ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΗ ΦΥΓΗ
Όλα εντάξει; Είδες τον αγώνα χθες;
Εδώ και δέκα χρόνια, ο τρυπητής εισιτηρίων Félix Pignol είναι στον σταθμό "La Rapée".
Διπλή τελεία, 0.49 ώρα, κόμμα, το φορτηγό των χρημάτων.
Ή το μηχανοκίνητο βαγόνι αριθμός 517 με τα ημερήσια έσοδα.
Από τους 300 σταθμούς του μετρό, στον δρόμο προς το ταμείο της RATP.
Με 600 εκατομμύρια ψιλά πάνω του. Ωραία λοιπόν.
Το βαγόνι ονομαζόταν χαριτολογώντας "το μεγάλο ταμείο", εισαγωγικά.
Και είχε μετατραπεί σε κινούμενο χρηματοκιβώτιο.
Τρεις εισπράκτορες μοίραζαν, τρίτο πρόσωπο πληθυντικός.
Τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα πάνω στα ατσάλινα συρτάρια.
Μια χαλαρή δουλειά.
Το La Rapée ήταν ο τελευταίος σταθμός πριν από το ταμείο της RATP.
Που βρισκόταν 900 μέτρα πιο πέρα σε ένα υπόγειο.
- Angélique, ένα γκρογκ; Εγώ πληρώνω. - Δεν μπορώ απόψε.
Τότε δεν ξέρεις κιόλας πώς τελειώνει.
Το τέλος γίνεται εξαιρετικά αγωνιώδες. Ο Hadley Chase θα τρομοκρατηθεί άσχημα.
Πες το αυτό αύριο, κύριε Bourdin.
Γεια, κούκλα.
Σίγουρα νομίζει πως είναι αεροσυνοδός. Σε λίγο έχει ξαναπετάξει.
Το κάνει για να με κρατάει σε αγωνία. Αλλά δεν την πατάω.
Κερνάω ένα γκρογκ, αφεντικό. Μετά διαβάζω από το αστυνομικό μου μυθιστόρημα.
- Η γυναίκα μου με περιμένει. - Τότε έρχομαι κι εγώ.
- Κάποια άλλη φορά. Έχουμε επισκέψεις. - Θα τους αρέσει σίγουρα.
Εντάξει, αφού το ζητάτε τόσο ευγενικά...
"Ένα ωραίο... λάφυρο".
Θαυμαστικό.
Τέλος.
"Οι πέντε σάκοι έπλεαν προς το Île Saint-Louis...
Το ψάρεμα μπορούσε να αρχίσει. 600 εκατομμύρια ψιλά.
Ένα ωραίο λάφυρο. Τέλος."
Το φορτηγό των χρημάτων, ένας απατεώνας, Miss Metro, σταθμός Arsenal, το λάφυρο...
Έξι μήνες δουλειά, 325 σελίδες.
Μπορούν να κρατούν την αναπνοή τους.
Μυθιστόρημα, αστυνομική ιστορία.
Του Louis...
Bourdin.
Ένα αμερικανικό όνομα θα ήταν καλύτερο.
Fleming, Hadley Chase...
Chandler. Οι καλύτεροι έχουν ήδη κλείσει.
Μυθιστόρημα. Αστυνομικό μυθιστόρημα του Louis... le Normand.
Δεν το έχω διαβάσει.
Υπέροχο βιβλίο.
Αυτό το βιβλίο δεν αξίζει τίποτα.
- Η καλόγρια το έκανε. - Ηλίθιε.
Καμία ακατάλληλη παρατήρηση κατά τη δουλειά.
Αν παίζεις τον γελωτοποιό, κανείς δεν θα δώσει σημασία.
Καημένε. Δίνει διαταγές, αλλά δεν ξέρει ούτε να γράφει.
Συγγνώμη, η κίνηση στο Παρίσι είναι καταστροφή.
Πάρε τότε το μετρό. Ακόμα και η κυρία Μετρό του 1959 δεν χρειάζεται να αργεί συνέχεια.
