POSE

นี่เธอ ฉันจะทำยังไง ให้ได้ทรงผมเหมือนมาดอนน่า

จากเรื่องเดสเพอเรตลี่ซีกกิ้งซูซาน

ฉันยีผมทีไร

- ชอบดูเหมือน... - คุณซีลีน่ะสิ

ทำไมถึงคุยเรื่องไม่สร้างสรรค์กันเลย

สิบปีที่ผ่านมา บ้านอะบันดันซ์ครองตำแหน่งสูงสุด

แต่สัปดาห์ที่แล้ว เพนดาวิสขโมยถ้วยรางวัลเราไป

ตั้งสติหน่อย ลูกๆ

ได้เวลาเตือนความจำ ให้ทั้งโลกรู้ว่าเราเป็นใคร

เราจะเดินในหมวดหมู่ไหนดีล่ะ

ยอดมนุษย์ไง

เอายานอนหลับโซมีเนกซ์ ให้แม่เธอกินแทนเลยดีกว่าไหม

ราชนิกุล

แต่พวกเราควรเดินด้วยกัน ลูกๆ ทุกคนในบ้าน

แล้วเราจะทำยังไงล่ะ

วิ่งไปเบอร์เกอร์คิง เอามงกุฎกระดาษมาหรือไง

ยัยเพี้ยน

เงียบ เด็กๆ ให้แม่ของพวกเธอพูด

ฉันรู้ว่าเราจะทำยังไง

เธอเป็นเจ้าแม่สร้างสรรค์

และของดีๆ ก็มาจากเธอนี่แหละ

พวกเราจะเดินด้วยกัน ในฐานะราชวงศ์อะบันดันซ์

ความคิดดีมาก

ไม่มีทาง เดี๋ยวนะ

นี่เป็นครั้งที่สามในสัปดาห์ ที่คุณเอาความคิดฉันไปเป็นของตัวเอง

แล้วยัยพวกนี้ก็เออออตามไปด้วย

มันต่างกันตรงไหนระหว่าง การเดินแบบ "ราชนิกุล"

กับในฐานะราชวงศ์อะบันดันซ์

แค่เพราะว่าเธอมีความคิดขึ้นมา

ไม่ได้หมายความว่า เธอจะทำออกมาได้เลิศนะ

ความคิดเป็นวัตถุดิบ

มีแค่คุณแม่ตัวจริงที่จะรู้วิธีปรุง

ตัวจริงไง ได้ยินไหม ยัยสาวไม่เสร็จ

ทีนี้ก็ไปทำอาหารทางนั้นให้เสร็จ พวกสวยๆ เขาหิวกันแล้ว

ฉันไม่อยากเข้าตะรางนะ

โคโค่เพื่อนฉันเข้าคุก

แล้วโดนซ้อมจนโหนกแก้มกับจมูกหัก

การไม่ยอมเสี่ยงอะไร ยิ่งทำให้เราเสี่ยงนะ

เราจะปิดในอีกสิบนาที

คุณจะเลิกงานตอนนั้นใช่ไหม พ่อรูปหล่อ

แจ๋ว

ให้ตายสิ วัฒนธรรมทั้งหลายนี่ ทำให้ฉันอ่อนระทวย

ฉันย้ายเข้ามาอยู่ในนี้ได้เลยล่ะ

ที่นี่ควรเป็นอพาร์ตเมนต์ใหม่ของฉัน

คุณแม่คู่ควรกับที่นี่ จริงๆ นะคะ

ปีศาจสับหัวสินะ

แจ็กพ็อต

ส่งคุณแม่สู่บัลลังก์ซิ

- ค่ะ คุณแม่ - ค่ะ คุณแม่

พร้อมไหม

ใช่เลย

เรียนผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์ทุกท่าน

พิพิธภัณฑ์ จะปิดให้บริการในอีกห้านาที

ห้านาที

บ้าจริง เราต้องซ่อนแล้ว

- อะไรล่ะ - มุดเข้าไปสิ

คุณแม่ เราจะเอาอะไรไปบ้าง

ทุกอย่างเลย

เร็วเข้า อันนั้นขาดไม่ได้

เร็วเข้า ไปสิ

ทำไมชักช้านัก

เราติดอยู่ในนี้

ฉันแต่งเต็มขนาดนี้ จะไม่มีใครเห็นฉันเหรอ

หยิบเก้าอี้ตัวนั้นมา

นับหนึ่งถึงสามนะ

หนึ่ง

สอง...

