Garfield: A Tail of Two Kitties

Garfield A Tail of Two Kitties (2006) 23.976 fps OCR runtime 01:25:48

"เทพนิยายคลาสสิก"

กาลครั้งหนึ่งนานมา ณ ปราสาท แห่งอังกฤษ บนดินแดนอันไกลโพ้น

ยังมีบุคคลสำคัญเอาแต่ใจตน

ผู้มีนามว่า...ปรินซ์

"ห้องปรินซ์"

เร็วเข้า

เร็วเข้า เอาคาร์ไลย์เสวยมา

ปรินซ์ไม่เคยสัมผัสสิ่งใด นอกจากชีวิตหรูหรา

เอ๊ะ ผมได้บอกหรือยังครับ ว่าปรินซ์เป็นแมว

อรุณสวัสดิ์ ปรินซ์

น้ำชา

มื้อเช้า

อาหารจานโปรดเชียวละ

คาร์ไลย์เสวย

อ๋า น่ากินแฮะ

สุดยอด

เกิดเป็นพระราชานี่มันดีจัง

ณ อีกซีกโลก ยังมีแมวนิสัยเอาแต่ใจ...

มันเองก็คิดว่าตัวมันเป็นพระราชา เพียงแต่อาณาจักรมันเล็กกว่าหน่อย

เหมียว

ข้าคือพระราชา ณ ตรอกซอยตัน

ชีวิตหรูปูด้วยกลีบกุหลาบ

ผมกับจอนมีทุกสิ่งที่ผมปรารถนา

อาหารในตู้เย็น เคเบิ้ลและดาวเทียม

และที่ลืมไม่ได้...ลาซานย่า

ชัวร์อยู่แล้ว เกิดเป็นพระราชานี่มันดีจัง

รู้ไว้นะ คุณเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตผม

ของีบก่อนได้มั้ย

ก่อนได้มาพบคุณ ชีวิตผมไร้ความหมาย

- ชีวิตผมขาดสิ่งเติมเต็ม - ตอนนี้คุณก็ยังไม่เต็มเต็ง

สิ่งที่ผมพยายามจะพูดก็คือ "แต่งงานกับผมนะครับ"

แต่งงานนะเหรอ

มันปุ๊บปั๊บไปนะ แล้วยังปัญหาด้านกฎหมายอีกล่ะ

แล้วผมก็ชอบคุณแบบคนใช้ ไม่ใช่ แบบปั๋วเมีย อยู่กันแบบเนี้ยเวิร์คกว่า

คุณจะรับรักผมมั้ย...ลิซ

อ๊ะเดี๋ยว! ลิซ..ลิซเหรอ

ลิซเป็นผู้หญิง ที่แย่กว่านั้น เธอเป็นหมอหญิง!

- ไก่งวงสุกแล้ว - จอนเขาเป็นเอามากนะ

เลิกฟังเพลงทรมานกันทีนะ

ได้เวลาของดีเจเหมียว!

ใครก็ได้ช่วยวัดไข้ให้ที

- คุณเปลี่ยนไปนะ เพื่อน - อย่าทำงานนี้พังนะ ขอร้อง

อ๋อเข้าใจล่ะ เพื่อเธอสินะ! เธอไม่ชอบเพลงของเรา

ทำไมจอนเป็นคนยังเงี้ยะ สาวก "ลิงกินผัก" เปลี่ยนไปนะ

คุณไว้ผมหัวแห้วเท่กว่านะ

- อยู่นี่นะ - เฮ้วกว่ากันเยอะ เธอชอบทรงนี้สินะ

- มาแล้วครับ! - บอกสิว่าเธอชอบ!

- เฮ้ ลิซ - จอน ฉันมีข่าวดีมาบอกค่ะ

ทายซิใครได้พูดที่งานกุศล อนุรักษ์สัตว์ในพระอุปถัมภ์

- ซิกฟรีด์ แอนด์ รอย - โธ่ อย่าเล่นซี่

- ซิกฟรีด์โชว์เดี่ยว - เจน กู๊ดออล ถอนตัวไปรักษาชิมแปนซี

พวกเขาเชิญฉัน งานจัดที่พระราชวังบนพื้นที่มหึมา!

