Searching for Bobby Fischer

In de dagen voor het toernooi...

vroeg de hele wereld zich af of hij zou komen.

Vliegtuig na vliegtuig wachtte op de startbaan...

terwijl hij dutte, wandelde en broodjes maakte.

Henry Kissinger belde en vroeg hem te gaan voor de eer van zijn land.

REYKJAVIK, IJSLAND

Kort na zijn aankomst, beledigde hij de IJslanders...

door te zeggen dat hun land faalde omdat ze geen bowlingbanen hadden.

Hij klaagde over de tv-camera's...

over de verlichting, de tafels en stoelen...

en het contrast van de vakken op het bord.

Volgens hem was het uitzicht van zijn hotelkamer te mooi.

Dit alles had natuurlijk niets met schaken te maken.

Of misschien wel.

Als hij won, zou hij de eerste Amerikaanse wereldkampioen zijn.

Als hij verloor, was hij de zoveelste slechte schaker uit Brooklyn.

Bij de 40e zet in het 21e spel...

reageerde hij op Spassky's loper naar koning zes met een pion naar toren vier.

En toen was het afgelopen.

Hij ging naar huis als Amerikaanse held.

WERELDKAMPIOEN SCHAKEN

Hij pochte dat hij de Russen zou verslaan en hij voegde de daad bij het woord.

Hij kan nu hetzelfde geld eisen als de grote jongens.

Hij werd uitgenodigd door staatslieden en koningen.

Toen deed Bobby Fischer zijn onverwachtste zet ooit.

Hij verdween.

Waar is hij? - Misschien heeft hij het opgegeven.

Zie je iets?

We zijn hem vast kwijt. - Het is koud. Laten we naar huis gaan.

Als hij ons over twee uur niet gevonden heeft, gaan we.

Hallo, jongens.

Theo, wat doe jij hier? Ik dacht dat je naar huis wilde.

Hallo, hoe gaat het?

Negen, tien. Wie niet weg is, is gezien.

Nou, ik ben er nog steeds.

Je zou toch op jouw kant van het bord gooien?

Dit is mijn kant.

Weet je nog? Op jouw kant van het bord gooien?

Je praat te veel. - Nee.

GEFELICITEERD JOSH

Josh?

Bedankt.

Jij bent aan zet. - Josh.

Goed zo, goed gedaan.

Niet te veel. Zo is het prima.

Nog iets meer. Ja, zo.

Zorg dat je niet te veel gebruikt, maar precies genoeg.

Nog een klein beetje. Zo is het goed.

Ja, dat ziet er goed uit. Wat vind jij?

Best goed. - Goed. Ja, wrijf dat er nu in.

Zie je hoe het leer dat opzuigt?

Het ruikt lekker, niet? Ruik eens.

Ja. Geweldig.

Nu...

Wat is er?

Ik ben vergeten een bal te kopen. Kun je dat geloven?

Je moet een bal in de pocket stoppen,

een harde bal, om voor de goede vorm te zorgen.

Jazeker.

Precies wat ik zoek.

Leg hem daar neer en dan omvouwen.

Goed, naar bed. Morgen koop ik een echte honkbal.

Weet je wat?

Ik geloof dit niet. Ik kan het echt niet geloven.

Wat? - Je bent zeven.

Gefeliciteerd.

Welterusten, Josh. - Welterusten.

En jij? - Hopelijk.

Doei, Josh.

Hoe was het op school? - Goed.

Oké, doei. - Tot ziens.

Tot ziens. Hoe gaat het?

Prima, tot ziens. - Doei.

Heb je zin in pizza?

Ik weet het niet. Jij? - Voel je je niet lekker?

Ja hoor, prima.

Ik wil pizza.

Ik heb een idee. Naar de mannen in het park?

Welke mannen in het park?

Ik geef hem ervan langs. - Want God heeft die grond gezegend.

Er gaat wat gebeuren, broeder.

Het is nog niet voorbij, nog een minuut.

Als hij omslaat is het pas voorbij.

Wanneer is het afgelopen?

Zeven, acht, negen... Pak aan.

GOKKEN VERBODEN

We spelen schaak. Dat maakt ons niets uit.

We spelen schaak.

Hier is tien. Je zei tien. - Nee, man.

Dit is pas schaken.

Kom, Josh. We gaan. - Wat is dit? Heb je niks beters?

Heb je niks beters? Je bakt er niks van.

Ga anders naar Chinatown en ga Chinees dammen.

Nee, dat is niet best.

Dat ook niet.

Wil je die hebben? Je mag hem hebben.

Maar die niet. Dat is mijn schatje. Die moet je daar weghalen.

Die neem je mee. Wil je dames ruilen?

Doe ik niet. Ik zit niet in de ruilhandel.

Lijk ik soms op een handelaar? Wat is dit nou?

