maar ik ging die avond haar kamer binnen.

Ik ging liggen en ik begon te huilen.

VERBODEN TOEGANG HALLIE

WE HIELDEN AL VAN JE VOORDAT JE GEBOREN WERD

Je wilt iets hebben wat je niet kunt krijgen.

Ik wilde haar geur terug. Ik wilde haar aanraken en ik wilde...

haar bezwete haar voelen.

Haar bed kwam daar het dichtst in de buurt.

Dus...

Oeps.

Soms kijk ik hier gewoon even rond...

naar haar hebbedingetjes, knuffels en schelpen die ze verzamelde.

Soms ruik ik aan haar dekentje...

waar ze altijd mee sliep.

En...

vooral in die kamer wordt er veel gehuild.

Ik denk dat de kamer helpt.

Er zijn veel momenten waarop je verdrietig wilt zijn.

Goed zo, Hallie.

Door het verdriet voelen we ons verbonden met haar.

Ze was echt...

extravert. Ze was ook...

een typisch zusje. Soms was ze irritant, maar...

Grappig, een beetje irritant. - Het was leuk.

Ze was ook op sportief vlak behoorlijk fanatiek.

Zo gingen we met elkaar om. Ze was altijd bij ons.

Eens kijken. - Het is een roze.

Je eigen bal. Je kunt hem overal mee naartoe nemen.

Afblijven, jongens.

Een van de grappigste dingen is dat ze...

Dit is geweldig. - Hierom smeekte.

Ze wilde een kattentrui van Amazon. Jada zei: 'Ik wil dit niet kopen.'

Moesten jullie haar ompraten? - Dat lukte niet.

Ze droeg hem altijd. - Ze droeg hem vaak.

MIJN DRIE BROERS

Wat moet de wereld over Hallie weten als ze naar die foto's kijken?

VOOR DE GEBROEDERS SCRUGGS EN HALLIE HUP, VOLS.

De wereld moet weten dat ze een... Ik kan dit niet.

Ik wil dat de wereld weet dat ze een geweldig mens en een fijn zusje was.

Onze volgende gast is correspondent van CBS News, Steve Hartman.

Ik ben Steve Hartman van CBS News.

Steve Hartman heeft een recept voor geluk gevonden.

Als CBS-correspondent verslaat Steve geen politiek...

natuurrampen of oorlogen.

We hebben er nog 129 te gaan.

Zie je m'n benen? - Ja.

Die doen het nog. - Zeker weten.

Bij al je verhalen... - Moeten we huilen.

Ik ben getypecast als de man...

die positief en goed nieuws brengt.

Ik kom aan het einde ten tonele...

zodat mensen...

weer vertrouwen in de mensheid krijgen.

We wilden de week afsluiten...

met een prachtig verhaal van Steve Hartman.

Steve wil graag iets delen over deze tragedie.