Normal People

‫‫‫سی نما تقدیم می‌کند ‫

‫«تـرجمـه از سینا اِن وی» sina_n_v

‫سلام؟

‫سلام؟

‫هی،رو به راهی؟

‫آره،نه،من فقط واسه اتاق اومدم.

‫اوه،لعنتی.

‫آره،گفتی قراره صبح بیای اینجا.

‫- الان میام پایین. ‫- خوبه.

‫- سلام ‫- خوبی؟اوضاع چطوره؟

‫زیاد بد نیست.ممنون.

‫شکر.

‫- ما بالاییم. ‫- عالیه.

‫اینه.

‫

‫عالیه.

‫معمولا از این مرتب تره.

‫مشکلی نیست.

‫پس،پول رو الان بهت بدم یا ...

‫تو حتما خیلی به یه جایی ‫واسه زندگی نیاز داری.

‫آره خُب،باید دوشنبه شروع کنم برم دانشگاه.

‫اوه،من خودم هم دوشنبه قراره برم.

‫ترینیتی؟

‫بفرما.

‫- نایل ‫- کانل

‫فکر کنم باید وسایلمو از رو تختت بردارم.

‫خیلی خوب میشه.

‫با توجه به واحد های درسی‌تون،میتونید به ‫یادداشت های سخنرانی،

‫تکالیف آنلاین و دیگر فعالیت ها از ‫طریق "بلک‌بورد"دستیابی پیدا کنید.

‫لیست های مطالعه در ‫هفته های اول در دسترس خواهد بود.

‫دیگه نمیتونم بیش از این تاکید کنم.

‫زود شروع به خوندن بکنید.

‫زود بخونید و زیاد بخونید

‫و حالا که اینجایید باید مطلعتون کنم که ...

‫

‫ با اون حد از همدلی که دِفو ‫در مورد اون مینوشت،

‫من حس میکنم یه نوع اصل به حساب میاد، ‫وقتی آثار هم دوره هاش رو میخونیم.

‫همچنین،چندتا رمان پیکارِسک وجود داره ‫(نوعی داستانِ معمولی در مورد ‫ ماجراجویی‌های یک انسان رذل)

‫که یه زن رو اینجوری شجاعانه و بدون ‫محکوم کردنش،تو مرکز داستان قرار بده.

‫آره،و در عین حال اونو با توجه ‫به طبقه اجتماعیِ‌ش توصیف کنه.

‫این دقیقا همون چیزیه که منو شوکه کرد.

‫با یه شخصیتِ واقعا پیچیده ... طرف هستی،میدونی

‫من فکر میکنم دِفو با زیرکی و توجه ‫باورنکردنی ای مینویسه.

‫یه جورایی شگفت انگیز ـه.

‫بقیه چه نظری دارن؟

‫کانل؟

‫من فکر کردم که خیلی تاثیر گذاره.

‫آره،و ...

‫من ...

‫آره،من با حرف هایی که بقیه میزدن موافقم.

‫آره.

‫ممنون.

‫مامان؟

‫

‫

‫- سلام ‫- سلام

‫به خونه خوش‌اومدی.

‫کجا بودی؟

‫بیرون

‫با یه دوست،میدونی که.

‫اوه آره؟ ‫قابل درک‌ ـه.

‫

‫پس بیا اینجا.

‫خیلی خوبه که میبینمت.

‫بفرما

‫بدون هیچ دردسری،حله؟

‫چطوری؟

‫اوه،در موردش شنیدم.

‫خُب،با چندتا دختر دوست شدی؟

‫

‫بیخیال،تو باید تنها نفر بین بچه ها ‫باشی که زبان انگلیسی برداشته.

‫من که میگم توش غرق میشی.

‫نه،فقط دارم سر به سرت میذارم.

‫ازش لذت میبری؟

‫آره،خوبه.

‫کلی شلوار کتانی و کفش کالج ‫و از این چیزا هستش،آره.

‫نمیتونه همش هم اینطوری باشه.

‫دابلین ـه دیگه،هیجان انگیز ـه.

‫حداقل تو رفتی اونجا.

‫خُب،اینجا هیچ مشکلی نداره.

‫اینجاشو نمیدونم.

‫از شغل لذت نمیبری؟

‫اوه،خوبه.

‫- فکر کنم خوبه که یکم پول درآورد،میدونی که؟ ‫- آره.

‫یکم.

‫- شاید تصمیم درستی گرفتی،آره؟ ‫- آره

‫مطمئن نیستم دانشگاه اونقدرا هم خوب باشه.

‫اوه خفه شو.

‫نیازی نیست که ...

‫... بنویسی،کان.

‫من مغز تورو نداشتم،مگه نه؟

‫آره،درسته.

‫خُب،من فقط هدرش نمیدم.

‫خوش میگذرونم.

‫آره.

‫- یکی دیگه بخوریم؟ ‫- اوه،نه،نه

‫واسه من کافیه.

‫باید برگردم.

‫اشکالی نداره،اشکالی نداره.

‫به هر حال خوبه که میبینمت.

‫تو هم همینطور.

‫

‫خوبی مرد؟

‫این هم اتاقی جدید ـه؟

‫آره،اسمش کانل ـه.

‫اون اهل اسلایگو هستش.

‫- سلام ‫- حرف هم میزنه؟

‫- اگه لازم باشه. ‫- خوش باشید.

‫ممنون مرد.

‫

‫

‫ببخشید مرد،آبجو میخوای؟

‫- آره،خوبه ‫- خوبه

‫- یه دقیقه دیگه میبینمت ‫- یه دقیقه دیگه میبینمت

‫

‫حرف نزن.

