The Bellboy

Hallo. Ik zal me even voorstellen.

Ik ben Jackie Mulchen.

Ik ga over alle films die bij Paramount worden gemaakt.

Voordat ik u de film laat zien, moet ik iets uitleggen.

De film die u nu gaat zien, is geen gewone film...

zoals het publiek die tegenwoordig te zien krijgt.

Het is makkelijk zo'n film te maken...

vol met liefde, emotie en tranen.

En we draaien onze hand niet om voor SF...

gewelds...

en griezelfilms die in de hele wereld populair zijn.

Maar wij hebben gekozen voor wat u nu gaat zien.

Een film die gebaseerd is op pret.

Hij is anders in die zin dat er geen verhaal is, en geen plot.

Jawel, ik zei: Geen verhaal, geen plot.

Het is een opeenvolgende reeks dwaze voorvallen.

Je kunt het een visueel dagboek noemen...

van een paar weken uit het leven van een volslagen idioot.

En hij is zo maf.

Draaien, laat het ze maar zien.

Ik ben Walter Winchell.

Dit is Miami Beach bij nacht.

De nachten zijn hier net als overal.

Zonder zon.

Dit is hetzelfde Miami Beach, overdag.

Het is net bezig te ontwaken, het wrijft het zand uit z'n palmen.

Klaar voor een 'laten we mooi zijn voor de toeristen'-dag.

Een dag die niks wordt...

zonder de dienstverleners...

die de bezoeker tevreden moeten houden.

Zij vormen de ruggengraat.

Dankzij de dienstverleners geeft u geld uit.

Ik bedoel, heeft u pret.

Je hebt koks, kamermeisjes, receptionisten...

obers, barmannen, serveersters...

musici en entertainers.

Maar dit zijn de eigenlijke helden van het hotel.

De mannen zonder één vaste taak.

Dag en nacht staan ze klaar.

Ze laten baby's boeren en honden uit.

Deze mannen worden ingeschakeld...

voor karweitjes die in geen contract voorkomen.

Dames en heren, ik noem hen mannen.

De rest van de wereld noemt hen: De piccolo.

Alle piccolo's weten waar ze heen moeten en wat ze moeten doen.

Dat wil zeggen, de meesten.

Hoe maakt u het.

Stanley, maak de kofferbak leeg.

George, help even.

Hallo? Hallo?

Mr Hartman, hoe is het?

Ja, we... - Ik heb mensen nodig...

Ja, we hebben uw bagage.

Ik kan u niet goed verstaan. Wat zei u?

Ja, natuurlijk.

We hebben schitterende kamers, u zult vast tevreden zijn.

We verheugen ons al op uw komst.

Dank u wel. Tot ziens.

Ik ben Mr Carter, ik heb geboekt. - Jawel. Wilt u hier tekenen?

Fijn dat u er weer bent.

Ik kan helaas niet lang blijven. Het wordt een korte vakantie.

We wensen u een aangenaam verblijf.

Mr Carter heeft kamer 625.

U ook een prettig verblijf, Miss Winkly.

Piccolo.

Miss Winkly heeft kamer 626.

Fijn dat u er weer bent, Mrs Hartong. Sta me toe.

U treft het, we hebben prachtig weer.

Goed zo, rustig aan.

Goed zo.

Hang de spullen uit die koffer in de kast.

Mrs Hartong vereert ons weer met een bezoek.

Ik hoop dat u niet weer op dieet moet.

Geen zorgen, we zullen ons best doen.

Maar u mag niet snoepen.

Ik weet het. - Goed zo.

De sleutel van kamer 988 voor Mrs Hartong.

Het zal u vast bevallen in de nieuwe aanbouw.

Februari

Ik wil een adres opgeven.

De twee weken zijn omgevlogen, Mrs Hartong.

Zeg dat wel.

U ziet er geweldig uit. - Dank u wel.

Omdat u niet heeft gesnoept.

Tot ziens, Mr Novak. Dank u wel.

Daarheen met die auto. Daar, ja.

Nu de andere. Wat een dag.

O, Mrs Hartong, ik herkende u niet.

U ziet er te gek uit. Geweldig, bedoel ik.

Dank je, Carl. Is de auto van m'n oom er al?

Nog niet. Ik zal even informeren.

Dank je wel.

Mrs Hartong is hier.

Mrs Hartong, uw oom vraagt of u even wilt wachten.

Hij is er over 20 minuten.

Dat is geen probleem, ik wacht wel.

Mrs Hartong zegt dat dat geen probleem is.

Wilt u hier plaatsnemen? - Dank je.