Nee, je moet veel beter spelen.

Kamran Shirazi. - Veel beter.

Weet ik.

Dat is Kamran Shirazi.

Shirazi. De grootmeester is hier. En, wil je wat ritselen, grootmeester?

Kom je de ritselaar ritselen? Kijk niet naar mijn tijd. Die is prima.

Ik wil naar huis.

Stap ik mijn kantoor en pak mijn centen. - Kom, Josh. We gaan.

Kom op, grootmeester. Laat wat zien.

Laat eens wat zien.

Zijne Hoogheid staat schaak.

Nee, achteruit. Pas op dat je jezelf niet vernedert.

Die krijg je niet.

Zie je? Juist ja, rennen.

Bel de politie. Deze man maakt er een bende van.

POTJE OF FOTO MET MAN DIE TAL VERSLOEG IN 1953 - VIJF DOLLAR

Pardon, meneer.

Ik las uw bordje. - Waar is je camera?

Nee, mijn zoon wil graag tegen u schaken.

Schaak.

Nyet, nyet.

Het is afgelopen. Je verliest.

Bedankt.

Hoe heet hij?

Josh. - Josh wie?

We gaan. Zeg je achternaam niet. - Waitzkin.

Josh Waitzkin. Ik hou je in de gaten.

Ik zal zeggen dat ik je zag spelen in het park, net als Bobby Fischer.

Dan laat ik dit zien.

Uw zoon combineerde stukken om aan te vallen, mevrouw.

Hou je kop. Kijk wat je gedaan hebt.

Hier is de worp. Een korte stuit naar het tweede honk. Hij gooit.

Hij heeft hem.

Hé, schatje. - Hoi.

Waar is Josh? - Hij is daar.

Josh, hoe gaat het? - Hé.

Kom hier. Help me eens.

Wat heb ik gemist? - Geen punten.

Ik ben met Josh naar het park geweest. Hij heeft geschaakt.

Josh kan niet schaken. - Jawel, dat kan hij.

Vraag niet hoe, maar hij kan het.

Ga je later net als je vader over sport schrijven, of ga je spelen?

Ik ga spelen. Tweede honk voor de Yanks.

Dat wordt de vierde.

Die kunnen ze wel gebruiken.

Voorzichtig. Jeetje.

Kijk wat ik heb gevonden.

Wil je spelen?

Waarom? - Voor de lol.

Ik ga liever autoboekjes halen.

Mag ik deze doen? - Natuurlijk.

Josh, je vader wil je zien spelen, zoals met de mannen in het park.

Het wordt leuk. Daarna gaan we boekjes halen.

Pak me niet te hard aan. Ik heb lang niet meer gespeeld.

Schaak.

O, schaakmat.

Kijk, ik heb je hier en daar.

Gaan we nu boekjes halen?

Tuurlijk, ga plassen en pak je jas.

Ik weet het. Ik had hem moeten laten winnen.

Ik heb hem kansen gegeven. - Hij probeerde niet te winnen.

Niet?

Kom nou, Bonnie. - Het doet er niet toe.

Nee, zeg wat je bedoelt.

Snap je het niet? Hij wil zijn papa niet verslaan.

Pap...

Ze denkt dat je het spel verkwanselde. Weet je wat dat betekent?

Het spel verkwanselen?

Nee.

Doe deze keer je best. - Dat deed ik.

Dat weet ik, maar we spelen nog een potje voor lol, goed?

Je mag van hem winnen. Dat vindt hij niet erg.

Jij bent aan zet.

Jouw beurt, Josh.

Ik kan niet. Ik schaak met mijn vader.

Schaken. Da's een spel, net als Monopoly.

Josh. - Niet ophangen.

Hoi.

Jouw beurt, Josh. - Heb je die pion verzet?

Ik heb inderdaad een pion verzet. - Ja, die.

Zet mijn ruiter voor mijn koning. - Je bedoelt je paard.

Juist.

Hij gaat zijn dame verliezen.

Echt?

Heb je dat gedaan? - Ja.

Kunnen we nu gaan?

Het spel is nog niet voorbij.

Jawel.

Bobby Fischer was zes...

toen zijn moeder met het gezin vlak bij Ebbets Field ging wonen.

Als 's avonds de verkeersdrukte afnam...

kon hij het gejuich van het publiek in het stadion horen.

Zijn zus bracht hem spellen ter vermaak als zijn moeder aan het werk was.

Monopoly, Mens-erger-je-niet en een schaakspel.

Al was ze vijf jaar ouder dan hij, ze kon al gauw geen partij meer bieden.

Het werd interessanter voor hem om tegen zichzelf te spelen.

Hij speelde beide zijden van het bord even goed, om eerlijk te zijn.

En hij won altijd.

En omhoog, twee, drie, vier.

Buigen. Armen lang. En neer. Nu naar de andere kant.