Angélique, τέλος πάντων. Είχε πολύ κόσμο στο γκισέ σου.
Δεν σε πονάει ο καρπός σου, αφεντικό;
- Θα σε μεταθέσω, ξέρεις. - Ευχαριστώ. Μου φαίνεται καλό.
- Έχω κάτι για σένα. - Δεν χρειαζόταν.
Δεν είναι σοκολάτα. Είναι το αστυνομικό μου μυθιστόρημα.
Είναι έτοιμο.
- Odéon. - Μετεπιβίβαση στο Austerlitz.
Ας φάμε μαζί ξινολάχανο.
Πώς λέγεται; - "Η ληστεία της RATP".
Έχω κάτι για σένα. Πιάστο.
- Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό, Félix. - Δεν είναι τίποτα. Σου αρέσει;
Πασχαλιές. Υπέροχα.
Pignol, όλα καλά με τη γυναίκα σου; - Και σε σένα τι νοιάζει;
Μεγαλώνει λίγο η φαμίλια; Πόσα παιδιά έχεις; Έξι ή επτά;
- Όταν σε ρωτάνε... - Ακριβώς. Τότε πρέπει να το ξέρω.
- Καθίκι. - Είσαι τελείως.
Εσύ ο ίδιος έκανες τόσο μεγάλη οικογένεια.
Γρήγορα, να τον.
Και το ξινολάχανο τότε, Angélique;
- Είχα δώσει ραντεβού με τον ξάδερφό μου. - Ναι, το είχε ξεχάσει.
Δώσε το βιβλίο σου.
Το διαβάζεις απόψε; - Αν έχω το κουράγιο.
Τι με νοιάζει. Δεν μου αρέσει το ξινολάχανο.
- Μέχρι το Σάββατο. - Στις δέκα.
Πες μου, ποιος το έγραψε στ' αλήθεια; - Εγώ φυσικά.
Μόνος; - Θες ένα χαστούκι;
Δεν το περίμενα ποτέ. Διάβασα όλη τη νύχτα. Υπέροχο.
Το εννοείς; Σου φάνηκε στ' αλήθεια τόσο καλό;
Σου λέω ότι δεν έκλεισα μάτι.
Πήγαινε παρακάτω.
Έχεις τρελαθεί τελείως, Bourdin;
Τι σου φάνηκε η μάχη του Arsenal; - Υπέροχο.
Δεν θα το περίμενα από σένα, ε; - Υπέροχο. Έχω μείνει άφωνος.
Θα βγει τίποτα ακόμα; - Ορίστε η τρύπα σας.
Και εκείνο το θαυμάσιο λάφυρο; Καλά το σκεφτήκατε, έτσι;
Έχω φαντασία, ξέρεις. Μη γελιέσαι.
Χορταίνω τα μάτια μου χωρίς να φαίνεται.
- Ότι κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ποτέ. - Καλά που το λες.
Αυτό αποδεικνύει ότι είναι αληθινή ιστορία.
Και η φάτσα του Pignol όταν το διαβάσει...
Θα μείνει με το στόμα ανοιχτό.
Θα κυκλοφορήσει σύντομα;
Μείνετε στη γραμμή, κυρία.
Κύριε Gaston, έχω τον κύριο Mauriac για εσάς στη γραμμή τρία.
Θα ήθελα να μιλήσω με τον κύριο Ganimard.
Έχετε ραντεβού;
Πείτε απλώς ότι είμαι τρυπητής εισιτηρίων και ότι έγραψα ένα αστυνομικό μυθιστόρημα.
- Υπάρχει μέσα μια τρομερή ληστεία. - Ο κύριος Ganimard είναι δυστυχώς σε ταξίδι.
Κύριε Simenon; Μείνετε στη γραμμή, θα σας συνδέσω αμέσως.
Και εκείνος ο κύριος από τη Série Sombre... Marcel...
