The Crown

‫چقدر دیگه مونده، لوییچ؟

‫کمی دیگه مونده.

‫- بزن کنار، سرباز. ‫- وایستا.

‫این بیل‌ها روب یار.

‫راه رو نشونمون بده، لوییچ.

‫پخش بشین.

‫اینجا.

‫بِکنین.

‫یه چیزی پیدا کردیم.

‫رسیدیم.

‫چی می‌خواد؟

‫آزادی در کشوری که خودش می‌خواد.

‫و یه پول مناسب ‫برای باقی عمرش.

‫خب، اول بذار ببینیم چقدر خوبه.

‫مترجم رو بیارین.

‫- در زدن بلد نیستی؟ ‫- قربان.

‫آقایون، می‌تونم کمکتون کنم؟

‫بیا تو.

‫قربان.

‫باید با نخست‌وزیر حرف بزنم.

‫باید پادشاه رو ببینم.

‫همه‌مون بهش شک داریم.

‫این برگه‌ها نباید هیچوقت پخش بشن، وینستون. ‫هیچوقت.

‫پخشش باعث صدمه‌ی بزرگی ‫به «نشنال اینترست» میشه.

‫خیلی زیاد.

‫چیزی که اینجا نوشته شده ‫باعث بزرگ‌ترین شرمساری این خانواده میشه.

‫مردم ما هیچوقت ‫ما رو نمی‌بخشن.

‫در جلسه‌ی اول «هرینگی آرنا» در لندن...

‫جمعیتی بیش از 11 هزار نفر بریتانیایی...

‫از واعظ‌های آمریکا ‫به سرپرستی «بیلی گراهام» شرکت کردن.

‫آقای گراهام که یک کت و شلوار خاکستری ‫و یه کراوات مشکی به تن دارد

‫آن را نشانگر ساده زیستی می‌نامد.

‫انجیل نشون میده ‫که همه‌ی ما داریم اشتباه می‌کنیم.

‫هر کس به نحوی خودش رو گمراه کرده.

‫و وقتی گمراه میشین...

‫خیلی نادر و ترسانکه ‫که آدم مذهبی...

‫به این جوونی ببینی.

‫- اون جوون نیست، همسن منه. ‫- دقیقاً. یه بچه‌اس.

‫بنظرم این حرفای الهام بخش ‫و مذهبی...

‫باید توسط یه آدم باتجربه گفته بشه.

‫نه کسایی که توی کارولینای شمالی یاد گرفتن...

‫چیزای خودشون رو به همسایه‌هاشون بفروشن.

‫اما تواضع خاصی توش هست ‫که من خوشم میاد.

‫اون آدما دارن گریه می‌کنن؟

‫«بیلی گراهام» با...

‫یک و نیم میلیون آدم صحبت کرده تا...

‫- چه بلایی سر این کشور اومده؟ ‫- و اکنون به پا می‌خیزد.

‫مردم بریتانیای کبیر ‫نباید در طول این جنگ گریه کنن.

‫ولی الآن دارن مثل بچه‌ها گریه می‌کنن.

‫من همه رو به یک احیأ فرامی‌خونم ‫که باعث میشه هر مرد و زنی...

‫به فروشگاه و دفترش برگرده

‫و رابطه‌ی روزانه‌اش رو ‫بر اساس حرفا‌های مسیح بگذرونه.

‫می‌خوام از امید بگم ‫نه از ناامیدی

‫امید به زندگی، امید به جامعه ‫و امید به جهان.

‫داره اونا رو مثل یه آمریکایی متعصب بار میاره.

‫اون یه آدم متعصب نیست.

‫اون داره داد می‌زنه، عزیزم. ‫فقط آدمای متعصب داد می‌زنن.

‫وقتی چشمانت رو میبندی

‫و گوش‌هات رو به روی راه خدایی ‫می‌بندی

‫خیلی زود حرف‌های خودت رو ‫به حرف‌های خدا ترجیح میدی.

‫وارد مرحله‌ی میشی ‫که شیطان خودت خوبه

‫و خوبی‌های خدا شیطانه.

‫با شماره‌ی سه.

‫تولدت مبارک، تروپر!

‫پسر خوب.

‫شلیک خوبی بود! ‫آفرین.

‫مرحبا.

