ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
ซิลวี่…
เธองามเหมือนเคยเลยนะ
ดอกไม้ทุกดอกในสวนนี้…
ไม่สิ แม้แต่ดอกไม้ทุกดอกในอาณาจักร
ก็เทียบเธอไม่ได้
ท่านฟรีดเพคะ
หม่อมฉันเป็นเพียงดอกไม้ดอกเดียว ที่เบ่งบานเพื่อท่านเท่านั้นเพคะ
ซิลวี่…
(ราชาแห่งอาณาจักรฮัลโดเรีย แบลต ฮัลโดเรีย)
-เป็นแบบนี้ได้ยังไง -เราไม่มีทางเลือก
เอลิซาเบธหายตัวไป และตอนนี้เป็นที่ต้องการตัวในข้อหากบฏ
ท่านหญิงซิลเวีย ล็อกกิตจึงได้เป็นตัวเลือก ว่าที่พระชายาคนใหม่พ่ะย่ะค่ะ
เด็กคนนั้นเป็นตัวเลือกว่าที่พระชายาเหรอ
โชคดีที่ได้ท่านหญิงโรเซเลียช่วยไว้
งานราชการบ้านเมือง จึงเริ่มเข้าที่เข้าทางเสียทีพ่ะย่ะค่ะ
แล้วทำไมไม่แต่งตั้งโรเซเลีย เป็นตัวเลือกคนต่อไปล่ะ
ท่านหญิงโรเซเลียมีคู่หมั้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาทเป็นคนจับคู่ให้เอง
เพื่อเป็นรางวัลที่เธอยอมถอนตัวออกไป
การจะยกเลิกในตอนนี้
จะยิ่งทำให้ความเชื่อมั่นของประชาชนสั่นคลอน หลังจากเกิดเรื่องของเอลิซาเบธ
นั่นสินะ
กระหม่อมยอมแพ้
ยังอ่อนหัดนัก
อย่าลืมความหมาย ของการเป็นอัศวินแห่งฮัลโดเรียสิ
ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
ฝึกซ้อมต่อไป
ขอบพระทัยที่ทรงชี้แนะ
เหนื่อยชะมัด…
เจ้าชายทำให้ปวดหัวจริงๆ
นั่นสิ
แกล้งทำเป็นแพ้นี่ไม่ง่ายเลยนะ
ถ้าเผลอชนะขึ้นมาละก็
ได้โดนส่งไปอยู่ป้อมชายแดนแหงๆ
อย่างน้อยเขาก็ได้พรสวรรค์ของพ่อมา
พรสวรรค์ก็ช่วยได้แค่ระดับหนึ่ง
ถ้าไม่พยายามก็ไม่มีวันแข็งแกร่งขึ้นหรอก
ถ้าเขาพยายามได้สักครึ่งหนึ่ง ของท่านหญิงเอลิซาเบธละก็
คงจะเป็นคนที่ได้เรื่องมากกว่านี้
เอลิซาเบธเหรอ
ยัยนั่นเป็นคนทรยศที่ทางการต้องการตัว
อย่าได้เอาเราไปเทียบกับเธอ
ฉันไม่เอาด้วยหรอกค่ะ
ได้โปรดเถอะครับ ท่านหญิงซิลเวีย
เกิดอะไรขึ้น
ท่านฟรีด
พวกเขาบังคับหม่อมฉัน…
อะไรนะ
โปรดฟังก่อนพ่ะย่ะค่ะ เจ้าชายฟรีด
เรามาขอให้ท่านหญิงซิลเวีย
เริ่มฝึกฝนเพื่อเตรียมเป็นว่าที่ราชินี
ฝึกฝนเพื่อเป็นราชินีเหรอ
เราไม่ได้จะให้เธอทำทุกอย่าง แค่นิดหน่อย…
ฉันไม่อยากทำสักอย่างเลยค่ะ
ซิลวี่
ถ้าไม่อยากก็ไม่ต้องก็ได้
แค่อยู่เคียงข้างเราก็พอ
เอาเป็นว่าจบเรื่องแค่นี้นะ
ถวายบังคม เจ้าชายฟรีด
อ้าว คริส
วันนี้มีอะไรพิเศษมาเสนอหรือเปล่า
หม่อมฉันมีอัญมณีจากทางตะวันออก
ผ้าพันคอจากผ้าหายาก
พร้อมกับของดีๆ อีกสองสามอย่าง
คนในวังหลวงปฏิบัติกับท่าน แย่เกินไปแล้วนะเพคะ ท่านฟรีด
เอะอะก็บอกว่า "ถ้าเอลิซาเบธอยู่ด้วยก็ดีสิ"
