Hotel Inferno 3: The Castle of Screams

Ik heb altijd geweten dat je geen heilige was.

Verdrinkend in je eigen woede.

Maar ik heb je toch uitgekozen om de vader van mijn kinderen te zijn.

Ik had geen idee waartoe je in staat bent.

Schat? Ben jij dat?

Herinner je je de dag dat we elkaar ontmoetten?

Het was zo verdomd heet dat de weg eruitzag als een rivier van olie.

Maar op dat moment voelde ik me...

naast jou als een normaal persoon.

Weet je, het was een goed gevoel.

Ik herinner me die dag alsof het gisteren was.

En ik vervloek dit moment elke dag van mijn verdomde leven.

Ik loog omdat ik jou niet in mijn waardeloze leven wilde slepen.

En ik was bang...

Bang dat mijn baan,

mensen doden,

dat je mij nooit zou accepteren.

Ik kan begrijpen waarom je de hele tijd tegen me hebt gelogen.

Maar ik kan je nooit vergeven.

Als ik het had geweten wie je werkelijk bent,

zou ik onze zoon niet hebben gebaard.

Hij verdient beter.

Je hebt hem verlaten.

Ik heb je niet verlaten. Ze hebben mij vermoord.

Ze hebben mij verdomme vermoord.

Ze hebben mij verdomme vermoord.

Oh God...

Nee...

Nee...

Frank?

Heks?

Ben je nog in leven?

Natuurlijk ben ik dat.

Hoewel ik nog steeds opgesloten zit in dit rottende karkas.

Ik weet niet wat deze cryptische shit betekent.

Maar ik ben verdomd blij dat je er nog bent.

Het betekent dat we het tweede element van jouw ziel moeten vinden.

Het ijs.

De tweede stap naar jouw opstanding.

Maar nu...

moeten we ook voor mij een nieuw omhulsel vinden.

Wat is er met je stem gebeurd?

Niets. Dit is mijn stem.

Het is altijd zo geweest.

Neem me mee.

Maak me vast op jouw rug.

Dit is voor ons de beste manier om verbinding te maken.

Hoe kun je in godsnaam nog praten?

Het beschadigen van het omhulsel zal me geen kwaad doen, liefje.

Het maakt me gewoon boos.

Je weet dat ik was vastgebonden aan dat stoffige oude karkas.

Wat dan ook, heks. Wat doen we nu?

Heks?

Waarom noem je me nog altijd heks?

We moeten naar het Castle of Screams, waar we het ijselement kunnen vinden...

en de bewaker die het beschermt.

Maar voordat we de bewaker doden...

moet je je er op voorbereiden en genezen.

Er moet nog veel gebeuren, liefste.

Die sarcofaag is een geheime doorgang die naar de rivier leidt.

We bereiken het Castle of Screams en het Frozen Territory...

voordat je "Territory" kunt zeggen.

Zijn we er al?

Ik hou niet van sarcasme, schat. Niemand doet dat in de hel.

Laten we uit deze vervloekte rivier gaan voordat het te laat is.

Dus grondgebied, kasteel, kathedraal... Is alles in de hel middeleeuws, verdomme?

Natuurlijk niet. Deze plek noemt het Pentaculum.

Of hoe ze het ook mogen noemen tegenwoordig.

Hotel Inferno.

De meest belachelijke naam die ze ooit hebben gebruikt.

Hoewel ik niets anders had verwacht van die idioot Jorge Mistrandia.

Zoals ik al eerder zei, is dit Hotel Inferno niet de pure hel.

Het is meer een kunstmatige tunnel om delen van de hel binnen te gaan en te verlaten.

De hel is de pijn en het lijden van het leven.

Het is tijdloos en vormloos. Elke vorm van pijn of lijden...

uit het verleden, heden of de toekomst. Daar is het Inferno van gemaakt.

De familie Mistrandia en hun cult hebben in de middeleeuwen...

het Hotel Inferno opgericht.

Alle pijn en leed die ze hebben veroorzaakt,

manifesteert zich hier als een onverwoestbaar levend schilderij.

Maar het is ook heel persoonlijk.

Het Inferno past zich aan de ziel van de persoon aan die erin kijkt.

Waar zijn we?

De bevroren plek. Maar de structuren en de omgeving veranderen.

Neem bijvoorbeeld dit gebouw. Het was hier niet eerder.

Ik ben hier eerder geweest toen ik nog leefde...

Toen ik jong was. Ik weet het... Maar ik kan het me niet herinneren.

Ik heb het gevoel dat ik naar binnen moet.

U zult het zich herinneren. Maak u geen zorgen.

U zult het zich herinneren.

Boeren zijn op zich niet bijzonder slim of gevaarlijk.

Helaas hebben ze de neiging om samen te troepen.

Dus wees voorzichtig.

Verdomde heilige moeder.

Frank, ijswacht. IJswacht, Frank. Hij is zo mooi, toch?

Ja, zo mooi als een vuile, harige kont.

Kunnen we hier weg gaan? Ik wil niet als een vlieg verpletterd worden.

Maak je niet druk. Hij kan je niet horen.

Ze hebben hem verdoofd.

We moeten hier weg.