สาม

วิ่ง

เห็นพวกนั้นแล้ว

ผมพอจะรู้ว่าพวกนั้นมุ่งหน้าไปไหน

รีบใส่ชุดเร็วเข้าสิ

ราชนิกุล

หมวดหมู่คือ...

งดงามดั่งราชนิกุล

ใช่แล้ว

เธอเป็นเจ้าของทุกสิ่ง

ทุกอย่างเป็นของเธอ

เธอเป็นเจ้าของเพชรนิลจินดา

เธอเป็นเจ้าของประเทศ

เธอเป็นเจ้าของผู้ชายของเธอ

เธอเป็นเจ้าของ ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีบนโลก

ฉันไม่เห็นรู้จัก เจ้าหญิงหรือราชินีองค์ไหน

ที่ซื้อเสื้อผ้า จากร้านแคชชวลคอร์เนอร์เลย

ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร

ให้เกรดอีสำหรับความพยายาม หมุนตัวให้กรรมการด้วย

หมุนตัวให้กรรมการด้วย

- หมุนตัว - มาผิดที่แล้วน้องหนู

ขอคะแนนจากกรรมการด้วย

หกคะแนน สิบคะแนน

หกและหก

จิกได้ร้ายมาก ร้ายจริงๆ

ไร้ประโยชน์จริง

ไปให้พ้นเลย

เสียใจด้วยนะ พวกเธอไปได้

บ๊ายบาย

ไว้เจอกันใหม่

ปรบมือให้พวกเธอหน่อย

มีใครอีกไหม

นับหนึ่ง นับสอง

นับสามให้สาวๆ

มีใครอีกไหม

อะไรน่ะ

ตายแล้ว

- เก๋สุด - ชนะไปเลย

ใช่แล้ว

และบ้านอะบันดันซ์

ได้เข้ามาสู่สถานที่แข่งขันแล้ว

ได้ทั้งความสมจริง จัดเต็มด้วยเสื้อคลุม

มีเสื้อผ้าสีแสบสันและคอร์เซ็ต

สีม่วงนั้นสวยจัง

และเสื้อคลุมขนสัตว์ และมงกุฎ

คุณพระคุณเจ้า

ดิสนีย์

ดิสนีย์ ระวังหลังเอาไว้ให้ดี

- เจ้าหญิงบลิงเดอเรลล่ามาแล้ว - เก๋มากลูกสาว

พวกเธอมีไม้คทา

อย่างกับเจ้าชายเจ้าหญิงตัวจริง

ดูเจ้าชายองค์นั้นสิ

อย่างนั้นล่ะ พระเจ้า

ตั้งใจฟังแล้วจำเอาไว้

เอาเลย เดินมาเลย

เดินเลย

อย่างนั้นสิ

ทุกคนเห็นกันแล้วนะ

แล้วราชินีล่ะ

แล้วหนึ่งเดียวของเรา อเล็กตร้าล่ะ

องค์ราชินี องค์ราชินีมาเปิดงานแล้ว

องค์ราชินีมาเปิดงานแล้ว

สุดยอด

ราชินีแห่งบอลรูม

อยากจะเฉิดฉาย

ราชนิกุลมันต้องอย่างนี้ ที่รัก

สิบ สิบ สิบ

สิบคะแนนรวด

รางวัลชนะเลิศ

บ้านอะบันดันซ์

ตายแล้ว

เจ้าหญิงไดอานา

ช่วยเป็นที่ปรึกษาให้พวกเธอที

และนั่นแหละ

คืองานบอล

หมวดหมู่คือ...

