The King Dae Joyoung (대조영)

«:: [مــتـرجـم: [پارسا ::» |^| |^|

‫پدر.

چرا بجای شرکت در جشن اینجا تنها موندید؟

‫نگاه کردن به قلعه یودونگ احساساتم رو تحریک میکنه.

‫شایعه شده تمامی سربازای تانگ مستقر در یودونگ ‫به قلعه انسی فرا خونده شدن.

‫درسته...

‫به خوبی میدونن قلعه انسی آخرین خط دفاعیشون هست.

‫ولی نگران نباشید قربان.

‫روحیه سربازامون خیلی خوبه.

‫ممکنه قلعه انسی مستحکم باشه، ‫ولی چیزی نیست که ما نتونیم فتح کنیم.

‫اعتماد به نفس بیش از حد به ضررمون تموم میشه.

‫بازپس گیری قلعه انسی کاملا فرق خواهد داشت.

منظورتون چیه؟- .انسی یه قلعه طبیعیه-

‫اگه تصمیم بگیرن از داخل شهر از دیوارا محافظت کنن، ‫جنگ سختی در پیش رو خواهیم داشت.

‫این مهم ترین و حیاتی ترین جنگ ما در این لشکرکشی هست.

‫اگه متحد باشیم میتونیم موفق بشیم.

‫وقتی اسبا استراحت کردن حمله رو شروع میکنیم. ‫به سربازا خبر بدید و گروه بندی کنید.

‫بله، ژنرال.

~قلعه انسی~

‫خوش اومدی، ژنرال.

‫من فرمانده قلعه انسی هستم.

‫من از چانگان فرستاده شدم تا بهتون کمک کنم.

‫مرسی که اومدید.

موقعیت فعلی ته جویونگ چطوره؟- طبق محاسبات ما-

‫امروز یا فردا از قلعه یودونگ خارج میشه ‫و حمله رو آغاز میکنه.

‫ارتش 30 هزار نفره داره.

‫این بحرانیه که کل منطقه رو تهدید میکنه، ‫ولی این میتونه یه فرصتی هم باشه

.تا قدرت امپراطور رو به ته جویونگ نشون بدیم- .بله، البته-

‫این جنگ رو در رو هست ‫و باید از تمام قوت و منابعمون استفاده کنیم.

چقدر سواره نظام داریم؟

‫جمیعا 5 هزار اسب داریم.

.سواره نظام رو 3 هزارتا محدود بشه و تعداد پیاده نظام رو افزایش بدید- .بله، ژنرال-

چقدر سلاح محاصره داریم؟- بیش از 50 ماشین-

‫از جمله منجنیق، دژکوب، خرکمان.

‫از تمام وسایل استفاده کنید.

.جنگ محاصره ای در پیش داریم- .بله، ژنرال-

آذوغه چطور؟

‫برای 3 ماه آذوغه کامل داریم.

‫نمیشه آینده رو پیش بینی کرد.

تدارکات اضافی آماده کنید تا در موقع نیاز - .از قلعه شین برامون فرستاده بشه .بله، ژنرال-

‫جنگ رو به قصد بازپس گیری قلعه انسی آغاز میکنیم.

‫پیروزیای قبلی رو فراموش کنید.

‫این جنگ حاکم یودونگ رو مشخص میکنه.

‫تا آخرین قطره خون میجنگیم، ژنرال!

‫ژنرال اخباری از یودونگ رسیده.

‫سربازامون بالاخره به سمت انسی حرکت کردن.

‫تا الان پیروزیای ارزشمندی کسب کردن،

‫ولی حس خوبی ندارم نسبت به اینکه فقط با 30 هزار سرباز ‫بریم به سراغ قلعه انسی.

‫دیگه چیکار میتونیم بکنیم؟ ‫این تمام چیزیه که داریم.

‫ولی ما قلعه انسی رو بهتر از هرکسی میشناسیم.

‫مهم نیست چقدر مصمم باشن، فتح کردن قلعه انسی ‫اونم فقط با 30 هزار سرباز غیر ممکنه!

‫اینجا هم هزار سرباز بیشتر نداریم ‫فرستادنشون به جنگ تغییری ایجاد نمیکنه.

‫من یه فکری دارم.

چرا از پادشاه خیتان کمک نگیریم؟

ارتش خیتان رو به عنوان قوای تقویتی بفرستیم؟

‫اگه ارتش مناطق و قبایل جمع بشن حداقل 30 هزار سرباز دارن.

‫فکرنکنم قبول کنه.

‫به تازگی یه شورش رو سرکوب کرده ‫و کشور وضعیت مطلوبی نداره.