Je bent nog altijd te zwak om tegen hen op te kunnen.

Blijf uit m'n buurt.

Holy shit...

Fuck dat gebouw. ik ga niet terug in dat strontgat. Verdomme...

Nou, dit hebben we tenminste gevonden. Laten we dit gebied eens proberen.

Wat de...?

Het doet zeer.

Natuurlijk doet het pijn. Anders werkt het niet.

Dat is een lelijke wonde, schat.

Ik ga niet dood.

Maak je niet druk.

We moeten voor je omhulsel zorgen.

Herinner je je dit gebouw nog?

Ik denk dat het te maken heeft met mijn moeder. Ze was hier.

Maar waarom kan ik me niet herinneren.

De overeenkomstige emoties van het ijselement zijn verdriet en eenzaamheid.

Als je herinneringen aan je moeder ziet, denk ik dat ze een waardeloze ouder was.

Bemoei je met jouw eigen zaken, heks.

Zoek naar de mijn.

De deur is ergens in die grensmuur verborgen.

Andere herinneringen...

Andere verdomde herinneringen... Ze doen pijn... Ze doen zoveel pijn.

Wat doen we hier?

We moeten een geweldig wapen vinden.

Mijnwerkers hebben altijd wapens bij. Zelfs als ze die niet kunnen bedienen.

Ze zijn er door geobsedeerd.

De mijnwerkers zijn traag, maar ook sterk en erg agressief.

Dat had je niet moeten zeggen.

Tsie sterft alleen als je ze onthoofd of hun hersens tot een bloederige pulp slaat.

Ik zei toch dat je hun hoofd moest vernietigen.

Wil je mijn plaats innemen, klootzak?

Nu is het weg.

Hou op, schat. Pak dat stuk vlees.

Ik kan je helpen om een hoofdlamp te maken.

Wat moet ik doen?

Laat me je handen leiden. - Hoe?

Ik zit vast aan je rug. Het zal niet moeilijk zijn. Ontspan gewoon.

We zijn klaar.

Deze kleine vriend licht op elke keer dat je een donkere kamer binnenloopt.

Je hebt geen zaklamp nodig. Doe hem geen pijn, anders ontploft hij.

Hier heb je het. Het vleespistool.

Weet je zeker dat dit zal werken?

Dat verdomde Gatlingwapen is stuk. Het loopt constant vast.

Nee, schat. Je weet gewoon niet hoe je het moet gebruiken.

Alles vereist een opoffering van pijn hier in de hel.

Pijn laat helse wapens werken.

Als je een demon doodt of verwondt, ontvang je kogels.

Hoeveel kogels?

Eentje maar. - Wat?

Dus moet ik een demon of zoiets met mijn blote handen doden...

om een verdomde kogel voor die klootzak te krijgen?

Ja, of je kunt jezelf pijnigen als je dat liever doet.

Er kan maar één kogel in dit vleespistool.

Maar één kogel? Wat een grap, verdomme.

En hoe moet ik weten of het pistool klaar is om te vuren?

Ik zie geen lader.

Hellfire-wapens hebben ogen.

Eén voor elk schot.

Als de ogen open zijn, is het pistool klaar om te vuren.

Wat zou het anders betekenen?

Laten we deze portal gebruiken.

Deze piramidale structuren zullen ons naar de alchemist teleporteren.

Deze vriendelijke ziel zal jouw wonden helpen genezen.

En dat is niet alles wat hij zal doen.

Dit is zorgwekkend.

Wat? - De alchemist is er niet.

Hij heeft dit gebied geïnfecteerd met deze kleine demonen...

om z'n bezittingen te beschermen. Blijf waakzaam, schat.

Fuck die shit en fuck die alchemist.

Was dat ding in de kathedraal echt mijn vrouw?

Ze was maar een surrogaat.

Je hebt het vuur-element gevonden.

De eerste laag van jouw ziel die bestaat uit liefde en geluk.

Ik denk dat je vrouw was waar je het meest van hield in je leven.

Waarom moest ik haar vermoorden?

Je moet de emoties vernietigen die bij het element horen.

In dit geval je geluk en je liefde.

De alchemist is een eenzame demon en hij beschermt z'n spullen erg goed.

Hij haat het idee dat vreemden z'n instrumenten en drankjes aanraken.

Zonder de alchemist moeten we het zelf doen.

Leg me op tafel. Nou, leg m'n omhulsel op de tafel.

Wat wil je dat ik doe?

Snijd mijn rechterhand af.

Weet je het zeker?

Wil je een nieuwe hand of niet?

Waarschijnlijk.

Hak dan mijn rechterhand af.

Hé heks, is dat je rechterhand?

Kan je links niet van rechts onderscheiden?

Ik maakte maar een grapje, idioot.

Ik probeerde je af te leiden voordat ik je verdomd pijn ging doen.

Om het gemakkelijker te maken voor jou. Maakt niet uit.

Heerlijke pijn...

Maak het nu vast aan jouw stomp.

Hoe?

Steek het gewoon in je wonde. Mijn hand doet de rest.

Pak dat groene drankje.

Neem wat gaas...

Waar is het verdomme?

Ik zie niets.