ฉันจะบินไปลอนดอนพรุ่งนี้เช้า คุณเชื่อมั้ยล่ะ ฉันต้องไปเก็บกระเป๋า

เอ๊ะ กลีบกุหลาบกับเทียนพวกนี้

ใช่ๆ ผมก็มีเอ่อ...

ข่าวสำคัญของผมเหมือนกันครับ

เฮ้ ผมก็มีเหมือนกัน

ขอโทษนะ คุณเชื่อเรื่องรักแรกพบมั้ยครับ

คุณคงจะพยักหน้าซินะ คุณทำให้ผมแฮปปี้ดีพร้อมมากเลยนะ

- ข่าวอะไรเหรอ - ข่าวคือ...เอ่อ...

ผมฝึกโอดี้ให้ถ่ายเป็นที่ได้แล้ว

จริงเหรอ

มิน่าถึงโรยกลีบกุหลาบทั่วบ้านเลย

ฉันต้องไปจัดของ อยู่ดินเนอร์ไม่ได้ จะทูลพระราชินีว่าคุณฝากถวายพระพร

- ดีใจด้วยนะเรื่องโอดี้ - เช่นกัน

พวกเขาโชคดีที่ได้คุณไป

ลาละ

- นึกว่าเจ๊แกจะไม่ไปซะอีก - แกกินไก่หมดตัวเลยเหรอ

- แหงล่ะ - แกเอากล่องแหวนมาเล่นทำไม

เออ ช่างเถอะ

ไม่ทันแล้ว เธอไป...

เครื่องยัดไส้อร่อย

- ไม่เอาน่า ผมเก็บกระดูกไว้ให้แล้ว - ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

เอาแหวนไปขายคืนที่ร้านก็ได้แล้ว

- นึกออกล่ะ! ฉันจะไปลอนดอน - โง่จนน่าสงสาร

- เธอจะต้องชอบ - อย่าทำยังงี้น่า

อย่าไปตื๊อเธอเลย

- ฉันต้องไปจัดกระเป๋า - โง่ซะจริง

คุณทำผิดมหันต์ จอน ผิดครั้งใหญ่ที่สุด

อย่าร่อนเร่ นอนเก๋อยู่บ้านเถอะ โอดี้กับผมไม่ได้แค่ไปเป็นเพื่อนคุณนะ

มันเป็นเวลาที่เพื่อนต้องช่วยเพื่อน!

เอาละ เพื่อน ถึงแล้ว

อ๊ะ ไวดี นั่งเครื่องเจ็ทมาแหงมๆ

อังกฤษเห่ยเนอะ ตึกยังกับศูนย์รับฝากสัตว์เลี้ยง

อ้าว ศูนย์รับฝากฯ นี่นา อย่าหวังจะจับเป็นฉันเลย!

- ไม่ต้องห่วงน่า จอน - จริงด้วย

การ์ฟิลด์ไม่เคยอยู่กรงมาก่อน มันอาจเครียดที่ต้องถูกขังแยก

ไม่หรอก ป่านนี้มันอาจหลับปุ๋ยไปแล้ว

ฟังผมนะ ผู้คุม ผมมีสิทธิ์ที่จะไม่ให้ปากคำ!

ทุกสิ่งที่ผมพูด สามารถใช้ผูกมัดผมบนศาล

ผมมีสิทธิ์ที่จะหาทนาย

ถ้าผมไม่มี ศาลก็จะจัดหาทนายให้ผม!