‫و الآن داریم میبازیم.

‫- نوبت منه؟ ‫- نوبت منه، نوبت منه.

‫نه، دیگه نمی‌خورم.

‫اوه عزیزم، سربازت کو؟

‫خیلی زیبا شدی.

‫کلاه!

‫- موسیور. ‫- خب، چطور شدم؟

‫- عالی! حرف نداره! ‫- خوشم نمیاد.

‫اوه، نه، نه، نه ‫نمی‌تونم اینطوری بیام.

‫چرا؟

‫حداقل اینطوری ‫یه بار مثل ملکه‌ها میشم.

‫می‌خواین بدونین روز من چطوری بوده؟

‫نگو. ‫مثل بقیه روزا بوده.

‫دیر از خواب پاشدم. از 11 گذشته بود. ‫بعدش سری به باغ زدم.

‫و بعد نهارم رو با آدمای معمولی خوردم.

‫- دوستای من! ‫- آدمای معمولی.

‫هیچوقت فکر نمی‌کردم اینو بگم

‫اما لذت‌های زندگی ‫محدودیت‌های خودش رو داره.

‫سعی کن با یه نفر مثل خودت زندگی کنی.

‫حرف من، به عنوان ولیعهد ولز ‫این بود... "من خدمت می‌کنم".

‫قلبم میگه باید به کشورم خدمت کنم.

‫من یه کار می‌خوام، یه هدف.

‫- نه این... ‫- خودشه.

‫خب، از کجا می‌خوای یکی رو پیدا کنی؟

‫مجبور میشم برم لندن و اوضاع رو بررسی ‌کنم.

‫می‌خوای بهت بگم ‫این خانواده واقعاً چی داره؟

‫توهم.

‫اونا تو رو توی کشور تنها نمی‌ذارن ‫که بری دنبال کار.

‫- وکیل‌ها اینو نمیگن. ‫- تو با جورج حرف زدی؟

‫- چرا بهم بگفتی؟ ‫- خب، الآن دارم بهت میگم.

‫من هنوزم متفقین‌های دارم، می‌دونی؟ ‫متفقین‌های مهم.

‫آدمای راستگویی که به دنبال عدالت هستن

‫کسایی که می‌تونن نظرهاشون رو بگن

‫یه کمپین راه بندازن... ‫تا پادشاه قبلی بخشوده بشه.

‫بالأخره دولت یه کاری ازمون خواسته، خانوم

‫تا فرودگاه جدید «گاتویک» رو افتتاح کنین.

‫چندتا تاریخ پیشنهاد دادن.

‫فکر کنم سوم ژوئن واسه ما خوبه.

‫- باشه، خوبه. ‫- و کار من تموم شد.

‫ممنون، مایکل.

‫- اوه یه چیز دیگه بود ‫- یه چیز دیگه هم...

‫خانوم.

‫اگه بخوام کشیش گراهام رو ببینم

‫فکر می‌کنی بشه ترتیبش رو داد؟

‫همون واعظ، خانوم؟

‫بله.

‫خب، باید در موردش فکر کنم.

‫ام...

‫میشه به این فکر کرد ‫که این دعوت رو تبدیل کنیم به...

‫یه واعظه‌ در «کلیسای ویندزور»

‫و یه نهار خصوصی با ایشون.

‫عالیه.

‫با این حال ‫باید مراقب باشیم، خانوم.

‫هر گونه دعوت یا همکاری با «کشیش گراهام»

‫مهر تأییدی برای اون...

‫جنگ‌های مذهبی‌شه.

‫و با وجود سرپرستی کلیسا...

‫وجه خوبی برای شما نداره.

‫من مطئنم که به خوبی حلش می‌کنی، مایکا.

‫حرف دیگه‌ای نداری؟

‫بله، ام...

‫والاحضرت، «دوک ویندزور» ‫یه درخواست نوشته.

‫- اوه. ‫- واسه چی؟

‫- تا بهشون اجازه‌ی ورود به کشور رو بدید. ‫- مخالفم!

‫تا در مورد کتابی که می‌خواد بنویسه ‫تحقیق کنه.

‫در چه موضوعی؟

‫چه شاه خوبی. ‫یه کتاب راهنما.

‫همم.

‫همچین چیزی نگفته.