เลิศ

เต็มที่

โพส

และหนึ่ง และสอง และสาม และสี่

และห้า และหก เจ็ด แปด

แล้วปิด และหนึ่ง และสอง และสาม และสี่

และห้า และหก เจ็ด แปด

แล้วหมุน

(เส้นทางรร.ศิลปะเยาวชน สู่ชื่อเสียงด้านโมเดิร์นแดนซ์)

เอาล่ะ

เราเคยคุยเรื่องแกเปิดเพลงหนวกหูแล้ว

- ไปไหนมา - ผมไปโรงเรียนมาครับ

ทายสิว่าฉันไปไหนมา

ฉันเข้าเมืองมา

ไปนัดดื่มกับเพื่อนๆ ที่โอมัลลีย์ส

ตอนฉันไปถึง พวกนั้นกำลังหัวเราะกันใหญ่

จำท็อดด์ได้ไหม คนที่ทำงานที่โรงงานกับฉัน

เขาเห็นแกใส่รองเท้าบัลเลต์ เดินลับๆ ล่อๆ ออกมาจากโรงเรียนเต้น

แล้วฉันก็คิด "ไม่ใช่ลูกชายฉันหรอก

เพราะเราเคยคุยกัน และฉันก็ห้ามไม่ให้ไปเรียนเต้นแล้ว"

- ผมอธิบายได้ ผม... - เหรอ

แล้วแกจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง

ฉันเจออยู่ใต้เตียงแก

ฉันเคยบอกแม่แกแล้ว

"ถ้านุ่มนวลกับมันเกินไป มันจะโตมาเป็นแต๋ว"

ฉันพยายามทำให้แกแข็งแกร่งขึ้น แต่เธอเอาแต่พูดว่า

"นักสร้างสรรค์ ต้องการพื้นที่ให้สำรวจ"

ฉันเลยยอมให้เธอเลี้ยงแก

และแกจะตอบแทนความเมตตาฉันแบบนี้เหรอ

อะไรล่ะ พูดออกมาสิ

แกอายุ 17 แล้ว แกเป็นหนุ่มแล้ว จริงไหม

งั้นก็พูดออกมาสิ

ผมเป็นนักเต้นครับ

แล้วก็...

ผมเป็นเกย์ครับ

ผมกำลังพยายามหาเส้นทางของตัวเอง

ผมอยากออกไปจากเมืองนี้ ไปเป็นคนมีหน้ามีตา

หมายความว่าฉันไม่มีหน้ามีตา เพราะอยู่แต่เมืองนี้เหรอ

แกไม่รู้หรอก ว่าผู้ชายเขาเป็นกันยังไง

การที่ต้องดิ้นรน

หยุดนะ

ช่วยด้วย

- พระเจ้า - ลอว์เรนซ์ หยุดนะ

หยุดเถอะ

ให้มันออกจากบ้านไปซะ

ฉันไม่มีลูกชายอีกแล้ว

แกทรยศแม่แบบนี้ได้ยังไง

แม่ไม่ทำตามคำสั่งพ่อ แล้วสนับสนุนแกในการสร้างสรรค์

แต่แกกลับเอา ของโสโครกนี่เข้ามาในบ้านแม่

แกก็รู้ว่าคัมภีร์ไบเบิล ประณามการรักร่วมเพศ

และพระเจ้าก็จะลงโทษแก ด้วยการทำให้แกเป็นโรคนั่น

- แต่ผมไม่ใช่คนบาปนะ - ใช่สิ

ถ้าแกรักแม่

แกจะไปยืนต่อหน้าพระองค์

ร้องขอการให้อภัย และยุติพฤติกรรมเลวทราม

เข้าใจไหม

จะเอาอย่างนั้นใช่ไหม