‫- همین الان برو. ‫- ممنون که امشب رو خرابش کردی.

‫

‫من بیشتر فوتبال بازی میکردم،آره

‫ممکنه اتفاق بیفته اگه لگد بخوری،آره.

‫تا حالا دعوا داشتی مثلا واسه تفریح؟

‫نه،من عاشقم نه جنگجو.

‫

‫اوه آره؟ ‫من که اصلا باورت نمیکنم.

‫نه.

‫به سلامتی؛بچه ها،به سلامتی.

‫به نظر تا آخر سال

‫باید این کارای دکتر بازی رو انجام بدم.

‫و وقتی که اونا میان من باید ‫تظاهر کنم دکترم.

‫- من میرم داخل. ‫- باشه مرد؟

‫

‫اوه،آره ...

‫فکر میکنم این حقیقت که اون بهمون ‫یهو یه فصل جدید از ناکجا

‫در مورد چشم اندازی از نایتلی که ‫همش با اِما بوده،بهمون میده

‫... واقعا واسم قابل توجه ـه،و

‫... لحظه ی تعادل و توجه،و

‫... یه احساس روانی که قبلا ‫بهش توجه نشده بود.

‫همچنین نوعی امتناع از هر گونه ‫ داوری اخلاقی توش وجود داره.

‫و من ... خُب یکم فکر میکنم خارق العاده‌س.

‫پس آره.

‫عالیه،واقعا عالیه.

‫باشه.

‫واسه امروز کافیه،ولی مقاله هارو ‫واسه هفته ی بعد آماده کنید،باشه؟

‫ممنون.

‫ببخشید.

‫ببخشید،فکر کنم این مال توئه.

‫اوه،ممنون.

‫کانل هستی،درسته؟

‫- باشه،من گرت هستم. ‫- آره،میدونم.

‫- چطوری؟ ‫- بد نیستم.تو چطوری؟ ‫- خوبم،آره.

‫میخواستم وقتی مناظره ‫تموم شد برم قهوه بگیرم.

‫- میخوای بهم ملحق بشی؟ ‫- البته.

‫شهریه ی دانشگاهتون صرف

‫تبلیغات نژادپرستانه ی نئونازی میشه.

‫از این طرف.

‫

‫خیلی خسته کننده‌س.

‫فقط واکنش ساده هستش، ‫اون واسه مناظره میاد اینجا.

‫این دقیقا یه انجمن مناظره ای ـه.

‫- ما به مردم اعتماد نداریم ‫تا نظرات خودشونو شکل بدن؟ ‫- آره

‫اصلا مگه نیازی به مناظره ‫ با یه نازی وجود داره؟

‫اصلا ارزشی داره که به ‫یه نازی فرصت صحبت داد؟

‫اینطور نیست که تاریخ حرف منصفانه ای ‫از هم نوعان خود نشنیده باشه.

‫- مثل همین مناظره ای که داشتیم. ‫- اون که البته نازی نیست.

‫نه،ببینید،من فکر میکنم باید ‫ مراقب این کلمه باشیم.

‫من فکر میکنم مردم این روزا خیلی ‫ گستاخانه در موردش صحبت میکنن.

‫- ولی اون فاشیسته،درسته؟ ‫- ولی اون خودشو رو فاشیست توصیف نمیکنه.

‫منطقی هستش که بقیه اینکارو بکنن.

‫و آزادی بیان.

‫آره،البته.

‫ باید ازش دفاع بشه،ولی ...

‫ولی مطمئن نیستم اینجا مشکل چیه.

‫با این استدلال باید همه رو ‫از همه جا دعوت کنی

‫تا در مورد همه چیز مناظره کنن.

‫یا اینکه آزادی بیان دچار خدشه میشه.

‫ این احمقانست.

‫- تو باید به انجمن مناظره ملحق بشی. ‫- اوه،واقعا نباید اینکارو بکنم.

‫- نه،تو باید اینکارو بکنی. ‫- باید بکنی.

‫خیلی خُب،ما فرداشب داریم یه ‫مهمونی تو خونه ی من میگیریم.

‫خونه ی 24 تو روبریکس هستش،اونجا.

‫آره،شاید.

‫- ممنون ‫- بیا به مهمونی مرد.

‫- خیلی خُب. ‫- باید اینکارو بکنی.

‫میکنم.

‫چطور قراره مردم رو بشناسی اگه نری دیدنشون؟

‫زیاد آدمایی نیستن ‫که به تیپ من بخورن.

‫- چه نوع آدمایی هستن؟ ‫- میدونی ...

‫مثل ... دانشجو های ترینیتی.

‫- تو خودت هم دانشجوی ترینیتی هستی. ‫- اوه آره،ولی نه مثل اونا.

‫گوش کن،اگه دوست نداری میتونی ‫اونجارو ترک کنی.

‫به نظر رقت انگیز ـه،مگه نه؟

‫آره،حق با توئه،خیلی باحال تره ‫اگه کل شب رو تنهایی تو خونه بمونی.

‫حرف های خشنی میزنی لُرین.

‫برو،من فردا بهت زنگ میزنم.

‫میتونی دربارش بهم بگی و منم ‫از زندگیت لذت ببرم.

‫اگه میخوای از زندگی کسی لذت ببری ‫من جای تو بودم آدم

‫- هیجان انگیز تری انتخاب میکردم. ‫- نمیدونم.

‫مهمونی های دانشگاهی ‫به نظر من که خیلی خوب میان.

‫- خیلی خُب. ‫- برو.

‫- دوسِت دارم. ‫- دوسِت دارم.