ยัยนั่นรังแกซิลวี่ เป็นผู้หญิงที่แย่มาก
เราถึงได้เนรเทศเธอไป
ไม่ยุติธรรมเลย
ยังไงท่านก็เป็นถึงองค์รัชทายาท
จริงไหมคะ คริส
ก็…
ถ้าอย่างนั้น คงถึงเวลาที่ท่านจะแสดงอำนาจ
ในฐานะองค์รัชทายาทแล้ว
แสดงอำนาจเหรอ แล้วเราต้องทำยังไง
ด้วยการสร้างความดีความชอบทางการทหาร
หม่อมฉันเองก็เหมือนกับคนอื่นๆ
ผู้คนต้องการผู้นำที่เข้มแข็งเพื่อปกป้องพวกเขา
ขอแค่สร้างผลงานโดดเด่นในสนามรบได้
ก็ไม่มีใครกล้าดูถูกท่านอีกต่อไป
สนามรบ…
เรากำลังทำสงครามอยู่เหรอเพคะ
พวกเรามีสนธิสัญญาไม่รุกรานกัน
กับทางจักรวรรดิอยู่นี่นา
เพคะ
ถ้าเป็นเมืองขึ้นก็ว่าไปอย่าง
แต่การที่อาณาจักรจะไปรุกรานจักรวรรดิโดยตรง
ไม่ใช่ทางเลือกที่เป็นไปได้เลย
เกียรติยศทางการทหาร…
อำนาจ…
ขออนุญาตเพคะ
เอาไว้ทีหลัง
เรากำลังยุ่งอยู่…
ยุ่งเหรอ ใครยุ่งกันแน่เพคะ
โรเซเลีย…
เพราะการกระทำโง่ๆ ของใครบางคน
ทุกคนเลยต้องทำงานกันหามรุ่งหามค่ำ
แต่เธอกลับชวนแม่ค้ามาเลือกซื้อของ…
ถ้าฉันเป็นเธอละก็
คงอายจนไม่กล้าทำแบบนี้
อวดดีเกินไปแล้วนะ โรเซเลีย
อวดดีเหรอเพคะ น่าขำสิ้นดี
ความเคารพน่ะต้องสร้างขึ้นมา ไม่ใช่มาสั่งเอา
ท่านคิดจริงๆ เหรอเพคะ ว่าควรจะได้รับจากหม่อมฉัน
เราคือเจ้าชายรัชทายาทนะ
ช่างเป็นเด็กน้อยที่น่าเบื่อ
ว่าไงนะ
ข้อดีอย่างเดียวของท่าน ก็คงมีแค่การได้เกิดมาสูงศักดิ์
เธอ…
เธอมันก็แค่ลูกสาวดยุก
จะพูดอะไรกันแน่เพคะ
ท่านปกครองบ้านเมืองไม่ได้ หากไม่มีลูกสาวของดยุกคนนี้ช่วย
ตระกูลหม่อมฉันไม่เหมือนดยุกบางตระกูล
ที่คอยกระดิกหางประจบราชวงศ์หรอกนะ
ตระกูลฟัดการ์คุมกองทัพทั้งหมดของอาณาจักร
และก็มีอัศวินมากกว่าของราชวงศ์…
เราจะเป็นศัตรูกับพวกเขาไม่ได้
นี่อะไร
หม่อมฉันเอางานที่แม้แต่ท่านก็น่าจะทำได้มาให้
ท่านก็แค่ต้องลงนามเท่านั้น
เธอ…
ไม่ใช่ "เธอ"
กรุณาเรียกหม่อมฉันว่าฟัดการ์ ที่ปรึกษาพิเศษของรัชทายาทเพคะ
ที่ปรึกษาพิเศษของรัชทายาทเหรอ
พระราชาทรงตั้งตำแหน่งนี้ขึ้นมา
เพื่อช่วยเหลือทายาทที่ไร้ความสามารถ
แต่ก็นะ ฉันต้องขอบอกไว้เลย…
คนอย่างเธอเนี่ยนะ ที่เอาชนะเอลิซาเบธได้
ฉันอาจจะประเมินเอลิซาเบธสูงเกินไป
หรือไม่เธอก็ไร้ตัวตนเกินไป
เกินกว่าที่เอลิซาเบธจะสังเกตเห็น
พูดตามตรงนะ
หม่อมฉันรู้สึกโง่มาก ที่เคยไปแย่งชิงผู้ชายแบบท่านกับเอลิซาเบธ
ใครต้องการที่ปรึกษากัน
เราจัดการได้…
การช่วยเหลือเมืองขึ้นเหรอ
ไม่จำเป็น
ต้องช่วยเหลือกาฝากพวกนั้นหรอก
การช่วยเหลือเมืองขึ้น…