Δεν έχετε τύχη. Ο κύριος Dukamel είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Καλά, τότε θα σας διαβάσω ένα κομμάτι. Τότε θα ξέρετε περί τίνος πρόκειται.
"Pignol, τρυπητής εισιτηρίων στη La Rapée,
είδε το βαγόνι να φτάνει, όπως κάθε νύχτα.
Το κινούμενο θησαυροφυλάκιο μετέφερε τον ημερήσιο τζίρο των 600 εκατομμυρίων.
Ο άπιστος υπάλληλος είχε ένα πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό του."
Πείτε μου ειλικρινά, δεν σας κινεί την περιέργεια η συνέχεια;
Ναι, αφήστε το εδώ, τότε θα μάθετε νέα μας. Απίστευτο.
Ο Louis le Normand είναι ψευδώνυμο; - Το καλλιτεχνικό μου όνομα. Πώς σας φαίνεται;
Στη Série Sombre πουλάνε μόνο αμερικανικά ονόματα.
- Έτσι νόμιζα κι εγώ. - Brigitte.
Έχω εδώ ένα χειρόγραφο. Θα γελάσουν επάνω.
Ο συγγραφέας είναι τρυπητής εισιτηρίων στο μετρό.
Και λοιπόν; Ένας τρυπητής εισιτηρίων μπορεί να έχει τόσο ταλέντο όσο κι ένας αστός.
Γεια σου, σύντροφε-αυτοδίδακτε.
Να ο συγγραφέας.
Άκουσα ότι θα κερδίσεις το Νόμπελ.
- Θα ήθελα πολύ να το διαβάσω κάποτε. - Τότε πρέπει πρώτα να μάθεις να διαβάζεις.
Κι εσύ δεν είσαι παρά ένας τρυπητής εισιτηρίων.
Μερικοί τρυπητές εισιτηρίων θέλουν να ανέβουν ψηλότερα.
Έχεις μεγαλώσει στ' αλήθεια. Τι σε έπιασε;
- Είμαι αυτοδίδακτος. - Αυτο-τι;
Καημένο αγόρι. Δεν κατέχεις καν τα γαλλικά.
- Άσε πια τα μεγάλα λόγια σου. - Σε σένα είναι όλα βιτρίνα.
Ένας αυτοδίδακτος εξελίσσει τον εαυτό του.
Νόμιζα ότι το είχαν κάνει οι γονείς σου.
Άφησέ με ήσυχο. Δεν υπάρχει πια ελπίδα για σένα.
Ποιος νομίζει ότι είναι; Δεν χωράς πια από το καγκελάκι.
Δώστε του ένα άλλο καπέλο, γιατί...
Άρα γράψατε ένα αριστούργημα;
- Φαίνεστε πιο ψηλός από το κανονικό. - Έτσι φαίνομαι στους ανθρώπους.
Αλλά μπορείτε να μου μιλάτε στον ενικό, όπως παλιά.
Όλοι μιλάμε για σένα.
Ένας βλάκας σαν εσένα που γράφει αστυνομικά...
Πώς πήγε στον εκδότη; - Ήταν ενθουσιασμένοι.
Το ήξερα, θα γίνεις διάσημος.
Θα κυκλοφορήσει σύντομα; - Σε λίγο θα είμαστε σε μια Cadillac.
Θα πιούμε κάτι αργότερα;
Γρήγορα τότε, γιατί έχω ραντεβού με τον εκδότη μου.
Για να υπογράψω.
Θέλετε να υπογράψετε εδώ;
Μα λέγεστε Bourdin, έτσι δεν είναι;
"Κύριε, δυστυχώς πρέπει να σας επιστρέψουμε το χειρόγραφό σας."
Το θέμα σας δεν είναι ισχυρό, η ληστεία απίθανη.
"Γι' αυτό δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε το έργο σας. Με εκτίμηση."
Απίθανο.
Είναι μήπως απίθανα τα 600 εκατομμύρια;
Τότε ελάτε να δείτε μόνοι σας.