ทนายไม่ต้อง! ผมหลุดออกมาแล้ว

มันชอบให้นวดท้องวันละสองครั้ง

ให้มันกินลาซานย่าเป็นของว่างก็ดี

อ้อเกือบลืม...นี่ ปุ๊กกี้ มันขาดปุ๊กกี้ไม่ได้

โธ่ ดวงจะขึ้น ตัวซวยก็มา

แกอยู่ให้เขาฆ่าหมัดสิ ผ่าสมองแกใหม่เลยยิ่งดี

ไปไกลๆ ไปซ่อนใต้ล้อไป๊

อย่ากัดขนฉันหลุดนะ ปล่อยๆ ๆ

- เออๆ เข้ามาก็ได้ - คุณมีเบอร์มือถือกับเบอร์โรงแรมผมนะ

- มีแล้ว ไปเถอะค่ะ - โอเค

ไปสนามบิน เหยียบมิดๆ

จอนไม่ว่าหรอกที่ผมรื้อของออก ก็กระเป๋ามันแคบ

เจ้าตัวร้าย ออกไปเลยนะ

สมิทธี

มีตัวอะไรในสระน้ำน่ะ

- เป็ดไงล่ะ สมิทธี - เป็ดรึครับ

เจ้าสัตว์ป่าโสโครก มาล้างตัวอยู่ในสระฉันน่ะ

- คิดจะจัดการยังไงล่ะ - ผมจะไปคุยดูครับ

ทนายความมาถึงแล้ว เพื่ออ่านพินัยกรรมของเลดี้เอลินอร์

แจ๋ว ฉันจะได้ครอบครองที่นี่ ในไม่กี่นาทีนี้แล้ว

จากวันนี้เป็นต้นไป ทุกอย่างจะเข้าทางฉัน

นี่พินัยกรรมฉบับล่าสุดของเลดี้ เอลินอร์ คาร์ไลย์ แห่งปราสาทคาร์ไลย์

"ข้าพเจ้าขอประกาศว่านี่คือ พินัยกรรมฉบับล่าสุดของข้าพเจ้า"

"ซึ่งเขียนขึ้นในวันที่ 1 กันยายน"

เงียบๆ ไว้ พวกเขากำลังจะอ่านพินัยกรรม

ฉันสังหรณ์ใจว่าจะเป็นเรื่อง

- ถ้าลอร์ดดาร์จิสได้ปราสาท เราจบเห่แน่ - เงียบสิ

"สมิทธีผู้อุทิศตน ดูแลปราสาทฉัน"

"ดูแลเพื่อนสัตว์เลี้ยงที่รักของฉัน และพักพิงในปราสาทคาร์ไลย์ตลอดไป"

ขอบคุณ มาดาม

เธอตายไปแล้ว เลิกสอพลอเสียที

"ทรัพย์สินที่เหลือของฉัน ปราสาทและที่ดิน"

"ฉันขอยกให้สุดที่รักของฉัน"

"ผู้ซึ่งฉันรักดุจลูกชายของฉันเอง"

- ขอบคุณป้าเอลินอร์โอ้ ขอบคุณ! - ให้ผมพูดจบก่อน คุณดาร์จิส

ขอโทษครับ ผมใจร้อนอยู่เรื่อยเลย

"ฉันขอยกทรัพย์สินทั้งหมด"

"ให้แก่แมวที่รักของฉัน ปรินซ์ที่สิบสอง"

- เหลือเชื่อจริงๆ - อุ๊ยตาย

ฉันเป็นหลานชาย ทายาทคนเดียว เธอจะยกสมบัติให้แมวไม่ได้

ฉัน...ปรินซ์ เจ้าของปราสาทคนใหม่

เลดี้เอลินอร์ทำดี ขอให้เธอไปดีเถอะ

- จริงเหรอเนี่ย เรารอดแล้ว - ขอบใจ วินสตัน

ตามพินัยกรรม คุณจะได้อยู่ที่ปราสาทคาร์ไลย์

และได้รับเบี้ยเลี้ยง สัปดาห์ละห้าสิบปอนด์

ห้าสิบปอนด์เหรอ

หลังจากปรินซ์อยู่อย่างผาสุก ยาวนานและเสียชีวิตแล้ว

คุณก็จะได้รับปราสาท และยศฐาบรรดาศักดิ์

ไอ้แมวอ้วนปุย มันยังอยู่ได้อีกตั้ง 15 ปี

ก็ขอให้เป็นงั้นเถอะ

ปราสาทเก่าแก่ 600 ปี สร้างโดยลอร์ดแฟรงคลิน คาร์ไลย์

ด้วยสถาปัตยกรรมปลายยุคกลาง

- ทางปีกนี้ เราจะสร้างสระน้ำกับสปา - แล้วสนามสควอชอยู่ไหน

เขามาแล้ว!