Voor een erg aardige gast van Stanley, de piccolo

Je bent daar nu al 40 minuten mee bezig. Schiet op.

Help de jongens gerust, maar je bent al een uur bezig.

Ga naar de balie. Opschieten.

Stanley.

Ik snap het niet. - Wat niet?

Hij houdt van z'n werk.

Vanavond film in de balzaal

Wil je dan nu zo goed zijn... Ik zal het anders zeggen.

Om fouten te voorkomen, mag je de stoelen voor de film klaarzetten.

We zeggen niets terug. Aan het werk.

Wat is er? Je lacht je een ongeluk.

Ik laat Stanley de stoelen klaarzetten.

In z'n eentje? Hoe lang is hij al bezig?

Net. Hij doet er twee, drie dagen over.

Laten we gaan kijken. - Goed.

Hij is snel.

Wat leuk. Ik heb nog nooit een filmster van dichtbij gezien.

Veel plezier.

Jerry Lewis nog wel.

M'n moeder nam me vaak mee om hem te zien.

Hij kan er elk moment zijn.

Zorg dat aan al z'n verlangens wordt voldaan.

En wees eens een keer aardig.

Daar komt hij. Neem je plaats in.

Geen handtekeningen. Opzij, mensen.

Geen handtekeningen.

Rustig.

Schrijven we hier in? - Jawel, komt u maar mee.

Rustig.

Rustig. Naar achteren.

Rustig, rustig.

Hou op met borstelen.

We kennen elkaar al lang.

Ik vroeg veel, jullie deden veel.

Nu vraag ik jullie om het even rustig aan te doen.

We zijn volwassenen. Gedraag je ook als een volwassene.

Rustig. Ik heb dat niet eerder verlangd, nu vraag ik het wel.

Rustig.

M'n zenuwen staan op knappen. Geef me een sigaret.

Bedankt. Een vuurtje.

Goed, al goed.

Rustig.

Hou op met borstelen. Een andere sigaret.

Ik rook hem zo wel.

Mr Lewis, welkom in het Fontainebleau.

Er hebben al heel wat sterren bij ons gelogeerd.

Wrong Way Corrigan.

Ma Perkins.

Vergeet de tante van Bill Holden niet.

De tante van Bill Holden. Ja.

Ik wil heel graag zo snel mogelijk m'n kamer opzoeken.

Heeft u een goede reis gehad? - Prima.

Hij is zo geestig.

Dit is de privé-ingang van het hotel.

Uw suite is op de 4e verdieping, daar kan niemand komen.

Dat is geweldig.

Je kunt altijd met hem lachen.

Ik stel prijs op privacy.

Ik heb een vreselijke week gehad. Een tante van me is gestorven.

Er gaat niets boven een goede grap.

Wat is hij geestig.

Als u zich wilt inschrijven. - Ja, en ik wil naar m'n kamer.

Goed.

Geef een andere kaart.

Dat hoeft niet, u kunt hem in uw suite invullen.

Dank u wel.

Naar achteren.

Naar achteren.

We gaan de lift in, en we gaan niet dringen.

Weet je nog? Rustig. Leon?

Wie zijn al die mensen? - Uw personeel.

Wie is de man met de strooien hoed?

Hij moet u vertellen wie wij zijn.

Dat is slim, want hoe moet ik zoveel mensen uit elkaar houden.

Wat een mooie kamer. O, het is de lift.

Wacht, niet dringen.

Goed zo, één voor één.

Naar links. Goed zo. Laat mij er nu ook bij, aan de zijkant.

Goed zo. Je staat op m'n voet.

Hou op met dat borstelen.

Het spijt me, Ben. Ze willen zo graag uitblinken.

Wat moet je zonder personeel.

Ik heb een kapper, een tuinman, assistenten.

Als ik optreed, dan concentreer ik me op het optreden.

Ik heb van alles nodig en daar zorgen zij voor.

Hou op met borstelen.

Denk jij hetzelfde als ik? - Ja.

Maar twee van die, dat bestaat niet. Toch?

Juist. Stanley zou toch geen soort Clark Kent zijn?

Doe niet zo raar.

Hij kan wel een Lamont Cranston zijn.

Chef van de piccolo's.

Is die er niet? Het spijt me. Jawel, onmiddellijk.

Piccolo.

Die bruine leren koffer moet naar Mr Lewis. Opschieten.

Stanley. Opschieten.

Alsjeblieft. - Ik ook, Mr Berle.

Er zijn hier veel handtekeningenjagers.

M'n dochtertje zingt.

Ze zingt als de buren komen. Wat moet ik doen?

Verhuizen.