Και μήπως ο Σηκουάνας δεν ρέει προς το Ile Saint-Louis;
Είναι πάντως μια απίστευτη εποχή.
Άκου, εκείνο το βιβλιαράκι σου... Είμαι έκθαμβος.
- Είναι πάντως πολύ απίθανο. - Τι ξέρετε γι' αυτό;
- Είστε καλά; Φαίνεστε αναστατωμένος. - Είμαι μια χαρά.
- Άλλαξα εκδότη. - Γιατί;
Η Série Sombre πουλήθηκε στους Αμερικανούς.
Τώρα είμαι στις Presses de la Cité, με τον Simenon.
- Άλλαξα τον τίτλο. - Γιατί;
Πουλάνε μόνο αμερικανικοί τίτλοι.
- "Métropolitain Story". - Υπέροχο.
Ο τίτλος είναι πολύ σημαντικός. Σε κερδίζει ή όχι. Μην κάνετε λάθος.
Les Presses de la Cité. Υπογράψτε εδώ.
Μόλις παρέλαβα μια παράδοση από την Hachette. Το βιβλίο σας δεν είναι ακόμα εδώ;
Το παρατραβάνε. Ίσως λόγω των απεργιών.
Πρέπει να φύγω. Με περιμένουν.
Συχνά μένει σε ένα συρτάρι.
Εκείνο το βιβλιαράκι του θα κυκλοφορήσει σίγουρα με το Sint-Juttemis.
Θα στοιχηματίσουμε;
Κύριε συγγραφέα. Κυκλοφορεί ή όχι το μπεστ σέλερ σου;
Άκου, αρχηγέ, εκείνο το βιβλιαράκι του Bourdin, την πατήσαμε για τα καλά.
Θα δημοσιευτεί τελικά ή όχι; Η Angélique δεν σταματά να μιλά γι' αυτό.
Πείτε στους εκδότες σας ότι έχετε 35.000 συναδέλφους, με τις οικογένειές τους.
Θα πιούμε κάτι αργότερα;
Αν οι εκδότες δεν το θέλουν, πείτε το απλώς.
Γιατί να μην το θέλουν; Ήταν καταπληκτικό, έτσι δεν είναι;
Θα δημοσιευτεί.
Plon, υπογράψτε εδώ.
Τελείωσε επιτέλους; Μένω πολύ ψηλά.
Παίρνετε καμιά φορά το μετρό; - Φυσικά.
Ακούστε, αυτό είναι αληθινό.
- Κάθε νύχτα στις 0.45 στη La Rapée... - Πρέπει να τελειώσω τη βάρδιά μου.
Τρία λεπτά. Δεν ζητάω περισσότερα.
"Όχι μακριά από την πετονιά επέπλεε η λεία.
Ο Sullivan είδε την πρώτη σακούλα νάιλον, φωτισμένη από το ωχρό φως του φεγγαριού."
Αποσιωπητικά...
"Οι πέντε σακούλες έπλεαν προς το Ile Saint-Louis."
Αυτό έγινε ένα θαυμαστό λάφυρο: 600 εκατομμύρια σε ψιλά.
"Μια ωραία ψαριά. Τελεία." Τέλος.
Λοιπόν, είναι αυτό απίθανο;
Περνάει στ' αλήθεια. Μοιάζει με fait divers στην εφημερίδα.
Γι' αυτό θα έκαναν πολλά.
Ένας εκδότης; - Όχι, απατεώνες.
Όλα. Με τη σειρά, εκτός από τα φασόλια.
Τριμμένα καρότα, σελινόριζα, pâté de campagne, πράσινες ελιές...
Έμεινε πολύ καιρό στη φυλακή;
- Πέντε χρόνια. - Εκπληκτικό.
- Έχει κάνει ποτέ ληστεία; - Έχει κάνει τα πάντα.
Πάω να φάω κάτι.
Καλή όρεξη.
Το στιφάδο από πρόβειο κρέας.
Υπάρχει ένας μεγάλος λεκές στο πέτο σας.
No comments yet. Be the first to leave one.