‫بنظرم می‌تونیم بذاریم ‫توی «کاخ کنزینگتون» بمونه.

‫راستش اون قصد داره همراه دوستش، «سرگرد متکاف» ‫به اینجا بیاد.

‫فروتی؟ ‫مگه اون توی «ساری» زندگی نمی‌کرد؟

‫- فکر کنم «ساسکس» باشه. ‫- اوه، خوبه.

‫- دور از چشم مردم. ‫- هر چی دورتر باشه بهتره، اگه نظر منو بخوای.

‫پس قبول می‌کنید؟!

‫- نه! ‫- بله.

‫- نه! ‫- بله.

‫بله، بذار بیاد.

‫خانوم.

‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.، قربان.

‫کار اون کاغذ‌ها رو تموم کردی؟

‫بله، قربان.

‫- ممنون. ‫- این واسه آقای «سویت»‌ـه.

‫- این یکی... ‫- صبح بخیر، «مارگارت».

‫صبح بخیر، قربان. ‫موسیو روبرت.

‫بله، خانوم.

‫یه نگاهی به این بنداز.

‫این محرمانه‌اس.

‫قربان.

‫از این باخبرین؟

‫بله.

‫مثل گذشته ما وظیفه داریم حقایق رو چاپ کنیم، ‫بدون استثنا.

‫در غیر این صورت داریم چیکار می‌کنیم؟ ‫محافظت از نازی‌ها؟

‫محافظت از یه چیز دیگه.

‫دست‌هایی من بسته‌اس.

‫اما دست‌های اون بسته نیست.

‫درسته.

‫من به اداره‌ی کپی استاد آمریکا دسترسی دارم.

‫که شامل این سند هم میشه.

‫اگه دولت بریتانیا نمی‌تونه کاری کنه...

‫هیچی نمی‌تونه جلوی انتشارات دولتی آمریکا رو بگیره.

‫"همسر دوست داشتنی من

‫"امیدوارم بقیه راه ‫مثل سفرم بد نباشه.

‫"هوای اینجا بسیار نامطبوع‌ـه.

‫"آدمای روی کشتی هم تعریفی نداشتن

‫"آدمای معمولی و ناخوشایند

‫" که مدام ازم دعوت می‌کردن تا برای مشروب خوردن ‫و کارت بازی برم پیششون

‫"وقتی به لندن رسید ‫حالم یکم بهتر شد

‫"چون گروه بزرگی برای خوشآمد گویی من اومده بودن ‫اسمم رو فریاد می‌زدن...

‫و کلاه‌شون رو بر‌می‌داشتن.

‫"و برادر زاده‌ام، ملکه ‫یکی از اون ماشین‌های قدیمی رو دنبالم فرستاده بود.

‫"می‌ترسیدم در پایان روز ‫اوضاع از بد به بدتر تبدیل بشه

‫"درست همون لحظه‌ی که وارد خونه‌ی کوچیک «فروتی» شدم.

‫یه جایی در ساسیکس.

‫فروتی.

‫- والاحضرت. ‫- حالت چطوره؟

‫- عالی. ‫- والاحضرت.

‫«بابا»، عزیزم.

‫"اما مثل همیشه جورج از همه‌شون بهتر بود.

‫و کارهایی که تا حالا کرده بود رو بازگو کرد."

‫البته که هیچکس نباید ‫دلیل اصلی این دیدار رو بفهمه.

‫اگر کسی بفهمه ‫والاحضرت برای کار اومدن اینجا

‫ممکنه بنظر بیاد...

‫دارن پیمان بعد از استعفا رو نقض می‌کنن.

‫و نتنها ممکنه از والاحضرت بخوان...

‫کشور رو ترک کنه ‫بلکه هیچ مستمری هم به ایشون تعلق نمی‌گیره.

‫پس باید بدونین این سفر چقدر مهم بوده.

‫- اعتمادم به شما کامله. ‫- من با خودم قلم و مرکب آوردم.

‫با این وجود...

‫من یه کمپین روی راه‌اندازی کردم

‫دوستان و آدمایی که حمایت‌مون می‌کنن ‫رو جمع می‌کنم.

‫و امید زیادی هم به آینده‌اش دارم.

‫«والتر مانگتن» قبول کرده که میزبان یک نهار باشه