ولی کی میدونه؟

.اونا بخاطر خنثی کردن خیانت به ما مدیونن- .درسته، ژنرال-

‫بعلاوه، نوه پادشاه، گیوم هم در جبهه جنگه.

‫اون این پیروزی رو برای خودش میدونه، ‫فکرنکنم جواب منفی بده.

...سی هزار

‫اگه بتونیم شرایط رو مهیا کنیم خیلی به ته جویونگ کمک میکنه.

‫من با شاهدخت چولین حرف میزنم.

تو؟- .بله، پدر-

‫اون از من برای سرکوب کردن شورش درخواست کمک کرد، .‫الان نوبت منه

‫قصر الان جو محزونی داره، ‫قبل از اینکه اقدام کنی یه بررسی بکن.

‫بله، پدر.

~قصر سلطنتی، یانگ جو~

.من باید ژنرال رو ببینم- .ملاقاتی نداریم-

‫میدونی من کی ام؟ ‫من رزم آرای این کشورم!

‫گمشو کنار!

‫برید بیرون! میخوام تنها باشم!

‫ژنرال.

کجا بودی؟

‫قصر جو خوبی نداره. ‫راز رو افشا کردی؟

قضیه گیوم رو بهش گفتی؟

‫نتیجه برعکسی داشت.

‫اعلی حضرت گفت هرکس که این راز رو بدونه میکشه!

مگه نمیدونستی این اتفاق میفته؟- دیگه باید چیکار میکردم؟-

‫من سعی کردم تاج و تخت رو ازش بگیرم. ‫باید یه توضیحی میدادم.

‫توضیح؟ ‫تو قبر خودتو کندی!

‫نمیدونستم این اتفاق میفته!

الان باید چیکار کنم؟

‫نباید اوضاع بدتر بشه.

‫اگه من بمیرم، ‫خیتان نابود میشه.

‫نباید بذارم این اتفاق بیفته!

میتونی منو نجات بدی؟

‫چیزی به کسی نگو و صبرکن. ‫نباید به کسی چیزی بگی،

‫حتی اگه محاکمه شدی.

‫باشه هرکاری بگی میکنم.

‫گیوم پسر ته جویونگه...

‫تنها نوه ارزشمندم گوگورویی هست.

‫ممکنه بتونم هرکس که این راز رو بدونه بکشم،

‫ولی همونطور که سون وانرونگ گفت، ‫دارم کشور رو میسپارم دست یک گوگوریویی!

باید چیکار کنم؟

‫دیگه خسته شدم!

.اعلی حضرت، شاهزاده چولین اومدن- .بفرستش داخل-

‫پدر، بازم داری مینوشی.

‫یادتون رفته طبیب چی گفت؟ ‫الکل برای شما حکم سم رو داره.

لی کایگی میدونه؟

لی کایگی میدونه که گیوم پسرِ ته جویونگه؟

.از اولش میدونست

با این حال مثل پسر خودش بزرگش کرد؟

‫بله.

‫واقعا عاشقته!

شما چیکار میکنین؟

‫نباید افراد دخیل در شورش زنده بمونن. ‫اگه راز افشا بشه...

من نمیخوام

‫کشور به دست یک گوگوریویی بیفته.

منظورتون چیه؟

‫چه تو و چه لی کایگی پادشاه بشید، ‫پادشاه بعدی گیوم خواهم بود.

‫نباید اجازه بدم پسر ته جویونگ حاکم این سرزمین بشه.

‫گیوم پسر من و نوه شماست.

‫اون خون پدرشو داره پس گوگوروییه!

!نه، گیوم متعلق به خیتانه- !کافیه-

‫پدر!

!هنوز تصمیمی نگرفتم- !باید زودتر تصمیم بگیرید-

‫تصمیم من ربطی به تو و گیوم نخواهد داشت.

‫بلکه برای کشور و مردم این کشور خواهد بود.

‫میتونی بری.

‫گفت تصمیمی نگرفته.

مطمئنی؟- .بله، قربان-

‫گفت تصمیمش به نفع کشور و مردم خواهد بود.

‫تصمیم خطرناکیه.

‫ممکنه منظورش این باشه برای قومش تبعیض قائل نمیشه ‫اگه بخواد به نفع کشور و مردم تصمیم بگیره.

.باید شخصا با پادشاه صحبت کنم- !ولی قربان-

‫اگه درباره شاهزاده گیوم صحبت کنید، ‫ممکنه کشته بشید!

چطور با تظاهر کردن به ندونستن قراره پادشاهو قانع کنم؟ .ولی ممکنه کشته بشید-

.زمان مرگم هنوز نرسیده پس نترس

‫محاله پادشاه نوه خودشو انکار کنه.