นี่ เราจะขอปรับแก้เรื่องงบช่วยเหลือหน่อย
พ่ะย่ะค่ะ เจ้าชาย เปลี่ยนตรงไหนพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ต้อง เราจะจัดการเอง
คงต้องจริงจังกับการทำงานบ้างซะแล้ว
คุณเอลลี่คะ เรื่องสถานที่ผลิตสินค้า
ด้วยความช่วยเหลือของท่านลูคัส
เราจึงได้พื้นที่ตรงหมู่บ้านแถบชนบท ในเขตปกครองไวเคานต์แห่งเลบริก
หมู่บ้านชิโรนะ…
การเดินทางสะดวกดี
ดูมีอนาคตนะ
พอสร้างเสร็จ เราจะดูแลจัดการทุกอย่าง ได้จากที่นั่นเลยค่ะ
ตั้งแต่การเพาะปลูกไปจนถึงการแปรรูป
ดีมาก
ดำเนินการต่อได้เลย
ได้ค่ะ
มิช่า
งานต่อไปของฉันล่ะ
ค่ะ
มีนัดประชุมกับประธานบริษัทการค้าบูเรนค่ะ
แล้วก็มีนัดทานอาหารค่ำกับไวเคานต์นัปป้าค่ะ
ขอบใจ
เอ่อ…
บริษัทการค้าบูเรน เป็นคู่แข่งของบริษัทการค้าเทรตร์ไม่ใช่เหรอคะ
ใช่แล้ว
สินค้าหลักของพวกเขาคือลิปสติก
แต่พวกเขาก็ยังเป็นบริษัทเล็กๆ
การแข่งขันของพวกเรา คงทำยอดขายของพวกเขาตกวูบหนักแน่ๆ
แล้วทำไมถึงได้ขอนัดเจอล่ะคะ
จะประท้วงหรือไง
ตรงกันข้ามเลย พวกนั้นยกธงขาวแล้ว
ธงขาวเหรอคะ
ถ้าพวกเขายอม ฉันจะรับพวกเขามาอยู่กับเรา
แล้วถ้าพวกเขาไม่ยอมล่ะคะ
เพื่อตัดปัญหาที่อาจเกิดขึ้นตามมา
เราคงต้องทำลายพวกเขาให้สิ้นซาก
ไวเคานต์นัปป้าคงอยากให้พวกเรา ไปเปิดสาขาในเขตปกครองของเขา
แต่คราวนี้เราคงต้องขอปฏิเสธไปก่อน
ค่ะ
เอ๋ จะปฏิเสธเหรอคะ
เราต้องสร้างฐานในเมืองหลวงให้มั่นคงก่อน
เข้าใจแล้วค่ะ
สุดท้ายเราก็จะขยายสาขาไปเมืองอื่นๆ
ฉันเลยอยากผูกมิตรกับไวเคานต์นัปป้าไว้น่ะ
เธอกับฉัน พวกเราจะไปร่วมทานอาหารค่ำกัน
ฉันเหรอคะ
นี่เป็นโอกาสที่ดีนะ
เริ่มทำตัวให้ชินกับการรับมือกับพวกขุนนางได้แล้ว
ประธานเอลลี่ มีข่าวด่วนครับ
เกิดอะไรขึ้นคะ อาร์โนด์
อาณาจักรซาร์จัส เมืองขึ้นของฮัลโดเรีย
ได้ประกาศสงครามกับทางจักรวรรดิแล้วครับ
ประกาศสงครามกับจักรวรรดิเนี่ยนะ
พวกเขาเริ่มรุกราน เข้ามาในเขตปกครองไวเคานต์แห่งเลบริกแล้ว
ซาร์จัสเป็นเพียงอาณาจักรเล็กๆ ที่ไร้ทรัพยากร
อุตสาหกรรมหลักคือการท่องเที่ยว
ทำไมอาณาจักรแบบนั้น ถึงกล้าประกาศสงครามกับจักรวรรดิได้ล่ะ
ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แบบนี้แย่แน่
ทั้งสถานที่ทั้งจังหวะเวลา ไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว
อาณาจักรซาร์จัส อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจักรวรรดิ
มีป่าทึบและเทือกเขาสูง คั่นกลางออกจากจักรวรรดิ
No comments yet. Be the first to leave one.