ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
[ผู้ใช้วิชามายามักใช้ไม้กฤษณา ชาด ไม้จันทน์ และเกสรดอกลำโพง]
[เพื่อทำให้ผู้อื่นเกิดภาพหลอน หรือสะกดจิตให้เกิดภาพลวงตา]
พี่ใหญ่
ทำไมเราต้องไปปล้น ผู้ใช้วิชามายานั่นด้วยล่ะ
นั่นสิ
ได้ยินมาว่าพวกนั้นทั้งฝึกมนต์ดำทั้งกินคน
แถมยังแปลงร่างเป็นสัตว์ได้ด้วยนะ
น่ากลัวชะมัด
จะกลัวอะไร
ถ้าไม่เหี้ยม ก็อยู่ไม่รอด
ถ้าวันนี้ปล้นอัญมณีในมือเขามาได้
เราก็จะได้สุขสบายไปทั้งชาติแล้ว
ลุย
ข้าบอกแล้วไงว่าที่นี่มีเหยื่อ
ดูสิ
ท่านจอมยุทธ์ ปล่อยข้าไปเถิด
เจ้าหลอกคนมาได้แค่นี้เองหรือ
ยังมีอีกขอรับ
พี่ใหญ่ เรารวยแล้ว
ปล่อยข้าไปเถิด
ได้
ข้าจะปล่อยเจ้าไป
ขอบคุณมากขอรับ
นี่
เป็นพวกต้มตุ๋นอีกแล้ว
ไป
เชียนหลิง
โอกาสมาแล้ว ไป
ดูสิ
ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว
อย่างไรวันนี้เราก็ต้องเป็นคนที่ทำผลงานได้
ไปกันเถอะ
นี่ เดี๋ยวสิ
รอเดี๋ยว
ข้าว่าอย่าเลย
เรากลับไปรอช่วยนางดีกว่า
ไม่เอาหรอก
ไปกันเถอะ เร็วเข้า ไป ๆ
พี่ใหญ่
มีผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง
นายท่านทั้งสาม
มาช่วยข้าหน่อย
แม่นาง
เป็นอะไรน่ะ
ตอนตักน้ำเมื่อครู่
ข้าไม่ทันระวังข้อเท้าเลยพลิกน่ะ
ตอนนี้ข้าเดินไม่ไหวจริง ๆ
รบกวนพวกท่าน
ช่วยพาข้าไปส่งที่โรงเตี๊ยมข้างหน้าได้ไหม
พี่น้องข้ารออยู่
จัดการ
บ้านเจ้าอยู่ไหนล่ะ
ข้านำทางไปเอง
เร็วหน่อย ๆ
อยู่ทางนี้
เอ๊ะ พี่ใหญ่ นี่มัน
สวยจังเลย
งดงามยิ่งนัก
อย่างกับสวรรค์บนดิน
ถึงแล้วเจ้าค่ะ
วางข้าลงเถอะ
น้องหญิง เจ้าเป็นอะไรไปน่ะ
พี่หญิง ข้าข้อเท้าแพลง
โชคดีที่ได้นายท่านทั้งสามช่วยไว้
ดูแลพวกเขาให้ดี ๆ นะ
ข้าขอไปพักก่อน
ได้ ไปเถอะ
นายท่านทั้งสาม
พวกท่านคงเหนื่อยแล้ว
เชิญทางนี้เจ้าค่ะ
ได้ ไปเถอะ
ไป
มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วยหรือ
ทำไมพวกเราถึงโชคดีขนาดนี้เนี่ย
สงสัยดวงความรักกำลังพุ่ง
สุราดีนี่
หอมจังเลย
หมดจอก
หมดจอก
มา
พี่ใหญ่
มีสาวสวยด้วย
นั่งกินให้ดี ๆ เถอะเจ้าค่ะ
มา
รับสุราไหมเจ้าคะ
ขอข้าลองชิมหน่อยสิ
ทำอะไรของเจ้าน่ะ
คิดจะล้อเล่นกับลูกพี่ข้าหรือ
จัดการเลย
อย่าโมโหไปเลยเจ้าค่ะนายท่าน
นายท่าน ข้าดื่มเป็นเพื่อนท่านเอง
ข้าขอไปดูพวกเขาหน่อยนะเจ้าคะ
ยังไม่รีบไปอีก
อย่าโมโหเลยนะเจ้าคะนายท่าน
ดูนั่นสิ
มานี่สิ
มาเล่นด้วยกันไหม
มาเล่นด้วยกันสิ
ดูนั่นสิ
เอ้า
ไม่กิน มันเลี่ยน
ก็ได้
ทำอะไรของเจ้าน่ะ
นายท่าน
ข้าเห็นท่านไม่กิน ข้าถึงกล้ากิน
ข้าวางไว้ให้หมากิน