نباید اجازه بدم تصمیمی بگیره که

‫به نفع ته جویونگ باشه.

‫بدون در نظر گرفتن عواقب ‫با این جو رو تحت کنترل دربیارم.

‫وگرنه همه چی رو میبازیم به ته جویونگ.

گفتی ارتش؟- .بله-

تا الان موفق بودن ولی فتح قلعه انسی

‫فقط با 30 هزار سرباز غیرممکنه!

‫از وضعیت یودونگ باخبرم، ‫ولی الان زمان خوبی برای حرکت دادن ارتشمون نیست.

ولی میدونید که این پیروزی .چقدر بر امنیت شما تاثیر داره

‫بله، البته.

‫ولی ما الان تو موقعیت مناسبی نیستیم.

‫شورش که سرکوب شده. ‫دیگه چه دلیلی داره؟

‫لطفا توضیح بدید.

دیگه چه مشکلی وجود داره که درخواستمو رد میکنید؟

‫متاسفانه نمیتونم توضیح بدم.

~قلعه انسی، یودونگ~

!ژنرال

!ته جویونگ رسیده- الان کجاست؟-

.تو کوهستان چوپیل اردو زده- کوهستان چوپیل؟-

‫بالاخره اومدن.

!موقعیت جنگی بگیرید- .بله، ژنرال-

‫و کاملا شهروندا رو زیرنظر داشته باشید.

‫اونا گوگورویی هستن، ‫معلوم نیست چه کار کنن.

‫همین الانشم مراقبشونیم، قربان.

‫اگه همه چی طبق نقشه پیش بره. ‫بزودی سر ته جویونگ برای ما میشه.

جانگ یوانو؟

جانگ یوانو تو قلعه انسیه؟- .بله، قربان-

‫به نظر میرسه تانگ یه ژنرال فرستاده.

‫مهم نیست کی اومده. ‫دشمن اصلی ما دیوارای قلعه انسی هست.

‫شکستن دیوارا پیروز این نبرد رو مشخص میکنه.

‫با دقت نگاه کنید.

‫تو بخش شرقی بخاطر کوه تنها انتخاب ما ‫حمله مستقیم خواهد بود.

‫ولی اونا برای حمله آماده شدن. ‫با حمله فقط به خودمون آسیب میزنیم.

‫جنوب هم زیاد خوب نیست ‫جاده ها تنگ و دره عمیقه.

‫اگه مراقب نباشیم تلفات زیادی میدیم.

پس دیگه چی؟

دروازه شمالی تنها شانس ماست؟

‫دروازه شمالی برای استفاده از سلاح محاصره خیلی خوبه.

‫اول با سنگ انداز و خرکمان شروع میکنیم، ‫بعدش با منجنیق و دژکوب ادامه میدیم.

‫از خرکمان و سنگ انداز استفاده نمیکنیم.

میشه بپرسم چرا؟

فراموش کردید چه کسانی اونور دیوارن؟

‫مردم گوگوریو.

‫ما سلاح های محاصره رو فقط محض احتیاط آوردیم ‫نه صدمه زدن به مردم.

‫فعلا فقط از منجنیق و دژکوب استفاده میکنیم. ‫ژنرال تونگ سو، حواست باشه.

‫بله، قربان.

‫پس برمیگرده به استراتژی ما.

‫ارتش ما خیلی کوچیکه.

‫فشار زیادی رو ماست.

‫ولی همین فشار به ژنرال یانگ ماچین قدرت داد ‫تا یک میلیون سال قبل از کشور در مقابل تانگ محافظت کنه.

درسته الان موقعیتمون برعکس شده ولی مثل همون روزیه که

‫ژنرال یانگ ماچین، ژنرال تانگ رو بیرون انداخت.

‫بخاطر اجدادمون هم که شده ‫باید قلعه انسی رو پس بگیریم.

‫بله، ژنرال.

‫ژنرال!!

‫دشمن داره نزدیک میشه!

‫اونجا.

‫اون یارو کنار پرچم فرمانده ته جویونگه!

‫یه نمایش از همچین ارتش کوچیکی منو تحت تاثیر قرار میده.

‫نقطه ضعفی نمیبینم.

‫خودم با رهبرشون مقابله میکنم.

.جویونگ، خطرناکه- .عقب بمون، خودمون ترتیبشو میدیم-

‫نه، همه دارن مارو نگاه میکنن.

‫این تنها شانسمون برای تضعیف روحیه دشمن ‫و افزایش اعتماد به نقسه سربازامون هست.

‫کمان فولای رو بیار.

‫جنگجویان، عقب بایستید.

‫ژنرال رو اسکورت کن.

‫من جنگجوی گوگوریو، ته جویونگ هستم.