สวัสดี จะถ่ายรูปก็ได้ แต่ผมมีเวลาไม่มาก...

หลบไปหน่อยซิ ผมจะถ่ายแมวชัดๆ

สวัสดีทุกคน สวัสดี ดีใจที่เจอ

ผมได้บอกพวกคุณรึยัง ว่าที่นี่เป็นที่ส่วนบุคคล

แหม พูดยังกับตัวเองเป็นเจ้าของที่

คอยดูแล้วกัน!

เหล่าบริวารผู้ภักดี ข้าพเจ้าขอเปิดตัว เจ้าของปราสาทคาร์ไลย์คนใหม่

ปรินซ์ที่สิบสอง!

ทุกคนจงรู้ไว้ นับจากวันนี้เป็นต้นไป ฉันจะ...

ปกครองอาณาจักร ด้วยสติปัญญาและความกล้า

ตราบเท่าที่ฉันยังครองบัลลังก์ ทุกคนจะอยู่กันอย่างปลอดภัยที่นี่

บนพื้นที่สุดลูกหูลูกตาของคาร์ไลย์

ขอบคุณ เท่านี้ล่ะ

ปรินซ์จงเจริญ

ฉันพูดสุนทรพจน์ได้ดี เหลือเชื่อเลยนะ วินนี่

แน่นอน หม่อมฉันขอเตือนสักนิดว่า ลอร์ดดาร์จิสมีเหตุผลที่จะกำจัดพระองค์

โธ่ วินนี่ คิดมาก!

ฉันเป็นแมวตัวโปรดของเขานะ

สวัสดี เจ้าชายน้อย

วันนี้อากาศดีน่าจะออกไปปิคนิก

อ๋อ ไม่ล่ะ เชิญไปคนเดียวตามสบายเถอะ

เฮ้ ทำอะไรเนี่ย

อยากเล่นซ่อนหาใช่มั้ย ก็ได้ ฉันจะนับ 100-1

- สวัสดี รอมเมล - 1...2...3...4...5...

35...36...37...38

96...97...98... 99...100

เอาหรือยัง ซ่อนไม่ซ่อน ฉันจะหาล่ะนะ!

เดินทางดีๆ นะ ปรินซ์

อุ๊ยโหย๋! ฉันมองเขาผิดไป เขาเป็นตัวร้ายจริงๆ ซะด้วย

นี่มันไม่ใช่เล่นซ่อนหาแล้วนะ

โอย..หนักอึ้ง

- เรียบร้อยแล้วครับ - ครับ ขอบคุณ

ขอบคุณ

โอ๊ะ เดี๋ยวๆ

- ผมดูเป็นไงบ้าง - ดูดีครับ

ผมจะขอแฟนผมแต่งงาน เธออยู่ สุดทางเดินนี่ อยากให้แน่ใจว่าผมดู...

มาผมดูให้

คุณยังขาด...อ๊ะ!

ขอโทษนะครับ เอาละ หล่อยังกับฮิวจ์ แกรนท์

คุณช่วยเอาจดหมาย ส่งให้ผู้หญิงห้อง 407 นะ

อ้อ แล้วก็...

นี่ครับ

ทีนี้หล่อแบบ แครี่ แกรนท์ เลย

จอน

- ตายแล้ว คุณมาทำอะไรที่นี่คะ - สัปดาห์แฟชั่นจะให้ผมไปไหนล่ะ

- ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณมาที่นี่ - คุณดีใจมั้ย

ดีใจเหรอ เนื้อเต้นเลยล่ะ

คุณมาไกลถึงลอนดอนเพื่อฉันเหรอ

ใช่ ผมก็เพี้ยนๆ นะ แต่... ผมอยากให้เราได้อยู่ด้วยกัน

โอดี้ มานี่จ้ะ

อากาศ...น้ำ...ลาซานย่า

- การ์ฟิลด์ - ทักกันแค่นี้เหรอ

ผมอุดอู้อยู่ในกระเป๋า 13 ช.ม. กับไอ้ตดเหม็นนะ