ไม่ได้ให้เจ้ากิน
เข้าใจไหม
ไสหัวไป
เฮ้ย ยังจะเอาไปอีก
ยังจะกินอีกหรือ
ใครน่ะ
ออกมานะ
ใคร
ออกมา
ไม่ทำร้ายคนที่ขโมยเพื่อประทังชีวิต
อีกอย่าง
เนื้อนั่นเจ้าทำตกพื้นเอง
เขาไม่ได้ขโมยเสียหน่อย
ถ้าเจ้ายังไม่พอใจอยู่ละก็
ข้าชดใช้
แทนเขาได้นะ
เจ้ามายุ่งอะไรด้วย
อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน
ไปให้พ้น
ดี เตะได้ดี
ท่านพี่
ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นไรนะ
- ไม่เป็นไรนะ ท่านพี่ - ไปเถอะ
สมควรโดนแล้ว
- เยี่ยม - เยี่ยม
ขอบคุณมาก
เยี่ยม
สุดยอด ๆ
เถ้าแก่ รบกวนแล้ว
ไม่ต้องเกรงใจ
เจ้าอันธพาลนี่ชอบมาก่อเรื่อง
ข้าต้องขอบคุณท่านที่ช่วยสั่งสอนเขาด้วยซ้ำ
ดูจากการแต่งกายของท่านแล้ว
ท่านเป็นมือปราบหรือเปล่า
ข้าน้อยมือปราบโม่เฉิน
เพิ่งมาที่เมืองนี้เพื่อสืบคดี
หากใต้เท้ามีสิ่งใดให้รับใช้
ก็บอกมาได้เลย
ข้าน้อยต้องการที่พัก
ท่านมีห้องว่างไหม
มีสิ ๆ
รับรองว่าเป็นห้องพักชั้นดี
เชิญตามข้ามาเลย
ได้
เชิญขอรับ
ใต้เท้า รบกวนหน่อยนะขอรับ
ข้าให้เด็กรับใช้เตรียมสุราอาหาร มาให้ท่านแล้ว
เถ้าแก่
ข้ามีภารกิจสำคัญต้องทำ
ดื่มสุราไม่ได้
แค่อาหารธรรมดาก็พอแล้วละ
ได้เลยขอรับ
เดิมทีข้าตั้งใจจะเอาเห็ดล้ำค่าพันปี ไปมอบให้อาจารย์
แต่โดนศิษย์พี่ใหญ่แย่งไปซะได้
อยากฟ้องอาจารย์จริง ๆ
อย่าเลย
พลังของพวกเราต่ำเกินไป
สู้พวกนางไม่ได้หรอก
ต่อให้เราไปฟ้อง
อาจารย์ก็คงไม่เชื่อ
เรายอม ๆ ไปก่อนเถอะนะ
ถ้าเราสร้างผลงานเยอะ ๆ
แล้วทำให้อาจารย์เชื่อใจพวกเราได้ก็คงดี
อาจารย์เคยบอกไว้ว่า
พวกผู้ชาย
สมควรตายทุกคน
ขอแค่เราอ่อนโยนด้วยหน่อย
พวกเขาก็ติดกับกันหมด
พวกผู้ชายคิดแต่จะเอาเปรียบผู้หญิง
กันหมดจริงหรือ
ข้าไม่รู้เหมือนกัน
แต่ก็ไม่เคยเห็นใครที่ต่างไปจากนี้นะ
ทางนี้ไม่มีเหยื่อเลย
ข้าไปดูทางนั้นก่อนนะ
แปลกจริง
ตั๋วเงินสามใบนี้
น่าจะเป็นตั๋วที่พวกโจรป่าปล้นมาจากพ่อค้า
ทำไมถึงมาหล่นอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แม่นาง
ดึกดื่นป่านนี้ทำไมถึง มาอยู่ที่นี่ตามลำพังล่ะ
บอกตามตรง
เมื่อครู่ข้าตั้งใจจะมาตักน้ำ
แต่จู่ ๆ ก็มีกระต่ายป่าวิ่งผ่านไป
ทำข้าตกใจล้มลง
จนข้อเท้าแพลงน่ะเจ้าค่ะ
ไหน ๆ ก็มาเจอคุณชายแล้ว
คุณชายช่วยประคองข้าไปที่ โรงเตี๊ยมข้างหน้าได้ไหมเจ้าคะ
ในโรงเตี๊ยมมีพวกพี่สาว ที่ช่วยดูแลข้าได้อยู่
ประคองเจ้าไปโรงเตี๊ยมหรือ
แม่นาง
ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกัน
เอาอย่างนี้แล้วกัน
No comments yet. Be the first to leave one.